Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सीता रौद्रस्य रक्षसः।
आर्ता दीनस्वरा दीनं प्रत्युवाच ततः शनैः ॥ ५.२१.१ ॥
Al oír las palabras de aquel feroz rākṣasa, Sītā, afligida, le respondió entonces lentamente, con voz lastimera.
5.21.2
दुःखार्ता रुदती सीता वेपमाना तपस्विनी।
चिन्तयन्ती वरारोहा पतिमेव पतिव्रता ॥ ५.२१.२ ॥
Sītā, la asceta, afligida por el dolor, llorando y temblando, de caderas hermosas, pensando solo en su esposo, fiel a su marido.
5.21.3
तृणमन्तरतः कृत्वा प्रत्युवाच शुचिस्मिता।
निवर्तय मनो मत्तः स्वजने प्रीयतां मनः ॥ ५.२१.३ ॥
Colocando una brizna de hierba entre ambos, Sītā de sonrisa pura respondió: "Aparta tu mente de mí; que tu mente encuentre placer en los tuyos."
5.21.4
न मां प्रार्थयितुं युक्तस्त्वं सिद्धिमिव पापकृत्।
अकार्यं न मया कार्यमेकपत्न्या विगर्हितम् ॥ ५.२१.४ ॥
Pecador, no te corresponde desearme, como no le corresponde al malhechor desear el éxito. Yo, de un solo esposo, no cometeré el acto indigno y condenado.
5.21.5
कुलं सम्प्राप्तया पुण्यं कुले महति जातया।
एवमुक्त्वा तु वैदेही रावणं तं यशस्विनी ॥ ५.२१.५ ॥
Nacida en un linaje grande y habiendo alcanzado una familia pura, la gloriosa Vaidehī, habiendo hablado así, dijo a aquel Rāvaṇa:
5.21.6
रावणं पृष्ठतः कृत्वा भूयो वचनमब्रवीत्।
नाहमौपयिकी भार्या परभार्या सती तव ॥ ५.२१.६ ॥
Volviéndole la espalda a Rāvaṇa, Sītā volvió a pronunciar estas palabras: "No soy una esposa apta para ti; soy la esposa de otro, una mujer casta."
5.21.7
साधु धर्ममवेक्षस्व साधु साधुव्रतं चर।
यथा तव तथान्येषां रक्ष्या दारा निशाचर ॥ ५.२१.७ ॥
Oh morador de la noche, considera bien el dharma y observa bien el voto de los justos. Así como tus esposas deben ser protegidas por ti, así también las esposas de otros deben ser protegidas por ellos.
5.21.8
आत्मानमुपमां कृत्वा स्वेषु दारेषु रम्यताम्।
अतुष्टं स्वेषु दारेषु चपलं चपलेन्द्रियम्।
नयन्ति निकृतिप्रज्ञं परदाराः पराभवम् ॥ ५.२१.८ ॥
Tómate a ti mismo como medida y deléitate con tus propias esposas. Al hombre descontento con sus propias esposas, voluble, de sentidos inestables y de mente engañosa, las mujeres ajenas lo llevan a la ruina.
5.21.9
इह सन्तो न वा सन्ति सतो वा नानुवर्तसे।
यथा हि विपरीता ते बुद्धिराचारवर्जिता ॥ ५.२१.९ ॥
¿Acaso no hay aquí hombres justos, o si los hay, no sigues a los justos? Tu entendimiento se ha vuelto perverso y carente de buena conducta.
5.21.10
वचो मिथ्याप्रणीतात्मा पथ्यमुक्तं विचक्षणैः।
राक्षसानामभावाय त्वं वा न प्रतिपद्यसे ॥ ५.२१.१० ॥
Quien tiene el alma guiada por la falsedad no acepta las palabras beneficiosas que dicen los sabios. ¿Acaso no las aceptarás, aunque sea para la ruina de los rākṣasas?
5.21.11
अकृतात्मानमासाद्य राजानमनये रतम्।
समृद्धानि विनश्यन्ति राष्ट्राणि नगराणि च ॥ ५.२१.११ ॥
Cuando se llega a un rey de alma indisciplinada, que se deleita en la injusticia, perecen incluso los reinos y ciudades prósperos.
5.21.12
तथैव त्वां समासाद्य लंका रत्नौघसंकुला।
अपराधात् तवैकस्य नचिराद् विनशिष्यति ॥ ५.२१.१२ ॥
De la misma manera, Laṅkā, colmada de montones de joyas, al haberte alcanzado, será destruida en breve por tu única falta.
5.21.13
स्वकृतैर्हन्यमानस्य रावणादीर्घदर्शिनः।
अभिनन्दन्ति भूतानि विनाशे पापकर्मणः ॥ ५.२१.१३ ॥
Oh Rāvaṇa, cuando uno es abatido por sus propias acciones, carente de previsión, los seres se regocijan ante la destrucción del malhechor.
5.21.14
एवं त्वां पापकर्माणं वक्ष्यन्ति निकृता जनाः।
दिष्ट्यैतद् व्यसनं प्राप्तो रौद्र इत्येव हर्षिताः ॥ ५.२१.१४ ॥
Así, las gentes agraviadas te llamarán malhechor, y alegres dirán: «El terrible ha sufrido esta calamidad por fortuna».
5.21.15
शक्या लोभयितुं नाहमैश्वर्येण धनेन वा।
अनन्या राघवेणाहं भास्करेण यथा प्रभा ॥ ५.२१.१५ ॥
No puedo ser tentada ni por el poder ni por la riqueza; soy inseparable de Rāghava como el resplandor lo es del sol.
5.21.16
उपधाय भुजं तस्य लोकनाथस्य सत्कृतम्।
कथं नामोपधास्यामि भुजमन्यस्य कस्यचित् ॥ ५.२१.१६ ॥
Habiendo apoyado mi cabeza sobre el brazo honrado de aquel señor de los mundos, ¿cómo podría apoyarla jamás en el brazo de otro?
5.21.17
अहमौपयिकी भार्या तस्यैव च धरापतेः।
व्रतस्नातस्य विद्येव विप्रस्य विदितात्मनः ॥ ५.२१.१७ ॥
Soy la esposa apropiada de aquel mismo señor de la tierra, como el saber lo es para un brahmán que, tras su voto, se ha bañado y conoce su propio ser.
5.21.18
साधु रावण रामेण मां समानय दुःखिताम्।
वने वासितया सार्धं करेण्वेव गजाधिपम् ॥ ५.२१.१८ ॥
Bien, Rāvaṇa: reúneme, a mí, la afligida, con Rāma, como una elefanta que habitó en el bosque se reúne con el señor de los elefantes.
5.21.19
मित्रमौपयिकं कर्तुं रामः स्थानं परीप्सता।
बन्धं चानिच्छता घोरं त्वयासौ पुरुषर्षभः ॥ ५.२१.१९ ॥
Rāma, deseando recuperar su lugar, querrá hacer una alianza amistosa; y como tú no deseas una cautividad terrible, ese mejor de los hombres buscará la amistad.
5.21.20
विदितः सर्वधर्मज्ञः शरणागतवत्सलः।
तेन मैत्री भवतु ते यदि जीवितुमिच्छसि ॥ ५.२१.२० ॥
Él es conocido como conocedor de todo dharma y tierno con quienes buscan refugio; si deseas vivir, que haya amistad entre tú y él.
5.21.21
प्रसादयस्व त्वं चैनं शरणागतवत्सलम्।
मां चास्मै प्रयतो भूत्वा निर्यातयितुमर्हसि ॥ ५.२१.२१ ॥
Aplácalo a él, que es tierno con quienes buscan refugio; y, mostrándote sereno, deberías devolverme a él.
5.21.22
एवं हि ते भवेत् स्वस्ति सम्प्रदाय रघूत्तमे।
अन्यथा त्वं हि कुर्वाणः परां प्राप्स्यसि चापदम् ॥ ५.२१.२२ ॥
Así, al devolverme al mejor de los Raghus, te sobrevendría bienestar; de lo contrario, al obrar de otro modo, alcanzarás una gran desgracia.
5.21.23
वर्जयेद् वज्रमुत्सृष्टं वर्जयेदन्तकश्चिरम्।
त्वद्विधं न तु संक्रुद्धो लोकनाथः स राघवः ॥ ५.२१.२३ ॥
Uno podría evitar durante mucho tiempo un rayo lanzado, e incluso a la Muerte se la podría evitar largo tiempo; pero incluso airado, ese Rāghava, señor de los mundos, no perdonará a alguien como tú.
5.21.24
रामस्य धनुषः शब्दं श्रोष्यसि त्वं महास्वनम्।
शतक्रतुविसृष्टस्य निर्घोषमशनेरिव ॥ ५.२१.२४ ॥
Oirás el gran sonido del arco de Rāma, como el estruendo del rayo lanzado por Indra.
5.21.25
इह शीघ्रं सुपर्वाणो ज्वलितास्या इवोरगाः।
इषवो निपतिष्यन्ति रामलक्ष्मणलक्षिताः ॥ ५.२१.२५ ॥
Aquí pronto caerán las flechas de hermosas junturas, como serpientes de bocas ardientes, marcadas con los nombres de Rāma y Lakṣmaṇa.
5.21.26
रक्षांसि निहनिष्यन्तः पुर्यामस्यां न संशयः।
असम्पातं करिष्यन्ति पतन्तः कङ्कवाससः ॥ ५.२१.२६ ॥
En esta ciudad, matando a los rākṣasas, las flechas emplumadas de garza, al caer, golpearán sin fallar; no hay duda.
5.21.27
राक्षसेन्द्रमहासर्पान् स रामगरुडो महान्।
उद्धरिष्यति वेगेन वैनतेय इवोरगान् ॥ ५.२१.२७ ॥
Aquel gran Rāma, como Garuḍa, arrancará velozmente a las grandes serpientes, los señores de los rākṣasas, como Vainateya Garuḍa se lleva a las serpientes.
5.21.28
अपनेष्यति मां भर्ता त्वत्तः शीघ्रमरिंदमः।
असुरेभ्यः श्रियं दीप्तां विष्णुस्त्रिभिरिव क्रमैः ॥ ५.२१.२८ ॥
Mi esposo, domador de enemigos, pronto me arrebatará de ti, como Viṣṇu con tres pasos recuperó la gloria radiante de los asuras.
5.21.29
जनस्थाने हतस्थाने निहते रक्षसां बले।
अशक्तेन त्वया रक्षः कृतमेतदसाधु वै ॥ ५.२१.२९ ॥
En Janasthāna, cuando el ejército de los rākṣasas fue abatido y el lugar quedó destruido, tú, impotente, oh rākṣasa, has cometido esta injusticia.
5.21.30
आश्रमं तत्तयोः शून्यं प्रविश्य नरसिंहयोः।
गोचरं गतयोर्भ्रात्रोरपनीता त्वयाधम ॥ ५.२१.३० ॥
Entrando en su ermita vacía mientras aquellos dos leones entre los hombres se habían alejado de la vista, me arrebataste, oh vil.
5.21.31
नहि गन्धमुपाघ्राय रामलक्ष्मणयोस्त्वया।
शक्यं संदर्शने स्थातुं शुना शार्दूलयोरिव ॥ ५.२१.३१ ॥
Habiendo olfateado el aroma de Rāma y Lakṣmaṇa, no podrás mantenerte ante su vista, como un perro no puede resistir ante dos tigres.
5.21.32
तस्य ते विग्रहे ताभ्यां युगग्रहणमस्थिरम्।
वृत्रस्येवेन्द्रबाहुभ्यां बाहोरेकस्य विग्रहे ॥ ५.२१.३२ ॥
Así como Vṛtra, sujeto por los dos brazos de Indra, perdió su agarre en la lucha de un solo brazo, así también tu agarre en el combate con ellos dos será inestable.
5.21.33
क्षिप्रं तव स नाथो मे रामः सौमित्रिणा सह।
तोयमल्पमिवादित्यः प्राणानादास्यते शरैः ॥ ५.२१.३३ ॥
Pronto mi señor Rāma, junto con Saumitri, te quitará la vida con sus flechas, como el sol absorbe un poco de agua.
5.21.34
गिरिं कुबेरस्य गतोऽथवाऽऽलयं
सभां गतो वा वरुणस्य राज्ञः।
असंशयं दाशरथेर्विमोक्ष्यसे
महाद्रुमः कालहतोऽशनेरिव ॥ ५.२१.३४ ॥
Ya vayas a la montaña de Kubera, a su morada o a la asamblea del rey Varuṇa, sin duda no escaparás del hijo de Daśaratha, como un gran árbol herido por el tiempo cae ante el rayo.