வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.21.1
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सीता रौद्रस्य रक्षसः।
आर्ता दीनस्वरा दीनं प्रत्युवाच ततः शनैः ॥ ५.२१.१ ॥
அந்த கொடிய அரக்கனின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்ட சீதை துயருற்றாள். பின்னர் தளர்ந்த குரலில், பரிதாபமாக மெல்ல மறுமொழி கூறினாள்.
5.21.2
दुःखार्ता रुदती सीता वेपमाना तपस्विनी।
चिन्तयन्ती वरारोहा पतिमेव पतिव्रता ॥ ५.२१.२ ॥
துயரால் வருந்திய, அழுது நடுங்கிய தவசினியான சீதை, அழகிய இடையுடையவள், கணவரையே நினைத்தவளாய், கற்புக்கரசி.
5.21.3
तृणमन्तरतः कृत्वा प्रत्युवाच शुचिस्मिता।
निवर्तय मनो मत्तः स्वजने प्रीयतां मनः ॥ ५.२१.३ ॥
ஒரு துரும்பை இடையில் வைத்து, தூய புன்னகையுடைய சீதை மறுமொழி கூறினாள்: "உன் மனத்தை என்னிடமிருந்து திருப்பு; உன் சுற்றத்தாரிடம் மனம் மகிழட்டும்."
5.21.4
न मां प्रार्थयितुं युक्तस्त्वं सिद्धिमिव पापकृत्।
अकार्यं न मया कार्यमेकपत्न्या विगर्हितम् ॥ ५.२१.४ ॥
பாவியே! என்னை விரும்புவது உனக்குத் தகாது; பாவம் செய்பவன் சித்தியை விரும்புவது போல. ஒரே கணவனுக்கு உரியவளான நான் இகழப்பட்ட செயலைச் செய்யமாட்டேன்.
5.21.5
कुलं सम्प्राप्तया पुण्यं कुले महति जातया।
एवमुक्त्वा तु वैदेही रावणं तं यशस्विनी ॥ ५.२१.५ ॥
பெரிய குலத்தில் பிறந்து, தூய குலத்தை அடைந்த யசஸ்வினியான வைதேகி இவ்வாறு கூறி அந்த ராவணனிடம் கூறினாள்.
5.21.6
रावणं पृष्ठतः कृत्वा भूयो वचनमब्रवीत्।
नाहमौपयिकी भार्या परभार्या सती तव ॥ ५.२१.६ ॥
ராவணனுக்குப் புறங்காட்டி, சீதை மீண்டும் இவ்வாறு கூறினாள்: "நான் உனக்குரிய மனைவி அல்ல; நான் பிறர் மனைவியான கற்புக்கரசி."
5.21.7
साधु धर्ममवेक्षस्व साधु साधुव्रतं चर।
यथा तव तथान्येषां रक्ष्या दारा निशाचर ॥ ५.२१.७ ॥
இரவுஞ்சரனே, தர்மத்தை நன்கு நோக்கு; நல்லோரின் விரதத்தை நன்கு கடைப்பிடி. உன் மனைவியர் உனக்குப் பாதுகாக்கத் தக்கவர்களோ, அவ்வாறே பிறருடைய மனைவியரும் அவர்களுக்குப் பாதுகாக்கத் தக்கவர்கள்.
5.21.8
आत्मानमुपमां कृत्वा स्वेषु दारेषु रम्यताम्।
अतुष्टं स्वेषु दारेषु चपलं चपलेन्द्रियम्।
नयन्ति निकृतिप्रज्ञं परदाराः पराभवम् ॥ ५.२१.८ ॥
உன்னையே உதாரணமாகக் கொண்டு உன் சொந்த மனைவியரிலேயே மகிழ். தன் மனைவியரில் திருப்தியற்றவனும், சபலமுள்ளவனும், சஞ்சல இந்திரியங்களுள்ளவனுமான, வஞ்சக அறிவுடையவனை பிறர் மனைவியர் அழிவுக்கு இட்டுச்செல்வர்.
5.21.9
इह सन्तो न वा सन्ति सतो वा नानुवर्तसे।
यथा हि विपरीता ते बुद्धिराचारवर्जिता ॥ ५.२१.९ ॥
இங்கே நல்லோர் இல்லையா, அல்லது இருந்தும் நீ நல்லோரைப் பின்பற்றவில்லையா? உன் அறிவு தலைகீழாகவும், ஒழுக்கமின்றியும் இருக்கிறது.
5.21.10
वचो मिथ्याप्रणीतात्मा पथ्यमुक्तं विचक्षणैः।
राक्षसानामभावाय त्वं वा न प्रतिपद्यसे ॥ ५.२१.१० ॥
பொய்யால் நடத்தப்படும் ஆன்மா உடையவன், விவேகிகள் சொன்ன நன்மை பயக்கும் சொல்லை ஏற்பதில்லை. அது ராக்ஷஸர்களின் அழிவுக்காகவும் அல்லவா? நீ அதை ஏற்கமாட்டாயா?
5.21.11
अकृतात्मानमासाद्य राजानमनये रतम्।
समृद्धानि विनश्यन्ति राष्ट्राणि नगराणि च ॥ ५.२१.११ ॥
தன்னை அடக்காத மன்னனை அடைந்து, அநீதியில் மகிழ்பவனிடம் சிக்கினால், செழிப்பான நாடுகளும் நகரங்களும் அழிந்துவிடும்.
5.21.12
तथैव त्वां समासाद्य लंका रत्नौघसंकुला।
अपराधात् तवैकस्य नचिराद् विनशिष्यति ॥ ५.२१.१२ ॥
அதுபோலவே, உன்னை அடைந்ததால், ரத்தினக் குவியல்களால் நிறைந்த லங்கையும், உன் ஒரே குற்றத்தால் விரைவில் அழிந்துவிடும்.
5.21.13
स्वकृतैर्हन्यमानस्य रावणादीर्घदर्शिनः।
अभिनन्दन्ति भूतानि विनाशे पापकर्मणः ॥ ५.२१.१३ ॥
ராவணா, தன் சொந்த செயல்களால் அழிந்துகொண்டிருக்கும், தொலைநோக்கற்ற, பாவச் செயல் செய்பவனின் அழிவில் உயிர்கள் மகிழ்கின்றன.
5.21.14
एवं त्वां पापकर्माणं वक्ष्यन्ति निकृता जनाः।
दिष्ट्यैतद् व्यसनं प्राप्तो रौद्र इत्येव हर्षिताः ॥ ५.२१.१४ ॥
இவ்வாறு துன்புற்ற மக்கள் உன்னைப் பாவச் செயல் செய்பவன் என்பார்கள்; மகிழ்ந்து, கொடியவன் நல்வினையால் இந்தத் துன்பத்தை அடைந்தான் என்பார்கள்.
5.21.15
शक्या लोभयितुं नाहमैश्वर्येण धनेन वा।
अनन्या राघवेणाहं भास्करेण यथा प्रभा ॥ ५.२१.१५ ॥
ஐசுவரியத்தாலோ செல்வத்தாலோ என்னை மயக்குவது இயலாது; சூரியனிடமிருந்து ஒளி பிரியாததுபோல, நான் ராகவனிடமிருந்து பிரியாதவள்.
5.21.16
उपधाय भुजं तस्य लोकनाथस्य सत्कृतम्।
कथं नामोपधास्यामि भुजमन्यस्य कस्यचित् ॥ ५.२१.१६ ॥
உலகநாதனின் மதிக்கப்பட்ட கரத்தைத் தலையணையாக வைத்தேனே; மற்றொருவனின் கரத்தை நான் எப்படித் தலையணையாக வைப்பேன்?
5.21.17
अहमौपयिकी भार्या तस्यैव च धरापतेः।
व्रतस्नातस्य विद्येव विप्रस्य विदितात्मनः ॥ ५.२१.१७ ॥
நான் அந்த நிலத்தின் தலைவனுக்குரிய தகுதியான மனைவி; விரதத்தால் தூய்மையான, ஆன்மஞானம் பெற்ற பிராமணனுக்குரிய வித்தையைப் போன்றவள்.
5.21.18
साधु रावण रामेण मां समानय दुःखिताम्।
वने वासितया सार्धं करेण्वेव गजाधिपम् ॥ ५.२१.१८ ॥
ராவணா, நன்று; துயருற்ற என்னை ராமனுடன் சேர்த்துவிடு — காட்டில் வாழ்ந்த பெண் யானை யானைத் தலைவனுடன் சேர்வது போல்.
5.21.19
मित्रमौपयिकं कर्तुं रामः स्थानं परीप्सता।
बन्धं चानिच्छता घोरं त्वयासौ पुरुषर्षभः ॥ ५.२१.१९ ॥
ராமர் தம் இடத்தை மீண்டும் பெற விரும்புகிறார்; நீயும் கொடிய சிறையை விரும்பாததால், அந்த புருஷசிரேஷ்டர் நட்பை ஏற்படுத்த விரும்புவார்.
5.21.20
विदितः सर्वधर्मज्ञः शरणागतवत्सलः।
तेन मैत्री भवतु ते यदि जीवितुमिच्छसि ॥ ५.२१.२० ॥
அவர் எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவர், சரணடைந்தவர்களிடம் அன்பு கொண்டவர் என்று அறியப்பட்டவர்; நீ உயிர் வாழ விரும்பினால் அவருடன் நட்பு உண்டாகட்டும்.
5.21.21
प्रसादयस्व त्वं चैनं शरणागतवत्सलम्।
मां चास्मै प्रयतो भूत्वा निर्यातयितुमर्हसि ॥ ५.२१.२१ ॥
சரணடைந்தவர்களிடம் அன்புள்ள அவரை நீ சமாதானப்படுத்து; மனம் அமைதியுடன் என்னை அவரிடம் திருப்பி அனுப்புவது உனக்குத் தகும்.
5.21.22
एवं हि ते भवेत् स्वस्ति सम्प्रदाय रघूत्तमे।
अन्यथा त्वं हि कुर्वाणः परां प्राप्स्यसि चापदम् ॥ ५.२१.२२ ॥
இவ்வாறு செய்தால் ரகுகுலச் சிறந்தவரிடம் என்னைத் திருப்பித் தருவதால் உனக்கு நன்மை உண்டாகும்; இல்லையேல் அவ்வாறு செய்யும் நீ பெரும் ஆபத்தையே அடைவாய்.
5.21.23
वर्जयेद् वज्रमुत्सृष्टं वर्जयेदन्तकश्चिरम्।
त्वद्विधं न तु संक्रुद्धो लोकनाथः स राघवः ॥ ५.२१.२३ ॥
எறியப்பட்ட வஜ்ராயுதத்தையும், யமனையும் கூட ஒருவன் நீண்ட காலம் தவிர்க்கக்கூடும்; ஆனால் கோபமுற்றாலும் அந்த லோகநாதன் ராகவன் உன்னைப் போன்றவர்களை விடமாட்டார்.
5.21.24
रामस्य धनुषः शब्दं श्रोष्यसि त्वं महास्वनम्।
शतक्रतुविसृष्टस्य निर्घोषमशनेरिव ॥ ५.२१.२४ ॥
இந்திரன் எறிந்த வஜ்ராயுதத்தின் இடிமுழக்கம் போல, ராமனின் வில்லின் பெரும் ஒலியை நீ கேட்பாய்.
5.21.25
इह शीघ्रं सुपर्वाणो ज्वलितास्या इवोरगाः।
इषवो निपतिष्यन्ति रामलक्ष्मणलक्षिताः ॥ ५.२१.२५ ॥
இங்கே விரைவில் நல்ல கணுக்களையுடைய அம்புகள், எரியும் வாய்களையுடைய பாம்புகளைப் போல, ராமன் லக்ஷ்மணன் என்ற பெயர்களால் குறிக்கப்பட்டு விழும்.
5.21.26
रक्षांसि निहनिष्यन्तः पुर्यामस्यां न संशयः।
असम्पातं करिष्यन्ति पतन्तः कङ्कवाससः ॥ ५.२१.२६ ॥
இந்த நகரில் அரக்கர்களைக் கொல்லும் கங்க பறவையின் இறகுடைய அம்புகள், விழும்போதும் குறிதவறாமல் தாக்கும்; இதில் ஐயமில்லை.
5.21.27
राक्षसेन्द्रमहासर्पान् स रामगरुडो महान्।
उद्धरिष्यति वेगेन वैनतेय इवोरगान् ॥ ५.२१.२७ ॥
அந்த மகான் ராமன், கருடனைப் போல, அரக்கர் தலைவர்களாகிய பெரும் பாம்புகளை வேகத்தோடு அகற்றுவான்; வைனதேய கருடன் பாம்புகளைத் தூக்கிச் செல்வதுபோல்.
5.21.28
अपनेष्यति मां भर्ता त्वत्तः शीघ्रमरिंदमः।
असुरेभ्यः श्रियं दीप्तां विष्णुस्त्रिभिरिव क्रमैः ॥ ५.२१.२८ ॥
எதிரிகளை அடக்கும் என் கணவர் என்னை உன்னிடமிருந்து விரைவில் மீட்டுச் செல்வார்; விஷ்ணு மூன்று அடிகளால் அசுரர்களிடமிருந்து ஒளிவீசும் செல்வத்தை மீட்டதுபோல்.
5.21.29
जनस्थाने हतस्थाने निहते रक्षसां बले।
अशक्तेन त्वया रक्षः कृतमेतदसाधु वै ॥ ५.२१.२९ ॥
ஜனஸ்தானத்தில், அரக்கர் படை கொல்லப்பட்டு இடம் அழிந்தபோது, வலிமையற்ற நீ, அரக்கனே, இப்படி அதர்மமாகச் செய்துவிட்டாய்.
5.21.30
आश्रमं तत्तयोः शून्यं प्रविश्य नरसिंहयोः।
गोचरं गतयोर्भ्रात्रोरपनीता त्वयाधम ॥ ५.२१.३० ॥
அந்த இரு நரசிங்கங்களின் வெறுமையான ஆசிரமத்தில் நுழைந்து, அந்த இரு சகோதரர்களும் பார்வையிலிருந்து மறைந்தபோது, கீழ்மகனே, நீ என்னைக் கவர்ந்து சென்றாய்.
5.21.31
नहि गन्धमुपाघ्राय रामलक्ष्मणयोस्त्वया।
शक्यं संदर्शने स्थातुं शुना शार्दूलयोरिव ॥ ५.२१.३१ ॥
ராமன் மற்றும் லக்ஷ்மணனின் வாசனையை முகர்ந்த பின், இரண்டு புலிகளின் முன் ஒரு நாய் நிற்க முடியாததுபோல், நீ அவர்களின் பார்வையில் நிற்க முடியாது.
5.21.32
तस्य ते विग्रहे ताभ्यां युगग्रहणमस्थिरम्।
वृत्रस्येवेन्द्रबाहुभ्यां बाहोरेकस्य विग्रहे ॥ ५.२१.३२ ॥
இந்திரனின் இரு கரங்களால் வ்ருத்திரனைப் பிடித்தபோது அவனது பிடி நிலையற்றுப் போனதுபோல், அவர்கள் இருவருடனான போரில் உன் பிடியும் நிலையற்றுப் போகும்.
5.21.33
क्षिप्रं तव स नाथो मे रामः सौमित्रिणा सह।
तोयमल्पमिवादित्यः प्राणानादास्यते शरैः ॥ ५.२१.३३ ॥
விரைவில் என் தலைவன் ராமன், சௌமித்திரியுடன் சேர்ந்து, சூரியன் சிறிது நீரை உறிஞ்சுவதுபோல், அம்புகளால் உன் உயிரை எடுத்துக்கொள்வான்.
5.21.34
गिरिं कुबेरस्य गतोऽथवाऽऽलयं
सभां गतो वा वरुणस्य राज्ञः।
असंशयं दाशरथेर्विमोक्ष्यसे
महाद्रुमः कालहतोऽशनेरिव ॥ ५.२१.३४ ॥
நீ குபேரனின் மலைக்குச் சென்றாலும், அவனது இல்லத்துக்குச் சென்றாலும், அல்லது வருணராஜனின் சபைக்குச் சென்றாலும், தசரதனின் மகனிடமிருந்து நீ சந்தேகமின்றி விடுபட முடியாது; காலத்தால் தாக்கப்பட்ட பெரிய மரம் இடியால் வீழ்வதுபோல்.