ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.20.1
स तां परिवृतां दीनां निरानन्दां तपस्विनीम्।
साकारैर्मधुरैर्वाक्यैर्न्यदर्शयत रावणः ॥ ५.२०.१ ॥
ଘେରି ହୋଇଥିବା, ଦୀନା, ଆନନ୍ଦହୀନା ସେଇ ତପସ୍ବିନୀଙ୍କୁ ରାବଣ ମଧୁର ଓ ସମ୍ମାନପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟରେ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କଲା।
5.20.2
मां दृष्ट्वा नागनासोरु गूहमाना स्तनोदरम्।
अदर्शनमिवात्मानं भयान्नेतुं त्वमिच्छसि ॥ ५.२०.२ ॥
ମୋତେ ଦେଖି, ହାତୀ ଶୁଣ୍ଢ ପରି ଊରୁଯୁକ୍ତା, ସ୍ତନ ଓ ଉଦର ଢାଙ୍କି, ଭୟରେ ତୁମେ ନିଜକୁ ଅଦୃଶ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ ପରି ଲାଗୁଛି।
5.20.3
कामये त्वां विशालाक्षि बहु मन्यस्व मां प्रिये।
सर्वांगगुणसम्पन्ने सर्वलोकमनोहरे ॥ ५.२०.३ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ କାମନା କରୁଛି, ହେ ବିଶାଳାକ୍ଷୀ। ମୋତେ ବହୁତ ସମ୍ମାନ ଦିଅ, ପ୍ରିୟେ; ସର୍ବାଙ୍ଗ ଗୁଣସମ୍ପନ୍ନା, ସର୍ବଲୋକ ମନୋହରା।
5.20.4
नेह किञ्चिन्मनुष्या वा राक्षसाः कामरूपिणः।
व्यपसर्पतु ते सीते भयं मत्तः समुत्थितम् ॥ ५.२०.४ ॥
ଏଠାରେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣକାରୀ ରାକ୍ଷସ ନାହାନ୍ତି। ହେ ସୀତା, ମୋଠାରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିବା ତୁମର ଭୟ ଦୂର ହେଉ।
5.20.5
स्वधर्मो रक्षसां भीरु सर्वदैव न संशयः।
गमनं वा परस्त्रीणां हरणं सम्प्रमथ्य वा ॥ ५.२०.५ ॥
ହେ ଭୀରୁ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ସ୍ୱଧର୍ମ ସର୍ବଦା ଏହା, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ: ପରସ୍ତ୍ରୀ ନିକଟକୁ ଯିବା, କିମ୍ବା ବଳପୂର୍ବକ ତାଙ୍କୁ ହରଣ କରିବା।
5.20.6
एवं चैवमकामां त्वां न च स्प्रक्ष्यामि मैथिलि।
कामं कामः शरीरे मे यथाकामं प्रवर्तताम् ॥ ५.२०.६ ॥
ଏହିପରି, ଅନିଚ୍ଛୁକ ତୁମକୁ ମୁଁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବି ନାହିଁ, ହେ ମୈଥିଲୀ। ମୋ ଶରୀରରେ କାମନା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହେଉ।
5.20.7
देवि नेह भयं कार्यं मयि विश्वसिहि प्रिये।
प्रणयस्व च तत्त्वेन मैवं भूः शोकलालसा ॥ ५.२०.७ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଏଠାରେ ଭୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ପ୍ରିୟେ, ମୋ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କର। ସତ୍ୟରେ ପ୍ରେମ ଗ୍ରହଣ କର; ଏପରି ଶୋକର ଲାଳସାବାଲୀ ହୁଅ ନାହିଁ।
5.20.8
एकवेणी अधःशय्या ध्यानं मलिनमम्बरम्।
अस्थानेऽप्युपवासश्च नैतान्यौपयिकानि ते ॥ ५.२०.८ ॥
ଏକ ବେଣୀ, ଭୂମିରେ ଶୟନ, ଧ୍ୟାନ, ମଳିନ ବସ୍ତ୍ର, ଅନୁଚିତ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଉପବାସ — ଏସବ ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
5.20.9
विचित्राणि च माल्यानि चन्दनान्यगुरूणि च।
विविधानि च वासांसि दिव्यान्याभरणानि च ॥ ५.२०.९ ॥
ବିଚିତ୍ର ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗୁରୁ, ବିବିଧ ବସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ମଧ୍ୟ।
5.20.10
महार्हाणि च पानानि शयनान्यासनानि च।
गीतं नृत्यं च वाद्यं च लभ मां प्राप्य मैथिलि ॥ ५.२०.१० ॥
ମହାମୂଲ୍ୟ ପାନୀୟ, ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନ, ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ବାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ — ହେ ମୈଥିଲୀ, ମୋତେ ପାଇ ଏସବ ଭୋଗ କର।
5.20.11
स्त्रीरत्नमसि मैवं भूः कुरु गात्रेषु भूषणम्।
मां प्राप्य हि कथं वा स्यास्त्वमनर्हा सुविग्रहे ॥ ५.२०.११ ॥
ତୁମେ ସ୍ତ୍ରୀରତ୍ନ; ଏପରି ହୁଅ ନାହିଁ। ତୁମ ଅଙ୍ଗରେ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧ। ମୋତେ ପାଇ ତୁମେ କିପରି ଅନୁପଯୁକ୍ତା ରହିବ, ହେ ସୁନ୍ଦରାଙ୍ଗୀ?
5.20.12
इदं ते चारु संजातं यौवनं ह्यतिवर्तते।
यदतीतं पुनर्नैति स्रोतः स्रोतस्विनामिव ॥ ५.२०.१२ ॥
ତୁମ ଏହି ସୁନ୍ଦର ଯୌବନ ଉଦିତ ହୋଇଛି; ତାହା ଅତିକ୍ରମ କରୁଛି। ଯାହା ଅତୀତ ହୁଏ, ନଦୀର ସ୍ରୋତ ପରି ତାହା ପୁଣି ଫେରେ ନାହିଁ।
5.20.13
त्वां कृत्वोपरतो मन्ये रूपकर्ता स विश्वकृत्।
नहि रूपोपमा ह्यन्या तवास्ति शुभदर्शने ॥ ५.२०.१३ ॥
ତୁମକୁ ସୃଷ୍ଟି କରି ବିଶ୍ୱସ୍ରଷ୍ଟା ବିରାମ ନେଇଛନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ; ହେ ଶୁଭଦର୍ଶନେ, ତୁମ ରୂପର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପମା ନାହିଁ।
5.20.14
त्वां समासाद्य वैदेहि रूपयौवनशालिनीम्।
कः पुनर्नातिवर्तेत साक्षादपि पितामहः ॥ ५.२०.१४ ॥
ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଶୋଭିତା ହେ ବୈଦେହୀ, ତୁମକୁ ପାଇ ସାକ୍ଷାତ୍ ପିତାମହ ମଧ୍ୟ କାହିଁକି ସୀମା ଲଙ୍ଘନ କରିବେ ନାହିଁ?
5.20.15
यद् यत् पश्यामि ते गात्रं शीतांशुसदृशानने।
तस्मिंस्तस्मिन् पृथुश्रोणि चक्षुर्मम निबध्यते ॥ ५.२०.१५ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରସଦୃଶ ମୁଖୀ, ତୁମର ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଅଙ୍ଗ ମୁଁ ଦେଖେ, ହେ ପୃଥୁଶ୍ରୋଣୀ, ସେଠି ସେଠି ମୋର ଆଖି ବନ୍ଧା ପଡ଼େ।
5.20.16
भव मैथिलि भार्या मे मोहमेतं विसर्जय।
बह्वीनामुत्तमस्त्रीणां ममाग्रमहिषी भव ॥ ५.२०.१६ ॥
ହେ ମୈଥିଲୀ, ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହୁଅ, ଏହି ମୋହ ଛାଡ଼; ବହୁ ଉତ୍ତମ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ମୋର ପ୍ରଧାନ ମହିଷୀ ହୁଅ।
5.20.17
लोकेभ्यो यानि रत्नानि सम्प्रमथ्याहृतानि मे।
तानि ते भीरु सर्वाणि राज्यं चैव ददामि ते ॥ ५.२०.१७ ॥
ହେ ଭୀରୁ, ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ମନ୍ଥନ କରି ଆଣିଥିବା ଯେଉଁ ରତ୍ନସବୁ, ସେସବୁ ଓ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି।
5.20.18
विजित्य पृथिवीं सर्वां नानानगरमालिनीम्।
जनकाय प्रदास्यामि तव हेतोर्विलासिनि ॥ ५.२०.१८ ॥
ହେ ବିଳାସିନୀ, ତୁମ ପାଇଁ ଅନେକ ନଗରର ମାଳରେ ଶୋଭିତ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଜୟ କରି ଜନକଙ୍କୁ ଦେବି।
5.20.19
नेह पश्यामि लोकेऽन्यं यो मे प्रतिबलो भवेत्।
पश्य मे सुमहद्वीर्यमप्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ५.२०.१९ ॥
ଏ ଜଗତରେ ମୋ ସମାନ ବଳଶାଳୀ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ମୁଁ ଦେଖେ ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ମୋର ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ।
5.20.20
असकृत् संयुगे भग्ना मया विमृदितध्वजाः।
अशक्ताः प्रत्यनीकेषु स्थातुं मम सुरासुराः ॥ ५.२०.२० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବାରମ୍ବାର ପରାଜିତ, ଧ୍ୱଜା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ।
5.20.21
इच्छ मां क्रियतामद्य प्रतिकर्म तवोत्तमम्।
सुप्रभाण्यवसज्जन्तां तवांगे भूषणानि हि ॥ ५.२०.२१ ॥
ମୋତେ ଇଚ୍ଛା କର; ଆଜି ହିଁ ତୁମର ଉତ୍ତମ ସଜ୍ଜା କରାଯାଉ। ତୁମ ଅଙ୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଳଙ୍କାର ପରାଯାଉ।
5.20.22
साधु पश्यामि ते रूपं सुयुक्तं प्रतिकर्मणा।
प्रतिकर्माभिसंयुक्ता दाक्षिण्येन वरानने ॥ ५.२०.२२ ॥
ସଜ୍ଜାରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ତୁମ ରୂପ ମୁଁ ଭଲ ଭାବେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ। ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁଖୀ, ସଜ୍ଜା ସହିତ ଦୟାପୂର୍ବକ ଶୋଭିତ ହୁଅ।
5.20.23
भुङ्क्ष्व भोगान् यथाकामं पिब भीरु रमस्व च।
यथेष्टं च प्रयच्छ त्वं पृथिवीं वा धनानि च ॥ ५.२०.२३ ॥
ହେ ଭୀରୁ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଗ ଭୋଗ କର, ପାନ କର ଓ ରମଣ କର। ତୁମ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ଧନ ତୁମେ ଦେଇପାର।
5.20.24
ललस्व मयि विस्रब्धा धृष्टमाज्ञापयस्व च।
मत्प्रासादाल्ललन्त्याश्च ललतां बान्धवस्तव ॥ ५.२०.२४ ॥
ମୋ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି ନିଶ୍ଚିନ୍ତରେ ରମଣ କର; ସାହସରେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ। ମୋ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିବା ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ପାଇବେ।
5.20.25
ऋद्धिं ममानुपश्य त्वं श्रियं भद्रे यशस्विनि।
किं करिष्यसि रामेण सुभगे चीरवासिना ॥ ५.२०.२५ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ହେ ଯଶସ୍ୱିନୀ, ମୋ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀ ଦେଖ। ଚୀରବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ରାମ ସହିତ ତୁମେ କ'ଣ କରିବ, ହେ ସୁଭଗେ?
5.20.26
निक्षिप्तविजयो रामो गतश्रीर्वनगोचरः।
व्रती स्थण्डिलशायी च शंके जीवति वा न वा ॥ ५.२०.२६ ॥
ବିଜୟ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ରାମ, ଶ୍ରୀହୀନ, ବନଚାରୀ, ବ୍ରତଧାରୀ, ଖାଲି ଭୂମିରେ ଶୟନ କରନ୍ତି। ସେ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, ମୋର ସନ୍ଦେହ।
5.20.27
नहि वैदेहि रामस्त्वां द्रष्टुं वाप्युपलभ्यते।
पुरोबलाकैरसितैर्मेघैर्ज्योत्स्नामिवावृताम् ॥ ५.२०.२७ ॥
ହେ ବୈଦେହୀ, ରାମ ତୁମକୁ ଦେଖି ପାରିବେ ନାହିଁ, ପାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ — ସାମନାରେ ବଗ ସହିତ କଳା ମେଘରେ ଢାଙ୍କି ହୋଇଥିବା ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ପରି।
5.20.28
न चापि मम हस्तात् त्वां प्राप्तुमर्हति राघवः।
हिरण्यकशिपुः कीर्तिमिन्द्रहस्तगतामिव ॥ ५.२०.२८ ॥
ମୋ ହାତରୁ ରାଘବ ତୁମକୁ ପାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହାତକୁ ଯାଇଥିବା କୀର୍ତ୍ତି ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପାଇ ପାରେ ନାହିଁ ପରି।
5.20.29
चारुस्मिते चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि।
मनो हरसि मे भीरु सुपर्णः पन्नगं यथा ॥ ५.२०.२९ ॥
ହେ ଚାରୁସ୍ମିତେ, ଚାରୁଦନ୍ତୀ, ଚାରୁନେତ୍ରେ, ବିଳାସିନୀ, ଭୀରୁ, ଗରୁଡ଼ ସାପକୁ ହରଣ କରିବା ପରି ତୁମେ ମୋ ମନ ହରଣ କରୁଛ।
5.20.30
क्लिष्टकौशेयवसनां तन्वीमप्यनलंकृताम्।
त्वां दृष्ट्वा स्वेषु दारेषु रतिं नोपलभाम्यहम् ॥ ५.२०.३० ॥
ମଳିନ ରେଶମ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, କୃଶା, ଅଳଙ୍କାରହୀନା ତୁମକୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ମୋ ନିଜ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କଠାରେ ମୁଁ ରତି ପାଉ ନାହିଁ।
5.20.31
अन्तःपुरनिवासिन्यः स्त्रियः सर्वगुणान्विताः।
यावत्यो मम सर्वासामैश्वर्यं कुरु जानकि ॥ ५.२०.३१ ॥
ମୋ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ବାସ କରୁଥିବା, ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ଯେତେ ସ୍ତ୍ରୀ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଜାନକି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।
5.20.32
मम ह्यसितकेशान्ते त्रैलोक्यप्रवरस्त्रियः।
तास्त्वां परिचरिष्यन्ति श्रियमप्सरसो यथा ॥ ५.२०.३२ ॥
ମୋର କଳା କେଶ ଥିବା, ତ୍ରିଲୋକର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଯେପରି ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେପରି ତୁମକୁ ସେବା କରିବେ।
5.20.33
यानि वैश्रवणे सुभ्रु रत्नानि च धनानि च।
तानि लोकांश्च सुश्रोणि मया भुङ्क्ष्व यथासुखम् ॥ ५.२०.३३ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର ଭୃଲତା ଥିବା, ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ରତ୍ନ ଓ ଧନ, ଏବଂ ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବନ୍ଧ ଥିବା, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୋ ସହିତ ଯଥେଚ୍ଛା ଭୋଗ କର।
5.20.34
न रामस्तपसा देवि न बलेन च विक्रमैः।
न धनेन मया तुल्यस्तेजसा यशसापि वा ॥ ५.२०.३४ ॥
ହେ ଦେବୀ, ରାମ ତପସ୍ୟାରେ, ବଳରେ ଓ ପରାକ୍ରମରେ, ଧନରେ, ତେଜରେ ବା ଯଶରେ ମଧ୍ୟ ମୋ ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି।
5.20.35
पिब विहर रमस्व भुङ्क्ष्व भोगान्
धननिचयं प्रदिशामि मेदिनीं च।
मयि लल ललने यथासुखं त्वं
त्वयि च समेत्य ललन्तु बान्धवास्ते ॥ ५.२०.३५ ॥
ପାନ କର, ବିହାର କର, ରମଣ କର, ଭୋଗ ଭୋଗ କର। ଧନରାଶି ଓ ପୃଥିବୀ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି। ହେ ଲଳନା, ମୋ ଉପରେ ଯଥେଚ୍ଛା ଖେଳ କର; ତୁମକୁ ମିଳି ତୁମର ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
5.20.36
कुसुमिततरुजालसंततानि
भ्रमरयुतानि समुद्रतीरजानि।
कनकविमलहारभूषितांगी
विहर मया सह भीरु काननानि ॥ ५.२०.३६ ॥
ଫୁଲିଥିବା ଗଛଗୁଚ୍ଛରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଭ୍ରମରଯୁକ୍ତ, ସମୁଦ୍ରତୀରରେ ଜନ୍ମିତ ସେ କାନନରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ନିର୍ମଳ ହାରରେ ଭୂଷିତ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟା ହେ ଭୀରୁ, ମୋ ସହିତ ବିହାର କର।