Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 5.29

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

5.29.1

तथागतां तां व्यथितामनिन्दितां
व्यतीतहर्षां परिदीनमानसाम्।
शुभां निमित्तानि शुभानि भेजिरे
नरं श्रिया जुष्टमिवोपसेविनः ॥ ५.२९.१ ॥

వ్యథితురాలై, నిందారహితురాలై, సంతోషం కోల్పోయి దీనమనస్కురాలైన ఆమెకు, సంపదతో కూడిన మనిషిని సేవకులు సమీపించినట్లు శుభ శకునాలు వచ్చాయి.

5.29.2

तस्याः शुभं वाममरालपक्ष्म-
राज्यावृतं कृष्णविशालशुक्लम्।
प्रास्पन्दतैकं नयनं सुकेश्या
मीनाहतं पद्ममिवाभिताम्रम् ॥ ५.२९.२ ॥

ఆ చక్కటి కేశాలు గల సీత ఎడమ కన్ను, హంస-రెక్కల వంటి రెప్పలతో, నలుపు, విశాలం, తెలుపు భాగాలతో కూడినది, చేపచేత కొట్టబడిన ఎర్రని పద్మంలా శుభంగా కొట్టుకుంది.

5.29.3

भुजश्च चार्वञ्चितवृत्तपीनः
परार्घ्यकालागुरुचन्दनार्हः।
अनुत्तमेनाघ्युषितः प्रियेण
चिरेण वामः समवेपताशु ॥ ५.२९.३ ॥

అందంగా వంగిన, బలిష్ఠమైన, శ్రేష్ఠమైన అగరు-చందనానికి తగిన ఆమె ఎడమ చేయి, అనుత్తమ ప్రియుని చేత చిరకాలం కౌగిలించబడినది, వెంటనే వణికింది.

5.29.4

गजेन्द्रहस्तप्रतिमश्च पीन-
स्तयोर्द्वयोः संहतयोस्तु जातः।
प्रस्पन्दमानः पुनरूरुरस्या
रामं पुरस्तात् स्थितमाचचक्षे ॥ ५.२९.४ ॥

గజరాజు తొండం వంటి పుష్టమైన, దగ్గరగా ఉన్న ఆమె రెండు తొడలలో ఒకటి మళ్లీ కొట్టుకుంది; అది ముందు నిలిచిన రాముని సూచించినట్లు ఉంది.

5.29.5

शुभं पुनर्हेमसमानवर्ण-
मीषद्रजोध्वस्तमिवातुलाक्ष्याः।
वासः स्थितायाः शिखराग्रदन्त्याः
किंचित् परिस्रंसत चारुगात्र्याः ॥ ५.२९.५ ॥

మళ్లీ, సాటిలేని కన్నులు గల, పర్వత శిఖరాల వంటి పళ్లు గల, సుందరాంగి అయిన ఆమె, బంగారు రంగు గల, దుమ్ము అంటినట్లున్న శుభమైన వస్త్రం కొద్దిగా జారింది.

5.29.6

एतैर्निमित्तैरपरैश्च सुभ्रूः
संचोदिता प्रागपि साधुसिद्धैः।
वातातपक्लान्तमिव प्रणष्टं
वर्षेण बीजं प्रतिसंजहर्ष ॥ ५.२९.६ ॥

ఈ శుభ సూచనలతో, ఇతర నిదర్శనాలతో ప్రేరేపితురాలైన సుభ్రూ సీత ముందూ సంతోషించింది; గాలికి, ఎండకు వాడిన విత్తనం వర్షం పడగానే మళ్ళీ చిగురించినట్లు.

5.29.7

तस्याः पुनर्बिम्बफलोपमोष्ठं
स्वक्षिभ्रुकेशान्तमरालपक्ष्म।
वक्त्रं बभासे सितशुक्लदंष्ट्रं
राहोर्मुखाच्चन्द्र इव प्रमुक्तः ॥ ५.२९.७ ॥

ఆమె ముఖం, దొండపండులా ఎర్రని పెదవులతో, కళ్ళు, కనుబొమలు, కేశాంతాలతో అందంగా, వంపు తిరిగిన రెప్పలతో, తెల్లని మెరిసే దంతాలతో, రాహువు నోటి నుండి విడువబడిన చంద్రునిలా ప్రకాశించింది.

5.29.8

सा वीतशोका व्यपनीततन्द्रा
शान्तज्वरा हर्षविबुद्धसत्त्वा।
अशोभतार्या वदनेन शुक्ले
शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन ॥ ५.२९.८ ॥

శోకం విడిచి, అలసట, మగతలు తొలగి, జ్వరం శాంతించి, ఆనందంతో చైతన్యం మేల్కొన్న ఆ ఆర్య తన ముఖంతో ప్రకాశించింది; శుక్ల పక్షంలో ఉదయించిన శీతకిరణ చంద్రునితో రాత్రి ప్రకాశించినట్లు.