Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.20.1
स तां परिवृतां दीनां निरानन्दां तपस्विनीम्।
साकारैर्मधुरैर्वाक्यैर्न्यदर्शयत रावणः ॥ ५.२०.१ ॥
Umringt, elend und freudlos, zeigte sich Rāvaṇa der asketischen Frau mit süßen, höflichen Worten.
5.20.2
मां दृष्ट्वा नागनासोरु गूहमाना स्तनोदरम्।
अदर्शनमिवात्मानं भयान्नेतुं त्वमिच्छसि ॥ ५.२०.२ ॥
Als du mich siehst, du mit Schenkeln wie Elefantenrüsseln, deine Brust und deinen Bauch verbergend, scheinst du aus Furcht dich unsichtbar machen zu wollen.
5.20.3
कामये त्वां विशालाक्षि बहु मन्यस्व मां प्रिये।
सर्वांगगुणसम्पन्ने सर्वलोकमनोहरे ॥ ५.२०.३ ॥
Ich begehre dich, o du Großäugige. Achte mich hoch, Geliebte, die du mit allen Vorzügen begabt bist und das Herz aller Welten bezauberst.
5.20.4
नेह किञ्चिन्मनुष्या वा राक्षसाः कामरूपिणः।
व्यपसर्पतु ते सीते भयं मत्तः समुत्थितम् ॥ ५.२०.४ ॥
Hier gibt es weder Menschen noch Rākṣasas, die ihre Gestalt nach Belieben wandeln. O Sītā, möge die Furcht, die durch mich in dir entstanden ist, von dir weichen.
5.20.5
स्वधर्मो रक्षसां भीरु सर्वदैव न संशयः।
गमनं वा परस्त्रीणां हरणं सम्प्रमथ्य वा ॥ ५.२०.५ ॥
O Furchtsame, die eigene Pflicht der Rākṣasas ist stets diese, ohne Zweifel: zu den Frauen anderer zu gehen oder sie mit Gewalt zu entführen.
5.20.6
एवं चैवमकामां त्वां न च स्प्रक्ष्यामि मैथिलि।
कामं कामः शरीरे मे यथाकामं प्रवर्तताम् ॥ ५.२०.६ ॥
So werde ich, da du nicht willst, dich nicht berühren, o Maithilī. Mag die Begierde in meinem Körper wirken, wie sie will.
5.20.7
देवि नेह भयं कार्यं मयि विश्वसिहि प्रिये।
प्रणयस्व च तत्त्वेन मैवं भूः शोकलालसा ॥ ५.२०.७ ॥
O Göttin, hier sollst du keine Furcht haben. O Geliebte, vertraue mir. Nimm die Zuneigung in Wahrheit an; werde nicht so gierig nach Kummer.
5.20.8
एकवेणी अधःशय्या ध्यानं मलिनमम्बरम्।
अस्थानेऽप्युपवासश्च नैतान्यौपयिकानि ते ॥ ५.२०.८ ॥
Ein einzelner Zopf, auf dem Boden schlafen, Meditation, schmutzige Gewänder und Fasten an einem ungeeigneten Ort – all dies ist dir nicht angemessen.
5.20.9
विचित्राणि च माल्यानि चन्दनान्यगुरूणि च।
विविधानि च वासांसि दिव्यान्याभरणानि च ॥ ५.२०.९ ॥
Vielfältige Girlanden, Sandelpaste und Aloe, mannigfaltige Gewänder und auch göttliche Schmuckstücke.
5.20.10
महार्हाणि च पानानि शयनान्यासनानि च।
गीतं नृत्यं च वाद्यं च लभ मां प्राप्य मैथिलि ॥ ५.२०.१० ॥
Kostbare Getränke, Betten und Sitze, Gesang, Tanz und Musik ebenfalls – o Maithilī, erlange mich und genieße diese.
5.20.11
स्त्रीरत्नमसि मैवं भूः कुरु गात्रेषु भूषणम्।
मां प्राप्य हि कथं वा स्यास्त्वमनर्हा सुविग्रहे ॥ ५.२०.११ ॥
Du bist das Juwel unter den Frauen; werde nicht so. Schmücke deine Glieder mit Zierrat. Wie könntest du, nachdem du mich erlangt hast, unwürdig bleiben, o Schöne von Gestalt?
5.20.12
इदं ते चारु संजातं यौवनं ह्यतिवर्तते।
यदतीतं पुनर्नैति स्रोतः स्रोतस्विनामिव ॥ ५.२०.१२ ॥
Diese deine liebliche Jugend ist erschienen, und sie vergeht. Was vergangen ist, kehrt nicht zurück, wie der Strom der Flüsse.
5.20.13
त्वां कृत्वोपरतो मन्ये रूपकर्ता स विश्वकृत्।
नहि रूपोपमा ह्यन्या तवास्ति शुभदर्शने ॥ ५.२०.१३ ॥
Ich glaube, der Schöpfer der Gestalten, der Weltenbildner, hat aufgehört, nachdem er dich geschaffen hat; o du von glückverheißendem Anblick, es gibt keinen anderen Vergleich für deine Schönheit.
5.20.14
त्वां समासाद्य वैदेहि रूपयौवनशालिनीम्।
कः पुनर्नातिवर्तेत साक्षादपि पितामहः ॥ ५.२०.१४ ॥
O Vaidehī, geschmückt mit Schönheit und Jugend, wer, selbst der Großvater, würde nicht überschreiten, wenn er dir nahe kommt?
5.20.15
यद् यत् पश्यामि ते गात्रं शीतांशुसदृशानने।
तस्मिंस्तस्मिन् पृथुश्रोणि चक्षुर्मम निबध्यते ॥ ५.२०.१५ ॥
Welches Glied von dir ich auch betrachte, o du mondgesichtige, o du breithüftige, dort bleibt mein Auge haften.
5.20.16
भव मैथिलि भार्या मे मोहमेतं विसर्जय।
बह्वीनामुत्तमस्त्रीणां ममाग्रमहिषी भव ॥ ५.२०.१६ ॥
Werde meine Gemahlin, o Maithilī; gib diesen Wahn auf. Unter den vielen trefflichen Frauen sei meine Hauptkönigin.
5.20.17
लोकेभ्यो यानि रत्नानि सम्प्रमथ्याहृतानि मे।
तानि ते भीरु सर्वाणि राज्यं चैव ददामि ते ॥ ५.२०.१७ ॥
O Furchtsame, alle Juwelen, die ich aus den Welten herausgewirbelt und an mich gebracht habe, die werde ich dir geben, und auch das Königreich.
5.20.18
विजित्य पृथिवीं सर्वां नानानगरमालिनीम्।
जनकाय प्रदास्यामि तव हेतोर्विलासिनि ॥ ५.२०.१८ ॥
O Verspielte, um deinetwillen werde ich die ganze Erde, mit vielen Städten geschmückt, erobern und sie Janaka geben.
5.20.19
नेह पश्यामि लोकेऽन्यं यो मे प्रतिबलो भवेत्।
पश्य मे सुमहद्वीर्यमप्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ५.२०.१९ ॥
Ich sehe in dieser Welt keinen anderen, der meiner Kraft gleichkäme. Sieh meine gewaltige Tapferkeit, die im Kampf ohne Gegner ist.
5.20.20
असकृत् संयुगे भग्ना मया विमृदितध्वजाः।
अशक्ताः प्रत्यनीकेषु स्थातुं मम सुरासुराः ॥ ५.२०.२० ॥
Immer wieder im Kampf von mir besiegt, mit zertrümmerten Bannern, konnten Götter und Dämonen meinen Reihen nicht standhalten.
5.20.21
इच्छ मां क्रियतामद्य प्रतिकर्म तवोत्तमम्।
सुप्रभाण्यवसज्जन्तां तवांगे भूषणानि हि ॥ ५.२०.२१ ॥
Begehre mich; heute soll dein prächtigster Schmuck angelegt werden, und glänzende Juwelen sollen an deinem Körper befestigt werden.
5.20.22
साधु पश्यामि ते रूपं सुयुक्तं प्रतिकर्मणा।
प्रतिकर्माभिसंयुक्ता दाक्षिण्येन वरानने ॥ ५.२०.२२ ॥
Gut würde ich deine Gestalt geschmückt sehen. O schöngesichtige, geschmückt, leuchte gnädig.
5.20.23
भुङ्क्ष्व भोगान् यथाकामं पिब भीरु रमस्व च।
यथेष्टं च प्रयच्छ त्वं पृथिवीं वा धनानि च ॥ ५.२०.२३ ॥
O Scheue, genieße die Freuden nach Belieben, trinke und erfreue dich. Wie du willst, kannst du die Erde oder Reichtümer verschenken.
5.20.24
ललस्व मयि विस्रब्धा धृष्टमाज्ञापयस्व च।
मत्प्रासादाल्ललन्त्याश्च ललतां बान्धवस्तव ॥ ५.२०.२४ ॥
Erfreue dich an mir mit Vertrauen und befiehl kühn. Durch meine Gunst werden auch deine Verwandten Freude finden, die sich an dir erfreuen.
5.20.25
ऋद्धिं ममानुपश्य त्वं श्रियं भद्रे यशस्विनि।
किं करिष्यसि रामेण सुभगे चीरवासिना ॥ ५.२०.२५ ॥
Betrachte meinen Reichtum und meinen Glanz, o glückverheißende, ruhmreiche Dame. Was willst du mit Rāma anfangen, der in Baumrinde gekleidet ist, o Glückliche?
5.20.26
निक्षिप्तविजयो रामो गतश्रीर्वनगोचरः।
व्रती स्थण्डिलशायी च शंके जीवति वा न वा ॥ ५.२०.२६ ॥
Rāma, der den Sieg aufgegeben hat, seines Glanzes beraubt, im Wald umherstreifend, gelobt, auf nackter Erde schlafend — ich zweifle, ob er lebt oder nicht.
5.20.27
नहि वैदेहि रामस्त्वां द्रष्टुं वाप्युपलभ्यते।
पुरोबलाकैरसितैर्मेघैर्ज्योत्स्नामिवावृताम् ॥ ५.२०.२७ ॥
Wahrlich, o Vaidehī, Rāma kann dich weder sehen noch erreichen, wie das Mondlicht, verhüllt von dunklen Wolken mit weißen Kranichen davor.
5.20.28
न चापि मम हस्तात् त्वां प्राप्तुमर्हति राघवः।
हिरण्यकशिपुः कीर्तिमिन्द्रहस्तगतामिव ॥ ५.२०.२८ ॥
Auch der Rāghava kann dich nicht aus meiner Hand gewinnen, wie Hiraṇyakaśipu den Ruhm nicht zurückgewinnen könnte, der in Indras Hand gelangt ist.
5.20.29
चारुस्मिते चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि।
मनो हरसि मे भीरु सुपर्णः पन्नगं यथा ॥ ५.२०.२९ ॥
O du Lieblich-Lächelnde, Lieblich-Zahnige, Lieblich-Äugige, Verspielte, Scheue, du raubst mir den Sinn, wie Suparṇa die Schlange packt.
5.20.30
क्लिष्टकौशेयवसनां तन्वीमप्यनलंकृताम्।
त्वां दृष्ट्वा स्वेषु दारेषु रतिं नोपलभाम्यहम् ॥ ५.२०.३० ॥
Obwohl in abgetragene Seide gekleidet, schlank und ungeschmückt, finde ich, dich gesehen, keine Lust an meinen eigenen Frauen.
5.20.31
अन्तःपुरनिवासिन्यः स्त्रियः सर्वगुणान्विताः।
यावत्यो मम सर्वासामैश्वर्यं कुरु जानकि ॥ ५.२०.३१ ॥
Von allen Frauen, die in meinen inneren Gemächern wohnen und alle Tugenden besitzen, so viele es auch sind: Übernimm die Herrschaft über sie alle, o Jānakī.
5.20.32
मम ह्यसितकेशान्ते त्रैलोक्यप्रवरस्त्रियः।
तास्त्वां परिचरिष्यन्ति श्रियमप्सरसो यथा ॥ ५.२०.३२ ॥
Die vorzüglichsten Frauen der drei Welten, mit dunklem Haar, werden dir dienen, wie die Apsaras der Śrī dienen.
5.20.33
यानि वैश्रवणे सुभ्रु रत्नानि च धनानि च।
तानि लोकांश्च सुश्रोणि मया भुङ्क्ष्व यथासुखम् ॥ ५.२०.३३ ॥
Die Juwelen und Schätze des Vaiśravaṇa, o Schönbrauige, und auch die Welten, o Breithüftige, genieße sie mit mir, wie es dir gefällt.
5.20.34
न रामस्तपसा देवि न बलेन च विक्रमैः।
न धनेन मया तुल्यस्तेजसा यशसापि वा ॥ ५.२०.३४ ॥
Rāma ist nicht mein Ebenbild, o Göttin, weder an Askese noch an Kraft und Tapferkeit, weder an Reichtum noch an Glanz oder Ruhm.
5.20.35
पिब विहर रमस्व भुङ्क्ष्व भोगान्
धननिचयं प्रदिशामि मेदिनीं च।
मयि लल ललने यथासुखं त्वं
त्वयि च समेत्य ललन्तु बान्धवास्ते ॥ ५.२०.३५ ॥
Trink, ergötze dich, freue dich, genieße die Freuden. Ich werde dir Berge von Reichtum und die Erde selbst schenken. O Dame, vergnüge dich nach Belieben mit mir; und wenn du mit mir vereint bist, mögen sich auch deine Verwandten freuen.
5.20.36
कुसुमिततरुजालसंततानि
भ्रमरयुतानि समुद्रतीरजानि।
कनकविमलहारभूषितांगी
विहर मया सह भीरु काननानि ॥ ५.२०.३६ ॥
Durch die Haine am Meeresufer, dicht mit blühenden Baumreihen und summend von Bienen, wandle mit mir, o Furchtsame, deine Glieder geschmückt mit reinen goldenen Ketten.