รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
ततः शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्संघातपिंगलम् ॥ ५.३२.१ ॥
จากนั้นนางเห็นเขาซ่อนอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้ จิตใจของนางสั่นไหว นางมองเขาซึ่งห่มผ้าขาว มีสีเหลืองทองดุจกลุ่มแสงสายฟ้า
5.32.2
सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम्।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ॥ ५.३२.२ ॥
นางเห็นวานรตนนั้นนั่งอยู่อย่างนอบน้อม พูดจาอ่อนหวาน มีรูปร่างเหมือนกองดอกอโศกที่กำลังผลิบาน มีดวงตาดุจทองคำที่ถูกหลอมไฟ
5.32.3
साथ दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदवस्थितम्।
मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ॥ ५.३२.३ ॥
ครั้นเห็นวานรผู้ประเสริฐที่สุดยืนอยู่อย่างนอบน้อม พระนางไมถิลีทรงคิดใคร่ครวญ และเกิดความประหลาดพระทัยยิ่งนัก
5.32.4
अहो भीममिदं सत्त्वं वानरस्य दुरासदम्।
दुर्निरीक्ष्यमिदं मत्वा पुनरेव मुमोह सा ॥ ५.३२.४ ॥
ว่าไฉนหนอ ร่างของวานรนี้น่ากลัวนัก เข้าใกล้ได้ยาก แม้จะมองดูก็ยาก เมื่อนึกเช่นนั้นแล้ว นางก็สลบไปอีกครั้ง
5.32.5
विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता।
राम रामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ॥ ५.३२.५ ॥
พระนางสีดาผู้งดงามถูกความกลัวและความหลงครอบงำ ทรงคร่ำครวญอย่างน่าสงสาร ทรงระทมทุกข์ เปล่งเสียงว่า "พระราม พระราม" และ "พระลักษมณ์"
5.32.6
रुरोद सहसा सीता मन्दमन्दस्वरा सती।
साथ दृष्ट्वा हरिवरं विनीतवदुपागतम्।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥ ५.३२.६ ॥
พระนางสีดาผู้ทรงศีลธรรมทรงร่ำไห้ขึ้นทันที ด้วยเสียงแผ่วเบาอ่อนล้า ครั้นเห็นวานรผู้ประเสริฐที่สุดเข้ามาอย่างนอบน้อม พระนางไมถิลีผู้งดงามทรงคิดว่า "นี่เป็นความฝันหรือ"
5.32.7
सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं
शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम्।
ददर्श पिंगप्रवरं महार्हं
वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥ ५.३२.७ ॥
นางมองดูเขาที่มีใบหน้ากว้างและบิดเบี้ยว ผู้ปฏิบัติตามคำสั่งของจอมวานร และเห็นบุตรแห่งวายุผู้มีสีเหลืองทอง มีค่ายิ่ง ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้มีปัญญา
5.32.8
सा तं समीक्ष्यैव भृशं विपन्ना
गतासुकल्पेव बभूव सीता।
चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य चैवं
विचिन्तयामास विशालनेत्रा ॥ ५.३२.८ ॥
ครั้นเห็นเขาแล้ว นางก็ทรงระทมทุกข์ยิ่งนัก เหมือนผู้ที่ลมหายใจขาดไปแล้ว พระนางสีดาตรัสรู้สึกตัวอีกครั้งหลังจากผ่านไปนาน แล้วทรงนึกคิดดังนี้ ด้วยพระเนตรกว้างใหญ่
5.32.9
स्वप्नो मयायं विकृतोऽद्य दृष्टः
शाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः।
स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥ ५.३२.९ ॥
วันนี้ เราเห็นความฝันอันผิดแปลกนี้ คือวานรที่คัมภีร์ทั้งหลายห้ามไว้ ขอให้พระรามและพระลักษมณ์มีความสวัสดี และขอให้บิดาของเรา พระเจ้าชนก ก็มีความสวัสดีเช่นกัน
5.32.10
स्वप्नो हि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा
शोकेन दुःखेन च पीडितायाः।
सुखं हि मे नास्ति यतो विहीना
तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ॥ ५.३२.१० ॥
นี่ไม่ใช่ความฝัน และเราก็ไม่ได้หลับ เพราะเราถูกความโศกเศร้าและทุกข์ทรมานบีบคั้น เราไม่มีความสุขเลย เพราะต้องพลัดพรากจากพระองค์ผู้มีพระพักตร์ดุจพระจันทร์เพ็ญ
5.32.11
रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या
विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव।
तस्यानुरूपं च कथां तदर्था-
मेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.११ ॥
เราคิดถึงพระองค์อยู่เสมอด้วยใจ เอ่ยนามพระองค์ว่า "พระราม พระราม" และเล่าเรื่องราวที่เหมาะสมกับพระองค์และเกี่ยวกับพระองค์เท่านั้น เราจึงเห็นและได้ยินสิ่งต่าง ๆ ดังนี้
5.32.12
अहं हि तस्याद्य मनोभवेन
सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव
तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.१२ ॥
วันนี้ เราถูกความรักบีบคั้นเพราะพระองค์ ความรู้สึกทั้งหมดของเราจดจ่ออยู่ที่พระองค์ เราคิดถึงพระองค์อยู่เสมอ จึงเห็นพระองค์เช่นนี้และได้ยินพระองค์เช่นนี้
5.32.13
मनोरथः स्यादिति चिन्तयामि
तथापि बुद्ध्यापि वितर्कयामि।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं
सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥ ५.३२.१३ ॥
เรานึกคิดว่าอาจเป็นเพียงภาพลวงที่เกิดจากความปรารถนาของเรา แต่เราก็ยังใคร่ครวญด้วยปัญญา พระองค์ไม่มีรูปร่าง เหตุใดผู้ที่มีรูปร่างชัดเจนนี้จึงพูดกับเรา
5.32.14
नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे
स्वयम्भुवे चैव हुताशनाय।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो
वनौकसा तच्च तथास्तु नान्यथा ॥ ५.३२.१४ ॥
ขอนอบน้อมแด่พระพฤหัสบดี เจ้าแห่งถ้อยคำ ขอนอบน้อมแด่พระอินทร์ ผู้ถือสายฟ้า แด่พระพรหมผู้เกิดเองได้ และแด่พระอัคนีด้วย ขอให้สิ่งที่ผู้อาศัยในป่าตนนี้กล่าวไว้ต่อหน้าเรา จงเป็นจริงดังนั้น ไม่เป็นอย่างอื่นเลย