ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.14.1
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा मनसा चाधिगम्य ताम्।
अवप्लुतो महातेजाः प्राकारं तस्य वेश्मनः ॥ ५.१४.१ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಹನುಮಂತನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಆ ಭವನದ ಪ್ರಾಕಾರದಿಂದ ಹಾರಿದನು.
5.14.2
स तु संहृष्टसर्वांगः प्राकारस्थो महाकपिः।
पुष्पिताग्रान् वसन्तादौ ददर्श विविधान् द्रुमान् ॥ ५.१४.२ ॥
ಪ್ರಾಕಾರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಾಕಪಿ ಹನುಮಂತನ ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಪುಳಕಿತವಾಯಿತು; ವಸಂತದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೂಬಿಟ್ಟ ತುದಿಯ ವಿವಿಧ ಮರಗಳನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
5.14.3
सालानशोकान् भव्यांश्च चम्पकांश्च सुपुष्पितान्।
उद्दालकान् नागवृक्षांश्चूतान् कपिमुखानपि ॥ ५.१४.३ ॥
ಸಾಲ ಮರಗಳು, ಸುಂದರ ಅಶೋಕಗಳು, ಚಂಪಕಗಳು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೂಬಿಟ್ಟ ಉದ್ದಾಲಕಗಳು, ನಾಗವೃಕ್ಷಗಳು, ಮಾವಿನ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಕಪಿಮುಖ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನೂ ಅವನು ಕಂಡನು.
5.14.4
तथाऽऽम्रवणसम्पन्नाँल्लताशतसमन्वितान्।
ज्यामुक्त इव नाराचः पुप्लुवे वृक्षवाटिकाम् ॥ ५.१४.४ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮಾವಿನ ತೋಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನೂರಾರು ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವೃಕ್ಷವಾಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣದಂತೆ ಅವನು ಹಾರಿದನು.
5.14.5
स प्रविश्य विचित्रां तां विहगैरभिनादिताम्।
राजतैः काञ्चनैश्चैव पादपैः सर्वतो वृताम् ॥ ५.१४.५ ॥
ಅವನು ಆ ವಿಚಿತ್ರ ತೋಪನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅದು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದ ಮರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
5.14.6
विहगैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम्।
उदितादित्यसंकाशां ददर्श हनुमान् बली ॥ ५.१४.६ ॥
ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿವಿಧ ವನಗಳಿರುವ, ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ವಾಟಿಕೆಯನ್ನು ಬಲಶಾಲಿ ಹನುಮಂತ ಕಂಡನು.
5.14.7
वृतां नानाविधैर्वृक्षैः पुष्पोपगफलोपगैः।
कोकिलैर्भृङ्गराजैश्च मत्तैर्नित्यनिषेविताम् ॥ ५.१४.७ ॥
ಹೂವು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಮರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ಕೋಗಿಲೆ ಮತ್ತು ದುಂಬಿಗಳಿಂದ, ಮತ್ತಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಸದಾ ಸೇವಿತವಾಗಿದ್ದ (ಆ ವನ).
5.14.8
प्रहृष्टमनुजां काले मृगपक्षिमदाकुलाम्।
मत्तबर्हिणसंघुष्टां नानाद्विजगणायुताम् ॥ ५.१४.८ ॥
ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹರ್ಷಿತರಾದ ಜೀವಿಗಳಿಂದ, ಮೃಗ-ಪಕ್ಷಿಗಳ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ನವಿಲುಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತ, ನಾನಾ ಪಕ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ (ಆ ವನ).
5.14.9
मार्गमाणो वरारोहां राजपुत्रीमनिन्दिताम्।
सुखप्रसुप्तान् विहगान् बोधयामास वानरः ॥ ५.१४.९ ॥
ಆ ನಿರ್ದೋಷಿ, ಸುಂದರ ಕಟಿಯುಳ್ಳ ರಾಜಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ವಾನರನು ಸುಖನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು.
5.14.10
उत्पतद्भिर्द्विजगणैः पक्षैर्वातैः समाहताः।
अनेकवर्णा विविधा मुमुचुः पुष्पवृष्टयः ॥ ५.१४.१० ॥
ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಪಕ್ಷಿಗಣಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಾನಾ ವರ್ಣದ ವಿವಿಧ ಹೂವಿನ ಮಳೆಗಳು ಸುರಿದವು.
5.14.11
पुष्पावकीर्णः शुशुभे हनूमान् मारुतात्मजः।
अशोकवनिकामध्ये यथा पुष्पमयो गिरिः ॥ ५.१४.११ ॥
ಅಶೋಕವನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಮಾರುತಿಯ ಪುತ್ರ ಹನುಮಂತನು, ಹೂವುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು.
5.14.12
दिशः सर्वाभिधावन्तं वृक्षखण्डगतं कपिम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि वसन्त इति मेनिरे ॥ ५.१४.१२ ॥
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮರಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಾನರನನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ವಸಂತ ಬಂದಿತೆಂದು ಭಾವಿಸಿದವು.
5.14.13
वृक्षेभ्यः पतितैः पुष्पैरवकीर्णाः पृथग्विधैः।
रराज वसुधा तत्र प्रमदेव विभूषिता ॥ ५.१४.१३ ॥
ಮರಗಳಿಂದ ಉದುರಿದ ಬಗೆಬಗೆಯ ಹೂಗಳಿಂದ ಹರಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಭೂಮಿ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸಿತು.
5.14.14
तरस्विना ते तरवस्तरसा बहु कम्पिताः।
कुसुमानि विचित्राणि ससृजुः कपिना तदा ॥ ५.१४.१४ ॥
ಕಪಿಯಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ಮರಗಳು ಆಗ ವಿಚಿತ್ರ ಹೂಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸಿದವು.
5.14.15
निर्धूतपत्रशिखराः शीर्णपुष्पफलद्रुमाः।
निक्षिप्तवस्त्राभरणा धूर्ता इव पराजिताः ॥ ५.१४.१५ ॥
ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ತುದಿಗಳು ಉದುರಿ, ಹೂ ಹಣ್ಣುಗಳು ಚೆಲ್ಲಿದ ಆ ಮರಗಳು ಬಟ್ಟೆ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕಳಚಿಟ್ಟು ಸೋತ ಧೂರ್ತರಂತೆ ಕಂಡವು.
5.14.16
हनूमता वेगवता कम्पितास्ते नगोत्तमाः।
पुष्पपत्रफलान्याशु मुमुचुः फलशालिनः ॥ ५.१४.१६ ॥
ವೇಗವುಳ್ಳ ಹನುಮಂತನಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಉತ್ತಮ ಮರಗಳು, ಫಲಭರಿತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಹೂ, ಎಲೆ, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸಿದವು.
5.14.17
विहंगसङ्घैर्हीनास्ते स्कन्धमात्राश्रया द्रुमाः।
बभूवुरगमाः सर्वे मारुतेन विनिर्धुताः ॥ ५.१४.१७ ॥
ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಕಾಂಡ ಮಾತ್ರ ಆಧಾರವಾಗಿ ಉಳಿದ ಆ ಮರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಚಲನರಹಿತವಾದವು.
5.14.18
विधूतकेशी युवतिर्यथा मृदितवर्णका।
निपीतशुभदन्तोष्ठी नखैर्दन्तैश्च विक्षता ॥ ५.१४.१८ ॥
ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಿನ, ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿದ, ಸುಂದರ ಹಲ್ಲು ತುಟಿಗಳು ಕಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ, ಉಗುರು ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಯುವತಿಯಂತೆ.
5.14.19
तथा लांगूलहस्तैस्तु चरणाभ्यां च मर्दिता।
तथैवाशोकवनिका प्रभग्नवनपादपा ॥ ५.१४.१९ ॥
ಅಂತೆಯೇ ಬಾಲವೆಂಬ ಕೈಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಪಾದಗಳಿಂದ ಮರ್ದಿತವಾದ ಅಶೋಕವನಿಕೆ, ಅದರ ವನವೃಕ್ಷಗಳು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
5.14.20
महालतानां दामानि व्यधमत् तरसा कपिः।
यथा प्रावृषि वेगेन मेघजालानि मारुतः ॥ ५.१४.२० ॥
ಆ ಕಪಿ ಮಹಾಲತೆಗಳ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಚದರಿಸಿದನು; ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ವೇಗದಿಂದ ಮೇಘಸಮೂಹವನ್ನು ಚದರಿಸುವಂತೆ.
5.14.21
स तत्र मणिभूमीश्च राजतीश्च मनोरमाः।
तथा काञ्चनभूमीश्च विचरन् ददृशे कपिः ॥ ५.१४.२१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಪಿ ಮಣಿಭೂಮಿಗಳನ್ನು, ರಜತಭೂಮಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾಂಚನಭೂಮಿಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.
5.14.22
वापीश्च विविधाकाराः पूर्णाः परमवारिणा।
महार्हैर्मणिसोपानैरुपपन्नास्ततस्ततः ॥ ५.१४.२२ ॥
ವಿವಿಧ ಆಕಾರದ ಬಾವಿಗಳು, ಉತ್ತಮ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದವು, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಮೂಲ್ಯ ಮಣಿಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವು.
5.14.23
मुक्ताप्रवालसिकताः स्फाटिकान्तरकुट्टिमाः।
काञ्चनैस्तरुभिश्चित्रैस्तीरजैरुपशोभिताः ॥ ५.१४.२३ ॥
ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ಹವಳದ ಮರಳಿನವು, ಒಳಗೆ ಸ್ಫಟಿಕದ ನೆಲಹಾಸು ಉಳ್ಳವು, ತೀರಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಕಾಂಚನ ಮತ್ತು ವಿಚಿತ್ರ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದವು.
5.14.24
बुद्धपद्मोत्पलवनाश्चक्रवाकोपशोभिताः।
नत्यूहरुतसंघुष्टा हंससारसनादिताः ॥ ५.१४.२४ ॥
ಅರಳಿದ ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೈದಿಲೆಯ ಉದ್ಯಾನಗಳು, ಚಕ್ರವಾಕಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದವು, ಜಲಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಮೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದವು.
5.14.25
दीर्घाभिर्द्रुमयुक्ताभिः सरिद्भिश्च समन्ततः।
अमृतोपमतोयाभिः शिवाभिरुपसंस्कृताः ॥ ५.१४.२५ ॥
ಸುತ್ತಲೂ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಉದ್ದವಾದ ನದಿಗಳಿಂದ, ಅಮೃತದಂತಿರುವ ನೀರಿನಿಂದ, ಶುಭಕರವಾದ ನದಿಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
5.14.26
लताशतैरवतताः संतानकुसुमावृताः।
नानागुल्मावृतवनाः करवीरकृतान्तराः ॥ ५.१४.२६ ॥
ನೂರಾರು ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಹಬ್ಬಿದವು, ಸಂತಾನಕ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದವು, ವಿವಿಧ ಪೊದೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ವನಗಳು, ಕರವೀರ ಮರಗಳಿಂದ ಅಂತರಗಳು ಅಲಂಕೃತವಾದವು.
5.14.27
ततोऽम्बुधरसंकाशं प्रवृद्धशिखरं गिरिम्।
विचित्रकूटं कूटैश्च सर्वतः परिवारितम् ॥ ५.१४.२७ ॥
ನಂತರ ಮೋಡದಂತೆ ಇದ್ದ, ಎತ್ತರವಾದ ಶಿಖರಗಳುಳ್ಳ, ವಿಚಿತ್ರ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು (ಅವನು ನೋಡಿದನು).
5.14.28
शिलागृहैरवततं नानावृक्षसमावृतम्।
ददर्श कपिशार्दूलो रम्यं जगति पर्वतम् ॥ ५.१४.२८ ॥
ಶಿಲಾಗೃಹಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ನಾನಾ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ರಮಣೀಯವಾದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಪಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ (ಹನುಮಂತ) ನೋಡಿದನು.
5.14.29
ददर्श च नगात् तस्मान्नदीं निपतितां कपिः।
अंकादिव समुत्पत्य प्रियस्य पतितां प्रियाम् ॥ ५.१४.२९ ॥
ಆ ಪರ್ವತದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ನದಿಯನ್ನು ಕಪಿ (ಹನುಮಂತ) ನೋಡಿದನು; ಅದು ಪ್ರಿಯನ ಮಡಿಲಿನಿಂದ ಹಾರಿ ಬಿದ್ದ ಪ್ರಿಯೆಯಂತಿತ್ತು.
5.14.30
जले निपतिताग्रैश्च पादपैरुपशोभिताम्।
वार्यमाणामिव क्रुद्धां प्रमदां प्रियबन्धुभिः ॥ ५.१४.३० ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಾಗಿದ ತುದಿಗಳ ಮರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ (ನದಿ), ಪ್ರಿಯ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಡುವ ಕೋಪಗೊಂಡ ಹೆಣ್ಣಿನಂತಿತ್ತು.
5.14.31
पुनरावृत्ततोयां च ददर्श स महाकपिः।
प्रसन्नामिव कान्तस्य कान्तां पुनरुपस्थिताम् ॥ ५.१४.३१ ॥
ಆ ಮಹಾಕಪಿ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿದ ನೀರಿನ ಆ ದೀರ್ಘಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಪ್ರಿಯನಿಗೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾದ ಪ್ರಿಯೆ ಮರಳಿ ಬಂದಂತಿತ್ತು.
5.14.32
तस्यादूरात् स पद्मिन्यो नानाद्विजगणायुताः।
ददर्श कपिशार्दूलो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१४.३२ ॥
ಅದರ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಪಕ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಮಲದ ಕೊಳಗಳನ್ನು ಕಪಿಶಾರ್ದೂಲ ಮಾರುತಾತ್ಮಜ ಹನುಮಂತ ನೋಡಿದನು.
5.14.33
कृत्रिमां दीर्घिकां चापि पूर्णां शीतेन वारिणा।
मणिप्रवरसोपानां मुक्तासिकतशोभिताम् ॥ ५.१४.३३ ॥
ಕೃತಕ ದೀರ್ಘಿಕೆಯೂ ತಂಪಾದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಅದರ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಣಿಗಳಿಂದ, ಮುತ್ತಿನ ಮರಳಿನಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
5.14.34
विविधैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम्।
प्रासादैः सुमहद्भिश्च निर्मितैर्विश्वकर्मणा ॥ ५.१४.३४ ॥
ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಮೃಗಗಣಗಳಿಂದಲೂ ವಿಚಿತ್ರ ಉಪವನಗಳಿಂದಲೂ ಕೂಡಿದ್ದು; ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಸಾದಗಳೂ ಇದ್ದವು.
5.14.35
काननैः कृत्रिमैश्चापि सर्वतः समलंकृताम्।
ये केचित् पादपास्तत्र पुष्पोपगफलोपगाः ॥ ५.१४.३५ ॥
ಕೃತಕ ಉಪವನಗಳಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವು ಮರಗಳು ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.
5.14.36
सच्छत्राः सवितर्दीकाः सर्वे सौवर्णवेदिकाः।
लताप्रतानैर्बहुभिः पर्णैश्च बहुभिर्वृताम् ॥ ५.१४.३६ ॥
ಛತ್ರಿಗಳು, ಅರೆಗಳು, ಎಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ವೇದಿಕೆಗಳು, ಹಲವಾರು ಬಳ್ಳಿಗಳ ಹೆಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
5.14.37
काञ्चनीं शिंशपामेकां ददर्श स महाकपिः।
वृतां हेममयीभिस्तु वेदिकाभिः समन्ततः ॥ ५.१४.३७ ॥
ಆ ಮಹಾಕಪಿ ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ಶಿಂಶಪಾ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಚಿನ್ನದ ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
5.14.38
सोऽपश्यद् भूमिभागांश्च नगप्रस्रवणानि च।
सुवर्णवृक्षानपरान् ददर्श शिखिसंनिभान् ॥ ५.१४.३८ ॥
ಅವನು ಭೂಭಾಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪರ್ವತದ ಝರಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಇತರ ಚಿನ್ನದ ಮರಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
5.14.39
तेषां द्रुमाणां प्रभया मेरोरिव महाकपिः।
अमन्यत तदा वीरः काञ्चनोऽस्मीति सर्वतः ॥ ५.१४.३९ ॥
ಆ ಮರಗಳ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಮಹಾಕಪಿ ಮೇರು ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಳೆದನು; ಆಗ ಆ ವೀರನು ತಾನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಚಿನ್ನದವನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
5.14.40
तान् काञ्चनान् वृक्षगणान् मारुतेन प्रकम्पितान्।
किङ्किणीशतनिर्घोषान् दृष्ट्वा विस्मयमागमत् ॥ ५.१४.४० ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಚಿನ್ನದ ಮರಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ನೂರಾರು ಸಣ್ಣ ಗಂಟೆಗಳ ನಾದವನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನಿಗೆ ವಿಸ್ಮಯವಾಯಿತು.
5.14.41
सुपुष्पिताग्रान् रुचिरांस्तरुणाङ्कुरपल्लवान्।
तामारुह्य महावेगः शिंशपां पर्णसंवृताम् ॥ ५.१४.४१ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಳಿದ ಶಿಖರಗಳು ಮತ್ತು ಚಿಗುರೆಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಶಿಂಶಪಾ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಆ ಮಹಾವೇಗಶಾಲಿ ಏರಿದನು.
5.14.42
इतो द्रक्ष्यामि वैदेहीं रामदर्शनलालसाम्।
इतश्चेतश्च दुःखार्तां सम्पतन्तीं यदृच्छया ॥ ५.१४.४२ ॥
ರಾಮನ ದರ್ಶನದ ಆಸೆಯಿಂದ ಕಾತರಿಸುತ್ತಿರುವ, ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ನಾನು ನೋಡುವೆನು; ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಯದೃಚ್ಛೆಯಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿರಬಹುದು.
5.14.43
अशोकवनिका चेयं दृढं रम्या दुरात्मनः।
चन्दनैश्चम्पकैश्चापि बकुलैश्च विभूषिता ॥ ५.१४.४३ ॥
ಈ ಅಶೋಕವನವು ದುರಾತ್ಮನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ರಮಣೀಯವಾಗಿದೆ; ಚಂದನ, ಚಂಪಕ, ಬಕುಲ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ.
5.14.44
इयं च नलिनी रम्या द्विजसङ्घनिषेविता।
इमां सा राजमहिषी नूनमेष्यति जानकी ॥ ५.१४.४४ ॥
ಈ ಕಮಲ ಸರೋವರವೂ ರಮಣೀಯವಾಗಿದೆ; ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ರಾಜಮಹಿಷಿ ಜಾನಕಿ ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವಳು.
5.14.45
सा रामा राजमहिषी राघवस्य प्रिया सती।
वनसंचारकुशला ध्रुवमेष्यति जानकी ॥ ५.१४.४५ ॥
ರಾಘವನ ಪ್ರಿಯಳಾದ, ಸತಿಯಾದ, ರಾಜಮಹಿಷಿಯಾದ ಆ ಸ್ತ್ರೀ, ವನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಪುಣೆಯಾದ ಜಾನಕಿ ಖಂಡಿತ ಬರುವಳು.
5.14.46
अथवा मृगशावाक्षी वनस्यास्य विचक्षणा।
वनमेष्यति साद्येह रामचिन्तासुकर्शिता ॥ ५.१४.४६ ॥
ಅಥವಾ ಜಿಂಕೆ ಮರಿಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವಳು, ಈ ವನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣೆ, ರಾಮನ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಬಹಳ ಕೃಶಳಾದವಳು ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ವನಕ್ಕೆ ಬರುವಳು.
5.14.47
रामशोकाभिसंतप्ता सा देवी वामलोचना।
वनवासरता नित्यमेष्यते वनचारिणी ॥ ५.१४.४७ ॥
ರಾಮನ ಶೋಕದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತಪ್ತಳಾದ ಆ ದೇವಿ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವಳು, ವನವಾಸದಲ್ಲಿ ಸದಾ ರಮಿಸುವವಳು, ವನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವಳು ಬರುವಳು.
5.14.48
वनेचराणां सततं नूनं स्पृहयते पुरा।
रामस्य दयिता चार्या जनकस्य सुता सती ॥ ५.१४.४८ ॥
ವನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸದಾ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ; ರಾಮನ ಪ್ರಿಯಳು, ಆರ್ಯೆ, ಜನಕನ ಸತಿಯಾದ ಮಗಳು ಹಿಂದೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಬಯಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.
5.14.49
संध्याकालमनाः श्यामा ध्रुवमेष्यति जानकी।
नदीं चेमां शुभजलां संध्यार्थे वरवर्णिनी ॥ ५.१४.४९ ॥
ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಂದರಿ ಜಾನಕಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಶುಭಜಲದ ಈ ನದಿಗೆ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಗಾಗಿ ಬರುವಳು.
5.14.50
तस्याश्चाप्यनुरूपेयमशोकवनिका शुभा।
शुभायाः पार्थिवेन्द्रस्य पत्नी रामस्य सम्मता ॥ ५.१४.५० ॥
ಅವಳಿಗೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿಯೇ ಈ ಶುಭ ಅಶೋಕವನವಿದೆ; ರಾಜಾಧಿರಾಜ ರಾಮನ ಮಾನ್ಯ ಪತ್ನಿಗೆ ಇದು ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆ.
5.14.51
यदि जीवति सा देवी ताराधिपनिभानना।
आगमिष्यति सावश्यमिमां शीतजलां नदीम् ॥ ५.१४.५१ ॥
ಚಂದ್ರನಂತೆ ಮುಖವುಳ್ಳ ಆ ದೇವಿ ಜೀವಂತವಿದ್ದರೆ, ಈ ತಂಪಾದ ನೀರಿನ ನದಿಗೆ ಖಂಡಿತ ಬರುವಳು.
5.14.52
एवं तु मत्वा हनुमान् महात्मा
प्रतीक्षमाणो मनुजेन्द्रपत्नीम्।
अवेक्षमाणश्च ददर्श सर्वं
सुपुष्पिते पर्णघने निलीनः ॥ ५.१४.५२ ॥
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮ ಹನುಮಂತ, ಮನುಜೇಂದ್ರನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತ, ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದಟ್ಟ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.