ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.20.1
स तां परिवृतां दीनां निरानन्दां तपस्विनीम्।
साकारैर्मधुरैर्वाक्यैर्न्यदर्शयत रावणः ॥ ५.२०.१ ॥
ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ದೀನಳಾಗಿ, ಆನಂದರಹಿತಳಾಗಿದ್ದ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಗೆ ರಾವಣನು ಮಧುರ ಮತ್ತು ಗೌರವಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸಿದನು.
5.20.2
मां दृष्ट्वा नागनासोरु गूहमाना स्तनोदरम्।
अदर्शनमिवात्मानं भयान्नेतुं त्वमिच्छसि ॥ ५.२०.२ ॥
ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು, ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಿರುವ ತೊಡೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಸ್ತನ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಭಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಅದೃಶ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ.
5.20.3
कामये त्वां विशालाक्षि बहु मन्यस्व मां प्रिये।
सर्वांगगुणसम्पन्ने सर्वलोकमनोहरे ॥ ५.२०.३ ॥
ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿಯೇ. ನನ್ನನ್ನು ಬಹಳ ಗೌರವಿಸು, ಪ್ರಿಯಳೇ; ಸರ್ವಾಂಗ ಗುಣಸಂಪನ್ನಳೇ, ಸರ್ವಲೋಕ ಮನೋಹರಿಯೇ.
5.20.4
नेह किञ्चिन्मनुष्या वा राक्षसाः कामरूपिणः।
व्यपसर्पतु ते सीते भयं मत्तः समुत्थितम् ॥ ५.२०.४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಾಗಲಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪ ಧರಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸರಾಗಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಸೀತೆಯೇ, ನನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನಿನ್ನ ಭಯ ದೂರವಾಗಲಿ.
5.20.5
स्वधर्मो रक्षसां भीरु सर्वदैव न संशयः।
गमनं वा परस्त्रीणां हरणं सम्प्रमथ्य वा ॥ ५.२०.५ ॥
ಹೇ ಭೀರುವೇ, ರಾಕ್ಷಸರ ಸ್ವಧರ್ಮ ಸದಾ ಇದೇ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ: ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಳಿ ಹೋಗುವುದು, ಅಥವಾ ಬಲವಂತದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದು.
5.20.6
एवं चैवमकामां त्वां न च स्प्रक्ष्यामि मैथिलि।
कामं कामः शरीरे मे यथाकामं प्रवर्तताम् ॥ ५.२०.६ ॥
ಹೀಗೆ, ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಮೈಥಿಲೀ. ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆಸೆ ತನ್ನಿಷ್ಟದಂತೆ ನಡೆಯಲಿ.
5.20.7
देवि नेह भयं कार्यं मयि विश्वसिहि प्रिये।
प्रणयस्व च तत्त्वेन मैवं भूः शोकलालसा ॥ ५.२०.७ ॥
ದೇವಿ, ಇಲ್ಲಿ ಭಯ ಬೇಡ. ಪ್ರಿಯೆ, ನನ್ನನ್ನು ನಂಬು. ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಹೀಗೆ ಶೋಕವನ್ನು ಬಯಸುವವಳಾಗಬೇಡ.
5.20.8
एकवेणी अधःशय्या ध्यानं मलिनमम्बरम्।
अस्थानेऽप्युपवासश्च नैतान्यौपयिकानि ते ॥ ५.२०.८ ॥
ಒಂದೇ ಜಡೆ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು, ಧ್ಯಾನ, ಮಲಿನ ವಸ್ತ್ರ, ಅಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಉಪವಾಸ — ಇವು ನಿನಗೆ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ.
5.20.9
विचित्राणि च माल्यानि चन्दनान्यगुरूणि च।
विविधानि च वासांसि दिव्यान्याभरणानि च ॥ ५.२०.९ ॥
ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಲೆಗಳು, ಚಂದನ ಮತ್ತು ಅಗರು, ವಿವಿಧ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳೂ.
5.20.10
महार्हाणि च पानानि शयनान्यासनानि च।
गीतं नृत्यं च वाद्यं च लभ मां प्राप्य मैथिलि ॥ ५.२०.१० ॥
ಮಹಾಮೌಲ್ಯದ ಪಾನೀಯಗಳು, ಹಾಸಿಗೆಗಳು, ಆಸನಗಳು, ಗೀತ, ನೃತ್ಯ, ವಾದ್ಯವೂ — ಓ ಮೈಥಿಲಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದು ಇವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.
5.20.11
स्त्रीरत्नमसि मैवं भूः कुरु गात्रेषु भूषणम्।
मां प्राप्य हि कथं वा स्यास्त्वमनर्हा सुविग्रहे ॥ ५.२०.११ ॥
ನೀನು ಸ್ತ್ರೀರತ್ನ; ಹೀಗೆ ಆಗಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸು. ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದು ನೀನು ಹೇಗೆ ಅನರ್ಹಳಾಗಿರುವೆ, ಓ ಸುಂದರಾಂಗಿ?
5.20.12
इदं ते चारु संजातं यौवनं ह्यतिवर्तते।
यदतीतं पुनर्नैति स्रोतः स्रोतस्विनामिव ॥ ५.२०.१२ ॥
ನಿನ್ನ ಈ ಸುಂದರ ಯೌವನ ಉದಯಿಸಿದೆ; ಅದು ಕಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದುಹೋದುದು ನದಿಗಳ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
5.20.13
त्वां कृत्वोपरतो मन्ये रूपकर्ता स विश्वकृत्।
नहि रूपोपमा ह्यन्या तवास्ति शुभदर्शने ॥ ५.२०.१३ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು ವಿರಮಿಸಿದನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಶುಭದರ್ಶನೆ, ನಿನ್ನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಉಪಮೆ ಇಲ್ಲ.
5.20.14
त्वां समासाद्य वैदेहि रूपयौवनशालिनीम्।
कः पुनर्नातिवर्तेत साक्षादपि पितामहः ॥ ५.२०.१४ ॥
ರೂಪ ಯೌವನಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ವೈದೇಹಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಿತಾಮಹನಾದರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲನೇ?
5.20.15
यद् यत् पश्यामि ते गात्रं शीतांशुसदृशानने।
तस्मिंस्तस्मिन् पृथुश्रोणि चक्षुर्मम निबध्यते ॥ ५.२०.१५ ॥
ಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವಳೇ, ನಿನ್ನ ಯಾವ ಅಂಗವನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ವಿಶಾಲ ಸೊಂಟವುಳ್ಳವಳೇ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
5.20.16
भव मैथिलि भार्या मे मोहमेतं विसर्जय।
बह्वीनामुत्तमस्त्रीणां ममाग्रमहिषी भव ॥ ५.२०.१६ ॥
ಮೈಥಿಲಿ, ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗು; ಈ ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಡು. ಅನೇಕ ಉತ್ತಮ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನ ಪ್ರಧಾನ ರಾಣಿಯಾಗು.
5.20.17
लोकेभ्यो यानि रत्नानि सम्प्रमथ्याहृतानि मे।
तानि ते भीरु सर्वाणि राज्यं चैव ददामि ते ॥ ५.२०.१७ ॥
ಭೀರು, ಲೋಕಗಳಿಂದ ನಾನು ಮಥಿಸಿ ತಂದಿರುವ ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ, ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
5.20.18
विजित्य पृथिवीं सर्वां नानानगरमालिनीम्।
जनकाय प्रदास्यामि तव हेतोर्विलासिनि ॥ ५.२०.१८ ॥
ವಿಲಾಸಿನಿ, ನಿನಗಾಗಿ ಅನೇಕ ನಗರಗಳ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದು ಜನಕನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
5.20.19
नेह पश्यामि लोकेऽन्यं यो मे प्रतिबलो भवेत्।
पश्य मे सुमहद्वीर्यमप्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ५.२०.१९ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಮಾನ ಬಲವುಳ್ಳ ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡು.
5.20.20
असकृत् संयुगे भग्ना मया विमृदितध्वजाः।
अशक्ताः प्रत्यनीकेषु स्थातुं मम सुरासुराः ॥ ५.२०.२० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪದೇಪದೇ ನನ್ನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಧ್ವಜಗಳು ಮುರಿದುಹೋದ ದೇವ-ಅಸುರರು ನನ್ನ ಎದುರು ನಿಲ್ಲಲು ಅಶಕ್ತರಾದರು.
5.20.21
इच्छ मां क्रियतामद्य प्रतिकर्म तवोत्तमम्।
सुप्रभाण्यवसज्जन्तां तवांगे भूषणानि हि ॥ ५.२०.२१ ॥
ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸು; ಇಂದೇ ನಿನಗೆ ಉತ್ತಮ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಲಿ. ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಲಿ.
5.20.22
साधु पश्यामि ते रूपं सुयुक्तं प्रतिकर्मणा।
प्रतिकर्माभिसंयुक्ता दाक्षिण्येन वरानने ॥ ५.२०.२२ ॥
ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿಂಗರಿಸಿದ ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಸುಂದರ ಮುಖವುಳ್ಳವಳೇ, ಅಲಂಕಾರದೊಂದಿಗೆ ದಯೆಯಿಂದ ಶೋಭಿಸು.
5.20.23
भुङ्क्ष्व भोगान् यथाकामं पिब भीरु रमस्व च।
यथेष्टं च प्रयच्छ त्वं पृथिवीं वा धनानि च ॥ ५.२०.२३ ॥
ಓ ಭೀರುವೇ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು, ಕುಡಿ, ರಮಿಸು. ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಧನವನ್ನು ನೀಡಬಹುದು.
5.20.24
ललस्व मयि विस्रब्धा धृष्टमाज्ञापयस्व च।
मत्प्रासादाल्ललन्त्याश्च ललतां बान्धवस्तव ॥ ५.२०.२४ ॥
ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ರಮಿಸು; ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಆಜ್ಞಾಪಿಸು. ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಂತೋಷಿಸುವ ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಗೂ ಸಂತೋಷ ಲಭಿಸುವುದು.
5.20.25
ऋद्धिं ममानुपश्य त्वं श्रियं भद्रे यशस्विनि।
किं करिष्यसि रामेण सुभगे चीरवासिना ॥ ५.२०.२५ ॥
ಮಂಗಳೆಯೇ, ಯಶಸ್ವಿನಿಯೇ, ನನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡು. ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಉಟ್ಟ ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಏನು ಮಾಡುವೆ, ಸುಭಗೆ?
5.20.26
निक्षिप्तविजयो रामो गतश्रीर्वनगोचरः।
व्रती स्थण्डिलशायी च शंके जीवति वा न वा ॥ ५.२०.२६ ॥
ವಿಜಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ರಾಮ, ಶ್ರೀ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ವ್ರತಧಾರಿಯಾಗಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಜೀವಂತವಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ನನಗೆ ಸಂದೇಹ.
5.20.27
नहि वैदेहि रामस्त्वां द्रष्टुं वाप्युपलभ्यते।
पुरोबलाकैरसितैर्मेघैर्ज्योत्स्नामिवावृताम् ॥ ५.२०.२७ ॥
ವೈದೇಹಿಯೇ, ರಾಮ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲಾರ, ಪಡೆಯಲಾರ; ಮುಂದೆ ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಮೇಘಗಳು ಬೆಳದಿಂಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ.
5.20.28
न चापि मम हस्तात् त्वां प्राप्तुमर्हति राघवः।
हिरण्यकशिपुः कीर्तिमिन्द्रहस्तगतामिव ॥ ५.२०.२८ ॥
ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ರಾಘವ ಪಡೆಯಲಾರ; ಇಂದ್ರನ ಕೈಗೆ ಹೋದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಪಡೆಯಲಾರದಂತೆ.
5.20.29
चारुस्मिते चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि।
मनो हरसि मे भीरु सुपर्णः पन्नगं यथा ॥ ५.२०.२९ ॥
ಚಾರುಹಾಸಿನಿ, ಚಾರುದಂತಿ, ಚಾರುನೇತ್ರೆ, ವಿಲಾಸಿನಿ, ಭೀರು, ಗರುಡ ಹಾವನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಿರುವೆ.
5.20.30
क्लिष्टकौशेयवसनां तन्वीमप्यनलंकृताम्।
त्वां दृष्ट्वा स्वेषु दारेषु रतिं नोपलभाम्यहम् ॥ ५.२०.३० ॥
ಹರಿದ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು, ತೆಳ್ಳಗೆ, ಅಲಂಕಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ರತಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
5.20.31
अन्तःपुरनिवासिन्यः स्त्रियः सर्वगुणान्विताः।
यावत्यो मम सर्वासामैश्वर्यं कुरु जानकि ॥ ५.२०.३१ ॥
ನನ್ನ ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಸರ್ವಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಎಷ್ಟು ಸ್ತ್ರೀಯರಿದ್ದಾರೋ, ಓ ಜಾನಕಿ, ಅವರೆಲ್ಲರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
5.20.32
मम ह्यसितकेशान्ते त्रैलोक्यप्रवरस्त्रियः।
तास्त्वां परिचरिष्यन्ति श्रियमप्सरसो यथा ॥ ५.२०.३२ ॥
ನನ್ನ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲಿನ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸುವರು.
5.20.33
यानि वैश्रवणे सुभ्रु रत्नानि च धनानि च।
तानि लोकांश्च सुश्रोणि मया भुङ्क्ष्व यथासुखम् ॥ ५.२०.३३ ॥
ಓ ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನವಳೇ, ವೈಶ್ರವಣನ ಬಳಿ ಇರುವ ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಧನಗಳನ್ನು, ಓ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ನನ್ನೊಡನೆ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸು.
5.20.34
न रामस्तपसा देवि न बलेन च विक्रमैः।
न धनेन मया तुल्यस्तेजसा यशसापि वा ॥ ५.२०.३४ ॥
ಓ ದೇವಿ, ರಾಮನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಾಗಲಿ, ಬಲದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಧನದಲ್ಲಾಗಲಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಾಗಲಿ, ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಾಗಲಿ ನನಗೆ ಸಮನಲ್ಲ.
5.20.35
पिब विहर रमस्व भुङ्क्ष्व भोगान्
धननिचयं प्रदिशामि मेदिनीं च।
मयि लल ललने यथासुखं त्वं
त्वयि च समेत्य ललन्तु बान्धवास्ते ॥ ५.२०.३५ ॥
ಕುಡಿ, ವಿಹರಿಸು, ರಮಿಸು, ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ಧನರಾಶಿಯನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಓ ಚೆಲುವೆ, ನನ್ನೊಡನೆ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಕ್ರೀಡಿಸು; ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇರಿ ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳೂ ಸಂತೋಷಪಡಲಿ.
5.20.36
कुसुमिततरुजालसंततानि
भ्रमरयुतानि समुद्रतीरजानि।
कनकविमलहारभूषितांगी
विहर मया सह भीरु काननानि ॥ ५.२०.३६ ॥
ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ಮರಗಳ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ದುಂಬಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಚಿನ್ನದ ನಿರ್ಮಲ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಳೇ, ಭೀರುವೇ, ನನ್ನೊಡನೆ ವಿಹರಿಸು.