Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
ततः शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्संघातपिंगलम् ॥ ५.३२.१ ॥
Então, vendo-o escondido entre os galhos, com a mente perturbada, olhou para ele, envolto em tecido branco, fulvo como um feixe de relâmpagos.
5.32.2
सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम्।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ॥ ५.३२.२ ॥
Ali viu o macaco, sentado humildemente, falando com doçura, semelhante a um monte de flores de aśoka desabrochadas, com olhos como ouro aquecido.
5.32.3
साथ दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदवस्थितम्।
मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ॥ ५.३२.३ ॥
Então, vendo o melhor dos macacos de pé com humildade, Maithilī refletiu e foi tomada por grande espanto.
5.32.4
अहो भीममिदं सत्त्वं वानरस्य दुरासदम्।
दुर्निरीक्ष्यमिदं मत्वा पुनरेव मुमोह सा ॥ ५.३२.४ ॥
Ah! A forma deste macaco é terrível e inacessível, difícil até de olhar. Pensando assim, desmaiou novamente.
5.32.5
विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता।
राम रामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ॥ ५.३२.५ ॥
Perturbada pelo medo e atormentada pela dor, a radiante Sītā lamentou-se com piedade, clamando: «Rāma, Rāma!» e «Lakṣmaṇa!».
5.32.6
रुरोद सहसा सीता मन्दमन्दस्वरा सती।
साथ दृष्ट्वा हरिवरं विनीतवदुपागतम्।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥ ५.३२.६ ॥
A virtuosa Sītā chorou de repente, com voz fraca e baixa. Então, vendo o melhor dos macacos aproximar-se humildemente, Maithilī pensou: «Será isto um sonho?». Assim refletiu a radiante dama.
5.32.7
सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं
शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम्।
ददर्श पिंगप्रवरं महार्हं
वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥ ५.३२.७ ॥
Ela contemplou aquele de rosto largo e inclinado, servo do senhor dos macacos que cumpria as ordens; viu o filho do Vento, de tom acobreado, precioso, o primeiro entre os sábios.
5.32.8
सा तं समीक्ष्यैव भृशं विपन्ना
गतासुकल्पेव बभूव सीता।
चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य चैवं
विचिन्तयामास विशालनेत्रा ॥ ५.३२.८ ॥
Ao vê-lo, ficou profundamente abalada e tornou-se como alguém sem sopro de vida; após longo tempo recobrou os sentidos e, a de olhos grandes, refletiu assim.
5.32.9
स्वप्नो मयायं विकृतोऽद्य दृष्टः
शाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः।
स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥ ५.३२.९ ॥
Hoje vi este sonho: um macaco disforme que as escrituras proíbem. Que haja bem-estar para Rāma e Lakṣmaṇa, e igualmente para meu pai, o rei Janaka.
5.32.10
स्वप्नो हि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा
शोकेन दुःखेन च पीडितायाः।
सुखं हि मे नास्ति यतो विहीना
तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ॥ ५.३२.१० ॥
Isto não é um sonho, nem dormi. Atormentada pela dor e pelo sofrimento, não tenho felicidade, pois estou separada daquele cujo rosto é como a lua cheia.
5.32.11
रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या
विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव।
तस्यानुरूपं च कथां तदर्था-
मेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.११ ॥
Sempre pensando nele em minha mente, pronunciando com a voz 'Rāma, Rāma', e narrando a história digna dele e referente somente a ele, assim eu o vejo e assim eu o ouço.
5.32.12
अहं हि तस्याद्य मनोभवेन
सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव
तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.१२ ॥
Hoje estou atormentada por Manobhava (o deus do amor) por causa dele; todos os meus sentimentos estão voltados para ele. Pensando constantemente somente nele, assim o vejo e assim o ouço.
5.32.13
मनोरथः स्यादिति चिन्तयामि
तथापि बुद्ध्यापि वितर्कयामि।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं
सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥ ५.३२.१३ ॥
Penso que pode ser apenas uma ilusão do meu desejo; mesmo assim, considero com a razão. Ele não tem forma; então por que este, de forma clara, me fala?
5.32.14
नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे
स्वयम्भुवे चैव हुताशनाय।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो
वनौकसा तच्च तथास्तु नान्यथा ॥ ५.३२.१४ ॥
Homenagem a Bṛhaspati, senhor da palavra; homenagem a Indra, portador do raio, ao Brahmā autoexistente, e também a Agni. Que o que este habitante da floresta disse diante de mim se cumpra exatamente assim, e não de outra forma.