รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 5.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.15.1
स वीक्षमाणस्तत्रस्थो मार्गमाणश्च मैथिलीम्।
अवेक्षमाणश्च महीं सर्वां तामन्ववैक्षत ॥ ५.१५.१ ॥
เขายืนอยู่ตรงนั้น มองไปรอบ ๆ และค้นหามัยถิลี เขาสำรวจทั่วพื้นพิภพอย่างละเอียด
5.15.2
संतानकलताभिश्च पादपैरुपशोभिताम्।
दिव्यगन्धरसोपेतां सर्वतः समलंकृताम् ॥ ५.१५.२ ॥
สถานที่นั้นประดับด้วยเถาสันตานะและต้นไม้ มีกลิ่นหอมและรสอันเป็นทิพย์ ตกแต่งอย่างงดงามรอบด้าน
5.15.3
तां स नन्दनसंकाशां मृगपक्षिभिरावृताम्।
हर्म्यप्रासादसम्बाधां कोकिलाकुलनिःस्वनाम् ॥ ५.१५.३ ॥
เขาเห็นสถานที่นั้นซึ่งคล้ายสวนนันทนะ มีทั้งเนื้อและนก เต็มไปด้วยคฤหาสน์และปราสาท และดังก้องด้วยเสียงนกกาเหว่า
5.15.4
काञ्चनोत्पलपद्माभिर्वापीभिरुपशोभिताम्।
बह्वासनकुथोपेतां बहुभूमिगृहायुताम् ॥ ५.१५.४ ॥
สระน้ำที่มีขั้นบันไดประดับด้วยบัวทองและบัวขาว มีที่นั่งและผ้าปูมากมาย และมีห้องใต้ดินหลายห้อง
5.15.5
सर्वर्तुकुसुमै रम्यैः फलवद्भिश्च पादपैः।
पुष्पितानामशोकानां श्रिया सूर्योदयप्रभाम् ॥ ५.१५.५ ॥
มีต้นไม้งดงามที่ออกดอกและผลตลอดทุกฤดู และต้นอโศกที่บานสะพรั่ง ส่องแสงเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ขึ้น
5.15.6
प्रदीप्तामिव तत्रस्थो मारुतिः समुदैक्षत।
निष्पत्रशाखां विहगैः क्रियमाणामिवासकृत् ॥ ५.१५.६ ॥
หนุมานยืนอยู่ตรงนั้นมองดูสถานที่นั้น ซึ่งดูเหมือนลุกโชนอยู่ กิ่งก้านไร้ใบของต้นไม้ดูราวกับถูกนกสร้างขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
5.15.7
विनिष्पतद्भिः शतशश्चित्रैः पुष्पावतंसकैः।
समूलपुष्परचितैरशोकैः शोकनाशनैः ॥ ५.१५.७ ॥
ต้นอโศกนับร้อยต้น ผลิดอกขึ้นดุจเครื่องประดับดอกไม้อันน่าอัศจรรย์ ประดับดอกไม้ตั้งแต่โคนราก เป็นต้นที่ขจัดความโศก
5.15.8
पुष्पभारातिभारैश्च स्पृशद्भिरिव मेदिनीम्।
कर्णिकारैः कुसुमितैः किंशुकैश्च सुपुष्पितैः ॥ ५.१५.८ ॥
ต้นกรรณิการ์ที่บานสะพรั่ง และต้นกิงศุกะที่ออกดอกงาม ก้มลงด้วยน้ำหนักมหาศาลของดอกไม้ ดูราวกับจะแตะพื้นดิน
5.15.9
स देशः प्रभया तेषां प्रदीप्त इव सर्वतः।
पुंनागाः सप्तपर्णाश्च चम्पकोद्दालकास्तथा ॥ ५.१५.९ ॥
สถานที่นั้นส่องประกายด้วยรัศมีของต้นไม้เหล่านั้น ดูราวกับลุกเป็นไฟรอบด้าน ได้แก่ ต้นปุนนาคะ ต้นสัปตปรรณะ และต้นจัมปกะกับต้นอุทาลกะเช่นกัน
5.15.10
विवृद्धमूला बहवः शोभन्ते स्म सुपुष्पिताः।
शातकुम्भनिभाः केचित् केचिदग्निशिखप्रभाः ॥ ५.१५.१० ॥
ต้นไม้มากมายที่รากหยั่งลึก ออกดอกงาม ดูงดงามยิ่งนัก บางต้นเหมือนทองคำ บางต้นมีประกายดุจปลายเปลวไฟ
5.15.11
नीलाञ्जननिभाः केचित् तत्राशोकाः सहस्रशः।
नन्दनं विबुधोद्यानं चित्रं चैत्ररथं यथा ॥ ५.१५.११ ॥
บางต้นมีสีดุจยาหยอดตาสีน้ำเงิน ที่นั่นมีต้นอโศกนับพัน ดุจสวนนันทนะของเหล่าเทพ หรือจิตรรถอันวิจิตร
5.15.12
अतिवृत्तमिवाचिन्त्यं दिव्यं रम्यश्रियायुतम्।
द्वितीयमिव चाकाशं पुष्पज्योतिर्गणायुतम् ॥ ५.१५.१२ ॥
สถานที่นั้นดูเหมือนเหลือจะคิดถึง เป็นทิพย์และมีสิริงดงาม ดุจท้องฟ้าที่สองซึ่งเต็มไปด้วยฝูงแสงดอกไม้
5.15.13
पुष्परत्नशतैश्चित्रं पञ्चमं सागरं यथा।
सर्वर्तुपुष्पैर्निचितं पादपैर्मधुगन्धिभिः ॥ ५.१५.१३ ॥
งดงามด้วยดอกไม้นับร้อยดุจอัญมณี ดุจมหาสมุทรที่ห้า ปกคลุมหนาแน่นด้วยดอกไม้ทุกฤดู และต้นไม้ที่มีกลิ่นหวานของน้ำผึ้ง
5.15.14
नानानिनादैरुद्यानं रम्यं मृगगणद्विजैः।
अनेकगन्धप्रवहं पुण्यगन्धं मनोहरम् ॥ ५.१५.१४ ॥
สวนนั้นน่ารื่นรมย์ด้วยเสียงต่าง ๆ นานา มีฝูงเนื้อและนก พาความหอมหลากหลายมาด้วย น่าหลงใหลและมีกลิ่นบริสุทธิ์น่ารื่นใจ
5.15.15
शैलेन्द्रमिव गन्धाढ्यं द्वितीयं गन्धमादनम्।
अशोकवनिकायां तु तस्यां वानरपुंगवः ॥ ५.१५.१५ ॥
เต็มไปด้วยกลิ่นหอมดุจราชาแห่งขุนเขา เป็นดุจคันธมาทนะอีกแห่งหนึ่ง ในอโศกวนนั้น วานรผู้ประเสริฐที่สุด
5.15.16
स ददर्शाविदूरस्थं चैत्यप्रासादमूर्जितम्।
मध्ये स्तम्भसहस्रेण स्थितं कैलासपाण्डुरम् ॥ ५.१५.१६ ॥
เขาเห็นปราสาทศาลเจดีย์อันสูงใหญ่ ไม่ไกลนัก ตั้งอยู่บนเสาหนึ่งพันต้นกลางปราสาท ขาวดุจภูเขาไกรลาส
5.15.17
प्रवालकृतसोपानं तप्तकाञ्चनवेदिकम्।
मुष्णन्तमिव चक्षूंषि द्योतमानमिव श्रिया ॥ ५.१५.१७ ॥
มีขั้นบันไดทำจากปะการัง และแท่นบูชาทำจากทองคำที่หลอมแล้ว แสบตาและส่องประกายด้วยความรุ่งโรจน์
5.15.18
निर्मलं प्रांशुभावत्वादुल्लिखन्तमिवाम्बरम्।
ततो मलिनसंवीतां राक्षसीभिः समावृताम् ॥ ५.१५.१८ ॥
บริสุทธิ์และปราศจากมลทินเพราะความสูง ดูราวกับจะขูดขีดท้องฟ้า แล้วเขาก็เห็นนาง ถูกล้อมรอบด้วยนางรากษสีที่สวมผ้าสกปรก
5.15.19
उपवासकृशां दीनां निःश्वसन्तीं पुनः पुनः।
ददर्श शुक्लपक्षादौ चन्द्ररेखामिवामलाम् ॥ ५.१५.१९ ॥
เขาเห็นนางผอมซูบเพราะการอดอาหาร ทุกข์ระทม ถอนใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดุจเส้นจันทร์อันบริสุทธิ์ในต้นปักษ์ข้างขึ้น
5.15.20
मन्दप्रख्यायमानेन रूपेण रुचिरप्रभाम्।
पिनद्धां धूमजालेन शिखामिव विभावसोः ॥ ५.१५.२० ॥
ความงดงามของนางจางหาย รัศมีอันน่ารักของนางแผ่วเบา ถูกห่อหุ้มด้วยตาข่ายควัน ดุจเปลวไฟของกองไฟ
5.15.21
पीतेनैकेन संवीतां क्लिष्टेनोत्तमवाससा।
सपङ्कामनलंकारां विपद्मामिव पद्मिनीम् ॥ ५.१५.२१ ॥
นางนุ่งห่มผ้าสีเหลืองผืนเดียว ผ้าอันประเสริฐแต่มอมแมมเปรอะเปื้อน ไม่มีเครื่องประดับ เหมือนสระบัวที่ปราศจากดอกบัว เต็มไปด้วยโคลนตม
5.15.22
पीडितां दुःखसंतप्तां परिक्षीणां तपस्विनीम्।
ग्रहेणांगारकेणेव पीडितामिव रोहिणीम् ॥ ५.१५.२२ ॥
นางถูกบีบคั้นและทรมานด้วยความเศร้าโศก ผอมซูบลงมาก เป็นนักพรตหญิง เหมือนพระโรหิณีที่ถูกดาวอังคารรังควาน
5.15.23
अश्रुपूर्णमुखीं दीनां कृशामनशनेन च।
शोकध्यानपरां दीनां नित्यं दुःखपरायणाम् ॥ ५.१५.२३ ॥
ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา นางซูบผอมและอ่อนแรงเพราะอดอาหาร จมอยู่กับความโศกและการครุ่นคิด ถวิลอยู่กับทุกข์อยู่เป็นนิจ
5.15.24
प्रियं जनमपश्यन्तीं पश्यन्तीं राक्षसीगणम्।
स्वगणेन मृगीं हीनां श्वगणेनावृतामिव ॥ ५.१५.२४ ॥
นางไม่เห็นผู้เป็นที่รัก หากเห็นแต่หมู่รากษสี เหมือนนางกวางที่พลัดจากฝูง ถูกฝูงสุนัขล้อมไว้
5.15.25
नीलनागाभया वेण्या जघनं गतयैकया।
नीलया नीरदापाये वनराज्या महीमिव ॥ ५.१५.२५ ॥
เปียเส้นเดียวสีดำดั่งงูดำห้อยลงถึงสะโพก เหมือนแนวป่าสีเข้มที่ปกคลุมแผ่นดินเมื่อฤดูฝนผ่านพ้นไป
5.15.26
सुखार्हां दुःखसंतप्तां व्यसनानामकोविदाम्।
तां विलोक्य विशालाक्षीमधिकं मलिनां कृशाम् ॥ ५.१५.२६ ॥
เมื่อเห็นนาง ผู้ควรได้รับความสุข แต่กลับถูกความทุกข์เผาไหม้ ไม่ชำนาญต่อความวิบัติ นัยน์ตากว้างนั้นเปรอะเปื้อนยิ่งนัก ผอมซูบ
5.15.27
तर्कयामास सीतेति कारणैरुपपादिभिः।
ह्रियमाणा तदा तेन रक्षसा कामरूपिणा ॥ ५.१५.२७ ॥
ด้วยเหตุผลที่น่าเชื่อถือ ท่านคาดเดาว่านี่คือนางสีดา ผู้กำลังถูกรากษสที่แปลงกายได้ตามใจปรารถนาพาไปในขณะนั้น
5.15.28
यथारूपा हि दृष्टा सा तथारूपेयमंगना।
पूर्णचन्द्राननां सुभ्रूं चारुवृत्तपयोधराम् ॥ ५.१५.२८ ॥
รูปร่างของนางเช่นไรที่เห็นนั้น หญิงผู้นี้ก็มีรูปร่างเช่นนั้น นางมีใบหน้าดั่งจันทร์เพ็ญ คิ้วงาม มีเต้านมกลมงามได้รูป
5.15.29
कुर्वतीं प्रभया देवीं सर्वा वितिमिरा दिशः।
तां नीलकण्ठीं बिम्बोष्ठीं सुमध्यां सुप्रतिष्ठिताम् ॥ ५.१५.२९ ॥
เทวีผู้ทำให้ทุกทิศปราศจากความมืดด้วยรัศมีของนาง นางมีลำคอสีคล้ำ มีริมฝีปากสีแดงดั่งผลตำลึง มีเอวบาง ตั้งอยู่มั่นคง
5.15.30
सीतां पद्मपलाशाक्षीं मन्मथस्य रतिं यथा।
इष्टां सर्वस्य जगतः पूर्णचन्द्रप्रभामिव ॥ ५.१५.३० ॥
สีดาผู้มีนัยน์ตาดั่งกลีบบัว เหมือนพระนางรตีของพระมันมถ เป็นที่รักของโลกทั้งสิ้น ดั่งรัศมีของพระจันทร์เพ็ญ
5.15.31
भूमौ सुतनुमासीनां नियतामिव तापसीम्।
निःश्वासबहुलां भीरुं भुजगेन्द्रवधूमिव ॥ ५.१५.३१ ॥
นางนั่งอยู่บนพื้นดิน ร่างบอบบาง ดั่งนักพรตผู้สำรวมตน ถอนใจยาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขลาดกลัว เหมือนชายาของพญางูใหญ่
5.15.32
शोकजालेन महता विततेन न राजतीम्।
संसक्तां धूमजालेन शिखामिव विभावसोः ॥ ५.१५.३२ ॥
ถูกห่อหุ้มด้วยข่ายแห่งความโศกอันใหญ่หลวงที่แผ่กว้าง นางจึงไม่รุ่งเรือง เหมือนเปลวไฟที่ถูกควันหนาพันรัด
5.15.33
तां स्मृतीमिव संदिग्धामृद्धिं निपतितामिव।
विहतामिव च श्रद्धामाशां प्रतिहतामिव ॥ ५.१५.३३ ॥
นางเหมือนความทรงจำที่ถูกสงสัย เหมือนความเจริญรุ่งเรืองที่ร่วงหล่น เหมือนศรัทธาที่ถูกทำลาย เหมือนความหวังที่ถูกขัดขวาง
5.15.34
सोपसर्गां यथा सिद्धिं बुद्धिं सकलुषामिव।
अभूतेनापवादेन कीर्तिं निपतितामिव ॥ ५.१५.३४ ॥
นางเหมือนความสำเร็จที่ถูกอุปสรรครุมเร้า เหมือนปัญญาที่ถูกทำให้มัวหมอง เหมือนเกียรติยศที่ล่มสลายเพราะคำใส่ร้ายอันเท็จ
5.15.35
रामोपरोधव्यथितां रक्षोगणनिपीडिताम्।
अबलां मृगशावाक्षीं वीक्षमाणां ततस्ततः ॥ ५.१५.३५ ॥
นางเจ็บปวดด้วยความห่วงใยในความทุกข์ของพระราม ถูกรากษสหมู่ใหญ่รังแก เป็นหญิงอ่อนแอ มีดวงตาดั่งลูกกวาง มองไปมาทั่วทิศ
5.15.36
बाष्पाम्बुपरिपूर्णेन कृष्णवक्राक्षिपक्ष्मणा।
वदनेनाप्रसन्नेन निःश्वसन्तीं पुनः पुनः ॥ ५.१५.३६ ॥
ใบหน้าไม่สดชื่นและก้มต่ำ เต็มไปด้วยน้ำตา ขนตาดำงอนเปียกชื้น นางถอนใจยาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า
5.15.37
मलपङ्कधरां दीनां मण्डनार्हाममण्डिताम्।
प्रभां नक्षत्रराजस्य कालमेघैरिवावृताम् ॥ ५.१५.३७ ॥
นางแบกโคลนตมและความสกปรก น่าสงสารและไม่ประดับตกแต่ง ทั้งที่ควรได้รับการประดับ เหมือนรัศมีของราชาแห่งดวงดาวที่ถูกเมฆดำพายุปกคลุม
5.15.38
तस्य संदिदिहे बुद्धिस्तथा सीतां निरीक्ष्य च।
आम्नायानामयोगेन विद्यां प्रशिथिलामिव ॥ ५.१५.३८ ॥
เมื่อเห็นสีดา จิตของท่านก็ตกอยู่ในความสงสัยเช่นกัน เหมือนความรู้ในคัมภีร์ที่หย่อนคลายลงเพราะขาดการฝึกฝน
5.15.39
दुःखेन बुबुधे सीतां हनुमाननलंकृताम्।
संस्कारेण यथा हीनां वाचमर्थान्तरं गताम् ॥ ५.१५.३९ ॥
ด้วยความเศร้าโศก หนุมานจำสีดาได้ แม้นางจะประดับประดา แต่ดูเหมือนถ้อยคำที่ขาดความงดงามทางภาษาและถูกนำไปสู่ความหมายอื่น
5.15.40
तां समीक्ष्य विशालाक्षीं राजपुत्रीमनिन्दिताम्।
तर्कयामास सीतेति कारणैरुपपादयन् ॥ ५.१५.४० ॥
เมื่อเห็นนางผู้มีนัยน์ตากว้างและไร้ที่ติ เจ้าหญิงองค์นั้น ท่านคาดคะเนจากเครื่องหมายต่างๆ ว่านี่คือนางสีดา
5.15.41
वैदेह्या यानि चांगेषु तदा रामोऽन्वकीर्तयत्।
तान्याभरणजालानि गात्रशोभीन्यलक्षयत् ॥ ५.१५.४१ ॥
อลังการทั้งหลายที่พระรามได้ทรงพรรณนาไว้ที่อวัยวะของพระวैदेही ซึ่งเป็นเครื่องประดับที่ทำให้ร่างกายงดงาม บัดนี้ทรงจำได้
5.15.42
सुकृतौ कर्णवेष्टौ च श्वदंष्ट्रौ च सुसंस्थितौ।
मणिविद्रुमचित्राणि हस्तेष्वाभरणानि च ॥ ५.१५.४२ ॥
ต่างหูสองอันที่ทำมาอย่างประณีต และเครื่องประดับที่ตั้งอย่างงดงามรูปเขี้ยวสุนัข กับเครื่องประดับที่มือซึ่งประดับด้วยอัญมณีและปะการังหลากสี
5.15.43
श्यामानि चिरयुक्तत्वात् तथा संस्थानवन्ति च।
तान्येवैतानि मन्येऽहं यानि रामोऽन्वकीर्तयत् ॥ ५.१५.४३ ॥
เครื่องประดับเหล่านี้หมองไปเพราะสวมใส่มานาน แต่รูปทรงยังงดงาม ข้าพเจ้าคิดว่านี่คือเครื่องประดับเดียวกันกับที่พระรามได้ทรงพรรณนาไว้โดยละเอียด
5.15.44
तत्र यान्यवहीनानि तान्यहं नोपलक्षये।
यान्यस्या नावहीनानि तानीमानि न संशयः ॥ ५.१५.४४ ॥
ในบรรดาเครื่องประดับเหล่านี้ ข้าพเจ้าไม่อาจจำอันที่ยังไม่แตกหักได้ ส่วนอันที่ไม่แตกหักบนพระนางนั้นไม่ใช่สิ่งเหล่านี้ ไม่ต้องสงสัยเลย
5.15.45
पीतं कनकपट्टाभं स्रस्तं तद्वसनं शुभम्।
उत्तरीयं नगासक्तं तदा दृष्टं प्लवंगमैः ॥ ५.१५.४५ ॥
ผ้านุ่งสีเหลืองงาม สว่างดุจแผ่นทองคำ หลุดลุ่ยลงมา และผ้าคลุมบนที่เกี่ยวติดอยู่กับต้นไม้ ถูกพวกวานรเห็นในครั้งนั้น
5.15.46
भूषणानि च मुख्यानि दृष्टानि धरणीतले।
अनयैवापविद्धानि स्वनवन्ति महान्ति च ॥ ५.१५.४६ ॥
บนพื้นดินยังพบเครื่องประดับชิ้นสำคัญ ซึ่งนางเองได้ทิ้งไว้ เป็นชิ้นใหญ่และส่งเสียงกรุ๋งกริ๋ง
5.15.47
इदं चिरगृहीतत्वाद् वसनं क्लिष्टवत्तरम्।
तथाप्यनूनं तद्वर्णं तथा श्रीमद्यथेतरत् ॥ ५.१५.४७ ॥
ผ้านี้สกปรกมากกว่าเพราะสวมใส่มานาน แต่สีของมันยังไม่เสื่อม และยังงดงามเหมือนอีกผืนหนึ่ง
5.15.48
इयं कनकवर्णांगी रामस्य महिषी प्रिया।
प्रणष्टापि सती यस्य मनसो न प्रणश्यति ॥ ५.१५.४८ ॥
หญิงผู้มีร่างกายดั่งทองคำนี้คือมเหสีคนโปรดของพระราม แม้จะพลัดพรากไป แต่ด้วยความบริสุทธิ์ของนาง จิตของพระองค์ก็ไม่เคยพลัดพรากจากนาง
5.15.49
इयं सा यत्कृते रामश्चतुर्भिरिह तप्यते।
कारुण्येनानृशंस्येन शोकेन मदनेन च ॥ ५.१५.४९ ॥
เพราะนางนี้เอง พระรามจึงต้องทรมานอยู่ที่นี่ด้วยสี่สิ่ง คือความสงสาร ความอ่อนโยน ความโศก และความปรารถนา
5.15.50
स्त्री प्रणष्टेति कारुण्यादाश्रितेत्यानृशंस्यतः।
पत्नी नष्टेति शोकेन प्रियेति मदनेन च ॥ ५.१५.५० ॥
ด้วยความสงสารเพราะนางเป็นหญิงที่พลัดหาย ด้วยความอ่อนโยนเพราะนางเป็นผู้พึ่งพิงพระองค์ ด้วยความโศกเพราะนางเป็นภรรยาที่สูญหาย และด้วยความปรารถนาเพราะนางเป็นที่รัก
5.15.51
अस्या देव्या यथारूपमंगप्रत्यंगसौष्ठवम्।
रामस्य च यथारूपं तस्येयमसितेक्षणा ॥ ५.१५.५१ ॥
รูปโฉมของเทวีนี้ และความงามสมส่วนของอวัยวะน้อยใหญ่ เป็นเช่นใด รูปโฉมของพระรามก็เป็นเช่นนั้น หญิงตาดำนี้เหมาะสมกับพระองค์
5.15.52
अस्या देव्या मनस्तस्मिंस्तस्य चास्यां प्रतिष्ठितम्।
तेनेयं स च धर्मात्मा मुहूर्तमपि जीवति ॥ ५.१५.५२ ॥
จิตของเทวีตั้งมั่นอยู่กับพระองค์ และจิตของพระองค์ก็ตั้งมั่นอยู่กับนาง เพราะเหตุนี้ นางและผู้มีธรรมอันนั้นจึงยังมีชีวิตอยู่ แม้เพียงชั่วขณะ
5.15.53
दुष्करं कृतवान् रामो हीनो यदनया प्रभुः।
धारयत्यात्मनो देहं न शोकेनावसीदति ॥ ५.१५.५३ ॥
พระรามผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำสิ่งที่ยากยิ่ง คือเมื่อขาดนางไปแล้ว ยังทรงประคองร่างของพระองค์ไว้ได้ และไม่ทรุดลงด้วยความโศก
5.15.54
एवं सीतां तथा दृष्ट्वा हृष्टः पवनसम्भवः।
जगाम मनसा रामं प्रशशंस च तं प्रभुम् ॥ ५.१५.५४ ॥
เมื่อได้เห็นนางสีดาเช่นนั้นแล้ว บุตรแห่งวายุผู้เกิดจากลม มีใจยินดี จึงระลึกถึงพระรามในใจ และสรรเสริญพระผู้เป็นเจ้าองค์นั้น