വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
ततः शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्संघातपिंगलम् ॥ ५.३२.१ ॥
അപ്പോൾ ശാഖകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവനെ കണ്ട്, മനസ്സിളകിയവളായി, വെളുത്ത വസ്ത്രം ചുറ്റിയവനും മിന്നൽക്കൂട്ടം പോലെ പിംഗല വർണ്ണമുള്ളവനുമായ അവനെ (കണ്ടു).
5.32.2
सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम्।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ॥ ५.३२.२ ॥
അവിടെ വിനയത്തോടെ ഇരുന്ന്, മധുരമായി സംസാരിക്കുന്ന ആ കുരങ്ങനെ അവൾ കണ്ടു; വിരിഞ്ഞ അശോകപുഷ്പങ്ങളുടെ കൂമ്പാരം പോലെ തോന്നിക്കുന്നവനും, ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണം പോലെ കണ്ണുള്ളവനുമായ അവനെ (കണ്ടു).
5.32.3
साथ दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदवस्थितम्।
मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ॥ ५.३२.३ ॥
അപ്പോൾ വിനയത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ആ വാനരശ്രേഷ്ഠനെ കണ്ട് മൈഥിലി ചിന്തിച്ചു; അവൾ വലിയ വിസ്മയം പൂണ്ടു.
5.32.4
अहो भीममिदं सत्त्वं वानरस्य दुरासदम्।
दुर्निरीक्ष्यमिदं मत्वा पुनरेव मुमोह सा ॥ ५.३२.४ ॥
അയ്യോ! ഈ വാനരന്റെ രൂപം അത്യന്തം ഭയങ്കരവും സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമാണ്; ഇതു നോക്കുന്നതുപോലും ദുഷ്കരം എന്നു കരുതി അവൾ വീണ്ടും മോഹാലസ്യപ്പെട്ടു.
5.32.5
विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता।
राम रामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ॥ ५.३२.५ ॥
ഭയത്താൽ മോഹിതയും ദുഃഖത്താൽ പീഡിതയുമായ ആ ഭാമിനി സീത, "രാമാ! രാമാ!" എന്നും "ലക്ഷ്മണാ!" എന്നും വിളിച്ച് അത്യന്തം കരുണയോടെ വിലപിച്ചു.
5.32.6
रुरोद सहसा सीता मन्दमन्दस्वरा सती।
साथ दृष्ट्वा हरिवरं विनीतवदुपागतम्।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥ ५.३२.६ ॥
സതിയായ സീത പെട്ടെന്ന് മന്ദമായ സ്വരത്തിൽ കരഞ്ഞു. അപ്പോൾ വിനയത്തോടെ അടുത്തെത്തിയ ആ വാനരശ്രേഷ്ഠനെ കണ്ട് മൈഥിലി "ഇതൊരു സ്വപ്നമാണോ?" എന്ന് ചിന്തിച്ചു; ആ ഭാമിനി അങ്ങനെ കരുതി.
5.32.7
सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं
शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम्।
ददर्श पिंगप्रवरं महार्हं
वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥ ५.३२.७ ॥
വിശാലവും വളഞ്ഞതുമായ മുഖമുള്ള ആ വാനരനെ അവൾ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു; കല്പനയനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന വാനരേന്ദ്രന്റെ, പിംഗള വർണ്ണമുള്ള, വിലയേറിയ, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വായുപുത്രനെ അവൾ കണ്ടു.
5.32.8
सा तं समीक्ष्यैव भृशं विपन्ना
गतासुकल्पेव बभूव सीता।
चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य चैवं
विचिन्तयामास विशालनेत्रा ॥ ५.३२.८ ॥
അവനെ കണ്ടമാത്രയിൽ അവൾ അത്യന്തം വ്യാകുലയായി, ജീവനറ്റവളെപ്പോലെയായി; വളരെ നേരത്തിനുശേഷം ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് വിശാലനേത്രയായ അവൾ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു.
5.32.9
स्वप्नो मयायं विकृतोऽद्य दृष्टः
शाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः।
स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥ ५.३२.९ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ കണ്ട ഈ സ്വപ്നം — ശാസ്ത്രങ്ങൾ വിലക്കിയ വികൃതരൂപമുള്ള ഒരു വാനരൻ; രാമനും ലക്ഷ്മണനും ക്ഷേമം ഭവിക്കട്ടെ, എന്റെ പിതാവായ ജനകരാജാവിനും ക്ഷേമം ഭവിക്കട്ടെ.
5.32.10
स्वप्नो हि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा
शोकेन दुःखेन च पीडितायाः।
सुखं हि मे नास्ति यतो विहीना
तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ॥ ५.३२.१० ॥
ഇത് സ്വപ്നമല്ല; എനിക്ക് ഉറക്കവും വന്നിട്ടില്ല. ശോകവും ദുഃഖവും പീഡിപ്പിക്കുന്ന എനിക്ക് സുഖമില്ല, പൂർണ്ണചന്ദ്രസമാന മുഖമുള്ളവനിൽനിന്ന് ഞാൻ വേർപിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ.
5.32.11
रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या
विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव।
तस्यानुरूपं च कथां तदर्था-
मेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.११ ॥
'രാമാ, രാമാ' എന്ന് എപ്പോഴും മനസ്സിൽ അവനെത്തന്നെ ധ്യാനിച്ച്, വാക്കിനാൽ അവനെത്തന്നെ വിളിച്ച്, അവനു യോജിച്ച, അവനെക്കുറിച്ചുള്ള കഥതന്നെ — ഇങ്ങനെ ഞാൻ കാണുന്നു, കേൾക്കുന്നു.
5.32.12
अहं हि तस्याद्य मनोभवेन
सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव
तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.१२ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ അവരാൽത്തന്നെ മന്മഥനാൽ പീഡിതയാണ്; എന്റെ എല്ലാ ഭാവങ്ങളും അവരിൽത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. എപ്പോഴും അവരെത്തന്നെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവരെത്തന്നെ കാണുന്നു, അവരെത്തന്നെ കേൾക്കുന്നു.
5.32.13
मनोरथः स्यादिति चिन्तयामि
तथापि बुद्ध्यापि वितर्कयामि।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं
सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥ ५.३२.१३ ॥
ഇത് എന്റെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ മായയാകാമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; എങ്കിലും ബുദ്ധികൊണ്ട് ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നു. അവരുടെ രൂപമില്ലല്ലോ, പിന്നെ വ്യക്തമായ രൂപമുള്ള ഇദ്ദേഹം എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നതെന്താണ്?
5.32.14
नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे
स्वयम्भुवे चैव हुताशनाय।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो
वनौकसा तच्च तथास्तु नान्यथा ॥ ५.३२.१४ ॥
വാക്കിന്റെ അധിപതിയായ ബൃഹസ്പതിക്ക് നമസ്കാരം; വജ്രായുധമേന്തിയ ഇന്ദ്രന്, സ്വയംഭൂവായ ബ്രഹ്മാവിന്, അഗ്നിദേവനും നമസ്കാരം. ഈ വനവാസി എന്റെ മുന്നിൽ പറഞ്ഞത് അങ്ങനെതന്നെ ആകട്ടെ, മറ്റൊന്നാകാതിരിക്കട്ടെ.