ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.14.1
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा मनसा चाधिगम्य ताम्।
अवप्लुतो महातेजाः प्राकारं तस्य वेश्मनः ॥ ५.१४.१ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ହନୁମାନ୍ କ୍ଷଣେ ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତା କରି, ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ସ୍ଥିର କରି, ସେହି ପ୍ରାସାଦର ପ୍ରାଚୀରରୁ ଡେଇଁପଡ଼ିଲେ।
5.14.2
स तु संहृष्टसर्वांगः प्राकारस्थो महाकपिः।
पुष्पिताग्रान् वसन्तादौ ददर्श विविधान् द्रुमान् ॥ ५.१४.२ ॥
ପ୍ରାଚୀର ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମହାକପି ହନୁମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଆନନ୍ଦରେ ପୁଲକିତ ହେଲା; ବସନ୍ତର ଆରମ୍ଭରେ ଫୁଲିଥିବା ଅଗ୍ରଭାଗ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ସେ ଦେଖିଲେ।
5.14.3
सालानशोकान् भव्यांश्च चम्पकांश्च सुपुष्पितान्।
उद्दालकान् नागवृक्षांश्चूतान् कपिमुखानपि ॥ ५.१४.३ ॥
ସାଲ, ସୁନ୍ଦର ଅଶୋକ, ଚମ୍ପକ, ଭଲ ଫୁଲିଥିବା ଉଦ୍ଦାଳକ, ନାଗବୃକ୍ଷ, ଆମ୍ବ ଓ କପିମୁଖ ଗଛ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେଖିଲେ।
5.14.4
तथाऽऽम्रवणसम्पन्नाँल्लताशतसमन्वितान्।
ज्यामुक्त इव नाराचः पुप्लुवे वृक्षवाटिकाम् ॥ ५.१४.४ ॥
ସେହିପରି ଆମ୍ବବଗିଚାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶହ ଶହ ଲତାରେ ଭରା ବୃକ୍ଷବାଟିକାରେ ଧନୁର ଛିଳାରୁ ଛୁଟିଥିବା ବାଣ ପରି ସେ ଡେଇଁପଡ଼ିଲେ।
5.14.5
स प्रविश्य विचित्रां तां विहगैरभिनादिताम्।
राजतैः काञ्चनैश्चैव पादपैः सर्वतो वृताम् ॥ ५.१४.५ ॥
ସେ ସେହି ବିଚିତ୍ର ବାଟିକାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ କଳରବରେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ଥିଲା ଏବଂ ଚାରିଆଡ଼େ ରୂପା ଓ ସୁନା ପରି ଗଛରେ ଘେରା ଥିଲା।
5.14.6
विहगैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम्।
उदितादित्यसंकाशां ददर्श हनुमान् बली ॥ ५.१४.६ ॥
ପକ୍ଷୀ ଓ ହରିଣ ଦଳରେ ଭରା, ବିବିଧ ବନରେ ଶୋଭିତ, ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ସେହି ବାଟିକାକୁ ବଳବାନ ହନୁମାନ ଦେଖିଲେ।
5.14.7
वृतां नानाविधैर्वृक्षैः पुष्पोपगफलोपगैः।
कोकिलैर्भृङ्गराजैश्च मत्तैर्नित्यनिषेविताम् ॥ ५.१४.७ ॥
ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାନା ପ୍ରକାର ଗଛରେ ଘେରା, କୋକିଳ, ଭ୍ରମର ଓ ମତ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଦା ସେବିତ (ସେହି ବନ)।
5.14.8
प्रहृष्टमनुजां काले मृगपक्षिमदाकुलाम्।
मत्तबर्हिणसंघुष्टां नानाद्विजगणायुताम् ॥ ५.१४.८ ॥
ସମୟାନୁସାରେ ଆନନ୍ଦିତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଉଲ୍ଲାସରେ ବ୍ୟାକୁଳ, ମତ୍ତ ମୟୂରଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ, ନାନା ପକ୍ଷୀଗଣରେ ଯୁକ୍ତ (ସେହି ବନ)।
5.14.9
मार्गमाणो वरारोहां राजपुत्रीमनिन्दिताम्।
सुखप्रसुप्तान् विहगान् बोधयामास वानरः ॥ ५.१४.९ ॥
ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷା, ସୁନ୍ଦର କଟିଯୁକ୍ତା ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିବା ବାନର ସୁଖରେ ଶୋଇଥିବା ପକ୍ଷୀଗଣକୁ ଜଗାଇଦେଲା।
5.14.10
उत्पतद्भिर्द्विजगणैः पक्षैर्वातैः समाहताः।
अनेकवर्णा विविधा मुमुचुः पुष्पवृष्टयः ॥ ५.१४.१० ॥
ଉଡ଼ୁଥିବା ପକ୍ଷୀଗଣର ପଖା ଓ ପବନରେ ଆହତ ହୋଇ ନାନା ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରକାରର ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା।
5.14.11
पुष्पावकीर्णः शुशुभे हनूमान् मारुतात्मजः।
अशोकवनिकामध्ये यथा पुष्पमयो गिरिः ॥ ५.१४.११ ॥
ଅଶୋକ ବନର ମଝିରେ ପୁଷ୍ପାବୃତ ହୋଇ ମାରୁତି ପୁତ୍ର ହନୁମାନ ପୁଷ୍ପମୟ ପର୍ବତ ପରି ଶୋଭିଲେ।
5.14.12
दिशः सर्वाभिधावन्तं वृक्षखण्डगतं कपिम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि वसन्त इति मेनिरे ॥ ५.१४.१२ ॥
ସବୁ ଦିଗରେ ଗଛ ଝୁରମୁଟି ମଧ୍ୟରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ବାନରକୁ ଦେଖି ସବୁ ପ୍ରାଣୀ ଭାବିଲେ ବସନ୍ତ ଆସିଛି।
5.14.13
वृक्षेभ्यः पतितैः पुष्पैरवकीर्णाः पृथग्विधैः।
रराज वसुधा तत्र प्रमदेव विभूषिता ॥ ५.१४.१३ ॥
ଗଛରୁ ଝଡ଼ିପଡ଼ିଥିବା ନାନା ପ୍ରକାରର ଫୁଲରେ ବିଛାଯାଇଥିବା ସେ ପୃଥିବୀ ସେଠାରେ ସଜ୍ଜିତା ନାରୀ ପରି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
5.14.14
तरस्विना ते तरवस्तरसा बहु कम्पिताः।
कुसुमानि विचित्राणि ससृजुः कपिना तदा ॥ ५.१४.१४ ॥
ବାନରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଗରେ ବହୁତ ହଲାଯାଇଥିବା ସେହି ବଳବାନ ଗଛମାନେ ସେତେବେଳେ ବିଚିତ୍ର ଫୁଲ ଛାଡ଼ିଲେ।
5.14.15
निर्धूतपत्रशिखराः शीर्णपुष्पफलद्रुमाः।
निक्षिप्तवस्त्राभरणा धूर्ता इव पराजिताः ॥ ५.१४.१५ ॥
ଯାହାଙ୍କର ପତ୍ର ଓ ଶିଖର ଝଡ଼ିଗଲା, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଭଙ୍ଗିଗଲା, ସେହି ଗଛମାନେ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଛାଡ଼ି ପରାସ୍ତ ଠକମାନଙ୍କ ପରି ଲାଗୁଥିଲେ।
5.14.16
हनूमता वेगवता कम्पितास्ते नगोत्तमाः।
पुष्पपत्रफलान्याशु मुमुचुः फलशालिनः ॥ ५.१४.१६ ॥
ବେଗବାନ ହନୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହଲାଯାଇଥିବା ସେହି ଉତ୍ତମ ଗଛମାନେ, ଫଳରେ ଭରା ଥିଲେ ହେଁ, ଶୀଘ୍ର ଫୁଲ, ପତ୍ର ଓ ଫଳ ଛାଡ଼ିଲେ।
5.14.17
विहंगसङ्घैर्हीनास्ते स्कन्धमात्राश्रया द्रुमाः।
बभूवुरगमाः सर्वे मारुतेन विनिर्धुताः ॥ ५.१४.१७ ॥
ପକ୍ଷୀ ଝାଙ୍କରୁ ରହିତ, କେବଳ ସ୍କନ୍ଧ ଆଶ୍ରୟ ରଖିଥିବା ସେହି ଗଛସବୁ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବରେ ଝୁଲାଯାଇ ଅଚଳ ହୋଇଗଲେ।
5.14.18
विधूतकेशी युवतिर्यथा मृदितवर्णका।
निपीतशुभदन्तोष्ठी नखैर्दन्तैश्च विक्षता ॥ ५.१४.१८ ॥
ବିଦ୍ଧ କେଶ, ମଳିନ ବର୍ଣ୍ଣ, ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ ଓ ଓଠ ଦବାଯାଇଥିବା, ନଖ ଓ ଦାନ୍ତରେ ଆହତ ଏକ ଯୁବତୀ ପରି।
5.14.19
तथा लांगूलहस्तैस्तु चरणाभ्यां च मर्दिता।
तथैवाशोकवनिका प्रभग्नवनपादपा ॥ ५.१४.१९ ॥
ସେହିପରି ଲାଙ୍ଗୁଳ ରୂପୀ ହାତ ଓ ପାଦରେ ମର୍ଦ୍ଦିତ ଅଶୋକବନିକା, ଯାହାର ବନବୃକ୍ଷ ଭଗ୍ନ ହୋଇଥିଲା।
5.14.20
महालतानां दामानि व्यधमत् तरसा कपिः।
यथा प्रावृषि वेगेन मेघजालानि मारुतः ॥ ५.१४.२० ॥
ସେହି କପି ମହାଲତାମାନଙ୍କ ମାଳା ବେଗରେ ବିଖୁରାଇଦେଲା, ଯେପରି ବର୍ଷାଋତୁରେ ପବନ ବେଗରେ ମେଘପୁଞ୍ଜକୁ ବିଖୁରାଏ।
5.14.21
स तत्र मणिभूमीश्च राजतीश्च मनोरमाः।
तथा काञ्चनभूमीश्च विचरन् ददृशे कपिः ॥ ५.१४.२१ ॥
ସେଠାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସେହି କପି ମଣିଭୂମି, ରୌପ୍ୟଭୂମି ଓ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଭୂମି ଦେଖିଲା।
5.14.22
वापीश्च विविधाकाराः पूर्णाः परमवारिणा।
महार्हैर्मणिसोपानैरुपपन्नास्ततस्ततः ॥ ५.१४.२२ ॥
ବିବିଧ ଆକୃତିର ବାଉଳି ଓ ପୁଷ୍କରିଣୀ, ଉତ୍ତମ ଜଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ମହାମୂଲ୍ୟ ମଣିସୋପାନଯୁକ୍ତ।
5.14.23
मुक्ताप्रवालसिकताः स्फाटिकान्तरकुट्टिमाः।
काञ्चनैस्तरुभिश्चित्रैस्तीरजैरुपशोभिताः ॥ ५.१४.२३ ॥
ମୁକ୍ତା ଓ ପ୍ରବାଳର ବାଲିଯୁକ୍ତ, ଭିତରେ ସ୍ଫଟିକ ଭୂମିଯୁକ୍ତ, ତୀରରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୁନେଲି ବିଚିତ୍ର ବୃକ୍ଷରେ ଶୋଭିତ।
5.14.24
बुद्धपद्मोत्पलवनाश्चक्रवाकोपशोभिताः।
नत्यूहरुतसंघुष्टा हंससारसनादिताः ॥ ५.१४.२४ ॥
ପ୍ରଫୁଟିତ ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳୋତ୍ପଳର ବନ, ଚକ୍ରବାକରେ ଶୋଭିତ, ଜଳପକ୍ଷୀଙ୍କ ରବରେ ମୁଖରିତ, ହଂସ ଓ ସାରସର ଶବ୍ଦରେ ନିନାଦିତ।
5.14.25
दीर्घाभिर्द्रुमयुक्ताभिः सरिद्भिश्च समन्ततः।
अमृतोपमतोयाभिः शिवाभिरुपसंस्कृताः ॥ ५.१४.२५ ॥
ଚାରିପଟେ ଗଛରେ ଭରା ଲମ୍ବା ନଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଅମୃତ ପରି ଜଳ ଥିବା ଶୁଭ ନଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହା ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା।
5.14.26
लताशतैरवतताः संतानकुसुमावृताः।
नानागुल्मावृतवनाः करवीरकृतान्तराः ॥ ५.१४.२६ ॥
ଶହ ଶହ ଲତାରେ ବିସ୍ତୃତ, ସନ୍ତାନକ ଫୁଲରେ ଆବୃତ, ନାନା ଗୁଲ୍ମରେ ଘେରା ବନ, କରବୀର ଗଛରେ ମଝିରେ ମଝିରେ ସଜ୍ଜିତ।
5.14.27
ततोऽम्बुधरसंकाशं प्रवृद्धशिखरं गिरिम्।
विचित्रकूटं कूटैश्च सर्वतः परिवारितम् ॥ ५.१४.२७ ॥
ତା'ପରେ ମେଘ ପରି, ଉଚ୍ଚ ଶିଖରବିଶିଷ୍ଟ, ବିଚିତ୍ରକୂଟ ନାମକ ସେଇ ପର୍ବତକୁ, ଯାହା ସବୁ ପଟେ ଅନ୍ୟ ଶିଖରଦ୍ୱାରା ଘେରା ଥିଲା, (ସେ ଦେଖିଲା)।
5.14.28
शिलागृहैरवततं नानावृक्षसमावृतम्।
ददर्श कपिशार्दूलो रम्यं जगति पर्वतम् ॥ ५.१४.२८ ॥
ଶିଳାଗୃହରେ ଆବୃତ, ନାନା ବୃକ୍ଷରେ ଘେରା, ଜଗତରେ ରମଣୀୟ ସେଇ ପର୍ବତକୁ କପିଶ୍ରେଷ୍ଠ (ହନୁମାନ) ଦେଖିଲେ।
5.14.29
ददर्श च नगात् तस्मान्नदीं निपतितां कपिः।
अंकादिव समुत्पत्य प्रियस्य पतितां प्रियाम् ॥ ५.१४.२९ ॥
ସେହି ପର୍ବତରୁ ପଡ଼ୁଥିବା ନଦୀକୁ କପି (ହନୁମାନ) ଦେଖିଲେ; ଯେପରି ପ୍ରିୟଙ୍କ କୋଳରୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଥିବା ପ୍ରିୟା।
5.14.30
जले निपतिताग्रैश्च पादपैरुपशोभिताम्।
वार्यमाणामिव क्रुद्धां प्रमदां प्रियबन्धुभिः ॥ ५.१४.३० ॥
ଜଳରେ ନତ ଶୀର୍ଷର ଗଛରେ ଶୋଭିତ ସେ ନଦୀ, ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାରଣ କରାଯାଉଥିବା କ୍ରୁଦ୍ଧା ନାରୀ ପରି ଥିଲା।
5.14.31
पुनरावृत्ततोयां च ददर्श स महाकपिः।
प्रसन्नामिव कान्तस्य कान्तां पुनरुपस्थिताम् ॥ ५.१४.३१ ॥
ସେହି ମହାକପି ପୁନର୍ବାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ଦୀର୍ଘିକା ଦେଖିଲେ; ପ୍ରିୟତମ ନିକଟକୁ ପ୍ରସନ୍ନା ପ୍ରିୟା ପୁନର୍ବାର ଆସି ଠିଆ ହୋଇଥିଲା ପରି ତାହା ଥିଲା।
5.14.32
तस्यादूरात् स पद्मिन्यो नानाद्विजगणायुताः।
ददर्श कपिशार्दूलो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१४.३२ ॥
ତାହାର ନିକଟରେ ନାନା ପକ୍ଷୀଗଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମସରୋବର କପିଶାର୍ଦୂଳ ମାରୁତାତ୍ମଜ ହନୁମାନ ଦେଖିଲେ।
5.14.33
कृत्रिमां दीर्घिकां चापि पूर्णां शीतेन वारिणा।
मणिप्रवरसोपानां मुक्तासिकतशोभिताम् ॥ ५.१४.३३ ॥
କୃତ୍ରିମ ଦୀର୍ଘିକାଟି ମଧ୍ୟ ଶୀତଳ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ତାହାର ସୋପାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିରେ ଓ ମୁକ୍ତା ବାଲିରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
5.14.34
विविधैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम्।
प्रासादैः सुमहद्भिश्च निर्मितैर्विश्वकर्मणा ॥ ५.१४.३४ ॥
ନାନା ପ୍ରକାର ମୃଗଗଣ ଓ ବିଚିତ୍ର ଉପବନରେ ସେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା; ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ଅତି ବିଶାଳ ପ୍ରାସାଦମାନ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
5.14.35
काननैः कृत्रिमैश्चापि सर्वतः समलंकृताम्।
ये केचित् पादपास्तत्र पुष्पोपगफलोपगाः ॥ ५.१४.३५ ॥
କୃତ୍ରିମ ଉପବନରେ ଚାରିପଟେ ତାହା ସୁଶୋଭିତ ଥିଲା; ସେଠାକାର ଯେଉଁ ଗଛମାନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
5.14.36
सच्छत्राः सवितर्दीकाः सर्वे सौवर्णवेदिकाः।
लताप्रतानैर्बहुभिः पर्णैश्च बहुभिर्वृताम् ॥ ५.१४.३६ ॥
ଛତ୍ର, ଚଉତରା ଓ ସମସ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣବେଦୀ ସହିତ, ବହୁ ଲତାଜାଲ ଓ ବହୁ ପତ୍ରରେ ଆବୃତ ଥିଲା।
5.14.37
काञ्चनीं शिंशपामेकां ददर्श स महाकपिः।
वृतां हेममयीभिस्तु वेदिकाभिः समन्ततः ॥ ५.१४.३७ ॥
ସେହି ମହାକପି ଏକ ସୁନା ଶିଂଶପା ଗଛ ଦେଖିଲେ; ତାହା ଚାରିପାଖରୁ ସୁନାର ବେଦୀରେ ଘେରି ରହିଥିଲା।
5.14.38
सोऽपश्यद् भूमिभागांश्च नगप्रस्रवणानि च।
सुवर्णवृक्षानपरान् ददर्श शिखिसंनिभान् ॥ ५.१४.३८ ॥
ସେ ଭୂଭାଗ ଏବଂ ପର୍ବତ ଝରଣା ଦେଖିଲେ; ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅନ୍ୟ ସୁନା ଗଛ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
5.14.39
तेषां द्रुमाणां प्रभया मेरोरिव महाकपिः।
अमन्यत तदा वीरः काञ्चनोऽस्मीति सर्वतः ॥ ५.१४.३९ ॥
ସେହି ଗଛମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାରେ ମହାକପି ମେରୁ ପର୍ବତ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଗଲେ; ସେତେବେଳେ ସେହି ବୀର ଭାବିଲେ ଯେ 'ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସବୁଆଡ଼େ ସୁନାମୟ।'
5.14.40
तान् काञ्चनान् वृक्षगणान् मारुतेन प्रकम्पितान्।
किङ्किणीशतनिर्घोषान् दृष्ट्वा विस्मयमागमत् ॥ ५.१४.४० ॥
ପବନରେ କମ୍ପୁଥିବା ସେହି ସୁନା ଗଛଗୁଡ଼ିକ ଶହ ଶହ ଛୋଟ ଘଣ୍ଟିର ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା ଦେଖି ସେ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
5.14.41
सुपुष्पिताग्रान् रुचिरांस्तरुणाङ्कुरपल्लवान्।
तामारुह्य महावेगः शिंशपां पर्णसंवृताम् ॥ ५.१४.४१ ॥
ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଫୁଟିଥିବା ଅଗ୍ର ଭାଗ ଏବଂ କୋମଳ ଅଙ୍କୁର-ପଲ୍ଲବଯୁକ୍ତ, ପତ୍ରରେ ଆବୃତ ସେହି ଶିଂଶପା ଗଛ ଉପରେ ସେ ମହାବେଗୀ ଚଢ଼ିଗଲେ।
5.14.42
इतो द्रक्ष्यामि वैदेहीं रामदर्शनलालसाम्।
इतश्चेतश्च दुःखार्तां सम्पतन्तीं यदृच्छया ॥ ५.१४.४२ ॥
ରାମ ଦର୍ଶନର ଲାଳସାରେ ଦୁଃଖାର୍ତ୍ତ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଏଠାରୁ ଦେଖିବି; ସେ ଏଣେତେଣେ ଯଦୃଚ୍ଛାରେ ବୁଲୁଥିବେ।
5.14.43
अशोकवनिका चेयं दृढं रम्या दुरात्मनः।
चन्दनैश्चम्पकैश्चापि बकुलैश्च विभूषिता ॥ ५.१४.४३ ॥
ଏହି ଅଶୋକବାଟିକା ଦୁରାତ୍ମା (ରାବଣ) ପାଇଁ ଅତି ମନୋରମ; ଚନ୍ଦନ, ଚମ୍ପକ ଓ ବକୁଳ ଗଛରେ ସୁଶୋଭିତ।
5.14.44
इयं च नलिनी रम्या द्विजसङ्घनिषेविता।
इमां सा राजमहिषी नूनमेष्यति जानकी ॥ ५.१४.४४ ॥
ଏହି ପଦ୍ମସରୋବର ମଧ୍ୟ ମନୋରମ, ପକ୍ଷୀ ଝାଙ୍କରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ରାଜମହିଷୀ ଜାନକୀ ନିଶ୍ଚୟ ଏଠାକୁ ଆସିବେ।
5.14.45
सा रामा राजमहिषी राघवस्य प्रिया सती।
वनसंचारकुशला ध्रुवमेष्यति जानकी ॥ ५.१४.४५ ॥
ରାଘବଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସତୀ, ରାଜମହିଷୀ, ବନରେ ବିଚରଣରେ ନିପୁଣା ସେଇ ନାରୀ ଜାନକୀ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବେ।
5.14.46
अथवा मृगशावाक्षी वनस्यास्य विचक्षणा।
वनमेष्यति साद्येह रामचिन्तासुकर्शिता ॥ ५.१४.४६ ॥
ଅଥବା ମୃଗଶାବକ ପରି ଆଖିବିଶିଷ୍ଟା, ଏହି ବନରେ ନିପୁଣା, ରାମଚିନ୍ତାରେ ଅତି କୃଶ ହୋଇଥିବା ସେ ଆଜି ଏଠାରେ ବନକୁ ଆସିବେ।
5.14.47
रामशोकाभिसंतप्ता सा देवी वामलोचना।
वनवासरता नित्यमेष्यते वनचारिणी ॥ ५.१४.४७ ॥
ରାମଶୋକରେ ଅତି ସନ୍ତପ୍ତା ସେଇ ଦେବୀ, ସୁନ୍ଦର ଆଖିବିଶିଷ୍ଟା, ବନବାସରେ ସଦା ରତା, ବନରେ ବିଚରଣକାରିଣୀ ଆସିବେ।
5.14.48
वनेचराणां सततं नूनं स्पृहयते पुरा।
रामस्य दयिता चार्या जनकस्य सुता सती ॥ ५.१४.४८ ॥
ବନରେ ରହୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ସର୍ବଦା ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଆର୍ଯ୍ୟା, ଜନକଙ୍କ ସତୀ କନ୍ୟା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ (ଏପରି ଇଚ୍ଛା କରାଯାଉଥିଲା)।
5.14.49
संध्याकालमनाः श्यामा ध्रुवमेष्यति जानकी।
नदीं चेमां शुभजलां संध्यार्थे वरवर्णिनी ॥ ५.१४.४९ ॥
ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ ମନ ଦେଇଥିବା ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁନ୍ଦରୀ ଜାନକୀ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଶୁଭଜଳା ନଦୀକୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ପାଇଁ ଆସିବେ।
5.14.50
तस्याश्चाप्यनुरूपेयमशोकवनिका शुभा।
शुभायाः पार्थिवेन्द्रस्य पत्नी रामस्य सम्मता ॥ ५.१४.५० ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହିଁ ଏହି ଶୁଭ ଅଶୋକବନ; ରାଜାଧିରାଜ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମାନିତା ପତ୍ନୀ ପାଇଁ ଏହା ଯୋଗ୍ୟ।
5.14.51
यदि जीवति सा देवी ताराधिपनिभानना।
आगमिष्यति सावश्यमिमां शीतजलां नदीम् ॥ ५.१४.५१ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରସମ ମୁଖବିଶିଷ୍ଟା ସେ ଦେବୀ ଯଦି ଜୀବିତ ଥାନ୍ତି, ତେବେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଶୀତଳଜଳା ନଦୀକୁ ଆସିବେ।
5.14.52
एवं तु मत्वा हनुमान् महात्मा
प्रतीक्षमाणो मनुजेन्द्रपत्नीम्।
अवेक्षमाणश्च ददर्श सर्वं
सुपुष्पिते पर्णघने निलीनः ॥ ५.१४.५२ ॥
ଏହିପରି ଭାବି ମହାତ୍ମା ହନୁମାନ ମନୁଜେନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରି, ସବୁ ଦେଖି, ଫୁଲରେ ଭରା ଘନ ପତ୍ରମଧ୍ୟରେ ଲୁଚି ରହିଲେ।