వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
ततः शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्संघातपिंगलम् ॥ ५.३२.१ ॥
అప్పుడు కొమ్మల మధ్య దాగి ఉన్న అతడిని చూసి, మనసు చలించినదై, తెల్లని వస్త్రంతో చుట్టబడి మెరుపుల గుంపులా పింగళ వర్ణంలో ఉన్న ఆ వానరుని (చూసింది).
5.32.2
सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम्।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ॥ ५.३२.२ ॥
అక్కడ వినయంగా నిలిచి, ప్రియంగా మాట్లాడే ఆ వానరుని ఆమె చూసింది; వికసించిన అశోక పుష్పాల రాశిలా కనిపించి, కరిగించిన బంగారంలా కన్నులు కలవాడు.
5.32.3
साथ दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदवस्थितम्।
मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ॥ ५.३२.३ ॥
అప్పుడు వినయంగా నిలిచి ఉన్న ఆ వానరశ్రేష్ఠుని చూసి, మైథిలి ఆలోచించింది; గొప్ప విస్మయం పొందింది.
5.32.4
अहो भीममिदं सत्त्वं वानरस्य दुरासदम्।
दुर्निरीक्ष्यमिदं मत्वा पुनरेव मुमोह सा ॥ ५.३२.४ ॥
అయ్యో! ఈ వానరుని రూపం అత్యంత భయంకరమైనది, సమీపించడానికి కష్టమైనది; దీనిని చూడడమే కష్టం అని భావించి ఆమె మళ్ళీ మూర్ఛపోయింది.
5.32.5
विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता।
राम रामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ॥ ५.३२.५ ॥
భయంతో మోహితురాలై, దుఃఖంతో పీడితురాలైన ఆ భామిని సీత, "రామా! రామా!" అని, "లక్ష్మణా!" అని అతి కరుణగా విలపించింది.
5.32.6
रुरोद सहसा सीता मन्दमन्दस्वरा सती।
साथ दृष्ट्वा हरिवरं विनीतवदुपागतम्।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥ ५.३२.६ ॥
సతి సీత అకస్మాత్తుగా మెల్లని స్వరంతో ఏడ్చింది. అప్పుడు వినయంగా సమీపించిన ఆ వానరశ్రేష్ఠుని చూసి, మైథిలి "ఇది కలేనా?" అని ఆలోచించింది; ఆ భామిని ఇలా తలచింది.
5.32.7
सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं
शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम्।
ददर्श पिंगप्रवरं महार्हं
वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥ ५.३२.७ ॥
విశాలమైన, వంగిన ముఖం గల ఆ వానర ప్రముఖుడిని ఆమె చూసింది; ఆజ్ఞానుసారం నడిచే వానరేంద్రుని, పింగళ వర్ణపు, విలువైన, జ్ఞానులలో శ్రేష్ఠుడైన వాయుపుత్రుడిని చూసింది.
5.32.8
सा तं समीक्ष्यैव भृशं विपन्ना
गतासुकल्पेव बभूव सीता।
चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य चैवं
विचिन्तयामास विशालनेत्रा ॥ ५.३२.८ ॥
అతడిని చూడగానే ఆమె ఎంతో కలత చెంది, ప్రాణం పోయినట్లుగా అయింది; చాలా సేపటికి స్పృహ తిరిగి వచ్చాక, విశాలనేత్రి అయిన ఆమె ఇలా ఆలోచించింది.
5.32.9
स्वप्नो मयायं विकृतोऽद्य दृष्टः
शाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः।
स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥ ५.३२.९ ॥
ఈరోజు నేను కలగన్నాను — శాస్త్రాలు నిషేధించిన వికృతమైన ఒక వానరం; రామునికి, లక్ష్మణునికి శుభం కలుగుగాక, నా తండ్రి రాజు జనకునికి కూడా శుభం కలుగుగాక.
5.32.10
स्वप्नो हि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा
शोकेन दुःखेन च पीडितायाः।
सुखं हि मे नास्ति यतो विहीना
तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ॥ ५.३२.१० ॥
ఇది కల కాదు; నాకు నిద్రే రాలేదు. శోకంతో, దుఃఖంతో బాధపడుతున్న నాకు సుఖం లేదు, పూర్ణచంద్రుని వంటి ముఖం గల అతడికి దూరంగా ఉన్నాను కాబట్టి.
5.32.11
रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या
विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव।
तस्यानुरूपं च कथां तदर्था-
मेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.११ ॥
'రామా, రామా' అని ఎల్లప్పుడూ మనసులో అతడినే ధ్యానిస్తూ, వాక్కుతో అతడినే పిలుస్తూ, అతడికి తగిన, అతడి గురించిన కథనే — ఇలా నేను చూస్తాను, వింటాను.
5.32.12
अहं हि तस्याद्य मनोभवेन
सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव
तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.१२ ॥
ఈ రోజు నేను ఆయన వల్లనే మన్మథునిచే పీడింపబడుతున్నాను; నా భావాలన్నీ ఆయననే చేరాయి. ఎల్లప్పుడూ ఆయననే ధ్యానిస్తూ, ఆయననే చూస్తున్నాను, ఆయననే వింటున్నాను.
5.32.13
मनोरथः स्यादिति चिन्तयामि
तथापि बुद्ध्यापि वितर्कयामि।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं
सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥ ५.३२.१३ ॥
ఇది నా కోరిక వల్ల కలిగిన భ్రమ కావచ్చని అనుకుంటున్నాను; అయినా బుద్ధితో ఆలోచిస్తున్నాను. ఆయన రూపం లేదు కదా, మరి స్పష్టమైన రూపంతో ఇతడు నాతో మాట్లాడుతున్నాడేమిటి?
5.32.14
नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे
स्वयम्भुवे चैव हुताशनाय।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो
वनौकसा तच्च तथास्तु नान्यथा ॥ ५.३२.१४ ॥
వాక్కుల అధిపతి బృహస్పతికి నమస్కారం; వజ్రధారి ఇంద్రునికి, స్వయంభువు బ్రహ్మకు, అగ్నిదేవునికి కూడా నమస్కారం. ఈ వనవాసి నా ఎదుట ఏదైతే పలికాడో అది అలాగే జరుగుగాక, వేరుగా కాకూడదు.