வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.20.1
स तां परिवृतां दीनां निरानन्दां तपस्विनीम्।
साकारैर्मधुरैर्वाक्यैर्न्यदर्शयत रावणः ॥ ५.२०.१ ॥
சுற்றி வளைக்கப்பட்டு, துயருற்று, மகிழ்ச்சியற்ற அந்தத் தவ மங்கையிடம் ராவணன் இனிய, மரியாதையான சொற்களால் தன்னை வெளிப்படுத்தினான்.
5.20.2
मां दृष्ट्वा नागनासोरु गूहमाना स्तनोदरम्।
अदर्शनमिवात्मानं भयान्नेतुं त्वमिच्छसि ॥ ५.२०.२ ॥
என்னைக் கண்டதும், யானைத் துதிக்கை போன்ற தொடைகளை உடையவளே, மார்பையும் வயிற்றையும் மறைத்துக்கொண்டு, பயத்தால் உன்னையே மறைக்க விரும்புகிறாய்.
5.20.3
कामये त्वां विशालाक्षि बहु मन्यस्व मां प्रिये।
सर्वांगगुणसम्पन्ने सर्वलोकमनोहरे ॥ ५.२०.३ ॥
நான் உன்னை விரும்புகிறேன், விசால விழியாளே. என்னை மிகவும் மதிப்பாயாக, என் அன்பே; எல்லா அங்கங்களின் நற்குணங்களும் நிறைந்தவளே, எல்லா உலகங்களின் மனதையும் கவர்பவளே.
5.20.4
नेह किञ्चिन्मनुष्या वा राक्षसाः कामरूपिणः।
व्यपसर्पतु ते सीते भयं मत्तः समुत्थितम् ॥ ५.२०.४ ॥
இங்கு மனிதர்களோ, விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் ராட்சசர்களோ யாரும் இல்லை. சீதா, என்னிடமிருந்து எழுந்துள்ள உன் பயம் நீங்கட்டும்.
5.20.5
स्वधर्मो रक्षसां भीरु सर्वदैव न संशयः।
गमनं वा परस्त्रीणां हरणं सम्प्रमथ्य वा ॥ ५.२०.५ ॥
பயந்தவளே, ராட்சசர்களின் தர்மம் எப்போதும் இதுவே, இதில் ஐயமில்லை: பிறர் மனைவியரிடம் செல்வதும், அவர்களை வலுக்கட்டாயமாகக் கவர்வதும்.
5.20.6
एवं चैवमकामां त्वां न च स्प्रक्ष्यामि मैथिलि।
कामं कामः शरीरे मे यथाकामं प्रवर्तताम् ॥ ५.२०.६ ॥
இவ்வாறு, விருப்பமில்லாத உன்னை நான் தொடமாட்டேன், மைதிலி. என் உடலில் ஆசை விரும்பியபடி செயல்படட்டும்.
5.20.7
देवि नेह भयं कार्यं मयि विश्वसिहि प्रिये।
प्रणयस्व च तत्त्वेन मैवं भूः शोकलालसा ॥ ५.२०.७ ॥
தேவி, இங்கு அச்சம் கொள்ள வேண்டாம். அன்பே, என்னை நம்பு. உண்மையாக அன்பை ஏற்றுக்கொள்; இவ்வாறு துயரத்தை விரும்பும் நிலைக்கு ஆளாகாதே.
5.20.8
एकवेणी अधःशय्या ध्यानं मलिनमम्बरम्।
अस्थानेऽप्युपवासश्च नैतान्यौपयिकानि ते ॥ ५.२०.८ ॥
ஒற்றைச் சடை, தரையில் படுத்தல், தியானம், அழுக்கு ஆடை, தகாத இடத்திலும் உபவாசம் — இவை உனக்குப் பொருத்தமானவை அல்ல.
5.20.9
विचित्राणि च माल्यानि चन्दनान्यगुरूणि च।
विविधानि च वासांसि दिव्यान्याभरणानि च ॥ ५.२०.९ ॥
அழகிய மாலைகள், சந்தனமும் அகிலும், பல்வேறு ஆடைகள், தெய்வீக அணிகலன்களும்.
5.20.10
महार्हाणि च पानानि शयनान्यासनानि च।
गीतं नृत्यं च वाद्यं च लभ मां प्राप्य मैथिलि ॥ ५.२०.१० ॥
மிக விலையுயர்ந்த பானங்களும், படுக்கைகளும், ஆசனங்களும், பாடலும், நடனமும், இசைக்கருவிகளும் — மைதிலியே, என்னை அடைந்து இவற்றை அனுபவி.
5.20.11
स्त्रीरत्नमसि मैवं भूः कुरु गात्रेषु भूषणम्।
मां प्राप्य हि कथं वा स्यास्त्वमनर्हा सुविग्रहे ॥ ५.२०.११ ॥
நீ பெண்களில் ரத்தினம்; இவ்வாறு ஆகாதே. உன் உறுப்புகளில் அணிகலன் அணி. என்னை அடைந்தும் நீ எப்படித் தகுதியற்றவளாக இருப்பாய், அழகிய உடலுடையவளே?
5.20.12
इदं ते चारु संजातं यौवनं ह्यतिवर्तते।
यदतीतं पुनर्नैति स्रोतः स्रोतस्विनामिव ॥ ५.२०.१२ ॥
உன் இந்த அழகிய இளமை தோன்றியுள்ளது; அது கடந்து கொண்டிருக்கிறது. கடந்துபோனது ஆறுகளின் நீரோட்டம் போல் மீண்டும் திரும்புவதில்லை.
5.20.13
त्वां कृत्वोपरतो मन्ये रूपकर्ता स विश्वकृत्।
नहि रूपोपमा ह्यन्या तवास्ति शुभदर्शने ॥ ५.२०.१३ ॥
உன்னைப் படைத்த பின் அந்த உலகைப் படைக்கும் படைப்பாளி ஓய்ந்துவிட்டான் என்று நினைக்கிறேன்; நல்ல தோற்றமுடையவளே, உன் அழகுக்கு வேறு உவமை இல்லை.
5.20.14
त्वां समासाद्य वैदेहि रूपयौवनशालिनीम्।
कः पुनर्नातिवर्तेत साक्षादपि पितामहः ॥ ५.२०.१४ ॥
அழகும் இளமையும் நிறைந்த வைதேகியே, உன்னை அடைந்த பின் சாட்சாத் பிதாமகனும் கூட தன்னை வென்று நிற்க முடியுமா?
5.20.15
यद् यत् पश्यामि ते गात्रं शीतांशुसदृशानने।
तस्मिंस्तस्मिन् पृथुश्रोणि चक्षुर्मम निबध्यते ॥ ५.२०.१५ ॥
நிலவைப் போன்ற முகமுடையவளே, உன் உடலின் எந்த அங்கத்தைப் பார்த்தாலும், அகன்ற இடையுடையவளே, என் கண் அங்கேயே நிலைத்து நிற்கிறது.
5.20.16
भव मैथिलि भार्या मे मोहमेतं विसर्जय।
बह्वीनामुत्तमस्त्रीणां ममाग्रमहिषी भव ॥ ५.२०.१६ ॥
மைதிலியே, என் மனைவியாகு; இந்த மயக்கத்தை விடு. பல உத்தமப் பெண்களுக்கு மேலாக என் முதன்மை அரசியாக இரு.
5.20.17
लोकेभ्यो यानि रत्नानि सम्प्रमथ्याहृतानि मे।
तानि ते भीरु सर्वाणि राज्यं चैव ददामि ते ॥ ५.२०.१७ ॥
அஞ்சுபவளே, உலகங்களிலிருந்து நான் கடைந்து கொண்டுவந்த ரத்தினங்கள் அனைத்தையும், அரசையும் உனக்குத் தருவேன்.
5.20.18
विजित्य पृथिवीं सर्वां नानानगरमालिनीम्।
जनकाय प्रदास्यामि तव हेतोर्विलासिनि ॥ ५.२०.१८ ॥
விலாசினியே, உனக்காக அனைத்துப் பூமியையும், பல நகரங்களை மாலையாகக் கொண்ட அதை, வென்று ஜனகனுக்குக் கொடுப்பேன்.
5.20.19
नेह पश्यामि लोकेऽन्यं यो मे प्रतिबलो भवेत्।
पश्य मे सुमहद्वीर्यमप्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ५.२०.१९ ॥
இவ்வுலகில் எனக்கு நிகரான பலமுள்ள வேறொருவனை நான் காண்பதில்லை. போரில் எதிரில்லாத என் மாபெரும் வீரியத்தைப் பார்.
5.20.20
असकृत् संयुगे भग्ना मया विमृदितध्वजाः।
अशक्ताः प्रत्यनीकेषु स्थातुं मम सुरासुराः ॥ ५.२०.२० ॥
போரில் பலமுறை என்னால் தோற்கடிக்கப்பட்டு, கொடிகள் நசுக்கப்பட்ட தேவர்களும் அசுரர்களும் என் எதிர்ப்படையில் நிற்கும் ஆற்றலின்றி இருந்தனர்.
5.20.21
इच्छ मां क्रियतामद्य प्रतिकर्म तवोत्तमम्।
सुप्रभाण्यवसज्जन्तां तवांगे भूषणानि हि ॥ ५.२०.२१ ॥
என்னை விரும்பு; இன்றே உனக்குச் சிறந்த அலங்காரம் செய்யப்படட்டும். உன் உடலில் ஒளிவீசும் ஆபரணங்கள் அணிவிக்கப்படட்டும்.
5.20.22
साधु पश्यामि ते रूपं सुयुक्तं प्रतिकर्मणा।
प्रतिकर्माभिसंयुक्ता दाक्षिण्येन वरानने ॥ ५.२०.२२ ॥
அலங்காரத்தால் நன்கு அமைந்த உன் அழகை நான் காண விரும்புகிறேன். அழகிய முகம் கொண்டவளே, அலங்காரத்துடன் கனிவோடு விளங்குவாய்.
5.20.23
भुङ्क्ष्व भोगान् यथाकामं पिब भीरु रमस्व च।
यथेष्टं च प्रयच्छ त्वं पृथिवीं वा धनानि च ॥ ५.२०.२३ ॥
அச்சமுள்ளவளே, விருப்பம்போல் இன்பங்களை அனுபவி, அருந்து, மகிழ். உனக்கு விருப்பமானவாறு பூமியையோ செல்வத்தையோ நீ கொடுக்கலாம்.
5.20.24
ललस्व मयि विस्रब्धा धृष्टमाज्ञापयस्व च।
मत्प्रासादाल्ललन्त्याश्च ललतां बान्धवस्तव ॥ ५.२०.२४ ॥
என்மீது நம்பிக்கை கொண்டு தயக்கமின்றி மகிழ்ந்திரு; துணிவுடன் ஆணையிடு. என் அருளால் மகிழ்பவளான உன் உறவினர்களும் மகிழ்ச்சி அடைவார்கள்.
5.20.25
ऋद्धिं ममानुपश्य त्वं श्रियं भद्रे यशस्विनि।
किं करिष्यसि रामेण सुभगे चीरवासिना ॥ ५.२०.२५ ॥
நற்குணமுள்ளவளே, புகழுடையவளே, என் செல்வத்தையும் சிறப்பையும் பார். மரவுரி அணிந்த ராமனுடன் நீ என்ன செய்வாய், அழகியே?
5.20.26
निक्षिप्तविजयो रामो गतश्रीर्वनगोचरः।
व्रती स्थण्डिलशायी च शंके जीवति वा न वा ॥ ५.२०.२६ ॥
வெற்றியைக் கைவிட்ட ராமன், செல்வமிழந்து, காட்டில் திரிபவனாய், விரதம் பூண்டு, தரையில் படுப்பவனாய் இருக்கிறான். அவன் உயிருடன் இருக்கிறானோ இல்லையோ என்று ஐயுறுகிறேன்.
5.20.27
नहि वैदेहि रामस्त्वां द्रष्टुं वाप्युपलभ्यते।
पुरोबलाकैरसितैर्मेघैर्ज्योत्स्नामिवावृताम् ॥ ५.२०.२७ ॥
வைதேகியே, ராமன் உன்னைக் காணவோ அடையவோ முடியாது, முன்னால் வெண்கொக்குகளுடன் கரிய மேகங்களால் மறைக்கப்பட்ட நிலவொளி போல.
5.20.28
न चापि मम हस्तात् त्वां प्राप्तुमर्हति राघवः।
हिरण्यकशिपुः कीर्तिमिन्द्रहस्तगतामिव ॥ ५.२०.२८ ॥
என் கையிலிருந்து உன்னை ராகவன் அடையவும் முடியாது; இந்திரனின் கைக்குச் சென்ற புகழை ஹிரண்யகசிபு பெறமுடியாதது போல.
5.20.29
चारुस्मिते चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि।
मनो हरसि मे भीरु सुपर्णः पन्नगं यथा ॥ ५.२०.२९ ॥
அழகிய சிரிப்புடையவளே, அழகிய பற்களுடையவளே, அழகிய விழியுடையவளே, விலாசினியே, அச்சமுள்ளவளே, நீ என் மனதைக் கவர்கிறாய், கருடன் பாம்பைக் கவர்வது போல.
5.20.30
क्लिष्टकौशेयवसनां तन्वीमप्यनलंकृताम्।
त्वां दृष्ट्वा स्वेषु दारेषु रतिं नोपलभाम्यहम् ॥ ५.२०.३० ॥
கசங்கிய பட்டாடை அணிந்து, மெல்லியவளாய், அலங்காரமின்றி இருந்தாலும், உன்னைக் கண்டதும் என் மனைவியரில் எனக்கு இன்பம் காண முடியவில்லை.
5.20.31
अन्तःपुरनिवासिन्यः स्त्रियः सर्वगुणान्विताः।
यावत्यो मम सर्वासामैश्वर्यं कुरु जानकि ॥ ५.२०.३१ ॥
என் அந்தப்புரத்தில் வசிக்கும், எல்லா நற்குணங்களும் கொண்ட பெண்கள் எத்தனை பேர் உள்ளனரோ, ஜானகியே, அவர்கள் அனைவரின் செல்வாக்கையும் நீ ஏற்றுக்கொள்.
5.20.32
मम ह्यसितकेशान्ते त्रैलोक्यप्रवरस्त्रियः।
तास्त्वां परिचरिष्यन्ति श्रियमप्सरसो यथा ॥ ५.२०.३२ ॥
என்னுடைய கருங்கூந்தல் பெண்கள், மூவுலகின் சிறந்த பெண்கள், அப்சரஸ்கள் திருமகளைச் சேவிப்பதுபோல் உன்னைச் சேவிப்பார்கள்.
5.20.33
यानि वैश्रवणे सुभ्रु रत्नानि च धनानि च।
तानि लोकांश्च सुश्रोणि मया भुङ्क्ष्व यथासुखम् ॥ ५.२०.३३ ॥
அழகிய புருவமுடையவளே, வைசிரவணனிடம் உள்ள ரத்தினங்களும் செல்வங்களும், அழகிய இடையுடையவளே, உலகங்களும், அவற்றை என்னுடன் உனக்கு விருப்பம்போல் அனுபவி.
5.20.34
न रामस्तपसा देवि न बलेन च विक्रमैः।
न धनेन मया तुल्यस्तेजसा यशसापि वा ॥ ५.२०.३४ ॥
தேவியே, ராமன் தவத்திலும், வலிமையிலும், வீரத்திலும், செல்வத்திலும், ஒளியிலும், புகழிலும் என்னுடன் சமமாக மாட்டான்.
5.20.35
पिब विहर रमस्व भुङ्क्ष्व भोगान्
धननिचयं प्रदिशामि मेदिनीं च।
मयि लल ललने यथासुखं त्वं
त्वयि च समेत्य ललन्तु बान्धवास्ते ॥ ५.२०.३५ ॥
அருந்து, விளையாடு, மகிழ், இன்பங்களை அனுபவி. செல்வக் குவியலையும் பூமியையும் நான் உனக்கு அளிப்பேன். பெண்ணே, என்மீது யதேச்சையாக விளையாடு; உன்னைச் சேர்ந்து உன் உறவினர்களும் மகிழட்டும்.
5.20.36
कुसुमिततरुजालसंततानि
भ्रमरयुतानि समुद्रतीरजानि।
कनकविमलहारभूषितांगी
विहर मया सह भीरु काननानि ॥ ५.२०.३६ ॥
பூத்த மரக்கூட்டங்களால் சூழப்பட்டவை, வண்டுகள் நிறைந்தவை, கடற்கரையில் தோன்றியவை; பொன்னின் தூய மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அங்கங்களையுடையவளே, அஞ்சும் பெண்ணே, என்னுடன் அந்தக் காடுகளில் விகரி.