வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.14.1
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा मनसा चाधिगम्य ताम्।
अवप्लुतो महातेजाः प्राकारं तस्य वेश्मनः ॥ ५.१४.१ ॥
மஹாதேஜஸ்வியான ஹனுமான் சிறிது நேரம் மனதில் சிந்தித்து, அவளைக் குறித்து உறுதி கொண்டு, அந்த மாளிகையின் மதிலிலிருந்து குதித்தார்.
5.14.2
स तु संहृष्टसर्वांगः प्राकारस्थो महाकपिः।
पुष्पिताग्रान् वसन्तादौ ददर्श विविधान् द्रुमान् ॥ ५.१४.२ ॥
மதிலின் மீது நின்ற மஹாகபியான ஹனுமானின் உடல் முழுவதும் மகிழ்ச்சியால் சிலிர்த்தது; வசந்தத்தின் தொடக்கத்தில் நுனியில் மலர்ந்த பல்வேறு மரங்களை அவர் கண்டார்.
5.14.3
सालानशोकान् भव्यांश्च चम्पकांश्च सुपुष्पितान्।
उद्दालकान् नागवृक्षांश्चूतान् कपिमुखानपि ॥ ५.१४.३ ॥
சால மரங்கள், அழகிய அசோகம், சம்பகம், மிகுந்து மலர்ந்த உத்தாலகம், நாகமரங்கள், மாமரங்கள் மற்றும் கபிமுகம் என்ற மரங்களையும் அவர் கண்டார்.
5.14.4
तथाऽऽम्रवणसम्पन्नाँल्लताशतसमन्वितान्।
ज्यामुक्त इव नाराचः पुप्लुवे वृक्षवाटिकाम् ॥ ५.१४.४ ॥
அவ்வாறே, மாந்தோப்புகளால் நிறைந்து நூற்றுக்கணக்கான கொடிகளுடன் கூடிய மரத்தோட்டத்தில், வில்லின் நாணிலிருந்து விடுபட்ட அம்பைப் போல அவர் பாய்ந்தார்.
5.14.5
स प्रविश्य विचित्रां तां विहगैरभिनादिताम्।
राजतैः काञ्चनैश्चैव पादपैः सर्वतो वृताम् ॥ ५.१४.५ ॥
அவர் அந்த அற்புதமான தோட்டத்தில் நுழைந்தார்; அது பறவைகளின் ஒலியால் எதிரொலித்தது, நாற்புறமும் வெள்ளி மற்றும் பொன் நிற மரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.
5.14.6
विहगैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम्।
उदितादित्यसंकाशां ददर्श हनुमान् बली ॥ ५.१४.६ ॥
பறவைகளாலும் மான் கூட்டங்களாலும் நிறைந்த, பல்வேறு காடுகளைக் கொண்ட, உதிக்கும் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அந்த தோட்டத்தை வலிமையான ஹனுமான் கண்டார்.
5.14.7
वृतां नानाविधैर्वृक्षैः पुष्पोपगफलोपगैः।
कोकिलैर्भृङ्गराजैश्च मत्तैर्नित्यनिषेविताम् ॥ ५.१४.७ ॥
பலவகை மரங்களால் சூழப்பட்டு, மலர்களும் கனிகளும் நிறைந்து, குயில்களாலும் வண்டுகளாலும், களித்திருக்கும் உயிரினங்களாலும் எப்போதும் நிறைந்திருந்த (அந்தச் சோலை).
5.14.8
प्रहृष्टमनुजां काले मृगपक्षिमदाकुलाम्।
मत्तबर्हिणसंघुष्टां नानाद्विजगणायुताम् ॥ ५.१४.८ ॥
காலத்திற்கேற்ப மகிழ்ந்த மனிதர்களாலும், மான்களும் பறவைகளும் களிப்பால் கலங்கியும், மதங்கொண்ட மயில்களின் ஒலியால் முழங்கியும், பல பறவைக் கூட்டங்களால் நிறைந்தும் (இருந்த அந்தச் சோலை).
5.14.9
मार्गमाणो वरारोहां राजपुत्रीमनिन्दिताम्।
सुखप्रसुप्तान् विहगान् बोधयामास वानरः ॥ ५.१४.९ ॥
அந்தக் குற்றமற்ற, அழகிய இடையுடைய அரசமகளைத் தேடிக்கொண்டிருந்த குரங்கு, இன்பமாக உறங்கிக்கொண்டிருந்த பறவைகளை எழுப்பிவிட்டது.
5.14.10
उत्पतद्भिर्द्विजगणैः पक्षैर्वातैः समाहताः।
अनेकवर्णा विविधा मुमुचुः पुष्पवृष्टयः ॥ ५.१४.१० ॥
மேலெழுந்த பறவைக் கூட்டங்களின் இறக்கைகளாலும் காற்றுகளாலும் அசைக்கப்பட்டு, பலவண்ண பலவகை மலர் மழைகள் சொரிந்தன.
5.14.11
पुष्पावकीर्णः शुशुभे हनूमान् मारुतात्मजः।
अशोकवनिकामध्ये यथा पुष्पमयो गिरिः ॥ ५.१४.११ ॥
அசோகவனத்தின் நடுவில் மலர்களால் மூடப்பட்ட மாருதியின் மகன் அனுமன், மலர்களால் ஆன மலை போல் ஒளிர்ந்தான்.
5.14.12
दिशः सर्वाभिधावन्तं वृक्षखण्डगतं कपिम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि वसन्त इति मेनिरे ॥ ५.१४.१२ ॥
எல்லாத் திசைகளிலும் மரக்கூட்டங்களுக்கிடையே ஓடித்திரியும் குரங்கைக் கண்டு, எல்லா உயிரினங்களும் வசந்தம் வந்துவிட்டது என்று எண்ணின.
5.14.13
वृक्षेभ्यः पतितैः पुष्पैरवकीर्णाः पृथग्विधैः।
रराज वसुधा तत्र प्रमदेव विभूषिता ॥ ५.१४.१३ ॥
மரங்களிலிருந்து விழுந்த பல வகையான மலர்களால் தூவப்பட்ட அந்த நிலம் அங்கே அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண்ணைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
5.14.14
तरस्विना ते तरवस्तरसा बहु कम्पिताः।
कुसुमानि विचित्राणि ससृजुः कपिना तदा ॥ ५.१४.१४ ॥
குரங்கால் வேகமாக மிகவும் உலுக்கப்பட்ட அந்த வலிமையான மரங்கள் அப்போது அற்புதமான மலர்களை உதிர்த்தன.
5.14.15
निर्धूतपत्रशिखराः शीर्णपुष्पफलद्रुमाः।
निक्षिप्तवस्त्राभरणा धूर्ता इव पराजिताः ॥ ५.१४.१५ ॥
இலைகளும் உச்சிகளும் உதிர்ந்து, மலர்களும் கனிகளும் சிதைந்த அந்த மரங்கள், ஆடையும் ஆபரணங்களும் களைந்து தோற்ற வஞ்சகர்களைப் போல இருந்தன.
5.14.16
हनूमता वेगवता कम्पितास्ते नगोत्तमाः।
पुष्पपत्रफलान्याशु मुमुचुः फलशालिनः ॥ ५.१४.१६ ॥
வேகமுள்ள அனுமனால் உலுக்கப்பட்ட அந்த உயர்ந்த மரங்கள், பழங்களால் நிறைந்தவையாக இருந்தும், விரைவில் மலர், இலை, கனிகளை உதிர்த்தன.
5.14.17
विहंगसङ्घैर्हीनास्ते स्कन्धमात्राश्रया द्रुमाः।
बभूवुरगमाः सर्वे मारुतेन विनिर्धुताः ॥ ५.१४.१७ ॥
பறவைக் கூட்டங்கள் நீங்கி, தண்டு மட்டுமே ஆதாரமாக நின்ற அந்த மரங்கள் அனைத்தும் காற்றால் நன்கு உலுக்கப்பட்டு அசைவற்றவையாயின.
5.14.18
विधूतकेशी युवतिर्यथा मृदितवर्णका।
निपीतशुभदन्तोष्ठी नखैर्दन्तैश्च विक्षता ॥ ५.१४.१८ ॥
கலைந்த கூந்தலுடன், நிறம் சிதைந்து, அழகிய பற்களும் உதடுகளும் கடிபட்டு, நகங்களாலும் பற்களாலும் காயப்பட்ட ஓர் இளம்பெண்ணைப் போல.
5.14.19
तथा लांगूलहस्तैस्तु चरणाभ्यां च मर्दिता।
तथैवाशोकवनिका प्रभग्नवनपादपा ॥ ५.१४.१९ ॥
அதேபோல் வால் என்ற கைகளாலும் கால்களாலும் நசுக்கப்பட்ட அசோகவனம், அதன் காட்டு மரங்கள் முறிந்து கிடந்தது.
5.14.20
महालतानां दामानि व्यधमत् तरसा कपिः।
यथा प्रावृषि वेगेन मेघजालानि मारुतः ॥ ५.१४.२० ॥
அந்தக் குரங்கு பெரிய கொடிகளின் மாலைகளை வேகமாக சிதறடித்தது; மழைக்காலத்தில் காற்று வேகத்துடன் மேகக் கூட்டங்களைச் சிதறடிப்பதுபோல்.
5.14.21
स तत्र मणिभूमीश्च राजतीश्च मनोरमाः।
तथा काञ्चनभूमीश्च विचरन् ददृशे कपिः ॥ ५.१४.२१ ॥
அங்கே சுற்றித் திரிந்த அந்தக் குரங்கு, மணிகள் பதித்த, வெள்ளியாலான, பொன்னாலான மனோரம்மியமான நிலங்களையும் கண்டது.
5.14.22
वापीश्च विविधाकाराः पूर्णाः परमवारिणा।
महार्हैर्मणिसोपानैरुपपन्नास्ततस्ततः ॥ ५.१४.२२ ॥
பல வடிவங்களிலான கிணறுகளும் குளங்களும், சிறந்த நீரால் நிரம்பியவை, இடங்கள்தோறும் விலைமதிப்பற்ற மணிப்படிகளுடன் கூடியவை.
5.14.23
मुक्ताप्रवालसिकताः स्फाटिकान्तरकुट्टिमाः।
काञ्चनैस्तरुभिश्चित्रैस्तीरजैरुपशोभिताः ॥ ५.१४.२३ ॥
முத்தும் பவளமும் மணலாகக் கொண்டவை, உள்ளே படிகக் கற்தரைகளுடையவை, கரைகளில் வளர்ந்த பொன்னிறமும் பலவண்ணமுமான மரங்களால் அழகுபெற்றவை.
5.14.24
बुद्धपद्मोत्पलवनाश्चक्रवाकोपशोभिताः।
नत्यूहरुतसंघुष्टा हंससारसनादिताः ॥ ५.१४.२४ ॥
மலர்ந்த தாமரைகளும் நீலத் தாமரைகளும் நிறைந்த வனங்கள், சக்கரவாகப் பறவைகளால் அழகுற்றவை, நீர்ப்பறவைகளின் ஒலியால் முழங்குபவை, அன்னங்களும் கொக்குகளும் ஒலிப்பவை.
5.14.25
दीर्घाभिर्द्रुमयुक्ताभिः सरिद्भिश्च समन्ततः।
अमृतोपमतोयाभिः शिवाभिरुपसंस्कृताः ॥ ५.१४.२५ ॥
சுற்றிலும் மரங்கள் நிறைந்த நீண்ட ஆறுகளாலும், அமிர்தம் போன்ற நீரும் மங்கலமுமான நீர்நிலைகளாலும் அது அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
5.14.26
लताशतैरवतताः संतानकुसुमावृताः।
नानागुल्मावृतवनाः करवीरकृतान्तराः ॥ ५.१४.२६ ॥
நூற்றுக்கணக்கான கொடிகளால் படர்ந்தவையும், சந்தானக மலர்களால் மூடப்பட்டவையும், பல்வேறு புதர்களால் சூழப்பட்ட வனங்களும், அரளி மரங்களால் இடைவெளிகள் அமைந்தவையுமாக இருந்தன.
5.14.27
ततोऽम्बुधरसंकाशं प्रवृद्धशिखरं गिरिम्।
विचित्रकूटं कूटैश्च सर्वतः परिवारितम् ॥ ५.१४.२७ ॥
பின்னர் மழை மேகம் போன்றதும், உயர்ந்த சிகரங்களை உடையதுமான அந்த மலையை—விசித்திரகூடம் என்பது—சுற்றிலும் பல சிகரங்களால் சூழப்பட்டதாக (அவன் கண்டான்).
5.14.28
शिलागृहैरवततं नानावृक्षसमावृतम्।
ददर्श कपिशार्दूलो रम्यं जगति पर्वतम् ॥ ५.१४.२८ ॥
பாறைக் குகைகளால் படர்ந்ததும், பல்வேறு மரங்களால் சூழப்பட்டதுமான, உலகில் அழகான அந்த மலையை குரங்குகளில் புலியான அனுமன் கண்டான்.
5.14.29
ददर्श च नगात् तस्मान्नदीं निपतितां कपिः।
अंकादिव समुत्पत्य प्रियस्य पतितां प्रियाम् ॥ ५.१४.२९ ॥
அந்த மலையிலிருந்து விழுந்த ஆற்றை அனுமன் கண்டான்; அது பிரியனின் மடியிலிருந்து குதித்து விழுந்த பிரியை போல இருந்தது.
5.14.30
जले निपतिताग्रैश्च पादपैरुपशोभिताम्।
वार्यमाणामिव क्रुद्धां प्रमदां प्रियबन्धुभिः ॥ ५.१४.३० ॥
நீரில் சாய்ந்த உச்சிகளையுடைய மரங்களால் அழகுபெற்ற அது, அன்புக்குரியவர்களால் தடுக்கப்படும் கோபமுற்ற பெண்ணைப் போல இருந்தது.
5.14.31
पुनरावृत्ततोयां च ददर्श स महाकपिः।
प्रसन्नामिव कान्तस्य कान्तां पुनरुपस्थिताम् ॥ ५.१४.३१ ॥
மகாகபி அதன் நீர் மீண்டும் நிரம்பி நின்றதைக் கண்டான்; அன்புக்குரியவளின் அன்புக்குரியவள் மீண்டும் வந்து நின்றது போல் தெளிந்திருந்தது.
5.14.32
तस्यादूरात् स पद्मिन्यो नानाद्विजगणायुताः।
ददर्श कपिशार्दूलो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१४.३२ ॥
அதற்கு அருகிலேயே பல வகைப் பறவைக் கூட்டங்கள் நிறைந்த தாமரைக் குளங்களை கபிசார்தூலனான அனுமான், வாயுவின் மகன், கண்டான்.
5.14.33
कृत्रिमां दीर्घिकां चापि पूर्णां शीतेन वारिणा।
मणिप्रवरसोपानां मुक्तासिकतशोभिताम् ॥ ५.१४.३३ ॥
செயற்கையான நீண்ட குளமும், குளிர்ந்த நீரால் நிறைந்திருந்தது; அதன் படிகள் சிறந்த மணிகளாலானவை, முத்து மணல் அதை அலங்கரித்தது.
5.14.34
विविधैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम्।
प्रासादैः सुमहद्भिश्च निर्मितैर्विश्वकर्मणा ॥ ५.१४.३४ ॥
பல வகை மான் கூட்டங்களும் அழகிய சோலைகளும் கொண்டதாக இருந்தது; விஸ்வகர்மாவால் கட்டப்பட்ட மிகப் பெரிய மாளிகைகளும் இருந்தன.
5.14.35
काननैः कृत्रिमैश्चापि सर्वतः समलंकृताम्।
ये केचित् पादपास्तत्र पुष्पोपगफलोपगाः ॥ ५.१४.३५ ॥
செயற்கைச் சோலைகளாலும் அது எங்கும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; அங்கிருந்த மரங்கள் மலர்களும் கனிகளும் கொண்டவையாக இருந்தன.
5.14.36
सच्छत्राः सवितर्दीकाः सर्वे सौवर्णवेदिकाः।
लताप्रतानैर्बहुभिः पर्णैश्च बहुभिर्वृताम् ॥ ५.१४.३६ ॥
குடைகளும் மேடைகளும் கொண்டதாகவும், எல்லா பொன் மேடைகளுடனும், பல கொடிப் பின்னல்களாலும் பல இலைகளாலும் மூடப்பட்டதாகவும் இருந்தது.
5.14.37
काञ्चनीं शिंशपामेकां ददर्श स महाकपिः।
वृतां हेममयीभिस्तु वेदिकाभिः समन्ततः ॥ ५.१४.३७ ॥
அங்கே மகாகபி ஒரு பொன்னிறமான சிம்சபா மரத்தைக் கண்டான்; அது எல்லாப் பக்கமும் பொன்மயமான மேடைகளால் சூழப்பட்டிருந்தது.
5.14.38
सोऽपश्यद् भूमिभागांश्च नगप्रस्रवणानि च।
सुवर्णवृक्षानपरान् ददर्श शिखिसंनिभान् ॥ ५.१४.३८ ॥
அவன் நிலப்பகுதிகளையும் மலை ஊற்றுகளையும் கண்டான்; நெருப்புச் சுடர்களைப் போன்ற வேறு பொன் மரங்களையும் கண்டான்.
5.14.39
तेषां द्रुमाणां प्रभया मेरोरिव महाकपिः।
अमन्यत तदा वीरः काञ्चनोऽस्मीति सर्वतः ॥ ५.१४.३९ ॥
அந்த மரங்களின் ஒளியால் மகாகபி மேரு மலையைப் போல் ஒளிர்ந்தான்; அப்போது அந்த வீரன், 'நானும் எல்லாப் பக்கமும் பொன்மயமானவன்' என்று நினைத்தான்.
5.14.40
तान् काञ्चनान् वृक्षगणान् मारुतेन प्रकम्पितान्।
किङ्किणीशतनिर्घोषान् दृष्ट्वा विस्मयमागमत् ॥ ५.१४.४० ॥
காற்றால் அசைக்கப்பட்ட அந்தப் பொன் மரக்கூட்டங்கள் நூற்றுக்கணக்கான சிறு மணிகளின் ஒலியை எழுப்புவதைக் கண்டு அவன் வியப்பு அடைந்தான்.
5.14.41
सुपुष्पिताग्रान् रुचिरांस्तरुणाङ्कुरपल्लवान्।
तामारुह्य महावेगः शिंशपां पर्णसंवृताम् ॥ ५.१४.४१ ॥
நன்கு மலர்ந்த உச்சிகளும் அழகிய இளந்தளிர்களும் கொண்ட, இலைகளால் மூடப்பட்ட அந்த சிம்சபா மரத்தின் மீது அந்த மிகுந்த வேகமுடையவன் ஏறினான்.
5.14.42
इतो द्रक्ष्यामि वैदेहीं रामदर्शनलालसाम्।
इतश्चेतश्च दुःखार्तां सम्पतन्तीं यदृच्छया ॥ ५.१४.४२ ॥
ராமனைக் காணும் ஆவல் கொண்டவளும், துன்பத்தால் வருந்தியவளுமான வைதேகியை இங்கிருந்து நான் காண்பேன்; அவள் இங்கும் அங்குமாக எங்கோ அலைந்து கொண்டிருப்பாள்.
5.14.43
अशोकवनिका चेयं दृढं रम्या दुरात्मनः।
चन्दनैश्चम्पकैश्चापि बकुलैश्च विभूषिता ॥ ५.१४.४३ ॥
இந்த அசோகவனம் தீயவனுக்கு மிகவும் இனிமையானது; சந்தனம், சம்பகம், பகுலம் மரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
5.14.44
इयं च नलिनी रम्या द्विजसङ्घनिषेविता।
इमां सा राजमहिषी नूनमेष्यति जानकी ॥ ५.१४.४४ ॥
இந்தத் தாமரைக் குளமும் இனிமையானது; பறவைக் கூட்டங்கள் நிறைந்தது. அரசி ஜானகி நிச்சயமாக இங்கு வருவாள்.
5.14.45
सा रामा राजमहिषी राघवस्य प्रिया सती।
वनसंचारकुशला ध्रुवमेष्यति जानकी ॥ ५.१४.४५ ॥
ராகவனின் அன்பிற்குரிய, கற்புடைய அரசி, காட்டில் உலவுவதில் வல்லவளான அந்தப் பெண் ஜானகி நிச்சயமாக வருவாள்.
5.14.46
अथवा मृगशावाक्षी वनस्यास्य विचक्षणा।
वनमेष्यति साद्येह रामचिन्तासुकर्शिता ॥ ५.१४.४६ ॥
அல்லது மானின் குட்டி போன்ற கண்களை உடையவள், இந்தக் காட்டில் வல்லவள், ராமனைப் பற்றிய கவலையால் மிகவும் மெலிந்தவள், இன்று இங்கே காட்டிற்கு வருவாள்.
5.14.47
रामशोकाभिसंतप्ता सा देवी वामलोचना।
वनवासरता नित्यमेष्यते वनचारिणी ॥ ५.१४.४७ ॥
ராமனின் துயரால் மிகவும் வருந்திய அந்தத் தேவி, அழகிய கண்களை உடையவள், காட்டு வாழ்க்கையில் எப்போதும் மகிழ்பவள், காட்டில் உலவுபவள், வருவாள்.
5.14.48
वनेचराणां सततं नूनं स्पृहयते पुरा।
रामस्य दयिता चार्या जनकस्य सुता सती ॥ ५.१४.४८ ॥
காட்டில் வாழும் உயிர்களும் எப்போதும் நிச்சயமாக அவளை விரும்புகின்றன; ராமனின் அன்பிற்குரிய, உயர்ந்த, ஜனகனின் கற்புடைய மகள் முன்பு இவ்வாறு விரும்பப்பட்டாள்.
5.14.49
संध्याकालमनाः श्यामा ध्रुवमेष्यति जानकी।
नदीं चेमां शुभजलां संध्यार्थे वरवर्णिनी ॥ ५.१४.४९ ॥
மாலை வேளையில் மனம் வைத்த அழகிய நிறமுடைய ஜானகி, நிச்சயம் சந்தியா வந்தனத்திற்காக இந்த தூய நீர் கொண்ட நதிக்கு வருவாள்.
5.14.50
तस्याश्चाप्यनुरूपेयमशोकवनिका शुभा।
शुभायाः पार्थिवेन्द्रस्य पत्नी रामस्य सम्मता ॥ ५.१४.५० ॥
அவளுக்கு ஏற்றதாகவே இந்த அழகிய அசோகவனம் உள்ளது; மன்னர்களின் தலைவன் ராமனின் மதிப்பிற்குரிய மனைவிக்கு இது தகும்.
5.14.51
यदि जीवति सा देवी ताराधिपनिभानना।
आगमिष्यति सावश्यमिमां शीतजलां नदीम् ॥ ५.१४.५१ ॥
சந்திரனை ஒத்த முகமுடைய அந்த தேவி உயிருடன் இருந்தால், குளிர்ந்த நீர் கொண்ட இந்த நதிக்கு நிச்சயம் வருவாள்.
5.14.52
एवं तु मत्वा हनुमान् महात्मा
प्रतीक्षमाणो मनुजेन्द्रपत्नीम्।
अवेक्षमाणश्च ददर्श सर्वं
सुपुष्पिते पर्णघने निलीनः ॥ ५.१४.५२ ॥
இவ்வாறு எண்ணிய மகாத்மா அனுமான், மனிதர்களின் அரசனின் மனைவியை எதிர்பார்த்து, எல்லாவற்றையும் பார்த்தவாறே, பூக்கள் நிறைந்த அடர்ந்த இலைகளுக்குள் மறைந்திருந்தார்.