ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 5.32

5.32.1

ततः शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्संघातपिंगलम् ॥ ५.३२.१ ॥

そこで、枝の間に隠れている彼を見て、心乱れた彼女は、白い布に包まれ、稲妻の塊のように淡褐色の彼を見た。

सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम्।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ॥ ५.३२.२ ॥

そこで彼女は、謙虚に座り、優しく語る猿を見た。咲き誇る無憂樹の花の山のようで、熱した金のような目をしていた。

साथ दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदवस्थितम्।
मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ॥ ५.३२.३ ॥

そこで、謙虚に立つ猿の中の最上の者を見て、マイティリーは思いを巡らせ、大いに驚いた。

अहो भीममिदं सत्त्वं वानरस्य दुरासदम्।
दुर्निरीक्ष्यमिदं मत्वा पुनरेव मुमोह सा ॥ ५.३२.४ ॥

ああ！この猿の姿は恐ろしく、近づき難い。見ることさえ難しい。そう思って、彼女はまた気を失った。

विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता।
राम रामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ॥ ५.३२.५ ॥

恐怖に惑わされ、悲しみに苦しむ輝ける女性シーターは、「ラーマ、ラーマ！」「ラクシュマナ！」と叫び、ひどく哀れに嘆いた。

रुरोद सहसा सीता मन्दमन्दस्वरा सती।
साथ दृष्ट्वा हरिवरं विनीतवदुपागतम्।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥ ५.३२.६ ॥

貞淑なシーターは、突然かすかな低い声で泣いた。それから、謙虚に近づいてくる猿の中の最上の者を見て、マイティリーは「これは夢だろうか」と思った。輝ける女性はそう考えた。

सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं
शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम्।
ददर्श पिंगप्रवरं महार्हं
वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥ ५.३२.७ ॥

彼女は広く傾いた顔をしたその者を見つめた。命に従う猿王の臣であり、黄褐色で尊い、知者の中で最も優れた風の子を彼女は見た。

सा तं समीक्ष्यैव भृशं विपन्ना
गतासुकल्पेव बभूव सीता।
चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य चैवं
विचिन्तयामास विशालनेत्रा ॥ ५.३२.८ ॥

彼を見るや、彼女は激しく動揺し、息絶えたかのようになった。long時間の後に意識を取り戻し、大きな目の彼女はこのように思いめぐらした。

स्वप्नो मयायं विकृतोऽद्य दृष्टः
शाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः।
स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥ ५.३२.९ ॥

今日私はこの夢を見た。経典が禁じる、醜く歪んだ猿を。ラーマとラクシュマナに幸いあれ、そして私の父、ジャナカ王にも幸いあれ。

स्वप्नो हि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा
शोकेन दुःखेन च पीडितायाः।
सुखं हि मे नास्ति यतो विहीना
तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ॥ ५.३२.१० ॥

これは夢ではない。私は眠ってもいない。悲しみと苦しみに苛まれる私には幸せがない。満月のような顔の方と離れているのだから。

रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या
विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव।
तस्यानुरूपं च कथां तदर्था-
मेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.११ ॥

心の中でいつも彼を思い、声に出して「ラーマ、ラーマ」と呼び、彼にふさわしく彼に関する物語を語る。こうして私は彼を見、こうして彼の声を聞く。

अहं हि तस्याद्य मनोभवेन
सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव
तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.१२ ॥

今日私は彼のせいで愛神（マノバヴァ）に苦しめられている。私の心のすべては彼に向いている。ひたすら彼のことだけを思い続け、私は彼をこのように見、このように聞いている。

मनोरथः स्यादिति चिन्तयामि
तथापि बुद्ध्यापि वितर्कयामि।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं
सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥ ५.३२.१३ ॥

これは私の願望が生んだ幻かもしれないと思う。それでも理性で考える。彼には形がないはずなのに、なぜこのはっきりした姿の者が私に話しかけるのか。

नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे
स्वयम्भुवे चैव हुताशनाय।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो
वनौकसा तच्च तथास्तु नान्यथा ॥ ५.३२.१४ ॥

言葉の主ブリハスパティに礼拝します。金剛杵を持つインドラ、自生のブラフマー、そして火神アグニにも礼拝します。この森の住人が私の前で語ったことが、そのとおりに成就しますように。別の形になりませんように。