ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 5.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.3.1
स लम्बशिखरे लम्बे लम्बतोयदसंनिभे।
सत्त्वमास्थाय मेधावी हनुमान् मारुतात्मजः ॥ ५.३.१ ॥
ଲମ୍ବା ଶିଖରଥିବା, ଲମ୍ବା ଝୁଲୁଥିବା ମେଘ ପରି ସେହି ପର୍ବତ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ, ସାହସର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପବନପୁତ୍ର ହନୁମାନ (ଆଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ)।
5.3.2
निशि लंकां महासत्त्वो विवेश कपिकुञ्जरः।
रम्यकाननतोयाढ्यां पुरीं रावणपालिताम् ॥ ५.३.२ ॥
ମହାସାହସୀ କପିକୁଞ୍ଜର (ହନୁମାନ) ରାତିରେ, ରାବଣ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ, ସୁନ୍ଦର ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଜଳାଶୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ଲଙ୍କା ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
5.3.3
शारदाम्बुधरप्रख्यैर्भवनैरुपशोभिताम्।
सागरोपमनिर्घोषां सागरानिलसेविताम् ॥ ५.३.३ ॥
ଶରତ ଋତୁର ମେଘ ପରି ଭବନରେ ଶୋଭିତ, ସମୁଦ୍ରଗର୍ଜନ ପରି ନିନାଦିତ, ସମୁଦ୍ର ପବନରେ ସେବିତ (ଲଙ୍କା ନଗରୀ)।
5.3.4
सुपुष्टबलसम्पुष्टां यथैव विटपावतीम्।
चारुतोरणनिर्यूहां पाण्डुरद्वारतोरणाम् ॥ ५.३.४ ॥
ନିଜ ସେନାର ବଳରେ ଭଲଭାବେ ପୁଷ୍ଟ, ଶାଖାଯୁକ୍ତ ବୃକ୍ଷ ପରି, ସୁନ୍ଦର ତୋରଣ ଓ ଉଭା ଅଂଶ ଥିବା, ଧଳା ଦ୍ୱାର ଓ ତୋରଣଯୁକ୍ତ (ଲଙ୍କା ନଗରୀ)।
5.3.5
भुजगाचरितां गुप्तां शुभां भोगवतीमिव।
तां सविद्युद्घनाकीर्णां ज्योतिर्गणनिषेविताम् ॥ ५.३.५ ॥
ନାଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଚରିତ, ସୁରକ୍ଷିତ, ଶୁଭ, ଭୋଗବତୀ ନଗରୀ ପରି ସେହି (ଲଙ୍କା), ବିଜୁଳି ଓ ମେଘରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଜ୍ୟୋତିର୍ଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଥିଲା।
5.3.6
चण्डमारुतनिर्ह्रादां यथा चाप्यमरावतीम्।
शातकुम्भेन महता प्राकारेणाभिसंवृताम् ॥ ५.३.६ ॥
ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନର ଗର୍ଜନଯୁକ୍ତ, ଅମରାବତୀ ପରି (ଲଙ୍କା) ବିଶାଳ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୟ ପ୍ରାକାରରେ ଘେରା ଥିଲା।
5.3.7
किङ्किणीजालघोषाभिः पताकाभिरलंकृताम्।
आसाद्य सहसा हृष्टः प्राकारमभिपेदिवान् ॥ ५.३.७ ॥
ଘଂଟିକା ଜାଲର ଧ୍ୱନି ଓ ପତାକାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ସେହି ନଗରୀରେ ପହଞ୍ଚି ହନୁମାନ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ସହସା ପ୍ରାକାର ପାଖକୁ ଗଲେ ।
5.3.8
विस्मयाविष्टहृदयः पुरीमालोक्य सर्वतः।
जाम्बूनदमयैर्द्वारैर्वैदूर्यकृतवेदिकैः ॥ ५.३.८ ॥
ବିସ୍ମୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ହନୁମାନ ଚାରିଆଡ଼େ ନଗରୀକୁ ଦେଖିଲେ; ତାହାର ଦ୍ୱାର ସୁନାର ଓ ବେଦୀ ବୈଡୂର୍ଯ୍ୟର ।
5.3.9
वज्रस्फटिकमुक्ताभिर्मणिकुट्टिमभूषितैः।
तप्तहाटकनिर्यूहै राजतामलपाण्डुरैः ॥ ५.३.९ ॥
ହୀରା, ସ୍ଫଟିକ ଓ ମୁକ୍ତାରେ ଯୁକ୍ତ, ମଣି ଖଚିତ ଚଟାଣରେ ଶୋଭିତ, ତପ୍ତ ସୁନାର ନାଳଯୁକ୍ତ, ରୂପା ପରି ନିର୍ମଳ ଧଳା (ସେହି ନଗରୀ) ।
5.3.10
वैदूर्यकृतसोपानैः स्फाटिकान्तरपांसुभिः।
चारुसंजवनोपेतैः खमिवोत्पतितैः शुभैः ॥ ५.३.१० ॥
ବୈଡୂର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ମିତ ସୋପାନଯୁକ୍ତ, ସ୍ଫଟିକ ଚୂର୍ଣ୍ଣରେ ଭରା, ସୁନ୍ଦର ଆଧାରଯୁକ୍ତ, ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଗଲା ପରି ଶୁଭ (ଗୃହସମୂହ ସହିତ)।
5.3.11
क्रौञ्चबर्हिणसंघुष्टै राजहंसनिषेवितैः।
तूर्याभरणनिर्घोषैः सर्वतः परिनादिताम् ॥ ५.३.११ ॥
କ୍ରୌଞ୍ଚ ଓ ମୟୂରଙ୍କ ରବରେ ମୁଖରିତ, ରାଜହଂସଙ୍କ ସେବିତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ଅଳଙ୍କାରର ଧ୍ୱନିରେ ସର୍ବତ୍ର ନିନାଦିତ (ସେହି ନଗରୀ) ।
5.3.12
वस्वोकसारप्रतिमां समीक्ष्य नगरीं ततः।
खमिवोत्पतितां लंकां जहर्ष हनुमान् कपिः ॥ ५.३.१२ ॥
ବସୁମାନଙ୍କ ନିବାସ ପରି ସେହି ନଗରୀକୁ ଦେଖି, ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଥିବା ପରି ଲଙ୍କାକୁ ଦେଖି, ବାନର ହନୁମାନ ହର୍ଷିତ ହେଲେ ।
5.3.13
तां समीक्ष्य पुरीं लंकां राक्षसाधिपतेः शुभाम्।
अनुत्तमामृद्धिमतीं चिन्तयामास वीर्यवान् ॥ ५.३.१३ ॥
ରାକ୍ଷସାଧିପତିଙ୍କ ସେହି ଶୁଭ, ଅନୁପମ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ଲଙ୍କାନଗରୀକୁ ଦେଖି ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ (ହନୁମାନ) ଚିନ୍ତା କଲେ।
5.3.14
नेयमन्येन नगरी शक्या धर्षयितुं बलात्।
रक्षिता रावणबलैरुद्यतायुधपाणिभिः ॥ ५.३.१४ ॥
ଏହି ନଗରୀକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ବଳରେ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଉଦ୍ୟତ ଅସ୍ତ୍ର ହାତରେ ରାବଣର ସେନା ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛି।
5.3.15
कुमुदाङ्गदयोर्वापि सुषेणस्य महाकपेः।
प्रसिद्धेयं भवेद् भूमिर्मैन्दद्विविदयोरपि ॥ ५.३.१५ ॥
ଏହି ଭୂମି କୁମୁଦ ଓ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ, କିମ୍ବା ମହାକପି ସୁଷେଣଙ୍କ, ଏବଂ ମୈନ୍ଦ ଓ ଦ୍ଵିବିଦଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସାଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ।
5.3.16
विवस्वतस्तनूजस्य हरेश्च कुशपर्वणः।
ऋक्षस्य कपिमुख्यस्य मम चैव गतिर्भवेत् ॥ ५.३.१६ ॥
ବିବସ୍ୱାନ୍ଙ୍କ ପୁତ୍ର (ସୁଗ୍ରୀବ), ହରି (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ପୁତ୍ର (ବାଳି), କୁଶପର୍ବା ନାମକ ଋକ୍ଷ, ଏବଂ କପିପ୍ରମୁଖ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା।
5.3.17
समीक्ष्य च महाबाहो राघवस्य पराक्रमम्।
लक्ष्मणस्य च विक्रान्तमभवत् प्रीतिमान् कपिः ॥ ५.३.१७ ॥
ରାଘବ (ରାମ)ଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ବିକ୍ରମ ବିଚାର କରି, ହେ ମହାବାହୁ, ସେ କପି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
5.3.18
तां रत्नवसनोपेतां गोष्ठागारावतंसिकाम्।
यन्त्रागारस्तनीमृद्धां प्रमदामिव भूषिताम् ॥ ५.३.१८ ॥
ସେ (ଲଙ୍କା) ରତ୍ନବସ୍ତ୍ରରେ ସଜ୍ଜିତା ଥିଲା; ଗୋଶାଳା ଓ ଭଣ୍ଡାର ଗୃହ ତାର ମୁକୁଟ ଥିଲା; ଯନ୍ତ୍ରାଗାର ତାର ସ୍ତନ ପରି ଥିଲା; ସମୃଦ୍ଧ ସେ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତା ଯୁବତୀ ପରି ଥିଲା।
5.3.19
तां नष्टतिमिरां दीपैर्भास्वरैश्च महाग्रहैः।
नगरीं राक्षसेन्द्रस्य स ददर्श महाकपिः ॥ ५.३.१९ ॥
ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୋଇଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୀପ ଓ ମହାଗ୍ରହମାନଙ୍କରେ ଆଲୋକିତ ସେହି ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ନଗରୀକୁ ମହାକପି ଦେଖିଲେ।
5.3.20
अथ सा हरिशार्दूलं प्रविशन्तं महाकपिम्।
नगरी स्वेन रूपेण ददर्श पवनात्मजम् ॥ ५.३.२० ॥
ତା'ପରେ ସେ ନଗରୀ ନିଜ ରୂପରେ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ସେହି ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାକପି, ପବନପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲା।
5.3.21
सा तं हरिवरं दृष्ट्वा लंका रावणपालिता।
स्वयमेवोत्थिता तत्र विकृताननदर्शना ॥ ५.३.२१ ॥
ରାବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ସେହି ଲଙ୍କା, ସେହି ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖି ନିଜେ ସେଠାରେ ଉଠି ଠିଆ ହେଲା; ତାହାର ମୁଖ ବିକୃତ ଦେଖାଗଲା।
5.3.22
पुरस्तात् तस्य वीरस्य वायुसूनोरतिष्ठत।
मुञ्चमाना महानादमब्रवीत् पवनात्मजम् ॥ ५.३.२२ ॥
ସେହି ବୀର ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେ ଠିଆ ହେଲା, ମହାଗର୍ଜନ କରି ପବନପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲା।
5.3.23
कस्त्वं केन च कार्येण इह प्राप्तो वनालय।
कथयस्वेह यत् तत्त्वं यावत् प्राणा धरन्ति ते ॥ ५.३.२३ ॥
ହେ ବନବାସୀ, ତୁମେ କିଏ? କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛ? ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ପ୍ରାଣ ଅଛି, ଏଠାରେ ସତ୍ୟ କୁହ।
5.3.24
न शक्यं खल्वियं लंका प्रवेष्टुं वानर त्वया।
रक्षिता रावणबलैरभिगुप्ता समन्ततः ॥ ५.३.२४ ॥
ହେ ବାନର, ଏହି ଲଙ୍କାରେ ତୁମର ପ୍ରବେଶ ପ୍ରକୃତରେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଚାରିପାଖରୁ ରାବଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ଭଲଭାବେ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
5.3.25
अथ तामब्रवीद् वीरो हनुमानग्रतः स्थिताम्।
कथयिष्यामि तत् तत्त्वं यन्मां त्वं परिपृच्छसे ॥ ५.३.२५ ॥
ଆଗରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ବୀର ହନୁମାନ କହିଲେ, "ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରୁଛ, ସେହି ସତ୍ୟ ମୁଁ କହିବି।"
5.3.26
का त्वं विरूपनयना पुरद्वारेऽवतिष्ठसे।
किमर्थं चापि मां क्रोधान्निर्भर्त्सयसि दारुणे ॥ ५.३.२६ ॥
"ବିକଟ ନୟନା! ତୁମେ କିଏ, ନଗର ଦ୍ୱାରରେ କାହିଁକି ଠିଆ ହୋଇଛ? କ୍ରୋଧରେ ମୋତେ କାହିଁକି ଭୟ ଦେଖାଉଛ, ହେ ନିଷ୍ଠୁରା?"
5.3.27
हनुमद्वचनं श्रुत्वा लंका सा कामरूपिणी।
उवाच वचनं क्रुद्धा परुषं पवनात्मजम् ॥ ५.३.२७ ॥
ହନୁମାନଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ସେହି ଲଙ୍କା, ଯିଏ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରି ପାରେ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ପବନପୁତ୍ରଙ୍କୁ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହିଲା।
5.3.28
अहं राक्षसराजस्य रावणस्य महात्मनः।
आज्ञाप्रतीक्षा दुर्धर्षा रक्षामि नगरीमिमाम् ॥ ५.३.२८ ॥
ମୁଁ ମହାତ୍ମା ରାକ୍ଷସରାଜ ରାବଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାର ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିବା, ଅଜେୟା; ମୁଁ ଏହି ନଗରୀକୁ ରକ୍ଷା କରେ।
5.3.29
न शक्यं मामवज्ञाय प्रवेष्टुं नगरीमिमाम्।
अद्य प्राणैः परित्यक्तः स्वप्स्यसे निहतो मया ॥ ५.३.२९ ॥
ମୋତେ ଅବଜ୍ଞା କରି ଏହି ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଆଜି ପ୍ରାଣ ହରାଇ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ ତୁମେ ଶୋଇବ।
5.3.30
अहं हि नगरी लंका स्वयमेव प्लवङ्गम।
सर्वतः परिरक्षामि अतस्ते कथितं मया ॥ ५.३.३० ॥
ହେ ବାନର! ମୁଁ ନିଜେ ଏହି ଲଙ୍କା ନଗରୀ। ମୁଁ ଚାରିପଟରୁ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରେ; ତେଣୁ ତୁମକୁ ଏହା କହିଲି।
5.3.31
लंकाया वचनं श्रुत्वा हनुमान् मारुतात्मजः।
यत्नवान् स हरिश्रेष्ठः स्थितः शैल इवापरः ॥ ५.३.३१ ॥
ଲଙ୍କାର ବଚନ ଶୁଣି ପବନପୁତ୍ର ହନୁମାନ, ସାବଧାନ ସେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନ୍ୟ ଏକ ପର୍ବତ ପରି ଠିଆ ହେଲେ।
5.3.32
स तां स्त्रीरूपविकृतां दृष्ट्वा वानरपुङ्गवः।
आबभाषेऽथ मेधावी सत्त्ववान् प्लवगर्षभः ॥ ५.३.३२ ॥
ସ୍ତ୍ରୀରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ତାକୁ ଦେଖି ସେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ ସେହି କପିବୃଷଭ ତା'ପରେ କହିଲେ।
5.3.33
द्रक्ष्यामि नगरीं लंकां साट्टप्राकारतोरणाम्।
इत्यर्थमिह सम्प्राप्तः परं कौतूहलं हि मे ॥ ५.३.३३ ॥
ଅଟ୍ଟାଳିକା, ପ୍ରାକାର ଓ ତୋରଣ ସହିତ ଲଙ୍କା ନଗରୀ ଦେଖିବି — ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ମୋର ବଡ଼ କୌତୂହଳ ଅଛି।
5.3.34
वनान्युपवनानीह लंकायाः काननानि च।
सर्वतो गृहमुख्यानि द्रष्टुमागमनं हि मे ॥ ५.३.३४ ॥
ଏଠାରେ ଲଙ୍କାର ବନ, ଉପବନ, କାନନ ଏବଂ ସବୁ ଦିଗର ପ୍ରଧାନ ଗୃହ ଦେଖିବା ପାଇଁ ହିଁ ମୋର ଆସିବା।
5.3.35
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा लंका सा कामरूपिणी।
भूय एव पुनर्वाक्यं बभाषे परुषाक्षरम् ॥ ५.३.३५ ॥
ତାର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣକାରିଣୀ ସେ ଲଙ୍କା ପୁଣି କଠୋର ବାକ୍ୟରେ କହିଲା।
5.3.36
मामनिर्जित्य दुर्बुद्धे राक्षसेश्वरपालिताम्।
न शक्यं ह्यद्य ते द्रष्टुं पुरीयं वानराधम ॥ ५.३.३६ ॥
ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି, ବାନରାଧମ! ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଏହି ନଗରୀକୁ ମୋତେ ଜିତି ନ ହେଲେ ଆଜି ତୁମେ ଦେଖି ପାରିବ ନାହିଁ।
5.3.37
ततः स हरिशार्दूलस्तामुवाच निशाचरीम्।
दृष्ट्वा पुरीमिमां भद्रे पुनर्यास्ये यथागतम् ॥ ५.३.३७ ॥
ଏଥିରେ ସେ ବାନର-ଶାର୍ଦୂଳ ସେହି ନିଶାଚରୀକୁ କହିଲେ: ହେ ଭଦ୍ରେ, ଏହି ନଗରୀ ଦେଖିବା ପରେ ମୁଁ ଯେଉଁ ପଥରେ ଆସିଥିଲି ସେହି ପଥରେ ଫେରିଯିବି।
5.3.38
ततः कृत्वा महानादं सा वै लंका भयंकरम्।
तलेन वानरश्रेष्ठं ताडयामास वेगिता ॥ ५.३.३८ ॥
ଏଥିରେ ଭୟଙ୍କର ମହାନାଦ କରି ସେହି ଲଙ୍କା ବେଗରେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ହାତର ତଳୁଆରେ ମାରିଲା।
5.3.39
ततः स हरिशार्दूलो लंकया ताडितो भृशम्।
ननाद सुमहानादं वीर्यवान् मारुतात्मजः ॥ ५.३.३९ ॥
ଏଥିରେ ଲଙ୍କାର ଆଘାତରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆହତ ହୋଇ ସେହି ବାନର-ଶାର୍ଦୂଳ, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ମାରୁତ-ପୁତ୍ର ମହାନାଦ କଲେ।
5.3.40
ततः संवर्तयामास वामहस्तस्य सोऽङ्गुलीः।
मुष्टिनाभिजघानैनां हनुमान् क्रोधर्मूच्छितः ॥ ५.३.४० ॥
ଏଥିରେ ହନୁମାନ ବାମ ହାତର ଆଙ୍ଗୁଳିଗୁଡ଼ିକୁ ମୋଡ଼ି ମୁଷ୍ଟି କରି କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ ତାକୁ ମାରିଲେ।
5.3.41
स्त्री चेति मन्यमानेन नातिक्रोधः स्वयं कृतः।
सा तु तेन प्रहारेण विह्वलाङ्गी निशाचरी।
पपात सहसा भूमौ विकृताननदर्शना ॥ ५.३.४१ ॥
"ଏ ସ୍ତ୍ରୀ" ବୋଲି ଭାବି ସେ ନିଜେ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧ କରିନଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେହି ଆଘାତରେ ଅଙ୍ଗ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ ସେହି ନିଶାଚରୀ ସହସା ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା; ତା'ର ମୁଖ ବିକୃତ ଦେଖାଗଲା।
5.3.42
ततस्तु हनुमान् वीरस्तां दृष्ट्वा विनिपातिताम्।
कृपां चकार तेजस्वी मन्यमानः स्त्रियं च ताम् ॥ ५.३.४२ ॥
ଏଥିରେ ବୀର ହନୁମାନ ତାକୁ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି, ସ୍ତ୍ରୀ ବୋଲି ଭାବି ତେଜସ୍ୱୀ ହନୁମାନ ତା'ପ୍ରତି କରୁଣା କଲେ।
5.3.43
ततो वै भृशमुद्विग्ना लंका सा गद्गदाक्षरम्।
उवाचागर्वितं वाक्यं हनुमन्तं प्लवङ्गमम् ॥ ५.३.४३ ॥
ତେବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ଲଙ୍କା ଗଦ୍ଗଦ ସ୍ୱରରେ, ଗର୍ବରହିତ ବାକ୍ୟରେ, ଡେଇଁଥିବା ବାନର ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲା।
5.3.44
प्रसीद सुमहाबाहो त्रायस्व हरिसत्तम।
समये सौम्य तिष्ठन्ति सत्त्ववन्तो महाबलाः ॥ ५.३.४४ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ; ହେ ହରିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ହେ ସୌମ୍ୟ, ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣୀ ଓ ମହାବଳୀମାନେ ନିଜ ନିୟମରେ ସ୍ଥିର ରୁହନ୍ତି।
5.3.45
अहं तु नगरी लंका स्वयमेव प्लवङ्गम।
निर्जिताहं त्वया वीर विक्रमेण महाबल ॥ ५.३.४५ ॥
ମୁଁ ନିଜେ ଲଙ୍କା ନଗରୀ। ହେ ଡେଇଁଥିବା, ହେ ବୀର, ହେ ମହାବଳୀ, ତୁମ ପରାକ୍ରମରେ ମୁଁ ପରାସ୍ତ ହୋଇଛି।
5.3.46
इदं च तथ्यं शृणु मे ब्रुवन्त्या वै हरीश्वर।
स्वयं स्वयम्भुवा दत्तं वरदानं यथा मम ॥ ५.३.४६ ॥
ହେ ହରୀଶ୍ୱର, ମୁଁ କହୁଥିବା ଏହି ସତ୍ୟ ଶୁଣ। ସ୍ୱୟଂଭୂ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ମୋତେ ଯେଉଁ ବର ଦେଇଥିଲେ ତାହା ଏହିପରି।
5.3.47
यदा त्वां वानरः कश्चिद् विक्रमाद् वशमानयेत्।
तदा त्वया हि विज्ञेयं रक्षसां भयमागतम् ॥ ५.३.४७ ॥
ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବାନର ପରାକ୍ରମରେ ତୁମକୁ ବଶ କରିବ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭୟ ଆସିଛି।
5.3.48
स हि मे समयः सौम्य प्राप्तोऽद्य तव दर्शनात्।
स्वयम्भूविहितः सत्यो न तस्यास्ति व्यतिक्रमः ॥ ५.३.४८ ॥
ହେ ସୌମ୍ୟ, ମୋର ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଆଜି ତୁମକୁ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ଆସିଛି। ସ୍ୱୟଂଭୂ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସେ ସତ୍ୟ; ତାହାର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ନାହିଁ।
5.3.49
सीतानिमित्तं राज्ञस्तु रावणस्य दुरात्मनः।
रक्षसां चैव सर्वेषां विनाशः समुपागतः ॥ ५.३.४९ ॥
ସୀତାଙ୍କ କାରଣରୁ ଦୁରାତ୍ମା ରାଜା ରାବଣ ଓ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସଙ୍କର ବିନାଶ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇଛି।
5.3.50
तत् प्रविश्य हरिश्रेष्ठ पुरीं रावणपालिताम्।
विधत्स्व सर्वकार्याणि यानि यानीह वाञ्छसि ॥ ५.३.५० ॥
ତେଣୁ, ହେ ହରିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାବଣ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ଏହି ପୁରୀରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଏଠାରେ ତୁମେ ଯାହା ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କର।
5.3.51
प्रविश्य शापोपहतां हरीश्वर
पुरीं शुभां राक्षसमुख्यपालिताम्।
यदृच्छया त्वं जनकात्मजां सतीं
विमार्ग सर्वत्र गतो यथासुखम् ॥ ५.३.५१ ॥
ହେ ହରୀଶ୍ୱର, ଶାପଗ୍ରସ୍ତ, ପ୍ରମୁଖ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଏହି ଶୁଭ ପୁରୀରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ତୁମ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସର୍ବତ୍ର ଯାଇ ସତୀ ଜନକାତ୍ମଜାଙ୍କୁ ଖୋଜ।