വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.14.1
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा मनसा चाधिगम्य ताम्।
अवप्लुतो महातेजाः प्राकारं तस्य वेश्मनः ॥ ५.१४.१ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ ഹനുമാൻ ഒരു നിമിഷം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, അവളെക്കുറിച്ച് തീരുമാനമെടുത്ത്, ആ മന്ദിരത്തിന്റെ മതിലിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി.
5.14.2
स तु संहृष्टसर्वांगः प्राकारस्थो महाकपिः।
पुष्पिताग्रान् वसन्तादौ ददर्श विविधान् द्रुमान् ॥ ५.१४.२ ॥
മതിലിന്മേൽ നിന്ന മഹാകപിയായ ഹനുമാന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ സന്തോഷത്താൽ പുളകിതമായി; വസന്തത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പൂത്തുനിൽക്കുന്ന അഗ്രങ്ങളുള്ള പലതരം വൃക്ഷങ്ങൾ അദ്ദേഹം കണ്ടു.
5.14.3
सालानशोकान् भव्यांश्च चम्पकांश्च सुपुष्पितान्।
उद्दालकान् नागवृक्षांश्चूतान् कपिमुखानपि ॥ ५.१४.३ ॥
സാലവൃക്ഷങ്ങൾ, മനോഹരമായ അശോകങ്ങൾ, ചമ്പകങ്ങൾ, നന്നായി പൂത്ത ഉദ്ദാലകങ്ങൾ, നാഗവൃക്ഷങ്ങൾ, മാവുകൾ, കപിമുഖവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവയും അദ്ദേഹം കണ്ടു.
5.14.4
तथाऽऽम्रवणसम्पन्नाँल्लताशतसमन्वितान्।
ज्यामुक्त इव नाराचः पुप्लुवे वृक्षवाटिकाम् ॥ ५.१४.४ ॥
അതുപോലെ മാവിൻതോപ്പുകളാലും നൂറുകണക്കിന് വള്ളികളാലും സമ്പന്നമായ വൃക്ഷവാടികയിലേക്ക്, വില്ലിന്റെ ഞാണിൽ നിന്ന് വിട്ട അമ്പുപോലെ അദ്ദേഹം ചാടി.
5.14.5
स प्रविश्य विचित्रां तां विहगैरभिनादिताम्।
राजतैः काञ्चनैश्चैव पादपैः सर्वतो वृताम् ॥ ५.१४.५ ॥
അദ്ദേഹം ആ വിചിത്രമായ വാടികയിൽ പ്രവേശിച്ചു; പക്ഷികളുടെ ശബ്ദത്താൽ മുഴങ്ങുന്ന അത് ചുറ്റും വെള്ളിയും സ്വർണ്ണവും പോലെ തിളങ്ങുന്ന വൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
5.14.6
विहगैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम्।
उदितादित्यसंकाशां ददर्श हनुमान् बली ॥ ५.१४.६ ॥
പക്ഷികളാലും മാൻകൂട്ടങ്ങളാലും നിറഞ്ഞ, വിവിധ വനങ്ങളുള്ള, ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യനു തുല്യം ശോഭിക്കുന്ന ആ വാടികയെ ബലവാനായ ഹനുമാൻ കണ്ടു.
5.14.7
वृतां नानाविधैर्वृक्षैः पुष्पोपगफलोपगैः।
कोकिलैर्भृङ्गराजैश्च मत्तैर्नित्यनिषेविताम् ॥ ५.१४.७ ॥
പൂക്കളും ഫലങ്ങളും നിറഞ്ഞ വിവിധതരം വൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, കുയിലുകളും വണ്ടുകളും മത്തരായ ജീവികളും എന്നും സേവിച്ചിരുന്നതുമായ (ആ വനം).
5.14.8
प्रहृष्टमनुजां काले मृगपक्षिमदाकुलाम्।
मत्तबर्हिणसंघुष्टां नानाद्विजगणायुताम् ॥ ५.१४.८ ॥
കാലോചിതമായി ആഹ്ലാദിച്ച ജീവികളാലും, മൃഗപക്ഷികളുടെ ഉല്ലാസത്താൽ നിറഞ്ഞും, മത്തരായ മയിലുകളുടെ ശബ്ദത്താൽ മുഴങ്ങിയും, വിവിധ പക്ഷിസംഘങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുമായ (ആ വനം).
5.14.9
मार्गमाणो वरारोहां राजपुत्रीमनिन्दिताम्।
सुखप्रसुप्तान् विहगान् बोधयामास वानरः ॥ ५.१४.९ ॥
ആ കുറ്റമറ്റവളും സുന്ദരകടിയുള്ളവളുമായ രാജപുത്രിയെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വാനരൻ സുഖമായി ഉറങ്ങിക്കിടന്ന പക്ഷികളെ ഉണർത്തി.
5.14.10
उत्पतद्भिर्द्विजगणैः पक्षैर्वातैः समाहताः।
अनेकवर्णा विविधा मुमुचुः पुष्पवृष्टयः ॥ ५.१४.१० ॥
പറന്നുയർന്ന പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളുടെ ചിറകുകളാലും കാറ്റുകളാലും തട്ടി, നാനാവർണങ്ങളും വിവിധവുമായ പൂമഴകൾ പൊഴിഞ്ഞു.
5.14.11
पुष्पावकीर्णः शुशुभे हनूमान् मारुतात्मजः।
अशोकवनिकामध्ये यथा पुष्पमयो गिरिः ॥ ५.१४.११ ॥
അശോകവനത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ പൂക്കളാൽ മൂടപ്പെട്ട മാരുതിപുത്രൻ ഹനുമാൻ, പൂക്കളാൽ നിർമിച്ച പർവതംപോലെ ശോഭിച്ചു.
5.14.12
दिशः सर्वाभिधावन्तं वृक्षखण्डगतं कपिम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि वसन्त इति मेनिरे ॥ ५.१४.१२ ॥
എല്ലാ ദിക്കുകളിലും മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ ഓടിനടക്കുന്ന വാനരനെ കണ്ട്, എല്ലാ ജീവികളും വസന്തം വന്നെത്തി എന്നു കരുതി.
5.14.13
वृक्षेभ्यः पतितैः पुष्पैरवकीर्णाः पृथग्विधैः।
रराज वसुधा तत्र प्रमदेव विभूषिता ॥ ५.१४.१३ ॥
മരങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണ പലതരം പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞ ആ ഭൂമി അവിടെ അലങ്കരിച്ച ഒരു സ്ത്രീയെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
5.14.14
तरस्विना ते तरवस्तरसा बहु कम्पिताः।
कुसुमानि विचित्राणि ससृजुः कपिना तदा ॥ ५.१४.१४ ॥
കപി വേഗത്തിൽ ഏറെ ഉലച്ച ആ ശക്തമായ മരങ്ങൾ അപ്പോൾ വിചിത്രമായ പൂക്കൾ ചൊരിഞ്ഞു.
5.14.15
निर्धूतपत्रशिखराः शीर्णपुष्पफलद्रुमाः।
निक्षिप्तवस्त्राभरणा धूर्ता इव पराजिताः ॥ ५.१४.१५ ॥
ഇലകളും ശിഖരങ്ങളും കൊഴിഞ്ഞ്, പൂക്കളും ഫലങ്ങളും ഉടഞ്ഞ ആ മരങ്ങൾ വസ്ത്രവും ആഭരണവും അഴിച്ചുവെച്ച് തോറ്റ വഞ്ചകരെപ്പോലെ തോന്നി.
5.14.16
हनूमता वेगवता कम्पितास्ते नगोत्तमाः।
पुष्पपत्रफलान्याशु मुमुचुः फलशालिनः ॥ ५.१४.१६ ॥
വേഗമുള്ള ഹനുമാൻ ഉലച്ച ആ ഉത്തമ വൃക്ഷങ്ങൾ, ഫലസമൃദ്ധമായിരുന്നിട്ടും, ഉടനെ പൂക്കളും ഇലകളും ഫലങ്ങളും ചൊരിഞ്ഞു.
5.14.17
विहंगसङ्घैर्हीनास्ते स्कन्धमात्राश्रया द्रुमाः।
बभूवुरगमाः सर्वे मारुतेन विनिर्धुताः ॥ ५.१४.१७ ॥
പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളില്ലാതെ, തടി മാത്രം ആശ്രയമായി നിന്ന ആ മരങ്ങളെല്ലാം കാറ്റിനാൽ നന്നായി ഉലഞ്ഞ് ചലനമറ്റവയായി.
5.14.18
विधूतकेशी युवतिर्यथा मृदितवर्णका।
निपीतशुभदन्तोष्ठी नखैर्दन्तैश्च विक्षता ॥ ५.१४.१८ ॥
ചിതറിയ മുടിയുള്ള, നിറം മങ്ങിയ, നല്ല പല്ലും ചുണ്ടും കടിക്കപ്പെട്ട, നഖങ്ങളാലും പല്ലുകളാലും മുറിവേറ്റ ഒരു യുവതിയെപ്പോലെ.
5.14.19
तथा लांगूलहस्तैस्तु चरणाभ्यां च मर्दिता।
तथैवाशोकवनिका प्रभग्नवनपादपा ॥ ५.१४.१९ ॥
അതുപോലെ വാലാകുന്ന കൈകളാലും പാദങ്ങളാലും ഞെരിക്കപ്പെട്ട അശോകവനിക, അതിലെ വൃക്ഷങ്ങൾ ഒടിഞ്ഞുവീണിരുന്നു.
5.14.20
महालतानां दामानि व्यधमत् तरसा कपिः।
यथा प्रावृषि वेगेन मेघजालानि मारुतः ॥ ५.१४.२० ॥
ആ കപി മഹാലതകളുടെ മാലകളെ വേഗത്തിൽ ചിതറിച്ചു; മഴക്കാലത്ത് കാറ്റ് വേഗത്തിൽ മേഘക്കൂട്ടങ്ങളെ ചിതറിക്കുന്നതുപോലെ.
5.14.21
स तत्र मणिभूमीश्च राजतीश्च मनोरमाः।
तथा काञ्चनभूमीश्च विचरन् ददृशे कपिः ॥ ५.१४.२१ ॥
അവിടെ സഞ്ചരിച്ച ആ കപി മണിനിലങ്ങളും വെള്ളിയുടെയും സ്വർണ്ണത്തിന്റെയും മനോഹരമായ നിലങ്ങളും കണ്ടു.
5.14.22
वापीश्च विविधाकाराः पूर्णाः परमवारिणा।
महार्हैर्मणिसोपानैरुपपन्नास्ततस्ततः ॥ ५.१४.२२ ॥
വിവിധ ആകൃതിയിലുള്ള കിണറുകളും കുളങ്ങളും, ഉത്തമജലം നിറഞ്ഞവ, സ്ഥലംതോറും വിലയേറിയ മണിപ്പടികളോടു കൂടിയവ.
5.14.23
मुक्ताप्रवालसिकताः स्फाटिकान्तरकुट्टिमाः।
काञ्चनैस्तरुभिश्चित्रैस्तीरजैरुपशोभिताः ॥ ५.१४.२३ ॥
മുത്തുകളും പവിഴവും മണലായുള്ളവ, അകത്ത് സ്ഫടികപ്പടികളാൽ പാകിയവ, തീരങ്ങളിൽ വളർന്ന സ്വർണ്ണവും വിചിത്രവുമായ വൃക്ഷങ്ങളാൽ ശോഭിതമായവ.
5.14.24
बुद्धपद्मोत्पलवनाश्चक्रवाकोपशोभिताः।
नत्यूहरुतसंघुष्टा हंससारसनादिताः ॥ ५.१४.२४ ॥
വിടർന്ന താമരകളും ആമ്പലുകളും നിറഞ്ഞ വനങ്ങൾ, ചക്രവാകങ്ങളാൽ ശോഭിതമായവ, ജലപക്ഷികളുടെ ശബ്ദത്താൽ മുഴങ്ങുന്നവ, ഹംസങ്ങളുടെയും സാരസങ്ങളുടെയും ഒച്ചയാൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നവ.
5.14.25
दीर्घाभिर्द्रुमयुक्ताभिः सरिद्भिश्च समन्ततः।
अमृतोपमतोयाभिः शिवाभिरुपसंस्कृताः ॥ ५.१४.२५ ॥
ചുറ്റിലും മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ നീണ്ട നദികളാലും അമൃതുപോലെ മധുരജലമുള്ളതും മംഗളകരവുമായ നദികളാലും അത് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
5.14.26
लताशतैरवतताः संतानकुसुमावृताः।
नानागुल्मावृतवनाः करवीरकृतान्तराः ॥ ५.१४.२६ ॥
നൂറുകണക്കിന് വള്ളികളാൽ പടർന്നതും സന്താനകപുഷ്പങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടതും വിവിധ കുറ്റിച്ചെടികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട വനങ്ങളുള്ളതും അരളികളാൽ ഇടവിട്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു.
5.14.27
ततोऽम्बुधरसंकाशं प्रवृद्धशिखरं गिरिम्।
विचित्रकूटं कूटैश्च सर्वतः परिवारितम् ॥ ५.१४.२७ ॥
അതിനുശേഷം മേഘസമാനവും ഉയർന്ന ശിഖരങ്ങളുള്ളതും വിചിത്രകൂടമെന്ന ആ പർവതം എല്ലാവശത്തും മറ്റു ശിഖരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും (അവൻ കണ്ടു).
5.14.28
शिलागृहैरवततं नानावृक्षसमावृतम्।
ददर्श कपिशार्दूलो रम्यं जगति पर्वतम् ॥ ५.१४.२८ ॥
ശിലാഗൃഹങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടതും വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും ലോകത്തിൽ മനോഹരവുമായ ആ പർവതത്തെ കപിശ്രേഷ്ഠനായ ഹനുമാൻ കണ്ടു.
5.14.29
ददर्श च नगात् तस्मान्नदीं निपतितां कपिः।
अंकादिव समुत्पत्य प्रियस्य पतितां प्रियाम् ॥ ५.१४.२९ ॥
ആ പർവതത്തിൽനിന്ന് വീഴുന്ന നദിയെ കപിയായ ഹനുമാൻ കണ്ടു; അത് പ്രിയന്റെ മടിയിൽനിന്ന് ചാടി വീണ പ്രിയയെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
5.14.30
जले निपतिताग्रैश्च पादपैरुपशोभिताम्।
वार्यमाणामिव क्रुद्धां प्रमदां प्रियबन्धुभिः ॥ ५.१४.३० ॥
വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാഞ്ഞ തലപ്പുകളുള്ള വൃക്ഷങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്ന ആ നദി, പ്രിയബന്ധുക്കളാൽ തടയപ്പെടുന്ന കുപിതയായ സ്ത്രീയെപ്പോലെയായിരുന്നു.
5.14.31
पुनरावृत्ततोयां च ददर्श स महाकपिः।
प्रसन्नामिव कान्तस्य कान्तां पुनरुपस्थिताम् ॥ ५.१४.३१ ॥
ആ മഹാകപി വീണ്ടും നിറഞ്ഞ ജലമുള്ള ആ ദീർഘികയെ കണ്ടു; പ്രിയന് പ്രസന്നയായ പ്രിയ വീണ്ടും വന്നുനിന്നതുപോലെ അത് ഉണ്ടായിരുന്നു.
5.14.32
तस्यादूरात् स पद्मिन्यो नानाद्विजगणायुताः।
ददर्श कपिशार्दूलो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१४.३२ ॥
അതിനടുത്തായി പലതരം പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ താമരക്കുളങ്ങൾ കപിശാർദൂലനായ വായുപുത്രൻ ഹനുമാൻ കണ്ടു.
5.14.33
कृत्रिमां दीर्घिकां चापि पूर्णां शीतेन वारिणा।
मणिप्रवरसोपानां मुक्तासिकतशोभिताम् ॥ ५.१४.३३ ॥
കൃത്രിമമായ ദീർഘികയും തണുത്ത ജലത്താൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു; അതിന്റെ പടവുകൾ ശ്രേഷ്ഠരത്നങ്ങളാലും മുത്തുമണലാലും ശോഭിച്ചിരുന്നു.
5.14.34
विविधैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम्।
प्रासादैः सुमहद्भिश्च निर्मितैर्विश्वकर्मणा ॥ ५.१४.३४ ॥
വിവിധ മൃഗക്കൂട്ടങ്ങളാലും വിചിത്രമായ ഉദ്യാനങ്ങളാലും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു അത്; വിശ്വകർമ്മാവ് നിർമ്മിച്ച വലിയ പ്രാസാദങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു.
5.14.35
काननैः कृत्रिमैश्चापि सर्वतः समलंकृताम्।
ये केचित् पादपास्तत्र पुष्पोपगफलोपगाः ॥ ५.१४.३५ ॥
കൃത്രിമ ഉദ്യാനങ്ങളാൽ ചുറ്റും നന്നായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ പൂക്കളും ഫലങ്ങളും നിറഞ്ഞവയായിരുന്നു.
5.14.36
सच्छत्राः सवितर्दीकाः सर्वे सौवर्णवेदिकाः।
लताप्रतानैर्बहुभिः पर्णैश्च बहुभिर्वृताम् ॥ ५.१४.३६ ॥
കുടകളും തിണ്ണകളും എല്ലാ സ്വർണ്ണവേദികളും ഉള്ളതും, ഏറെ വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും ഇലകളും മൂടിയതുമായിരുന്നു അത്.
5.14.37
काञ्चनीं शिंशपामेकां ददर्श स महाकपिः।
वृतां हेममयीभिस्तु वेदिकाभिः समन्ततः ॥ ५.१४.३७ ॥
ആ മഹാകപി ഒരു സ്വർണ്ണനിറമുള്ള ശിംശപാവൃക്ഷം കണ്ടു; അത് എല്ലാ വശത്തും സ്വർണ്ണവേദികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
5.14.38
सोऽपश्यद् भूमिभागांश्च नगप्रस्रवणानि च।
सुवर्णवृक्षानपरान् ददर्श शिखिसंनिभान् ॥ ५.१४.३८ ॥
അവൻ ഭൂമിഭാഗങ്ങളും പർവതനീരുറവകളും കണ്ടു; അഗ്നിജ്വാലകൾ പോലെ തിളങ്ങുന്ന മറ്റു സ്വർണ്ണവൃക്ഷങ്ങളും കണ്ടു.
5.14.39
तेषां द्रुमाणां प्रभया मेरोरिव महाकपिः।
अमन्यत तदा वीरः काञ्चनोऽस्मीति सर्वतः ॥ ५.१४.३९ ॥
ആ മരങ്ങളുടെ പ്രഭയാൽ മഹാകപി മേരുപർവതം പോലെ തിളങ്ങി; അപ്പോൾ ആ വീരൻ താൻ എല്ലായിടത്തും സ്വർണ്ണമയനാണെന്ന് കരുതി.
5.14.40
तान् काञ्चनान् वृक्षगणान् मारुतेन प्रकम्पितान्।
किङ्किणीशतनिर्घोषान् दृष्ट्वा विस्मयमागमत् ॥ ५.१४.४० ॥
കാറ്റിൽ ഇളകുന്ന ആ സ്വർണ്ണവൃക്ഷക്കൂട്ടങ്ങൾ നൂറുകണക്കിന് ചെറുമണികളുടെ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത് കണ്ട് അവന് വിസ്മയം തോന്നി.
5.14.41
सुपुष्पिताग्रान् रुचिरांस्तरुणाङ्कुरपल्लवान्।
तामारुह्य महावेगः शिंशपां पर्णसंवृताम् ॥ ५.१४.४१ ॥
നന്നായി പൂവിട്ട അഗ്രങ്ങളും മനോഹരമായ ഇളം തളിരുകളുമുള്ള, ഇലകളാൽ മൂടിയ ആ ശിംശപാവൃക്ഷത്തിൽ മഹാവേഗവാൻ കയറി.
5.14.42
इतो द्रक्ष्यामि वैदेहीं रामदर्शनलालसाम्।
इतश्चेतश्च दुःखार्तां सम्पतन्तीं यदृच्छया ॥ ५.१४.४२ ॥
രാമദർശനത്തിനായി കൊതിക്കുന്നവളും ദുഃഖാർത്തയുമായ വൈദേഹിയെ ഇവിടെനിന്ന് ഞാൻ കാണും; അവൾ ഇവിടെയും അവിടെയും യാദൃച്ഛികമായി അലഞ്ഞുനടക്കുന്നുണ്ടാകാം.
5.14.43
अशोकवनिका चेयं दृढं रम्या दुरात्मनः।
चन्दनैश्चम्पकैश्चापि बकुलैश्च विभूषिता ॥ ५.१४.४३ ॥
ഈ അശോകവനം ദുരാത്മാവിന് അതിമനോഹരമാണ്; ചന്ദനം, ചമ്പകം, ബകുലം എന്നീ വൃക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.
5.14.44
इयं च नलिनी रम्या द्विजसङ्घनिषेविता।
इमां सा राजमहिषी नूनमेष्यति जानकी ॥ ५.१४.४४ ॥
ഈ താമരക്കുളവും അതിമനോഹരം; പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞത്. രാജമഹിഷിയായ ജാനകി തീർച്ചയായും ഇവിടെ വരും.
5.14.45
सा रामा राजमहिषी राघवस्य प्रिया सती।
वनसंचारकुशला ध्रुवमेष्यति जानकी ॥ ५.१४.४५ ॥
രാഘവന്റെ പ്രിയപത്നിയും പതിവ്രതയും രാജമഹിഷിയും വനസഞ്ചാരത്തിൽ നിപുണയുമായ ആ ജാനകി തീർച്ചയായും വരും.
5.14.46
अथवा मृगशावाक्षी वनस्यास्य विचक्षणा।
वनमेष्यति साद्येह रामचिन्तासुकर्शिता ॥ ५.१४.४६ ॥
അല്ലെങ്കിൽ മാൻകുട്ടിയുടേതുപോലെ കണ്ണുള്ള, ഈ വനത്തിൽ നിപുണയായ, രാമചിന്തയാൽ അത്യന്തം ക്ഷീണിച്ച അവൾ ഇന്ന് ഇവിടെ വനത്തിൽ വരും.
5.14.47
रामशोकाभिसंतप्ता सा देवी वामलोचना।
वनवासरता नित्यमेष्यते वनचारिणी ॥ ५.१४.४७ ॥
രാമശോകത്താൽ അത്യന്തം വേദനിക്കുന്ന ആ ദേവി, മനോഹരനയനയായ, വനവാസത്തിൽ എന്നും രമിക്കുന്ന, വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൾ വരും.
5.14.48
वनेचराणां सततं नूनं स्पृहयते पुरा।
रामस्य दयिता चार्या जनकस्य सुता सती ॥ ५.१४.४८ ॥
വനത്തിൽ വസിക്കുന്ന ജീവികൾ എപ്പോഴും തീർച്ചയായും അവളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; രാമന്റെ പ്രിയ, ആര്യ, ജനകന്റെ പതിവ്രതയായ പുത്രി മുമ്പും ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു.
5.14.49
संध्याकालमनाः श्यामा ध्रुवमेष्यति जानकी।
नदीं चेमां शुभजलां संध्यार्थे वरवर्णिनी ॥ ५.१४.४९ ॥
സന്ധ്യാസമയത്ത് മനസ്സുറപ്പിച്ച ശ്യാമവർണ്ണയായ വരവർണ്ണിനി ജാനകി, ശുഭജലമുള്ള ഈ നദിയിൽ സന്ധ്യാവന്ദനത്തിനായി തീർച്ചയായും വരും.
5.14.50
तस्याश्चाप्यनुरूपेयमशोकवनिका शुभा।
शुभायाः पार्थिवेन्द्रस्य पत्नी रामस्य सम्मता ॥ ५.१४.५० ॥
അവൾക്ക് അനുരൂപമായി തന്നെ ഈ ശുഭമായ അശോകവനമുണ്ട്; രാജാധിരാജനായ രാമന്റെ ആദരണീയയായ പത്നിക്ക് ഇത് യോജിച്ചത്.
5.14.51
यदि जीवति सा देवी ताराधिपनिभानना।
आगमिष्यति सावश्यमिमां शीतजलां नदीम् ॥ ५.१४.५१ ॥
ചന്ദ്രസമാനമായ മുഖമുള്ള ആ ദേവി ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ തണുത്ത ജലമുള്ള നദിയിൽ തീർച്ചയായും വരും.
5.14.52
एवं तु मत्वा हनुमान् महात्मा
प्रतीक्षमाणो मनुजेन्द्रपत्नीम्।
अवेक्षमाणश्च ददर्श सर्वं
सुपुष्पिते पर्णघने निलीनः ॥ ५.१४.५२ ॥
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച മഹാത്മാവായ ഹനുമാൻ, മനുജേന്ദ്രപത്നിയെ പ്രതീക്ഷിച്ച്, എല്ലാം നോക്കിക്കൊണ്ട്, പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ ഇടതൂർന്ന ഇലകൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു.