ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.29.1
तथागतां तां व्यथितामनिन्दितां
व्यतीतहर्षां परिदीनमानसाम्।
शुभां निमित्तानि शुभानि भेजिरे
नरं श्रिया जुष्टमिवोपसेविनः ॥ ५.२९.१ ॥
ವ್ಯಥಿತಳೂ, ನಿಂದಾರಹಿತಳೂ, ಹರ್ಷವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದೀನಮನಸ್ಕಳೂ ಆದ ಆಕೆಗೆ, ಐಶ್ವರ್ಯವಂತ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸೇವಕರು ಸಮೀಪಿಸುವಂತೆ ಶುಭ ಶಕುನಗಳು ಬಂದವು.
5.29.2
तस्याः शुभं वाममरालपक्ष्म-
राज्यावृतं कृष्णविशालशुक्लम्।
प्रास्पन्दतैकं नयनं सुकेश्या
मीनाहतं पद्ममिवाभिताम्रम् ॥ ५.२९.२ ॥
ಆ ಸುಂದರ ಕೇಶಿನಿಯ ಎಡಗಣ್ಣು, ಹಂಸದ ಗರಿಗಳಂತಹ ರೆಪ್ಪೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಕಪ್ಪು, ವಿಶಾಲ, ಬಿಳಿಯ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಮೀನಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕೆಂಪು ತಾವರೆಯಂತೆ ಶುಭವಾಗಿ ಕಂಪಿಸಿತು.
5.29.3
भुजश्च चार्वञ्चितवृत्तपीनः
परार्घ्यकालागुरुचन्दनार्हः।
अनुत्तमेनाघ्युषितः प्रियेण
चिरेण वामः समवेपताशु ॥ ५.२९.३ ॥
ಸುಂದರವಾಗಿ ಬಾಗಿದ, ಪುಷ್ಟವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಗರು-ಚಂದನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಕೆಯ ಎಡಗೈ, ಅನುಪಮ ಪ್ರಿಯನಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಡುಗಿತು.
5.29.4
गजेन्द्रहस्तप्रतिमश्च पीन-
स्तयोर्द्वयोः संहतयोस्तु जातः।
प्रस्पन्दमानः पुनरूरुरस्या
रामं पुरस्तात् स्थितमाचचक्षे ॥ ५.२९.४ ॥
ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತೆ ಪುಷ್ಟವಾದ, ಪರಸ್ಪರ ಒತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಎರಡು ತೊಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮತ್ತೆ ಕಂಪಿಸಿತು; ಅದು ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವ ರಾಮನನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.
5.29.5
शुभं पुनर्हेमसमानवर्ण-
मीषद्रजोध्वस्तमिवातुलाक्ष्याः।
वासः स्थितायाः शिखराग्रदन्त्याः
किंचित् परिस्रंसत चारुगात्र्याः ॥ ५.२९.५ ॥
ಮತ್ತೆ, ಅನುಪಮ ನೇತ್ರೆಯೂ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಂತೆ ಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳವಳೂ, ಸುಂದರ ಅಂಗಾಂಗಳುಳ್ಳವಳೂ ಆದ ಆಕೆಯ, ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದ, ಸ್ವಲ್ಪ ಧೂಳು ಅಂಟಿದಂತಿದ್ದ ಶುಭವಸ್ತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾರಿತು.
5.29.6
एतैर्निमित्तैरपरैश्च सुभ्रूः
संचोदिता प्रागपि साधुसिद्धैः।
वातातपक्लान्तमिव प्रणष्टं
वर्षेण बीजं प्रतिसंजहर्ष ॥ ५.२९.६ ॥
ಈ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಸೂಚನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾದ ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನ ಸೀತೆ ಮೊದಲೂ ಹರ್ಷಿಸಿದ್ದಳು; ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಬಾಡಿದ ಬೀಜ ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುವಂತೆ.
5.29.7
तस्याः पुनर्बिम्बफलोपमोष्ठं
स्वक्षिभ्रुकेशान्तमरालपक्ष्म।
वक्त्रं बभासे सितशुक्लदंष्ट्रं
राहोर्मुखाच्चन्द्र इव प्रमुक्तः ॥ ५.२९.७ ॥
ಬಿಂಬಫಲದಂತಹ ತುಟಿಗಳುಳ್ಳ ಅವಳ ಮುಖವು, ಕಣ್ಣು, ಹುಬ್ಬು ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಬಾಗಿದ ರೆಪ್ಪೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಿಳಿ ಹೊಳೆಯುವ ಹಲ್ಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾಹುವಿನ ಬಾಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
5.29.8
सा वीतशोका व्यपनीततन्द्रा
शान्तज्वरा हर्षविबुद्धसत्त्वा।
अशोभतार्या वदनेन शुक्ले
शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन ॥ ५.२९.८ ॥
ಶೋಕ ರಹಿತಳಾಗಿ, ಆಲಸ್ಯ-ನಿದ್ರೆ ಕಳೆದು, ಜ್ವರ ಶಮನಗೊಂಡು, ಹರ್ಷದಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ಆರ್ಯೆ ತನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ ತಂಪು ಕಿರಣದ ಚಂದ್ರನಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಶೋಭಿಸುವಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದಳು.