Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.18.1
तथा विप्रेक्षमाणस्य वनं पुष्पितपादपम्।
विचिन्वतश्च वैदेहीं किञ्चिच्छेषा निशाभवत् ॥ ५.१८.१ ॥
So blieb, während er den blühenden Wald absuchte und nach Vaidehī forschte, von der Nacht nur noch wenig übrig.
5.18.2
षडंगवेदविदुषां क्रतुप्रवरयाजिनाम्।
शुश्राव ब्रह्मघोषान् स विरात्रे ब्रह्मरक्षसाम् ॥ ५.१८.२ ॥
Gegen Ende der Nacht hörte er den vedischen Gesang der brahma-rākṣasas, die in den sechs Vedāṅgas und den Veden bewandert waren und die vornehmsten Opfer darbrachten.
5.18.3
अथ मंगलवादित्रैः शब्दैः श्रोत्रमनोहरैः।
प्राबोध्यत महाबाहुर्दशग्रीवो महाबलः ॥ ५.१८.३ ॥
Da wurde der Großarmige, Gewaltige, der Zehnhalsige, durch die verheißungsvollen Instrumente mit ihren Klängen, die Ohr und Herz erfreuten, geweckt.
5.18.4
विबुध्य तु महाभागो राक्षसेन्द्रः प्रतापवान्।
स्रस्तमाल्याम्बरधरो वैदेहीमन्वचिन्तयत् ॥ ५.१८.४ ॥
Erwacht, der hochbeglückte, mächtige Herr der Rākṣasas, mit verrutschten Girlanden und Gewändern, begann an Vaidehī zu denken.
5.18.5
भृशं नियुक्तस्तस्यां च मदनेन मदोत्कटः।
न तु तं राक्षसः कामं शशाकात्मनि गूहितुम् ॥ ५.१८.५ ॥
Vom Rausch und vom Verlangen nach ihr ganz ergriffen, konnte der Rākṣasa dieses Begehren nicht in sich verbergen.
5.18.6
स सर्वाभरणैर्युक्तो बिभ्रच्छ्रियमनुत्तमाम्।
तां नगैर्विविधैर्जुष्टां सर्वपुष्पफलोपगैः ॥ ५.१८.६ ॥
Mit all seinen Schmuckstücken geschmückt und unvergleichlichen Glanz tragend, ging er zu jenem Hain, der von vielerlei Bäumen mit allen Blüten und Früchten bewohnt war.
5.18.7
वृतां पुष्करिणीभिश्च नानापुष्पोपशोभिताम्।
सदा मत्तैश्च विहगैर्विचित्रां परमाद्भुतैः ॥ ५.१८.७ ॥
Er war von Lotusteichen umgeben, geschmückt mit vielerlei Blumen, stets voller berauschter Vögel, wunderbar und äußerst erstaunlich.
5.18.8
ईहामृगैश्च विविधैर्वृतां दृष्टिमनोहरैः।
वीथीः सम्प्रेक्षमाणश्च मणिकाञ्चनतोरणाम् ॥ ५.१८.८ ॥
Sie war von vielerlei Īhāmṛgas umgeben, die dem Auge gefielen; und während er die Straßen mit Edelstein- und Goldtoren betrachtete (schritt er voran).
5.18.9
नानामृगगणाकीर्णां फलैः प्रपतितैर्वृताम्।
अशोकवनिकामेव प्राविशत् संततद्रुमाम् ॥ ५.१८.९ ॥
In den Aśoka-Hain, erfüllt von Herden vieler Hirsche, übersät mit herabgefallenen Früchten und dicht von Bäumen, trat er ein.
5.18.10
अंगनाः शतमात्रं तु तं व्रजन्तमनुव्रजन्।
महेन्द्रमिव पौलस्त्यं देवगन्धर्वयोषितः ॥ ५.१८.१० ॥
Etwa hundert Frauen folgten ihm, während er schritt, so wie die Frauen der Götter und Gandharvas dem großen Indra folgen; so folgten sie dem Sohn des Pulastya (Rāvaṇa).
5.18.11
दीपिकाः काञ्चनीः काश्चिज्जगृहुस्तत्र योषितः।
वालव्यजनहस्ताश्च तालवृन्तानि चापराः ॥ ५.१८.११ ॥
Dort trugen einige Frauen goldene Lampen; andere hielten Yakschwanz-Fächer in den Händen, und wieder andere Palmblatt-Fächer.
5.18.12
काञ्चनैश्चैव भृंगारैर्जह्रुः सलिलमग्रतः।
मण्डलाग्रा बृसीश्चैव गृह्यान्याः पृष्ठतो ययुः ॥ ५.१८.१२ ॥
Mit goldenen Krügen trugen sie Wasser voran; andere, die Fächer mit runden Rändern und Sitze hielten, gingen hinterher.
5.18.13
काचिद् रत्नमयीं पात्रीं पूर्णां पानस्य भ्राजतीम्।
दक्षिणा दक्षिणेनैव तदा जग्राह पाणिना ॥ ५.१८.१३ ॥
Eine von ihnen ergriff da mit der rechten Hand in der rechten Hand einen juwelenbesetzten, mit Wein gefüllten, leuchtenden Becher.
5.18.14
राजहंसप्रतीकाशं छत्रं पूर्णशशिप्रभम्।
सौवर्णदण्डमपरा गृहीत्वा पृष्ठतो ययौ ॥ ५.१८.१४ ॥
Eine andere, die einen Sonnenschirm mit goldenem Griff trug, dem königlichen Schwan gleich und strahlend wie der Vollmond, folgte von hinten.
5.18.15
निद्रामदपरीताक्ष्यो रावणस्योत्तमस्त्रियः।
अनुजग्मुः पतिं वीरं घनं विद्युल्लता इव ॥ ५.१८.१५ ॥
Rāvaṇas erlesenste Frauen, mit von Schlaf und Rausch schweren Augen, folgten ihrem heldenhaften Herrn, wie Blitzstreifen einer Wolke folgen.
5.18.16
व्याविद्धहारकेयूराः समामृदितवर्णकाः।
समागलितकेशान्ताः सस्वेदवदनास्तथा ॥ ५.१८.१६ ॥
Ihre Halsketten und Armreifen waren verrutscht, ihre Schminke verwischt, die Haarspitzen gelöst und ihre Gesichter schweißnass.
5.18.17
घूर्णन्त्यो मदशेषेण निद्रया च शुभाननाः।
स्वेदक्लिष्टांगकुसुमाः समाल्याकुलमूर्धजाः ॥ ५.१८.१७ ॥
Taumelnd vom Rest des Rausches und des Schlafes, schönen Antlitzes, die Blumen am Körper vom Schweiß welk, Girlanden und Haar auf dem Haupt in Unordnung.
5.18.18
प्रयान्तं नैर्ऋतपतिं नार्यो मदिरलोचनाः।
बहुमानाच्च कामाच्च प्रियभार्यास्तमन्वयुः ॥ ५.१८.१८ ॥
Als der Herr der Nairṛtas (Rāvaṇa) aufbrach, folgten ihm seine geliebten Gattinnen, die Augen vom Wein betäubt, aus großer Verehrung und aus Verlangen.
5.18.19
स च कामपराधीनः पतिस्तासां महाबलः।
सीतासक्तमना मन्दो मन्दाञ्चितगतिर्बभौ ॥ ५.१८.१९ ॥
Dem Verlangen unterworfen, glänzte jener gewaltige Herr jener Frauen, sein Sinn an Sītā gebunden, der Tor, der sich mit langsamem, schwankendem Gang bewegte.
5.18.20
ततः काञ्चीनिनादं च नूपुराणां च निःस्वनम्।
शुश्राव परमस्त्रीणां कपिर्मारुतनन्दनः ॥ ५.१८.२० ॥
Da hörte der Affe, Sohn des Windgottes, das Klirren der Hüftgürtel und das Klingen der Fußreifen der vornehmsten Frauen.
5.18.21
तं चाप्रतिमकर्माणमचिन्त्यबलपौरुषम्।
द्वारदेशमनुप्राप्तं ददर्श हनुमान् कपिः ॥ ५.१८.२१ ॥
Und Hanumān, der Affe, sah ihn, den an Taten Unvergleichlichen, von unfassbarer Kraft und Tapferkeit, an die Pforte gelangt.
5.18.22
दीपिकाभिरनेकाभिः समन्तादवभासितम्।
गन्धतैलावसिक्ताभिर्ध्रियमाणाभिरग्रतः ॥ ५.१८.२२ ॥
Von allen Seiten durch viele Lampen erhellt, mit duftendem Öl getränkt, vorn von Frauen gehalten.
5.18.23
कामदर्पमदैर्युक्तं जिह्मताम्रायतेक्षणम्।
समक्षमिव कंदर्पमपविद्धशरासनम् ॥ ५.१८.२३ ॥
Von Begehren, Stolz und Trunkenheit erfüllt, mit schiefen, rötlichen, langen Augen, wie Kandarpa selbst vor Augen, den Bogen weggeworfen.
5.18.24
मथितामृतफेनाभमरजोवस्त्रमुत्तमम्।
सपुष्पमवकर्षन्तं विमुक्तं सक्तमंगदे ॥ ५.१८.२४ ॥
Ein vortreffliches staubloses Gewand, blass wie der Schaum des gequirlten Nektars, mit Blumen herabgezogen, an einem Armreif hängengeblieben und gelockert.
5.18.25
तं पत्रविटपे लीनः पत्रपुष्पशतावृतः।
समीपमुपसंक्रान्तं विज्ञातुमुपचक्रमे ॥ ५.१८.२५ ॥
In einem Blätterzweig verborgen, von hunderten Blättern und Blüten bedeckt, begann er, den Herannahenden zu erkennen.
5.18.26
अवेक्षमाणस्तु तदा ददर्श कपिकुञ्जरः।
रूपयौवनसम्पन्ना रावणस्य वरस्त्रियः ॥ ५.१८.२६ ॥
Aufmerksam blickend sah der Beste der Affen da die vortrefflichen Frauen Rāvaṇas, begabt mit Schönheit und Jugend.
5.18.27
ताभिः परिवृतो राजा सुरूपाभिर्महायशाः।
तन्मृगद्विजसंघुष्टं प्रविष्टः प्रमदावनम् ॥ ५.१८.२७ ॥
Von jenen schönen Frauen umgeben, betrat der König von großem Ruhm jenen Lusthain, der vom Ruf der Hirsche und Vögel widerhallte.
5.18.28
क्षीबो विचित्राभरणः शङ्कुकर्णो महाबलः।
तेन विश्रवसः पुत्रः स दृष्टो राक्षसाधिपः ॥ ५.१८.२८ ॥
Berauscht, mit wunderlichem Schmuck, mit spitz zulaufenden Ohren, wurde dort der mächtige Sohn Viśravas', der Herr der Rākṣasas, gesehen.
5.18.29
वृतः परमनारीभिस्ताराभिरिव चन्द्रमाः।
तं ददर्श महातेजास्तेजोवन्तं महाकपिः ॥ ५.१८.२९ ॥
Von den vortrefflichsten Frauen umgeben, wie der Mond von Sternen, erblickte ihn, den Strahlenden, der große, strahlende Affe.
5.18.30
रावणोऽयं महाबाहुरिति संचिन्त्य वानरः।
सोऽयमेव पुरा शेते पुरमध्ये गृहोत्तमे।
अवप्लुतो महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.१८.३० ॥
In dem Gedanken: 'Dies ist Rāvaṇa, der Mächtigarmige' — der Affe, derselbe, der einst im schönsten Haus mitten in der Stadt schlief —, der große Hanumān, Sohn des Windes, sprang herab.
5.18.31
स तथाप्युग्रतेजाः स निर्धूतस्तस्य तेजसा।
पत्रे गुह्यान्तरे सक्तो मतिमान् संवृतोऽभवत् ॥ ५.१८.३१ ॥
Obwohl er von dessen Glanz erschüttert wurde, klammerte sich der an Glanz gewaltige Hanumān an einen verborgenen Ort zwischen den Blättern und blieb als Weiser verborgen.
5.18.32
स तामसितकेशान्तां सुश्रोणीं संहतस्तनीम्।
दिदृक्षुरसितापांगीमुपावर्तत रावणः ॥ ५.१८.३२ ॥
Begierig, sie zu sehen, die Frau mit dunklen Haarspitzen, schönen Hüften, vollen Brüsten und dunklen Augenwinkeln, wandte sich Rāvaṇa ihr zu.