வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.29.1
तथागतां तां व्यथितामनिन्दितां
व्यतीतहर्षां परिदीनमानसाम्।
शुभां निमित्तानि शुभानि भेजिरे
नरं श्रिया जुष्टमिवोपसेविनः ॥ ५.२९.१ ॥
துயருற்ற, குற்றமற்ற, மகிழ்ச்சி நீங்கி மனம் சோர்ந்த அவளுக்கு, செல்வத்தால் சூழப்பட்ட மனிதனைச் சேவிப்பவர்கள் அணுகுவது போல, நல்ல சகுனங்கள் வந்தடைந்தன.
5.29.2
तस्याः शुभं वाममरालपक्ष्म-
राज्यावृतं कृष्णविशालशुक्लम्।
प्रास्पन्दतैकं नयनं सुकेश्या
मीनाहतं पद्ममिवाभिताम्रम् ॥ ५.२९.२ ॥
அழகிய கூந்தலுடையவளின் அந்த இடது கண் — அன்னப்பறவை இறகு போன்ற இமை வரிசையால் சூழப்பட்டு, கரிய, பெரிய, வெள்ளை நிறங்களைக் கொண்டது — மீனால் தாக்கப்பட்ட சிவந்த தாமரைபோல நல்லபடி துடித்தது.
5.29.3
भुजश्च चार्वञ्चितवृत्तपीनः
परार्घ्यकालागुरुचन्दनार्हः।
अनुत्तमेनाघ्युषितः प्रियेण
चिरेण वामः समवेपताशु ॥ ५.२९.३ ॥
அழகாக வளைந்த, பருத்த, சிறந்த அகில் சந்தனத்திற்குத் தகுந்த அவளுடைய இடது கை, மிகச்சிறந்த கணவனால் நீண்ட காலம் அணைக்கப்பட்டது; அது விரைவில் நடுங்கியது.
5.29.4
गजेन्द्रहस्तप्रतिमश्च पीन-
स्तयोर्द्वयोः संहतयोस्तु जातः।
प्रस्पन्दमानः पुनरूरुरस्या
रामं पुरस्तात् स्थितमाचचक्षे ॥ ५.२९.४ ॥
யானையின் துதிக்கை போன்ற பருத்த, நெருங்கிய அவளுடைய இரண்டு தொடைகளில் ஒன்று மீண்டும் துடித்தது; அது முன்னால் நிற்கும் ராமனைக் குறிப்பிடுவதாக இருந்தது.
5.29.5
शुभं पुनर्हेमसमानवर्ण-
मीषद्रजोध्वस्तमिवातुलाक्ष्याः।
वासः स्थितायाः शिखराग्रदन्त्याः
किंचित् परिस्रंसत चारुगात्र्याः ॥ ५.२९.५ ॥
மீண்டும், ஒப்பற்ற கண்ணுடையவளும், மலைச்சிகரம் போன்ற பற்களுடையவளும், அழகிய அங்கங்களுடையவளுமான அவளது, பொன்னிறமான, சற்றே தூசு படிந்தது போன்ற அந்த நல்ல ஆடை சிறிது நழுவியது.
5.29.6
एतैर्निमित्तैरपरैश्च सुभ्रूः
संचोदिता प्रागपि साधुसिद्धैः।
वातातपक्लान्तमिव प्रणष्टं
वर्षेण बीजं प्रतिसंजहर्ष ॥ ५.२९.६ ॥
இந்த சுப அறிகுறிகளாலும் பிற நல்ல அடையாளங்களாலும் தூண்டப்பட்ட அழகிய புருவமுடையவள் முன்பும் மகிழ்ந்தாள்; காற்றாலும் வெயிலாலும் வாடிய விதை மழை பெய்ததும் மீண்டும் துளிர்ப்பது போல.
5.29.7
तस्याः पुनर्बिम्बफलोपमोष्ठं
स्वक्षिभ्रुकेशान्तमरालपक्ष्म।
वक्त्रं बभासे सितशुक्लदंष्ट्रं
राहोर्मुखाच्चन्द्र इव प्रमुक्तः ॥ ५.२९.७ ॥
அவளுடைய முகம் பிம்ப பழம் போன்ற உதடுகளும், கண், புருவம், கூந்தல் ஓரங்களும் அழகுடன், வளைந்த இமைகளுடனும் வெண்மையான ஒளிரும் பற்களுடனும் ராகுவின் வாயிலிருந்து விடுபட்ட சந்திரனைப் போல் பிரகாசித்தது.
5.29.8
सा वीतशोका व्यपनीततन्द्रा
शान्तज्वरा हर्षविबुद्धसत्त्वा।
अशोभतार्या वदनेन शुक्ले
शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन ॥ ५.२९.८ ॥
துயரற்றவளும், சோர்வும் மயக்கமும் நீங்கியவளும், காய்ச்சல் தணிந்தவளும், மகிழ்ச்சியால் விழிப்புற்ற மனமுடையவளுமான அந்த ஆர்யா, வெண்மையான சுக்ல பக்ஷத்தில் உதித்த குளிர்ந்த கதிர் சந்திரனால் இரவு ஒளிர்வது போல் தன் முகத்தால் பிரகாசித்தாள்.