ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
ततः शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्संघातपिंगलम् ॥ ५.३२.१ ॥
ಆಗ ಕೊಂಬೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಡಗಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸು ಕಂಗೆಟ್ಟವಳಾಗಿ, ಬಿಳಿಯ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡ, ಮಿಂಚಿನ ರಾಶಿಯಂತೆ ಪಿಂಗಳವರ್ಣದ ಅವನನ್ನು (ಕಂಡಳು).
5.32.2
सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम्।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ॥ ५.३२.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತು, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವಾನರನನ್ನು ಆಕೆ ಕಂಡಳು; ಅರಳಿದ ಅಶೋಕ ಪುಷ್ಪಗಳ ರಾಶಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ, ಕಾಯಿಸಿದ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನನ್ನು (ಕಂಡಳು).
5.32.3
साथ दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदवस्थितम्।
मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ॥ ५.३२.३ ॥
ಆಗ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೈಥಿಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದಳು; ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಳು.
5.32.4
अहो भीममिदं सत्त्वं वानरस्य दुरासदम्।
दुर्निरीक्ष्यमिदं मत्वा पुनरेव मुमोह सा ॥ ५.३२.४ ॥
ಅಯ್ಯೋ! ಈ ವಾನರನ ರೂಪ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ, ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದ್ದು; ಇದನ್ನು ನೋಡುವುದೂ ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ಮೂರ್ಛೆಹೋದಳು.
5.32.5
विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता।
राम रामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ॥ ५.३२.५ ॥
ಭಯದಿಂದ ಮೋಹಿತಳಾಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಆ ಭಾಮಿನಿ ಸೀತೆ, "ರಾಮ! ರಾಮ!" ಎಂದೂ "ಲಕ್ಷ್ಮಣ!" ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅಳಲಿದಳು.
5.32.6
रुरोद सहसा सीता मन्दमन्दस्वरा सती।
साथ दृष्ट्वा हरिवरं विनीतवदुपागतम्।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥ ५.३२.६ ॥
ಸತಿ ಸೀತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೆಲ್ಲನೆಯ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ತಳು. ಆಗ ವಿನಯದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿದ ಆ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೈಥಿಲಿ "ಇದು ಕನಸೇ?" ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದಳು; ಆ ಭಾಮಿನಿ ಹೀಗೆ ಭಾವಿಸಿದಳು.
5.32.7
सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं
शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम्।
ददर्श पिंगप्रवरं महार्हं
वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥ ५.३२.७ ॥
ಅಗಲವಾದ, ಬಾಗಿದ ಮುಖದ ಆ ವಾನರನನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದಳು; ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವ ವಾನರೇಂದ್ರನ, ಪಿಂಗಳ ವರ್ಣದ, ಅಮೂಲ್ಯನಾದ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಾಯುಪುತ್ರನನ್ನು ಕಂಡಳು.
5.32.8
सा तं समीक्ष्यैव भृशं विपन्ना
गतासुकल्पेव बभूव सीता।
चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य चैवं
विचिन्तयामास विशालनेत्रा ॥ ५.३२.८ ॥
ಅವನನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆಯೇ ಅವಳು ಬಹಳ ಕಲಕಿಹೋಗಿ, ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದವಳಂತಾದಳು; ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಳು.
5.32.9
स्वप्नो मयायं विकृतोऽद्य दृष्टः
शाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः।
स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥ ५.३२.९ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಕಂಡ ಈ ಕನಸು — ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ನಿಷೇಧಿಸಿದ ವಿಕೃತ ರೂಪದ ಒಂದು ವಾನರ; ರಾಮನಿಗೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಲಿ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಜನಕ ರಾಜನಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಲಿ.
5.32.10
स्वप्नो हि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा
शोकेन दुःखेन च पीडितायाः।
सुखं हि मे नास्ति यतो विहीना
तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ॥ ५.३२.१० ॥
ಇದು ಕನಸಲ್ಲ; ನನಗೆ ನಿದ್ದೆಯೂ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಶೋಕದಿಂದ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ನನಗೆ ಸುಖವಿಲ್ಲ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖದವನಿಂದ ನಾನು ವಂಚಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ.
5.32.11
रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या
विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव।
तस्यानुरूपं च कथां तदर्था-
मेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.११ ॥
'ರಾಮ, ರಾಮ' ಎಂದು ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ವಾಣಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನೇ ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಅವನಿಗೆ ತಕ್ಕ, ಅವನ ಕುರಿತ ಕಥೆಯನ್ನೇ — ಹೀಗೆ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
5.32.12
अहं हि तस्याद्य मनोभवेन
सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव
तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.१२ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಅವರಿಂದಲೇ ಮನ್ಮಥನಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳೂ ಅವರಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಸದಾ ಅವರನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಅವರನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಅವರನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
5.32.13
मनोरथः स्यादिति चिन्तयामि
तथापि बुद्ध्यापि वितर्कयामि।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं
सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥ ५.३२.१३ ॥
ಇದು ನನ್ನ ಆಸೆಯ ಭ್ರಮೆಯಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೂ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ರೂಪವೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ, ಹಾಗಿರುವಾಗ ಸ್ಪಷ್ಟ ರೂಪದ ಇವನು ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ?
5.32.14
नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे
स्वयम्भुवे चैव हुताशनाय।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो
वनौकसा तच्च तथास्तु नान्यथा ॥ ५.३२.१४ ॥
ವಾಕ್ಪತಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ, ಸ್ವಯಂಭು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಅಗ್ನಿದೇವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ವನವಾಸಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ, ಬೇರೆಯಾಗದಿರಲಿ.