رامايانا فالميكي · السارغا 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
ततः शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्संघातपिंगलम् ॥ ५.३२.१ ॥
فلما رأته مختبئاً بين الأغصان، واضطرب قلبها، نظرت إليه، ملفوفاً بثوب أبيض، أصفر كأنه كتلة من البرق.
5.32.2
सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम्।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ॥ ५.३२.२ ॥
هناك رأت القرد، جالساً في تواضع، يتكلم بلطف، يشبه كومة من أزهار الأشوكا المتفتحة، بعينين كالذهب المصهور.
5.32.3
साथ दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदवस्थितम्।
मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ॥ ५.३२.३ ॥
فلما رأت أفضل القرود واقفاً في تواضع، تأملت مايثيلي، واستولى عليها عجب عظيم.
5.32.4
अहो भीममिदं सत्त्वं वानरस्य दुरासदम्।
दुर्निरीक्ष्यमिदं मत्वा पुनरेव मुमोह सा ॥ ५.३२.४ ॥
آه! صورة هذا القرد مرعبة وعسيرة الاقتراب، يصعب حتى النظر إليها. فكرت هكذا، فأغمي عليها من جديد.
5.32.5
विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता।
राम रामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ॥ ५.३२.५ ॥
أضناها الخوف وأنهكها الحزن، فراحت سيتا المشرقة تندب بحرقة، صائحةً: «راما، راما!» و«لكشمانا!».
5.32.6
रुरोद सहसा सीता मन्दमन्दस्वरा सती।
साथ दृष्ट्वा हरिवरं विनीतवदुपागतम्।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥ ५.३२.६ ॥
بكت الفاضلة سيتا فجأة بصوت خافت منخفض. ثم رأت أفضل القرود يقترب في تواضع، فتأملت مايثيلي: «أهذا حلم؟»، هكذا فكرت المرأة المشرقة.
5.32.7
सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं
शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम्।
ददर्श पिंगप्रवरं महार्हं
वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥ ५.३२.७ ॥
نظرت إليه، ذا الوجه العريض المنحني، خادم ملك القرود الذي ينفذ الأوامر، فرأت ابن الريح، ذا اللون الأصفر المحمر، الثمين، أفضل الحكماء.
5.32.8
सा तं समीक्ष्यैव भृशं विपन्ना
गतासुकल्पेव बभूव सीता।
चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य चैवं
विचिन्तयामास विशालनेत्रा ॥ ५.३२.८ ॥
ما إن رأته حتى اضطربت اضطرابًا شديدًا وصارت كمن فارقته الأنفاس؛ وبعد زمن طويل استعادت وعيها، فتفكرت هكذا، ذات العينين الواسعتين.
5.32.9
स्वप्नो मयायं विकृतोऽद्य दृष्टः
शाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः।
स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥ ५.३२.९ ॥
لقد رأيت اليوم هذا الحلم: قرد مشوّه تحرّمه الكتب المقدسة. فليكن السلام لراما ولاكشمانا، وكذلك لأبي الملك جاناكا.
5.32.10
स्वप्नो हि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा
शोकेन दुःखेन च पीडितायाः।
सुखं हि मे नास्ति यतो विहीना
तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ॥ ५.३२.१० ॥
هذا ليس حلمًا، ولم أنم. وأنا المعذبة بالحزن والألم لا سعادة لي، إذ أنا منفصلة عمّن وجهه كالبدر الكامل.
5.32.11
रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या
विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव।
तस्यानुरूपं च कथां तदर्था-
मेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.११ ॥
أفكّر فيه دائمًا بقلبي، وأنادي بلساني «راما، راما»، وأروي القصة اللائقة به والمتعلقة به وحده؛ وهكذا أراه وهكذا أسمعه.
5.32.12
अहं हि तस्याद्य मनोभवेन
सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव
तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.१२ ॥
أنا اليوم معذّبة بمانوبهافا (إله الحب) بسببه؛ جميع مشاعري متعلّقة به. وأنا أفكّر فيه دائمًا وحده، فأراه هكذا وأسمعه هكذا.
5.32.13
मनोरथः स्यादिति चिन्तयामि
तथापि बुद्ध्यापि वितर्कयामि।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं
सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥ ५.३२.१३ ॥
أظنّ أن هذا قد يكون مجرّد وهم من رغبتي؛ ومع ذلك أتدبّر ذلك بعقلي. فهو لا صورة له، فلماذا يكلّمني هذا الذي له صورة واضحة؟
5.32.14
नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे
स्वयम्भुवे चैव हुताशनाय।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो
वनौकसा तच्च तथास्तु नान्यथा ॥ ५.३२.१४ ॥
السلام على بريهاسباتي سيّد الكلام؛ والسلام على إندرا حامل الصاعقة، وعلى براهما الوجود بذاته، وكذلك على أغني. فليتحقّق ما قاله هذا الساكن في الغابة أمامي هكذا تمامًا، لا على غيره.