Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सीता रौद्रस्य रक्षसः।
आर्ता दीनस्वरा दीनं प्रत्युवाच ततः शनैः ॥ ५.२१.१ ॥
Als Sītā die Worte jenes grausamen Rākṣasa hörte, antwortete sie, betrübt, dann langsam mit klagender Stimme.
5.21.2
दुःखार्ता रुदती सीता वेपमाना तपस्विनी।
चिन्तयन्ती वरारोहा पतिमेव पतिव्रता ॥ ५.२१.२ ॥
Sītā, die Asketin, von Kummer gequält, weinend und zitternd, mit schönen Hüften, nur an ihren Gatten denkend, ihrem Gatten treu.
5.21.3
तृणमन्तरतः कृत्वा प्रत्युवाच शुचिस्मिता।
निवर्तय मनो मत्तः स्वजने प्रीयतां मनः ॥ ५.२१.३ ॥
Sie legte einen Grashalm zwischen sich und sprach mit reinem Lächeln: „Wende deinen Sinn von mir ab; möge dein Herz an den Deinen Freude finden.“
5.21.4
न मां प्रार्थयितुं युक्तस्त्वं सिद्धिमिव पापकृत्।
अकार्यं न मया कार्यमेकपत्न्या विगर्हितम् ॥ ५.२१.४ ॥
Sünder, es geziemt dir nicht, mich zu begehren, so wie es dem Übeltäter nicht zusteht, nach Erfolg zu verlangen. Ich, die einem einzigen Gatten Treue hält, werde die verwerfliche, unziemliche Tat nicht begehen.
5.21.5
कुलं सम्प्राप्तया पुण्यं कुले महति जातया।
एवमुक्त्वा तु वैदेही रावणं तं यशस्विनी ॥ ५.२१.५ ॥
Die in einem großen Geschlecht geborene und in eine reine Familie gelangte glorreiche Vaidehī sprach so und sagte zu jenem Rāvaṇa:
5.21.6
रावणं पृष्ठतः कृत्वा भूयो वचनमब्रवीत्।
नाहमौपयिकी भार्या परभार्या सती तव ॥ ५.२१.६ ॥
Sie wandte Rāvaṇa den Rücken zu und sprach wieder: „Ich bin keine dir geziemende Gattin; ich bin die Gattin eines anderen, eine tugendhafte Frau.“
5.21.7
साधु धर्ममवेक्षस्व साधु साधुव्रतं चर।
यथा तव तथान्येषां रक्ष्या दारा निशाचर ॥ ५.२१.७ ॥
O Nachtwandler, betrachte den Dharma recht und halte das Gelübde der Guten recht ein. So wie deine Gattinnen von dir zu schützen sind, so sind auch die Gattinnen anderer von ihnen zu schützen.
5.21.8
आत्मानमुपमां कृत्वा स्वेषु दारेषु रम्यताम्।
अतुष्टं स्वेषु दारेषु चपलं चपलेन्द्रियम्।
नयन्ति निकृतिप्रज्ञं परदाराः पराभवम् ॥ ५.२१.८ ॥
Mache dich selbst zum Maßstab und freue dich an deinen eigenen Gattinnen. Den, der an seinen eigenen Gattinnen unzufrieden ist, wankelmütig, mit unsteten Sinnen und trügerischem Sinn, den führen fremde Gattinnen ins Verderben.
5.21.9
इह सन्तो न वा सन्ति सतो वा नानुवर्तसे।
यथा हि विपरीता ते बुद्धिराचारवर्जिता ॥ ५.२१.९ ॥
Gibt es hier denn keine Guten, oder gibt es sie und du folgst ihnen nicht? Dein Verstand ist verkehrt geworden und ohne rechten Wandel.
5.21.10
वचो मिथ्याप्रणीतात्मा पथ्यमुक्तं विचक्षणैः।
राक्षसानामभावाय त्वं वा न प्रतिपद्यसे ॥ ५.२१.१० ॥
Wessen Seele von Falschheit geleitet wird, nimmt die heilsamen Worte der Weisen nicht an. Wirst du sie nicht annehmen, wenn auch nur zum Untergang der Rākṣasas?
5.21.11
अकृतात्मानमासाद्य राजानमनये रतम्।
समृद्धानि विनश्यन्ति राष्ट्राणि नगराणि च ॥ ५.२१.११ ॥
Gerät man an einen König mit ungezügelter Seele, der am Unrecht Gefallen findet, so gehen auch blühende Reiche und Städte zugrunde.
5.21.12
तथैव त्वां समासाद्य लंका रत्नौघसंकुला।
अपराधात् तवैकस्य नचिराद् विनशिष्यति ॥ ५.२१.१२ ॥
Ebenso wird Laṅkā, überfüllt mit Haufen von Juwelen, da sie dir anheimgefallen ist, wegen deines einzigen Vergehens bald zugrunde gehen.
5.21.13
स्वकृतैर्हन्यमानस्य रावणादीर्घदर्शिनः।
अभिनन्दन्ति भूतानि विनाशे पापकर्मणः ॥ ५.२१.१३ ॥
O Rāvaṇa, wenn jemand durch seine eigenen Taten erschlagen wird, weitsichtlos, freuen sich die Wesen über den Untergang des Übeltäters.
5.21.14
एवं त्वां पापकर्माणं वक्ष्यन्ति निकृता जनाः।
दिष्ट्यैतद् व्यसनं प्राप्तो रौद्र इत्येव हर्षिताः ॥ ५.२१.१४ ॥
So werden die Geschädigten dich einen Übeltäter nennen, und erfreut sagen: »Der Schreckliche hat durch Glück dieses Unheil getroffen.«
5.21.15
शक्या लोभयितुं नाहमैश्वर्येण धनेन वा।
अनन्या राघवेणाहं भास्करेण यथा प्रभा ॥ ५.२१.१५ ॥
Ich kann weder durch Herrschaft noch durch Reichtum verführt werden; ich bin von Rāghava ungetrennt, wie der Glanz von der Sonne.
5.21.16
उपधाय भुजं तस्य लोकनाथस्य सत्कृतम्।
कथं नामोपधास्यामि भुजमन्यस्य कस्यचित् ॥ ५.२१.१६ ॥
Nachdem ich meinen Kopf auf den geehrten Arm jenes Herrn der Welten gelegt habe, wie könnte ich ihn je auf den Arm eines anderen legen?
5.21.17
अहमौपयिकी भार्या तस्यैव च धरापतेः।
व्रतस्नातस्य विद्येव विप्रस्य विदितात्मनः ॥ ५.२१.१७ ॥
Ich bin die passende Gattin jenes Herrn der Erde, wie das Wissen für einen Brahmanen, der nach dem Gelübde gebadet hat und sich selbst erkannt hat.
5.21.18
साधु रावण रामेण मां समानय दुःखिताम्।
वने वासितया सार्धं करेण्वेव गजाधिपम् ॥ ५.२१.१८ ॥
Nun gut, Rāvaṇa: Vereinige mich, die Betrübte, mit Rāma, wie eine Elefantenkuh, die im Wald lebte, sich mit dem Herrn der Elefanten vereint.
5.21.19
मित्रमौपयिकं कर्तुं रामः स्थानं परीप्सता।
बन्धं चानिच्छता घोरं त्वयासौ पुरुषर्षभः ॥ ५.२१.१९ ॥
Rāma, der seinen Platz zurückgewinnen will, wird eine freundschaftliche Verbindung wünschen; und da du keine schreckliche Gefangenschaft willst, wird dieser beste der Männer die Freundschaft suchen.
5.21.20
विदितः सर्वधर्मज्ञः शरणागतवत्सलः।
तेन मैत्री भवतु ते यदि जीवितुमिच्छसि ॥ ५.२१.२० ॥
Er ist als Kenner aller Dharmas und als Wohlwoller der Zuflucht Suchenden bekannt; wenn du leben willst, so möge Freundschaft mit ihm bestehen.
5.21.21
प्रसादयस्व त्वं चैनं शरणागतवत्सलम्।
मां चास्मै प्रयतो भूत्वा निर्यातयितुमर्हसि ॥ ५.२१.२१ ॥
Besänftige ihn, der den Zuflucht Suchenden zugetan ist; und, gefasst geworden, solltest du mich zu ihm zurückschicken.
5.21.22
एवं हि ते भवेत् स्वस्ति सम्प्रदाय रघूत्तमे।
अन्यथा त्वं हि कुर्वाणः परां प्राप्स्यसि चापदम् ॥ ५.२१.२२ ॥
So würde dir, wenn du mich dem Besten der Raghus zurückgibst, Wohlergehen zuteilwerden; anders handelnd aber wirst du ein großes Unglück erlangen.
5.21.23
वर्जयेद् वज्रमुत्सृष्टं वर्जयेदन्तकश्चिरम्।
त्वद्विधं न तु संक्रुद्धो लोकनाथः स राघवः ॥ ५.२१.२३ ॥
Man könnte einen geschleuderten Donnerkeil lange meiden, und selbst dem Tod könnte man lange entgehen; doch auch im Zorn wird jener Rāghava, der Herr der Welten, einen wie dich nicht verschonen.
5.21.24
रामस्य धनुषः शब्दं श्रोष्यसि त्वं महास्वनम्।
शतक्रतुविसृष्टस्य निर्घोषमशनेरिव ॥ ५.२१.२४ ॥
Du wirst den gewaltigen Klang von Rāmas Bogen hören, wie das Donnern des von Indra geschleuderten Blitzes.
5.21.25
इह शीघ्रं सुपर्वाणो ज्वलितास्या इवोरगाः।
इषवो निपतिष्यन्ति रामलक्ष्मणलक्षिताः ॥ ५.२१.२५ ॥
Hier werden bald die Pfeile mit schönen Gelenken fallen, wie Schlangen mit brennenden Mäulern, gezeichnet mit den Namen Rāmas und Lakṣmaṇas.
5.21.26
रक्षांसि निहनिष्यन्तः पुर्यामस्यां न संशयः।
असम्पातं करिष्यन्ति पतन्तः कङ्कवाससः ॥ ५.२१.२६ ॥
In dieser Stadt werden die mit Reiherfedern besetzten Pfeile, die Rākṣasas erschlagend, beim Fallen unfehlbar treffen; daran ist kein Zweifel.
5.21.27
राक्षसेन्द्रमहासर्पान् स रामगरुडो महान्।
उद्धरिष्यति वेगेन वैनतेय इवोरगान् ॥ ५.२१.२७ ॥
Jener große Rāma wird wie Garuḍa die großen Schlangen, die Herren der Rākṣasas, rasch entfernen, wie Vainateya Garuḍa Schlangen davonträgt.
5.21.28
अपनेष्यति मां भर्ता त्वत्तः शीघ्रमरिंदमः।
असुरेभ्यः श्रियं दीप्तां विष्णुस्त्रिभिरिव क्रमैः ॥ ५.२१.२८ ॥
Mein Gatte, der Bezwinger der Feinde, wird mich bald von dir fortnehmen, wie Viṣṇu mit drei Schritten der strahlenden Herrlichkeit von den Asuras zurückholte.
5.21.29
जनस्थाने हतस्थाने निहते रक्षसां बले।
अशक्तेन त्वया रक्षः कृतमेतदसाधु वै ॥ ५.२१.२९ ॥
In Janasthāna, als das Heer der Rākṣasas erschlagen und der Ort verwüstet war, hast du, machtlos, o Rākṣasa, dieses Unrecht begangen.
5.21.30
आश्रमं तत्तयोः शून्यं प्रविश्य नरसिंहयोः।
गोचरं गतयोर्भ्रात्रोरपनीता त्वयाधम ॥ ५.२१.३० ॥
Als du in ihre leere Einsiedelei eindrangst, während jene beiden Löwen unter den Menschen außer Sicht gegangen waren, hast du mich entführt, du Niederträchtiger.
5.21.31
नहि गन्धमुपाघ्राय रामलक्ष्मणयोस्त्वया।
शक्यं संदर्शने स्थातुं शुना शार्दूलयोरिव ॥ ५.२१.३१ ॥
Hast du den Duft von Rāma und Lakṣmaṇa gerochen, so kannst du vor ihrem Anblick nicht bestehen, wie ein Hund vor zwei Tigern nicht bestehen kann.
5.21.32
तस्य ते विग्रहे ताभ्यां युगग्रहणमस्थिरम्।
वृत्रस्येवेन्द्रबाहुभ्यां बाहोरेकस्य विग्रहे ॥ ५.२१.३२ ॥
So wie Vṛtra, von den beiden Armen Indras gepackt, im Kampf eines einzelnen Armes seinen Halt verlor, so wird auch dein Griff im Kampf mit diesen beiden unbeständig sein.
5.21.33
क्षिप्रं तव स नाथो मे रामः सौमित्रिणा सह।
तोयमल्पमिवादित्यः प्राणानादास्यते शरैः ॥ ५.२१.३३ ॥
Bald wird mein Herr Rāma mit Saumitri dir mit seinen Pfeilen das Leben nehmen, wie die Sonne ein wenig Wasser aufsaugt.
5.21.34
गिरिं कुबेरस्य गतोऽथवाऽऽलयं
सभां गतो वा वरुणस्य राज्ञः।
असंशयं दाशरथेर्विमोक्ष्यसे
महाद्रुमः कालहतोऽशनेरिव ॥ ५.२१.३४ ॥
Ob du zum Berg Kuberas, zu seiner Wohnung oder zur Versammlung des Königs Varuṇa gehst, ohne Zweifel wirst du dem Sohn Daśarathas nicht entkommen, wie ein vom Schicksal getroffener großer Baum dem Blitz erliegt.