ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.29.1
तथागतां तां व्यथितामनिन्दितां
व्यतीतहर्षां परिदीनमानसाम्।
शुभां निमित्तानि शुभानि भेजिरे
नरं श्रिया जुष्टमिवोपसेविनः ॥ ५.२९.१ ॥
ବ୍ୟଥିତା, ନିନ୍ଦାରହିତା, ହର୍ଷହୀନା ଓ ଦୀନମନା ସେହି ସୀତାଙ୍କ ନିକଟକୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସେବିତ ମନୁଷ୍ୟ ନିକଟକୁ ସେବକମାନେ ଆସିଲା ପରି, ଶୁଭ ଶକୁନ ଆସିଲା।
5.29.2
तस्याः शुभं वाममरालपक्ष्म-
राज्यावृतं कृष्णविशालशुक्लम्।
प्रास्पन्दतैकं नयनं सुकेश्या
मीनाहतं पद्ममिवाभिताम्रम् ॥ ५.२९.२ ॥
ସେହି ସୁକେଶୀଙ୍କର ବାମ ନୟନ, ରାଜହଁସର ପକ୍ଷ ପରି ପତ୍ରରାଜିରେ ଘେରା, କୃଷ୍ଣ, ବିଶାଳ ଓ ଶୁକ୍ଳ ଅଂଶ ଥିବା, ମାଛରେ ଆହତ ଲୋହିତ ପଦ୍ମ ପରି ଶୁଭଭାବେ ସ୍ପନ୍ଦିତ ହେଲା।
5.29.3
भुजश्च चार्वञ्चितवृत्तपीनः
परार्घ्यकालागुरुचन्दनार्हः।
अनुत्तमेनाघ्युषितः प्रियेण
चिरेण वामः समवेपताशु ॥ ५.२९.३ ॥
ସୁନ୍ଦର ବଙ୍କା, ପୁଷ୍ଟ, ଉତ୍ତମ ଅଗରୁ-ଚନ୍ଦନ ଯୋଗ୍ୟ ତାଙ୍କର ବାମ ବାହୁ, ଅନୁପମ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହୁକାଳ ଆଲିଙ୍ଗିତ, ଶୀଘ୍ର କମ୍ପିଲା।
5.29.4
गजेन्द्रहस्तप्रतिमश्च पीन-
स्तयोर्द्वयोः संहतयोस्तु जातः।
प्रस्पन्दमानः पुनरूरुरस्या
रामं पुरस्तात् स्थितमाचचक्षे ॥ ५.२९.४ ॥
ହାତୀ ଶୁଣ୍ଢ ପରି ପୁଷ୍ଟ, ପରସ୍ପର ଲାଗି ରହିଥିବା ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଉରୁ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ପୁଣି ସ୍ପନ୍ଦିତ ହେଲା; ତାହା ସମ୍ମୁଖେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ରାମଙ୍କୁ ସୂଚାଉଥିଲା।
5.29.5
शुभं पुनर्हेमसमानवर्ण-
मीषद्रजोध्वस्तमिवातुलाक्ष्याः।
वासः स्थितायाः शिखराग्रदन्त्याः
किंचित् परिस्रंसत चारुगात्र्याः ॥ ५.२९.५ ॥
ପୁଣି, ଅତୁଳ ନୟନା, ପର୍ବତଶିଖର ପରି ଦନ୍ତୁରା, ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟା ସେହି ସୀତାଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ଟିକିଏ ଧୂଳି ଲାଗିଥିବା ପରି ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ର କିଛି ଖସିଗଲା।
5.29.6
एतैर्निमित्तैरपरैश्च सुभ्रूः
संचोदिता प्रागपि साधुसिद्धैः।
वातातपक्लान्तमिव प्रणष्टं
वर्षेण बीजं प्रतिसंजहर्ष ॥ ५.२९.६ ॥
ଏହି ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ସଙ୍କେତରେ ଉତ୍ସାହିତ ସୁଭ୍ରୂ ସୀତା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଥିଲେ; ବାୟୁ ଓ ଖରାରେ ମ୍ଳାନ ହୋଇଥିବା ବୀଜ ବର୍ଷାରେ ପୁଣି ଅଙ୍କୁରିତ ହେଲା ପରି।
5.29.7
तस्याः पुनर्बिम्बफलोपमोष्ठं
स्वक्षिभ्रुकेशान्तमरालपक्ष्म।
वक्त्रं बभासे सितशुक्लदंष्ट्रं
राहोर्मुखाच्चन्द्र इव प्रमुक्तः ॥ ५.२९.७ ॥
ବିମ୍ବଫଳ ପରି ଓଷ୍ଠ, ଆଖି, ଭ୍ରୂ ଓ କେଶ ପ୍ରାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ବଙ୍କା ପଲ୍ଲବ ଓ ଧଳା ଚକ୍ଚକିଆ ଦାନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ମୁଖ ରାହୁର ମୁଖରୁ ମୁକ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
5.29.8
सा वीतशोका व्यपनीततन्द्रा
शान्तज्वरा हर्षविबुद्धसत्त्वा।
अशोभतार्या वदनेन शुक्ले
शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन ॥ ५.२९.८ ॥
ଶୋକରହିତା, କ୍ଳାନ୍ତି ଓ ତନ୍ଦ୍ରା ଦୂର ହୋଇଥିବା, ଜ୍ୱର ଶାନ୍ତ ହୋଇଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ଚେତନା ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିବା ସେ ଆର୍ଯ୍ୟା ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷରେ ଉଦିତ ଶୀତଳ-କିରଣ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାତ୍ରି ଶୋଭା ପାଉଥିବା ପରି ନିଜ ମୁଖରେ ଶୋଭା ପାଇଲେ।