Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.29.1
तथागतां तां व्यथितामनिन्दितां
व्यतीतहर्षां परिदीनमानसाम्।
शुभां निमित्तानि शुभानि भेजिरे
नरं श्रिया जुष्टमिवोपसेविनः ॥ ५.२९.१ ॥
A ela, aflita, irrepreensível, sem alegria e de ânimo abatido, vieram bons presságios, como acorrem os servos ao homem que a fortuna acompanha.
5.29.2
तस्याः शुभं वाममरालपक्ष्म-
राज्यावृतं कृष्णविशालशुक्लम्।
प्रास्पन्दतैकं नयनं सुकेश्या
मीनाहतं पद्ममिवाभिताम्रम् ॥ ५.२९.२ ॥
O olho esquerdo daquela de belos cabelos, cercado por uma fileira de cílios como penas de cisne, com partes negra, ampla e branca, tremeu auspiciosamente, como um lótus vermelho atingido por um peixe.
5.29.3
भुजश्च चार्वञ्चितवृत्तपीनः
परार्घ्यकालागुरुचन्दनार्हः।
अनुत्तमेनाघ्युषितः प्रियेण
चिरेण वामः समवेपताशु ॥ ५.२९.३ ॥
E seu braço esquerdo — belo, arredondado e cheio, digno do melhor aloés e sândalo, longamente abraçado pelo incomparável amado — logo tremeu.
5.29.4
गजेन्द्रहस्तप्रतिमश्च पीन-
स्तयोर्द्वयोः संहतयोस्तु जातः।
प्रस्पन्दमानः पुनरूरुरस्या
रामं पुरस्तात् स्थितमाचचक्षे ॥ ५.२९.४ ॥
E uma de suas duas coxas juntas, cheia e semelhante à tromba de um elefante, tremeu de novo, anunciando Rāma, de pé diante dela.
5.29.5
शुभं पुनर्हेमसमानवर्ण-
मीषद्रजोध्वस्तमिवातुलाक्ष्याः।
वासः स्थितायाः शिखराग्रदन्त्याः
किंचित् परिस्रंसत चारुगात्र्याः ॥ ५.२९.५ ॥
De novo deslizou um pouco a veste auspiciosa, de cor dourada e como levemente empoeirada, daquela de olhos incomparáveis, dentes como picos de montanhas e belos membros.
5.29.6
एतैर्निमित्तैरपरैश्च सुभ्रूः
संचोदिता प्रागपि साधुसिद्धैः।
वातातपक्लान्तमिव प्रणष्टं
वर्षेण बीजं प्रतिसंजहर्ष ॥ ५.२९.६ ॥
Animada por estes presságios e por outros sinais já comprovados, a de belas sobrancelhas já se alegrara antes, como a semente murchada pelo vento e pelo sol revive com a chuva.
5.29.7
तस्याः पुनर्बिम्बफलोपमोष्ठं
स्वक्षिभ्रुकेशान्तमरालपक्ष्म।
वक्त्रं बभासे सितशुक्लदंष्ट्रं
राहोर्मुखाच्चन्द्र इव प्रमुक्तः ॥ ५.२९.७ ॥
Seu rosto, de lábios como o fruto bimba, belo até as pontas dos olhos, sobrancelhas e cabelos, de cílios curvos e dentes brancos e brilhantes, brilhou como a lua libertada da boca de Rāhu.
5.29.8
सा वीतशोका व्यपनीततन्द्रा
शान्तज्वरा हर्षविबुद्धसत्त्वा।
अशोभतार्या वदनेन शुक्ले
शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन ॥ ५.२९.८ ॥
Livre da tristeza, com a fadiga e a sonolência afastadas, a febre apaziguada e o espírito despertado pela alegria, a nobre senhora brilhou com seu rosto, como a noite resplandece quando a lua de raios frescos nasce na quinzena clara.