Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.3.1
स लम्बशिखरे लम्बे लम्बतोयदसंनिभे।
सत्त्वमास्थाय मेधावी हनुमान् मारुतात्मजः ॥ ५.३.१ ॥
Auf jenem hohen Gipfel stehend, der einer langen, herabhängenden Regenwolke glich, fasste der weise Hanumān, Sohn des Windgottes, Mut und bereitete sich vor (weiterzugehen).
5.3.2
निशि लंकां महासत्त्वो विवेश कपिकुञ्जरः।
रम्यकाननतोयाढ्यां पुरीं रावणपालिताम् ॥ ५.३.२ ॥
Bei Nacht betrat der hochherzige Hanumān, der Elefant unter den Affen, die Stadt Laṅkā, reich an lieblichen Hainen und Gewässern, von Rāvaṇa beschützt.
5.3.3
शारदाम्बुधरप्रख्यैर्भवनैरुपशोभिताम्।
सागरोपमनिर्घोषां सागरानिलसेविताम् ॥ ५.३.३ ॥
Geschmückt mit Gebäuden wie Herbstwolken, mit einem Getöse wie das des Meeres, umweht von der Meeresbrise: die Stadt Laṅkā.
5.3.4
सुपुष्टबलसम्पुष्टां यथैव विटपावतीम्।
चारुतोरणनिर्यूहां पाण्डुरद्वारतोरणाम् ॥ ५.३.४ ॥
Wohlgenährt von der Kraft ihres Heeres, wie ein Baum voller Äste, mit schönen Bögen und Vorsprüngen, mit weißen Toren und Bögen: die Stadt Laṅkā.
5.3.5
भुजगाचरितां गुप्तां शुभां भोगवतीमिव।
तां सविद्युद्घनाकीर्णां ज्योतिर्गणनिषेविताम् ॥ ५.३.५ ॥
Von Schlangen bewohnt, wohl bewacht und schön, wie die Stadt Bhogavatī: jenes Laṅkā, übersät mit Blitzen und Wolken, umgeben von Scharen leuchtender Lichter.
5.3.6
चण्डमारुतनिर्ह्रादां यथा चाप्यमरावतीम्।
शातकुम्भेन महता प्राकारेणाभिसंवृताम् ॥ ५.३.६ ॥
Vom Brausen des wilden Windes erfüllt und Amarāvatī gleichend, war Laṅkā von einem großen goldenen Wall umschlossen.
5.3.7
किङ्किणीजालघोषाभिः पताकाभिरलंकृताम्।
आसाद्य सहसा हृष्टः प्राकारमभिपेदिवान् ॥ ५.३.७ ॥
Als er die mit Fahnen geschmückte Stadt erreichte, die vom Klang der Glockennetze widerhallte, ging Hanumān erfreut plötzlich zur Mauer.
5.3.8
विस्मयाविष्टहृदयः पुरीमालोक्य सर्वतः।
जाम्बूनदमयैर्द्वारैर्वैदूर्यकृतवेदिकैः ॥ ५.३.८ ॥
Mit staunendem Herzen betrachtete Hanumān die Stadt von allen Seiten: ihre Tore waren aus Gold, ihre Plattformen aus Katzenaugen-Edelsteinen gefertigt.
5.3.9
वज्रस्फटिकमुक्ताभिर्मणिकुट्टिमभूषितैः।
तप्तहाटकनिर्यूहै राजतामलपाण्डुरैः ॥ ५.३.९ ॥
Geschmückt mit Diamanten, Kristall und Perlen, mit edelsteinverzierten Böden, Rinnen aus geschmolzenem Gold, blass und rein wie Silber.
5.3.10
वैदूर्यकृतसोपानैः स्फाटिकान्तरपांसुभिः।
चारुसंजवनोपेतैः खमिवोत्पतितैः शुभैः ॥ ५.३.१० ॥
Mit Treppen aus Katzenaugen-Edelsteinen und Kristallstaub dazwischen, mit schönen Stützen, glückverheißende Gebäude, als wären sie in den Himmel emporgestiegen.
5.3.11
क्रौञ्चबर्हिणसंघुष्टै राजहंसनिषेवितैः।
तूर्याभरणनिर्घोषैः सर्वतः परिनादिताम् ॥ ५.३.११ ॥
Widerhallend vom Rufen der Kraniche und Pfauen, bevölkert von königlichen Schwänen, auf allen Seiten erklingend vom Klang der Musikinstrumente und Schmuckstücke.
5.3.12
वस्वोकसारप्रतिमां समीक्ष्य नगरीं ततः।
खमिवोत्पतितां लंकां जहर्ष हनुमान् कपिः ॥ ५.३.१२ ॥
Als er jene Stadt, gleich der Wohnstatt der Vasus, und Laṅkā, wie in den Himmel erhoben, erblickt hatte, freute sich der Affe Hanumān.
5.3.13
तां समीक्ष्य पुरीं लंकां राक्षसाधिपतेः शुभाम्।
अनुत्तमामृद्धिमतीं चिन्तयामास वीर्यवान् ॥ ५.३.१३ ॥
Nachdem er die prächtige, unvergleichliche und wohlhabende Stadt Laṅkā des Herrn der Rākṣasas betrachtet hatte, dachte der Tapfere nach.
5.3.14
नेयमन्येन नगरी शक्या धर्षयितुं बलात्।
रक्षिता रावणबलैरुद्यतायुधपाणिभिः ॥ ५.३.१४ ॥
Diese Stadt kann von keinem anderen gewaltsam angegriffen werden, denn sie wird von Rāvaṇas Heer mit erhobenen Waffen bewacht.
5.3.15
कुमुदाङ्गदयोर्वापि सुषेणस्य महाकपेः।
प्रसिद्धेयं भवेद् भूमिर्मैन्दद्विविदयोरपि ॥ ५.३.१५ ॥
Dieses Gebiet könnte von Kumuda und Aṅgada, oder vom großen Affen Suṣeṇa, und auch von Maindа und Dvivida erreicht werden.
5.3.16
विवस्वतस्तनूजस्य हरेश्च कुशपर्वणः।
ऋक्षस्य कपिमुख्यस्य मम चैव गतिर्भवेत् ॥ ५.३.१६ ॥
Der Zugang zu diesem Ort wäre möglich für den Sohn des Vivasvat, den Sohn des Hari, den Bären Kuśaparvan, den Anführer der Affen und auch für mich.
5.3.17
समीक्ष्य च महाबाहो राघवस्य पराक्रमम्।
लक्ष्मणस्य च विक्रान्तमभवत् प्रीतिमान् कपिः ॥ ५.३.१७ ॥
Nachdem er die Tapferkeit Rāghavas und die Tüchtigkeit Lakṣmaṇas bedacht hatte, o Starkarmiger, wurde der Affe froh.
5.3.18
तां रत्नवसनोपेतां गोष्ठागारावतंसिकाम्।
यन्त्रागारस्तनीमृद्धां प्रमदामिव भूषिताम् ॥ ५.३.१८ ॥
Sie (Laṅkā) war mit Gewändern aus Juwelen geschmückt, mit Viehställen und Vorratshäusern als Krone, mit Waffenlagern als Brüsten, wohlhabend, wie eine mit Schmuck geschmückte Frau.
5.3.19
तां नष्टतिमिरां दीपैर्भास्वरैश्च महाग्रहैः।
नगरीं राक्षसेन्द्रस्य स ददर्श महाकपिः ॥ ५.३.१९ ॥
Jene Stadt des Herrn der Rākṣasas, deren Finsternis von hellen Lampen und großen Planeten vertrieben war, sah der große Affe.
5.3.20
अथ सा हरिशार्दूलं प्रविशन्तं महाकपिम्।
नगरी स्वेन रूपेण ददर्श पवनात्मजम् ॥ ५.३.२० ॥
Da sah jene Stadt in ihrer eigenen Gestalt den großen Affen, den Tiger unter den Affen, den Sohn des Windes, der eintrat.
5.3.21
सा तं हरिवरं दृष्ट्वा लंका रावणपालिता।
स्वयमेवोत्थिता तत्र विकृताननदर्शना ॥ ५.३.२१ ॥
Jenes Laṅkā, von Rāvaṇa beschützt, erhob sich, als sie jenen besten der Affen sah, von selbst, ihr Antlitz verzerrt und schrecklich anzusehen.
5.3.22
पुरस्तात् तस्य वीरस्य वायुसूनोरतिष्ठत।
मुञ्चमाना महानादमब्रवीत् पवनात्मजम् ॥ ५.३.२२ ॥
Sie stellte sich vor jenen Helden, den Sohn des Windes, und, einen großen Schrei ausstoßend, sprach sie zum Sohn des Windes.
5.3.23
कस्त्वं केन च कार्येण इह प्राप्तो वनालय।
कथयस्वेह यत् तत्त्वं यावत् प्राणा धरन्ति ते ॥ ५.३.२३ ॥
Waldbewohner, wer bist du, und zu welchem Zweck bist du hierher gekommen? Sag hier die Wahrheit, solange dir das Leben bleibt.
5.3.24
न शक्यं खल्वियं लंका प्रवेष्टुं वानर त्वया।
रक्षिता रावणबलैरभिगुप्ता समन्ततः ॥ ५.३.२४ ॥
Affe, es ist wahrlich nicht möglich, dass du in dieses Laṅkā eintrittst; es wird von allen Seiten gut von Rāvaṇas Streitkräften bewacht.
5.3.25
अथ तामब्रवीद् वीरो हनुमानग्रतः स्थिताम्।
कथयिष्यामि तत् तत्त्वं यन्मां त्वं परिपृच्छसे ॥ ५.३.२५ ॥
Da sprach der Held Hanumān zu ihr, die vor ihm stand: "Ich werde dir die Wahrheit sagen, nach der du fragst."
5.3.26
का त्वं विरूपनयना पुरद्वारेऽवतिष्ठसे।
किमर्थं चापि मां क्रोधान्निर्भर्त्सयसि दारुणे ॥ ५.३.२६ ॥
"Wer bist du, mit den abscheulichen Augen, die am Stadttor steht? Und warum bedrohst du mich im Zorn, o Grausame?"
5.3.27
हनुमद्वचनं श्रुत्वा लंका सा कामरूपिणी।
उवाच वचनं क्रुद्धा परुषं पवनात्मजम् ॥ ५.३.२७ ॥
Als Laṅkā Hanumāns Worte hörte, die jede Gestalt annehmen konnte, sprach sie zornig harte Worte zum Sohn des Windes.
5.3.28
अहं राक्षसराजस्य रावणस्य महात्मनः।
आज्ञाप्रतीक्षा दुर्धर्षा रक्षामि नगरीमिमाम् ॥ ५.३.२८ ॥
Ich bin die Unbezwingliche, die auf den Befehl des großherzigen Königs der Rākṣasas, Rāvaṇa, wartet; ich bewache diese Stadt.
5.3.29
न शक्यं मामवज्ञाय प्रवेष्टुं नगरीमिमाम्।
अद्य प्राणैः परित्यक्तः स्वप्स्यसे निहतो मया ॥ ५.३.२९ ॥
Es ist nicht möglich, diese Stadt zu betreten, wenn du mich verachtest; heute wirst du, des Lebens beraubt und von mir erschlagen, schlafen.
5.3.30
अहं हि नगरी लंका स्वयमेव प्लवङ्गम।
सर्वतः परिरक्षामि अतस्ते कथितं मया ॥ ५.३.३० ॥
O Affe! Ich selbst bin die Stadt Laṅkā; ich bewache sie von allen Seiten, und darum habe ich dir dies gesagt.
5.3.31
लंकाया वचनं श्रुत्वा हनुमान् मारुतात्मजः।
यत्नवान् स हरिश्रेष्ठः स्थितः शैल इवापरः ॥ ५.३.३१ ॥
Als er Laṅkās Worte hörte, stand Hanumān, Sohn des Windes, der wachsame Beste der Affen, da wie ein zweiter Berg.
5.3.32
स तां स्त्रीरूपविकृतां दृष्ट्वा वानरपुङ्गवः।
आबभाषेऽथ मेधावी सत्त्ववान् प्लवगर्षभः ॥ ५.३.३२ ॥
Als er sie in Frauengestalt verwandelt sah, sprach da der weise und standhafte beste der Affen, der vorzüglichste Springer.
5.3.33
द्रक्ष्यामि नगरीं लंकां साट्टप्राकारतोरणाम्।
इत्यर्थमिह सम्प्राप्तः परं कौतूहलं हि मे ॥ ५.३.३३ ॥
Ich werde die Stadt Laṅkā mit ihren Türmen, Wällen und Toren sehen; zu diesem Zweck bin ich hierher gekommen, und meine Neugier ist groß.
5.3.34
वनान्युपवनानीह लंकायाः काननानि च।
सर्वतो गृहमुख्यानि द्रष्टुमागमनं हि मे ॥ ५.३.३४ ॥
Mein Kommen hierher geschieht gewiss, um die Wälder, Haine und Gehölze Laṅkās und die Hauptgebäude ringsum zu sehen.
5.3.35
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा लंका सा कामरूपिणी।
भूय एव पुनर्वाक्यं बभाषे परुषाक्षरम् ॥ ५.३.३५ ॥
Als sie seine Worte hörte, sprach Laṅkā, die jede Gestalt nach Belieben annehmen konnte, wieder in harten Worten.
5.3.36
मामनिर्जित्य दुर्बुद्धे राक्षसेश्वरपालिताम्।
न शक्यं ह्यद्य ते द्रष्टुं पुरीयं वानराधम ॥ ५.३.३६ ॥
O Törichter, niedrigster der Affen! Ohne mich zu besiegen, die vom Herrn der Rākṣasas beschützt wird, kannst du diese Stadt heute nicht sehen.
5.3.37
ततः स हरिशार्दूलस्तामुवाच निशाचरीम्।
दृष्ट्वा पुरीमिमां भद्रे पुनर्यास्ये यथागतम् ॥ ५.३.३७ ॥
Da sprach jener Tiger unter den Affen zu jener Nachtwandlerin: O gute Frau, nachdem ich diese Stadt gesehen habe, werde ich zurückkehren, wie ich gekommen bin.
5.3.38
ततः कृत्वा महानादं सा वै लंका भयंकरम्।
तलेन वानरश्रेष्ठं ताडयामास वेगिता ॥ ५.३.३८ ॥
Da stieß Laṅkā, einen furchtbaren gewaltigen Schrei ausstoßend, rasch mit der flachen Hand auf den besten der Affen.
5.3.39
ततः स हरिशार्दूलो लंकया ताडितो भृशम्।
ननाद सुमहानादं वीर्यवान् मारुतात्मजः ॥ ५.३.३९ ॥
Da stieß jener Tiger unter den Affen, der mächtige Sohn des Windgottes, von Laṅkā schwer getroffen, ein gewaltiges Gebrüll aus.
5.3.40
ततः संवर्तयामास वामहस्तस्य सोऽङ्गुलीः।
मुष्टिनाभिजघानैनां हनुमान् क्रोधर्मूच्छितः ॥ ५.३.४० ॥
Da krümmte Hanumān, von Zorn übermannt, die Finger seiner linken Hand zur Faust und schlug sie damit.
5.3.41
स्त्री चेति मन्यमानेन नातिक्रोधः स्वयं कृतः।
सा तु तेन प्रहारेण विह्वलाङ्गी निशाचरी।
पपात सहसा भूमौ विकृताननदर्शना ॥ ५.३.४१ ॥
In dem Gedanken: »Sie ist eine Frau«, zeigte er selbst keinen übermäßigen Zorn. Doch vom Schlag getroffen, die Glieder wirr, stürzte die Nachtwandlerin plötzlich zu Boden, ihr Gesicht verzerrt.
5.3.42
ततस्तु हनुमान् वीरस्तां दृष्ट्वा विनिपातिताम्।
कृपां चकार तेजस्वी मन्यमानः स्त्रियं च ताम् ॥ ५.३.४२ ॥
Da sah der Held Hanumān sie gefallen, hielt sie für eine Frau, und der strahlende Held erwies ihr Mitleid.
5.3.43
ततो वै भृशमुद्विग्ना लंका सा गद्गदाक्षरम्।
उवाचागर्वितं वाक्यं हनुमन्तं प्लवङ्गमम् ॥ ५.३.४३ ॥
Da sprach Laṅkā, tief erregt, mit stockender Stimme und ohne Hochmut zu Hanumān, dem springenden Affen.
5.3.44
प्रसीद सुमहाबाहो त्रायस्व हरिसत्तम।
समये सौम्य तिष्ठन्ति सत्त्ववन्तो महाबलाः ॥ ५.३.४४ ॥
Sei gnädig, o Starkarmiger; beschütze mich, bester der Affen. O Sanfter, die Tugendhaften und Mächtigen stehen zu ihrer festgesetzten Zeit.
5.3.45
अहं तु नगरी लंका स्वयमेव प्लवङ्गम।
निर्जिताहं त्वया वीर विक्रमेण महाबल ॥ ५.३.४५ ॥
Ich selbst bin die Stadt Laṅkā. O Springer, o Held, o Mächtiger, ich bin von deiner Tapferkeit besiegt worden.
5.3.46
इदं च तथ्यं शृणु मे ब्रुवन्त्या वै हरीश्वर।
स्वयं स्वयम्भुवा दत्तं वरदानं यथा मम ॥ ५.३.४६ ॥
Höre diese Wahrheit, die ich dir sage, o Herr der Affen. Dies ist die Gabe, die Brahmā, der Selbstentstandene, mir selbst verliehen hat.
5.3.47
यदा त्वां वानरः कश्चिद् विक्रमाद् वशमानयेत्।
तदा त्वया हि विज्ञेयं रक्षसां भयमागतम् ॥ ५.३.४७ ॥
Wenn irgendein Affe dich durch seine Tapferkeit in seine Gewalt bringt, dann sollst du wissen, dass den Rākṣasas die Furcht gekommen ist.
5.3.48
स हि मे समयः सौम्य प्राप्तोऽद्य तव दर्शनात्।
स्वयम्भूविहितः सत्यो न तस्यास्ति व्यतिक्रमः ॥ ५.३.४८ ॥
O Sanfter, jene mir bestimmte Zeit ist heute durch deinen Anblick gekommen. Vom Selbstentstandenen verordnet, ist sie wahr, und ihr gibt es keine Übertretung.
5.3.49
सीतानिमित्तं राज्ञस्तु रावणस्य दुरात्मनः।
रक्षसां चैव सर्वेषां विनाशः समुपागतः ॥ ५.३.४९ ॥
Wegen Sītā ist der Untergang des bösen Königs Rāvaṇa und aller Rākṣasas nahe gekommen.
5.3.50
तत् प्रविश्य हरिश्रेष्ठ पुरीं रावणपालिताम्।
विधत्स्व सर्वकार्याणि यानि यानीह वाञ्छसि ॥ ५.३.५० ॥
Daher, bester der Affen, betritt diese von Rāvaṇa beschützte Stadt und vollbringe alle Aufgaben, die du hier wünschst.
5.3.51
प्रविश्य शापोपहतां हरीश्वर
पुरीं शुभां राक्षसमुख्यपालिताम्।
यदृच्छया त्वं जनकात्मजां सतीं
विमार्ग सर्वत्र गतो यथासुखम् ॥ ५.३.५१ ॥
Herr der Affen, betritt diese schöne, durch einen Fluch geplagte, von den obersten Rākṣasas beschützte Stadt und suche die treue Tochter Janakas, wohin du willst.