വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.13.1
विमानात् तु स संक्रम्य प्राकारं हरियूथपः।
हनूमान् वेगवानासीद् यथा विद्युद् घनान्तरे ॥ ५.१३.१ ॥
വാനരയൂഥപതിയായ ഹനുമാൻ വിമാനത്തിൽ നിന്ന് ചാടി പ്രാകാരത്തിൽ ഇറങ്ങി. ഇടതൂർന്ന മേഘങ്ങൾക്കിടയിലെ മിന്നൽ പോലെ അവൻ വേഗത്തിൽ തിളങ്ങി.
5.13.2
सम्परिक्रम्य हनुमान् रावणस्य निवेशनान्।
अदृष्ट्वा जानकीं सीतामब्रवीद् वचनं कपिः ॥ ५.१३.२ ॥
രാവണന്റെ കൊട്ടാരങ്ങളെല്ലാം ചുറ്റിനടന്നിട്ടും ജാനകിയായ സീതയെ കാണാതെ വാനരനായ ഹനുമാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.13.3
भूयिष्ठं लोलिता लंका रामस्य चरता प्रियम्।
न हि पश्यामि वैदेहीं सीतां सर्वांगशोभनाम् ॥ ५.१३.३ ॥
രാമന്റെ പ്രിയകാര്യത്തിനായി സഞ്ചരിച്ച് ഞാൻ ലങ്കയെ മിക്കവാറും മുഴുവൻ അരിച്ചുപെറുക്കി. സർവാംഗസുന്ദരിയായ വൈദേഹി സീതയെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
5.13.4
पल्वलानि तटाकानि सरांसि सरितस्तथा।
नद्योऽनूपवनान्ताश्च दुर्गाश्च धरणीधराः ॥ ५.१३.४ ॥
കുളങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, സരസ്സുകൾ, നദികൾ, ചതുപ്പുവനങ്ങൾ വരെ പരന്നൊഴുകുന്ന നദികൾ, ദുർഗ്ഗങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ—എല്ലാം ഞാൻ നോക്കിക്കഴിഞ്ഞു.
5.13.5
लोलिता वसुधा सर्वा न च पश्यामि जानकीम्।
इह सम्पातिना सीता रावणस्य निवेशने।
आख्याता गृध्रराजेन न च सा दृश्यते न किम् ॥ ५.१३.५ ॥
ഭൂമി മുഴുവൻ അരിച്ചിട്ടും ജാനകിയെ കാണുന്നില്ല. ഇവിടെ രാവണന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ സീതയുണ്ടെന്ന് ഗൃധ്രരാജൻ സമ്പാതി പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നിട്ടും അവൾ കാണുന്നില്ലല്ലോ?
5.13.6
किं नु सीताथ वैदेही मैथिली जनकात्मजा।
उपतिष्ठेत विवशा रावणेन हृता बलात् ॥ ५.१३.६ ॥
രാവണൻ ബലമായി കവർന്ന വൈദേഹിയും മൈഥിലിയും ജനകപുത്രിയുമായ സീത നിസ്സഹായയായി അവന് വഴങ്ങി നിന്നിരിക്കുമോ?
5.13.7
क्षिप्रमुत्पततो मन्ये सीतामादाय रक्षसः।
बिभ्यतो रामबाणानामन्तरा पतिता भवेत् ॥ ५.१३.७ ॥
വേഗത്തിൽ പറന്നുപോകുന്ന രാക്ഷസൻ സീതയെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; രാമബാണങ്ങളെ ഭയന്ന് അവൾ വഴിക്കിടയിൽ വീണിരിക്കാം.
5.13.8
अथवा ह्रियमाणायाः पथि सिद्धनिषेविते।
मन्ये पतितमार्याया हृदयं प्रेक्ष्य सागरम् ॥ ५.१३.८ ॥
അല്ലെങ്കിൽ സിദ്ധന്മാർ സേവിക്കുന്ന ആ വഴിയിൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുമ്പോൾ ആ ആര്യയുടെ ഹൃദയം സമുദ്രം കണ്ട് തകർന്നുവീണു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
5.13.9
रावणस्योरुवेगेन भुजाभ्यां पीडितेन च।
तया मन्ये विशालाक्ष्या त्यक्तं जीवितमार्यया ॥ ५.१३.९ ॥
രാവണന്റെ മഹാവേഗത്താലും അവന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ ഞെരുക്കപ്പെട്ടതിനാലും ആ വിശാലാക്ഷിയായ ആര്യ ജീവൻ ത്യജിച്ചു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
5.13.10
उपर्युपरि सा नूनं सागरं क्रमतस्तदा।
विचेष्टमाना पतिता समुद्रे जनकात्मजा ॥ ५.१३.१० ॥
തീർച്ചയായും ജനകപുത്രി, അപ്പോൾ സമുദ്രത്തിനുമുകളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, പിടഞ്ഞുകൊണ്ട് സമുദ്രത്തിൽ വീണിരിക്കണം.
5.13.11
आहो क्षुद्रेण चानेन रक्षन्ती शीलमात्मनः।
अबन्धुर्भक्षिता सीता रावणेन तपस्विनी ॥ ५.१३.११ ॥
അയ്യോ! ഈ നീചൻ തന്റെ ശീലം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന, ബന്ധുക്കളില്ലാത്ത തപസ്വിനിയായ സീതയെ രാവണൻ ഭക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞു.
5.13.12
अथवा राक्षसेन्द्रस्य पत्नीभिरसितेक्षणा।
अदुष्टा दुष्टभावाभिर्भक्षिता सा भविष्यति ॥ ५.१३.१२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ രാക്ഷസരാജന്റെ ദുഷ്ടഭാവമുള്ള ഭാര്യമാർ, കുറ്റമറ്റവളും കറുത്ത കണ്ണുള്ളവളുമായ ആ സീതയെ ഭക്ഷിച്ചിരിക്കും.
5.13.13
सम्पूर्णचन्द्रप्रतिमं पद्मपत्रनिभेक्षणम्।
रामस्य ध्यायती वक्त्रं पञ्चत्वं कृपणा गता ॥ ५.१३.१३ ॥
പൂർണ്ണചന്ദ്രനു തുല്യവും താമരയിതൾ പോലെ കണ്ണുകളുള്ളതുമായ രാമന്റെ മുഖം ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ദീനയായവൾ മരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കാം.
5.13.14
हा राम लक्ष्मणेत्येवं हायोध्ये चेति मैथिली।
विलप्य बहु वैदेही न्यस्तदेहा भविष्यति ॥ ५.१३.१४ ॥
"ഹാ രാമാ! ഹാ ലക്ഷ്മണാ!" "ഹാ അയോധ്യേ!" എന്നിങ്ങനെ ഏറെ വിലപിച്ച് മൈഥിലിയായ വൈദേഹി ദേഹം ത്യജിച്ചിരിക്കും.
5.13.15
अथवा निहिता मन्ये रावणस्य निवेशने।
भृशं लालप्यते बाला पञ्जरस्थेव सारिका ॥ ५.१३.१५ ॥
അല്ലെങ്കിൽ, രാവണന്റെ ഭവനത്തിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ട ആ ബാല കൂട്ടിലടച്ച മൈനപോലെ ഏറെ വിലപിക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.
5.13.16
जनकस्य कुले जाता रामपत्नी सुमध्यमा।
कथमुत्पलपत्राक्षी रावणस्य वशं व्रजेत् ॥ ५.१३.१६ ॥
ജനകന്റെ കുലത്തിൽ ജനിച്ച, രാമന്റെ പത്നിയായ, സുന്ദരമായ മധ്യഭാഗമുള്ള, താമരയിതൾ പോലെ കണ്ണുകളുള്ള അവൾ എങ്ങനെ രാവണന്റെ വശത്താകും?
5.13.17
विनष्टा वा प्रणष्टा वा मृता वा जनकात्मजा।
रामस्य प्रियभार्यस्य न निवेदयितुं क्षमम् ॥ ५.१३.१७ ॥
ജനകപുത്രി നശിച്ചോ, നഷ്ടപ്പെട്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ മരിച്ചോ എന്നത് പ്രിയഭാര്യയുള്ള രാമനെ അറിയിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
5.13.18
निवेद्यमाने दोषः स्याद् दोषः स्यादनिवेदने।
कथं नु खलु कर्तव्यं विषमं प्रतिभाति मे ॥ ५.१३.१८ ॥
അറിയിച്ചാലും ദോഷം, അറിയിക്കാതിരുന്നാലും ദോഷം. എന്തു ചെയ്യണം? ഇത് എനിക്ക് കഠിനമായി തോന്നുന്നു.
5.13.19
अस्मिन् नेवंगते कार्ये प्राप्तकालं क्षमं च किम्।
भवेदिति मतिं भूयो हनुमान् प्रविचारयन् ॥ ५.१३.१९ ॥
ഈ നിലയിൽ കാര്യം എത്തിയപ്പോൾ എന്താണ് കാലോചിതവും യോഗ്യവും ആകുക എന്ന് ഹനുമാൻ വീണ്ടും ആലോചിച്ചു.
5.13.20
यदि सीतामदृष्ट्वाहं वानरेन्द्रपुरीमितः।
गमिष्यामि ततः को मे पुरुषार्थो भविष्यति ॥ ५.१३.२० ॥
സീതയെ കാണാതെ ഇവിടെനിന്ന് വാനരേന്ദ്രന്റെ പുരിയിലേക്ക് പോയാൽ, അപ്പോൾ എന്റെ പുരുഷാർത്ഥം എന്താകും?
5.13.21
ममेदं लङ्घनं व्यर्थं सागरस्य भविष्यति।
प्रवेशश्चैव लंकायां राक्षसानां च दर्शनम् ॥ ५.१३.२१ ॥
എന്റെ ഈ സമുദ്രലംഘനം വ്യർത്ഥമാകും; ലങ്കയിലെ പ്രവേശനവും രാക്ഷസദർശനവും വ്യർത്ഥമാകും.
5.13.22
किं वा वक्ष्यति सुग्रीवो हरयो वापि संगताः।
किष्किन्धामनुसम्प्राप्तं तौ वा दशरथात्मजौ ॥ ५.१३.२२ ॥
കിഷ്കിന്ധയിൽ മടങ്ങിച്ചെന്നാൽ സുഗ്രീവൻ എന്തു പറയും, ഒന്നിച്ചുകൂടിയ വാനരർ എന്തു പറയും, അല്ലെങ്കിൽ ദശരഥന്റെ ആ രണ്ടു പുത്രന്മാർ എന്തു പറയും?
5.13.23
गत्वा तु यदि काकुत्स्थं वक्ष्यामि परुषं वचः।
न दृष्टेति मया सीता ततस्त्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.२३ ॥
ഞാൻ ചെന്ന് കാകുത്സ്ഥനോട് 'സീതയെ ഞാൻ കണ്ടില്ല' എന്ന കഠിനവാക്ക് പറഞ്ഞാൽ, അദ്ദേഹം ജീവൻ ത്യജിക്കും.
5.13.24
परुषं दारुणं तीक्ष्णं क्रूरमिन्द्रियतापनम्।
सीतानिमित्तं दुर्वाक्यं श्रुत्वा स न भविष्यति ॥ ५.१३.२४ ॥
സീതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ കഠിനവും ഭയങ്കരവും മൂർച്ചയേറിയതും ക്രൂരവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതുമായ ദുർവാക്യം കേട്ട് അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.
5.13.25
तं तु कृच्छ्रगतं दृष्ट्वा पञ्चत्वगतमानसम्।
भृशानुरक्तमेधावी न भविष्यति लक्ष्मणः ॥ ५.१३.२५ ॥
ദുഃഖത്തിൽ വീണ്, പ്രാണൻ പോയതുപോലെ മനസ്സുള്ള അവനെ കണ്ടാൽ, അത്യന്തം അനുരക്തനായ ബുദ്ധിമാനായ ലക്ഷ്മണൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.
5.13.26
विनष्टौ भ्रातरौ श्रुत्वा भरतोऽपि मरिष्यति।
भरतं च मृतं दृष्ट्वा शत्रुघ्नो न भविष्यति ॥ ५.१३.२६ ॥
രണ്ട് സഹോദരന്മാരും നശിച്ചു എന്ന് കേട്ട് ഭരതനും മരിക്കും; ഭരതൻ മരിച്ചതു കണ്ടാൽ ശത്രുഘ്നൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.
5.13.27
पुत्रान् मृतान् समीक्ष्याथ न भविष्यन्ति मातरः।
कौसल्या च सुमित्रा च कैकेयी च न संशयः ॥ ५.१३.२७ ॥
മക്കൾ മരിച്ചതു കണ്ടാൽ അമ്മമാർ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല — കൗസല്യ, സുമിത്ര, കൈകേയി; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
5.13.28
कृतज्ञः सत्यसंधश्च सुग्रीवः प्लवगाधिपः।
रामं तथागतं दृष्ट्वा ततस्त्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.२८ ॥
കൃതജ്ഞനും സത്യസന്ധനുമായ വാനരരാജാവ് സുഗ്രീവൻ, രാമൻ ഇങ്ങനെ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടാൽ അപ്പോൾ പ്രാണൻ വെടിയും.
5.13.29
दुर्मना व्यथिता दीना निरानन्दा तपस्विनी।
पीडिता भर्तृशोकेन रुमा त्यक्ष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.२९ ॥
ദുഃഖിതമനസ്സോടെ, വേദനിച്ച്, ദീനയായി, ആനന്ദമില്ലാത്ത തപസ്വിനിയായ രുമ, ഭർത്താവിന്റെ ശോകത്താൽ പീഡിതയായി പ്രാണൻ വെടിയും.
5.13.30
वालिजेन तु दुःखेन पीडिता शोककर्शिता।
पञ्चत्वमागता राज्ञी तारापि न भविष्यति ॥ ५.१३.३० ॥
വാലിയിൽ നിന്നുണ്ടായ ദുഃഖത്താൽ പീഡിതയായി, ശോകത്താൽ ക്ഷീണിച്ച രാജ്ഞി താരയും മരിക്കും; അവൾ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.
5.13.31
मातापित्रोर्विनाशेन सुग्रीवव्यसनेन च।
कुमारोऽप्यंगदस्तस्माद् विजहिष्यति जीवितम् ॥ ५.१३.३१ ॥
മാതാപിതാക്കളുടെ നാശത്താലും സുഗ്രീവന്റെ ദുരിതത്താലും, കുമാരനായ അംഗദനും അതിനാൽ തന്റെ ജീവൻ ത്യജിക്കും.
5.13.32
भर्तृजेन तु दुःखेन अभिभूता वनौकसः।
शिरांस्यभिहनिष्यन्ति तलैर्मुष्टिभिरेव च ॥ ५.१३.३२ ॥
യജമാനന്റെ വിയോഗദുഃഖത്താൽ തളർന്ന കാട്ടിലെ വാനരന്മാർ തലകളെ കൈപ്പത്തികൊണ്ടും മുഷ്ടികൊണ്ടും അടിക്കും.
5.13.33
सान्त्वेनानुप्रदानेन मानेन च यशस्विना।
लालिताः कपिनाथेन प्राणांस्त्यक्ष्यन्ति वानराः ॥ ५.१३.३३ ॥
കപിനാഥനായ യശസ്വി ആശ്വാസം, ദാനം, ബഹുമാനം എന്നിവയാൽ ലാളിച്ച വാനരന്മാർ പ്രാണൻ ത്യജിക്കും.
5.13.34
न वनेषु न शैलेषु न निरोधेषु वा पुनः।
क्रीडामनुभविष्यन्ति समेत्य कपिकुञ्जराः ॥ ५.१३.३४ ॥
കാടുകളിലോ മലകളിലോ ഗുഹകളിലോ, വീണ്ടും കപികുഞ്ജരന്മാർ ഒത്തുചേർന്ന് ക്രീഡ അനുഭവിക്കില്ല.
5.13.35
सपुत्रदाराः सामात्या भर्तृव्यसनपीडिताः।
शैलाग्रेभ्यः पतिष्यन्ति समेषु विषमेषु च ॥ ५.१३.३५ ॥
മക്കളും ഭാര്യമാരും മന്ത്രിമാരുമൊത്ത്, യജമാനന്റെ ദുരിതത്താൽ പീഡിതരായ വാനരന്മാർ മലമുകളിൽനിന്ന് സമമായ നിലത്തിലും വിഷമ സ്ഥലത്തിലും വീഴും.
5.13.36
विषमुद्बन्धनं वापि प्रवेशं ज्वलनस्य वा।
उपवासमथो शस्त्रं प्रचरिष्यन्ति वानराः ॥ ५.१३.३६ ॥
വിഷം, തൂങ്ങിമരണം, അല്ലെങ്കിൽ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശം, ഉപവാസം, അഥവാ ആയുധം — ഇവ വാനരന്മാർ സ്വീകരിക്കും.
5.13.37
घोरमारोदनं मन्ये गते मयि भविष्यति।
इक्ष्वाकुकुलनाशश्च नाशश्चैव वनौकसाम् ॥ ५.१३.३७ ॥
ഞാൻ മടങ്ങിയെത്തിയില്ലെങ്കിൽ ഭയങ്കരമായ വിലാപമുണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; ഇക്ഷ്വാകു കുലത്തിന്റെയും വനവാസികളുടെയും നാശവും സംഭവിക്കും.
5.13.38
सोऽहं नैव गमिष्यामि किष्किन्धां नगरीमितः।
नहि शक्ष्याम्यहं द्रष्टुं सुग्रीवं मैथिलीं विना ॥ ५.१३.३८ ॥
ഞാൻ ഇവിടെനിന്ന് കിഷ്കിന്ധാ നഗരത്തിലേക്ക് പോകില്ല; മൈഥിലിയെ (സീതയെ) കാണാതെ സുഗ്രീവനെ കാണാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.
5.13.39
मय्यगच्छति चेहस्थे धर्मात्मानौ महारथौ।
आशया तौ धरिष्येते वानराश्च तरस्विनः ॥ ५.१३.३९ ॥
ഞാൻ ഇവിടെ തങ്ങി മടങ്ങാതിരുന്നാൽ, ധർമ്മാത്മാക്കളായ ആ രണ്ടു മഹാരഥന്മാരും ശക്തരായ വാനരന്മാരും പ്രത്യാശകൊണ്ടുമാത്രം നിലനിൽക്കും.
5.13.40
हस्तादानो मुखादानो नियतो वृक्षमूलिकः।
वानप्रस्थो भविष्यामि ह्यदृष्ट्वा जनकात्मजाम् ॥ ५.१३.४० ॥
ജനകപുത്രിയെ (സീതയെ) കാണാതെ, കൈയിൽ കിട്ടുന്നതും വായിലേക്ക് വരുന്നതും മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, നിയന്ത്രണത്തോടെ, മരച്ചുവട്ടിൽ വസിക്കുന്ന വാനപ്രസ്ഥനായി ഞാൻ മാറും.
5.13.41
सागरानूपजे देशे बहुमूलफलोदके।
चितिं कृत्वा प्रवेक्ष्यामि समिद्धमरणीसुतम् ॥ ५.१३.४१ ॥
കടൽത്തീരത്തെ, കിഴങ്ങും പഴങ്ങളും വെള്ളവും സമൃദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് ചിതയൊരുക്കി, അരണിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ ഞാൻ പ്രവേശിക്കും.
5.13.42
उपविष्टस्य वा सम्यग् लिंगिनं साधयिष्यतः।
शरीरं भक्षयिष्यन्ति वायसाः श्वापदानि च ॥ ५.१३.४२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഇരുന്ന് ശരിയായി തപസ്സനുഷ്ഠിക്കുന്ന സന്യാസിയുടെ ശരീരം കാക്കകളും വന്യമൃഗങ്ങളും ഭക്ഷിക്കും.
5.13.43
इदमप्यृषिभिर्दृष्टं निर्याणमिति मे मतिः।
सम्यगापः प्रवेक्ष्यामि न चेत् पश्यामि जानकीम् ॥ ५.१३.४३ ॥
ഋഷിമാർ കണ്ട ഇതും നിര്യാണം (മരണം) ആണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. ജാനകിയെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നന്നായി വെള്ളത്തിൽ പ്രവേശിക്കും.
5.13.44
सुजातमूला सुभगा कीर्तिमाला यशस्विनी।
प्रभग्ना चिररात्राय मम सीतामपश्यतः ॥ ५.१३.४४ ॥
നല്ല വേരുകളുള്ളവളും, ഭാഗ്യവതിയും, കീർത്തിമാലയുള്ളവളും, യശസ്വിനിയുമായ (എന്റെ പ്രതീക്ഷ) സീതയെ കാണാത്തതിനാൽ ദീർഘരാത്രിക്കായി തകർന്നിരിക്കുന്നു.
5.13.45
तापसो वा भविष्यामि नियतो वृक्षमूलिकः।
नेतः प्रतिगमिष्यामि तामदृष्ट्वासितेक्षणाम् ॥ ५.१३.४५ ॥
ഞാൻ തപസ്വിയോ, നിയമബദ്ധനായ വൃക്ഷമൂലവാസിയോ ആകും; എന്നാൽ ആ കറുത്ത കണ്ണുള്ളവളെ കാണാതെ ഇവിടെനിന്ന് മടങ്ങില്ല.
5.13.46
यदि तु प्रतिगच्छामि सीतामनधिगम्य ताम्।
अंगदः सहितः सर्वैर्वानरैर्न भविष्यति ॥ ५.१३.४६ ॥
എന്നാൽ അവളെ കണ്ടെത്താതെ ഞാൻ മടങ്ങിയാൽ, അംഗദനും എല്ലാ വാനരന്മാരോടുമൊപ്പം (ജീവനോടെ) ഉണ്ടാകില്ല.
5.13.47
विनाशे बहवो दोषा जीवन् प्राप्नोति भद्रकम्।
तस्मात् प्राणान् धरिष्यामि ध्रुवो जीवति संगमः ॥ ५.१३.४७ ॥
നാശത്തിൽ പല ദോഷങ്ങളുണ്ട്; ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവൻ ശുഭം നേടുന്നു. അതിനാൽ ഞാൻ പ്രാണനെ ധരിക്കും; ജീവിച്ചിരുന്നാൽ സംഗമം ഉറപ്പാണ്.
5.13.48
एवं बहुविधं दुःखं मनसा धारयन् बहु।
नाध्यगच्छत् तदा पारं शोकस्य कपिकुञ्जरः ॥ ५.१३.४८ ॥
ഇങ്ങനെ പലവിധ ദുഃഖം മനസ്സിൽ വളരെ ധരിച്ചുകൊണ്ട്, അപ്പോൾ കപികുഞ്ജരൻ (ഹനുമാൻ) ശോകത്തിന്റെ തീരം കണ്ടെത്തിയില്ല.
5.13.49
ततो विक्रममासाद्य धैर्यवान् कपिकुञ्जरः।
रावणं वा वधिष्यामि दशग्रीवं महाबलम्।
काममस्तु हृता सीता प्रत्याचीर्णं भविष्यति ॥ ५.१३.४९ ॥
അപ്പോൾ വീര്യത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ധൈര്യശാലിയായ കപികുഞ്ജരൻ (ഹനുമാൻ) ചിന്തിച്ചു: മഹാബലനായ ദശഗ്രീവൻ രാവണനെ ഞാൻ വധിക്കും. സീത അപഹരിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും അതിന് പ്രതികാരം ഉണ്ടാകും.
5.13.50
अथवैनं समुत्क्षिप्य उपर्युपरि सागरम्।
रामायोपहरिष्यामि पशुं पशुपतेरिव ॥ ५.१३.५० ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഇവനെ (രാവണനെ) ഉയർത്തി കടലിനു മീതെ മീതെ കൊണ്ടുപോയി, പശുപതിക്ക് പശുവിനെ അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ രാമന് സമർപ്പിക്കും.
5.13.51
ध्यानशोकपरीतात्मा चिन्तयामास वानरः ॥ ५.१३.५१ ॥
ധ്യാനവും ദുഃഖവും ചുറ്റിയ മനസ്സോടെ വാനരൻ ചിന്തിച്ചു.
5.13.52
यावत् सीतां न पश्यामि रामपत्नीं यशस्विनीम्।
तावदेतां पुरीं लंकां विचिनोमि पुनः पुनः ॥ ५.१३.५२ ॥
യശസ്വിനിയായ രാമപത്നി സീതയെ ഞാൻ കാണുന്നതുവരെ, ഈ ലങ്കാപുരിയെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ അന്വേഷിക്കും.
5.13.53
सम्पातिवचनाच्चापि रामं यद्यानयाम्यहम्।
अपश्यन् राघवो भार्यां निर्दहेत् सर्ववानरान् ॥ ५.१३.५३ ॥
സമ്പാതിയുടെ വാക്കനുസരിച്ച് ഞാൻ രാമനെ കൊണ്ടുവന്നാലും, രാഘവൻ ഭാര്യയെ കാണാതിരുന്നാൽ എല്ലാ വാനരന്മാരെയും ദഹിപ്പിച്ചുകളയും.
5.13.54
इहैव नियताहारो वत्स्यामि नियतेन्द्रियः।
न मत्कृते विनश्येयुः सर्वे ते नरवानराः ॥ ५.१३.५४ ॥
ഇവിടെത്തന്നെ നിയമിതമായ ആഹാരത്തോടും നിയന്ത്രിച്ച ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടും ഞാൻ വസിക്കും; എന്റെ കാരണത്താൽ ആ നരന്മാരും വാനരന്മാരും എല്ലാവരും നശിക്കരുത്.
5.13.55
अशोकवनिका चापि महतीयं महाद्रुमा।
इमामधिगमिष्यामि नहीयं विचिता मया ॥ ५.१३.५५ ॥
ഈ അശോകവനികയും വലിയ വൃക്ഷങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ വിശാലമാണ്. ഇതിലേക്ക് ഞാൻ പോകും, കാരണം ഇതു ഞാൻ ഇതുവരെ അന്വേഷിച്ചിട്ടില്ല.
5.13.56
वसून् रुद्रांस्तथाऽऽदित्यानश्विनौ मरुतोऽपि च।
नमस्कृत्वा गमिष्यामि रक्षसां शोकवर्धनः ॥ ५.१३.५६ ॥
വസുക്കളെയും രുദ്രന്മാരെയും ആദിത്യന്മാരെയും ഇരട്ട അശ്വിനിമാരെയും മരുത്തുക്കളെയും വണങ്ങി, രാക്ഷസരുടെ ദുഃഖം വർധിപ്പിക്കുന്നവനായി ഞാൻ പോകും.
5.13.57
जित्वा तु राक्षसान् देवीमिक्ष्वाकुकुलनन्दिनीम्।
सम्प्रदास्यामि रामाय सिद्धीमिव तपस्विने ॥ ५.१३.५७ ॥
രാക്ഷസരെ ജയിച്ച്, ഇക്ഷ്വാകുകുലത്തിന് ആനന്ദം നൽകുന്ന ദേവിയെ, തപസ്വിക്ക് സിദ്ധി നൽകുന്നതുപോലെ രാമന് ഞാൻ ഏൽപ്പിക്കും.
5.13.58
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा चिन्ताविग्रथितेन्द्रियः।
उदतिष्ठन् महाबाहुर्हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१३.५८ ॥
അവൻ ഒരു നിമിഷം ധ്യാനിച്ചതുപോലെ, ചിന്തയിൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ബന്ധിതമായവനായി ഇരുന്നു; പിന്നീട് മഹാബാഹുവായ വായുപുത്രൻ ഹനുമാൻ എഴുന്നേറ്റു.
5.13.59
नमोऽस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
देव्यै च तस्यै जनकात्मजायै।
नमोऽस्तु रुद्रेन्द्रयमानिलेभ्यो
नमोऽस्तु चन्द्राग्निमरुद्गणेभ्यः ॥ ५.१३.५९ ॥
ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പമുള്ള രാമന് നമസ്കാരം; ജനകപുത്രിയായ ആ ദേവിക്ക് നമസ്കാരം. രുദ്രന്, ഇന്ദ്രന്, യമന്, വായുവിന് നമസ്കാരം; ചന്ദ്രന്, അഗ്നി, മരുത്ഗണങ്ങൾക്ക് നമസ്കാരം.
5.13.60
स तेभ्यस्तु नमस्कृत्वा सुग्रीवाय च मारुतिः।
दिशः सर्वाः समालोक्य सोऽशोकवनिकां प्रति ॥ ५.१३.६० ॥
അവർക്കും സുഗ്രീവനും നമസ്കരിച്ച ശേഷം, മാരുതി എല്ലാ ദിശകളും നോക്കി, അശോകവനികയുടെ നേർക്ക് പോയി.
5.13.61
स गत्वा मनसा पूर्वमशोकवनिकां शुभाम्।
उत्तरं चिन्तयामास वानरो मारुतात्मजः ॥ ५.१३.६१ ॥
വായുപുത്രനായ ആ വാനരൻ ആദ്യം മനസ്സുകൊണ്ട് ശുഭമായ അശോകവനികയിലേക്ക് ചെന്നു, തുടർന്ന് ചെയ്യേണ്ടതെന്തെന്ന് ചിന്തിച്ചു.
5.13.62
ध्रुवं तु रक्षोबहुला भविष्यति वनाकुला।
अशोकवनिका पुण्या सर्वसंस्कारसंस्कृता ॥ ५.१३.६२ ॥
തീർച്ചയായും ഈ അശോകവനിക രാക്ഷസരാൽ നിറഞ്ഞതായിരിക്കും; അത് പവിത്രവും എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളാലും ഒരുക്കപ്പെട്ടതുമാണ്.
5.13.63
रक्षिणश्चात्र विहिता नूनं रक्षन्ति पादपान्।
भगवानपि विश्वात्मा नातिक्षोभं प्रवायति ॥ ५.१३.६३ ॥
ഇവിടെ തീർച്ചയായും കാവൽക്കാരെ നിയോഗിച്ച് ഈ വൃക്ഷങ്ങളെ കാക്കുന്നു; വിശ്വാത്മാവായ ഭഗവാനും (വായു) അധികം ക്ഷോഭമില്ലാതെയാണ് വീശുന്നത്.
5.13.64
संक्षिप्तोऽयं मयाऽऽत्मा च रामार्थे रावणस्य च।
सिद्धिं दिशन्तु मे सर्वे देवाः सर्षिगणास्त्विह ॥ ५.१३.६४ ॥
രാമകാര്യത്തിനും രാവണനെതിരെയും ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ഇവിടെ ചുരുക്കി; ഇവിടെയുള്ള സകല ദേവന്മാരും ഋഷിഗണങ്ങളും എനിക്ക് സിദ്ധി നൽകട്ടെ.
5.13.65
ब्रह्मा स्वयम्भूर्भगवान् देवाश्चैव तपस्विनः।
सिद्धिमग्निश्च वायुश्च पुरुहूतश्च वज्रभृत् ॥ ५.१३.६५ ॥
സ്വയംഭൂ ഭഗവാനായ ബ്രഹ്മാവും, ദേവന്മാരും, തപസ്വികളും, അഗ്നിയും, വായുവും, പുരുഹൂതനും (ഇന്ദ്രനും), വജ്രധാരിയും എനിക്ക് സിദ്ധി നൽകട്ടെ.
5.13.66
वरुणः पाशहस्तश्च सोमादित्यौ तथैव च।
अश्विनौ च महात्मानौ मरुतः सर्व एव च ॥ ५.१३.६६ ॥
പാശം കയ്യിലേന്തിയ വരുണനും, സോമനും, ആദിത്യനും, അതുപോലെ മഹാത്മാക്കളായ അശ്വിനീദേവന്മാരും, എല്ലാ മരുത്തുക്കളും (എനിക്ക് സിദ്ധി നൽകട്ടെ).
5.13.67
सिद्धिं सर्वाणि भूतानि भूतानां चैव यः प्रभुः।
दास्यन्ति मम ये चान्येऽप्यदृष्टाः पथि गोचराः ॥ ५.१३.६७ ॥
സകല ഭൂതങ്ങളുടെയും പ്രഭുവായവനും, വഴിയിൽ കാണാതെ പ്രത്യക്ഷരാകുന്ന മറ്റുള്ളവരും എനിക്ക് സിദ്ധി നൽകും.
5.13.68
तदुन्नसं पाण्डुरदन्तमव्रणं
शुचिस्मितं पद्मपलाशलोचनम्।
द्रक्ष्ये तदार्यावदनं कदा न्वहं
प्रसन्नताराधिपतुल्यवर्चसम् ॥ ५.१३.६८ ॥
ഉയർന്ന മൂക്കും വെളുത്ത പല്ലുകളും കുറ്റമറ്റ ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയും താമരയിതൾ പോലുള്ള കണ്ണുകളും തെളിഞ്ഞ ചന്ദ്രന്റെ തേജസ്സും ഉള്ള ആ ആര്യയുടെ മുഖം ഞാൻ എന്നാണ് കാണുക?
5.13.69
क्षुद्रेण हीनेन नृशंसमूर्तिना
सुदारुणालंकृतवेषधारिणा।
बलाभिभूता ह्यबला तपस्विनी
कथं नु मे दृष्टिपथेऽद्य सा भवेत् ॥ ५.१३.६९ ॥
ആ നീചനും ഹീനനും ക്രൂരരൂപിയും ഭയങ്കരമായി അലങ്കരിച്ച വേഷം ധരിച്ചവനുമായ ഒരുവന്റെ ബലത്താൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട ആ നിസ്സഹായയായ തപസ്വിനി ഇന്ന് എന്റെ കാഴ്ചയ്ക്ക് എങ്ങനെ വരും?