வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
ततः शाखान्तरे लीनं दृष्ट्वा चलितमानसा।
वेष्टितार्जुनवस्त्रं तं विद्युत्संघातपिंगलम् ॥ ५.३२.१ ॥
பின்னர் கிளைகளுக்கு இடையே ஒளிந்திருந்த அவனைக் கண்டு, மனம் கலங்கியவளாய், வெண்ணிற ஆடையால் சுற்றப்பட்டவனும் மின்னல் கூட்டம் போல் பொன்னிறமானவனுமான அவனை (பார்த்தாள்).
5.32.2
सा ददर्श कपिं तत्र प्रश्रितं प्रियवादिनम्।
फुल्लाशोकोत्कराभासं तप्तचामीकरेक्षणम् ॥ ५.३२.२ ॥
அங்கே அடக்கமாக அமர்ந்து இனிமையாகப் பேசுகிற அந்த குரங்கைக் கண்டாள்; அவன் மலர்ந்த அசோகப் பூக்களின் குவியல் போலவும், உருக்கிய பொன் போன்ற கண்களை உடையவனாகவும் இருந்தான்.
5.32.3
साथ दृष्ट्वा हरिश्रेष्ठं विनीतवदवस्थितम्।
मैथिली चिन्तयामास विस्मयं परमं गता ॥ ५.३२.३ ॥
பின்னர், அடக்கமாக நின்றுகொண்டிருந்த அந்த குரங்குகளில் சிறந்தவனைக் கண்டு, மைதிலி சிந்தித்தாள்; மிகுந்த வியப்பை அடைந்தாள்.
5.32.4
अहो भीममिदं सत्त्वं वानरस्य दुरासदम्।
दुर्निरीक्ष्यमिदं मत्वा पुनरेव मुमोह सा ॥ ५.३२.४ ॥
ஐயோ! இந்தக் குரங்கின் உருவம் மிகவும் பயங்கரமானது, அணுக முடியாதது; இதை நோக்கவும் கடினம் என்று எண்ணி அவள் மீண்டும் மயங்கினாள்.
5.32.5
विललाप भृशं सीता करुणं भयमोहिता।
राम रामेति दुःखार्ता लक्ष्मणेति च भामिनी ॥ ५.३२.५ ॥
அச்சத்தால் மயங்கி, துயரத்தால் வருந்திய அந்த பாமினி சீதை, "ராமா! ராமா!" என்றும் "லக்ஷ்மணா!" என்றும் அழைத்து மிகவும் பரிதாபமாகப் புலம்பினாள்.
5.32.6
रुरोद सहसा सीता मन्दमन्दस्वरा सती।
साथ दृष्ट्वा हरिवरं विनीतवदुपागतम्।
मैथिली चिन्तयामास स्वप्नोऽयमिति भामिनी ॥ ५.३२.६ ॥
கற்புடைய சீதை திடீரென்று மெல்லிய குரலில் அழுதாள். பின்னர் அடக்கமாக அருகில் வந்த அந்த குரங்குகளில் சிறந்தவனைக் கண்டு, மைதிலி "இது கனவோ?" என்று எண்ணினாள்; அந்த பாமினி இவ்வாறு நினைத்தாள்.
5.32.7
सा वीक्षमाणा पृथुभुग्नवक्त्रं
शाखामृगेन्द्रस्य यथोक्तकारम्।
ददर्श पिंगप्रवरं महार्हं
वातात्मजं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ॥ ५.३२.७ ॥
அகன்ற, வளைந்த முகமுடைய அவனை அவள் நோக்கினாள்; கட்டளைக்கேற்ப செயல்படும் வானரத் தலைவனின், பொன்னிறமான, விலைமதிப்பற்ற, அறிவாளிகளில் சிறந்த வாயுபுத்திரனை அவள் கண்டாள்.
5.32.8
सा तं समीक्ष्यैव भृशं विपन्ना
गतासुकल्पेव बभूव सीता।
चिरेण संज्ञां प्रतिलभ्य चैवं
विचिन्तयामास विशालनेत्रा ॥ ५.३२.८ ॥
அவனைக் கண்டதுமே அவள் மிகவும் துயருற்று, உயிரற்றவள் போல் ஆனாள்; நீண்ட நேரத்திற்குப் பின் உணர்வு பெற்று, விசாலக் கண்களுடைய அவள் இவ்வாறு சிந்தித்தாள்.
5.32.9
स्वप्नो मयायं विकृतोऽद्य दृष्टः
शाखामृगः शास्त्रगणैर्निषिद्धः।
स्वस्त्यस्तु रामाय सलक्ष्मणाय
तथा पितुर्मे जनकस्य राज्ञः ॥ ५.३२.९ ॥
இன்று நான் கண்ட இந்தக் கனவு — சாஸ்திரங்கள் தடுத்த விகாரமான ஒரு வானரம்; இராமனுக்கும் இலக்குவனுக்கும் நலம் உண்டாகட்டும், என் தந்தை அரசன் ஜனகருக்கும் நலம் உண்டாகட்டும்.
5.32.10
स्वप्नो हि नायं नहि मेऽस्ति निद्रा
शोकेन दुःखेन च पीडितायाः।
सुखं हि मे नास्ति यतो विहीना
तेनेन्दुपूर्णप्रतिमाननेन ॥ ५.३२.१० ॥
இது கனவல்ல; எனக்கு உறக்கமும் இல்லை. துயரத்தாலும் வருத்தத்தாலும் வாடும் எனக்கு இன்பம் இல்லை, ஏனெனில் முழுநிலவு போன்ற முகமுடையவனிடமிருந்து நான் பிரிந்திருக்கிறேன்.
5.32.11
रामेति रामेति सदैव बुद्ध्या
विचिन्त्य वाचा ब्रुवती तमेव।
तस्यानुरूपं च कथां तदर्था-
मेवं प्रपश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.११ ॥
'இராமா, இராமா' என்று எப்போதும் மனத்தில் அவனையே நினைத்து, வாக்கால் அவனையே அழைத்து, அவனுக்குத் தகுந்த அவனைப் பற்றிய கதையையே — இவ்வாறு நான் காண்கிறேன், கேட்கிறேன்.
5.32.12
अहं हि तस्याद्य मनोभवेन
सम्पीडिता तद्गतसर्वभावा।
विचिन्तयन्ती सततं तमेव
तथैव पश्यामि तथा शृणोमि ॥ ५.३२.१२ ॥
இன்று நான் அவராலேயே மன்மதனால் வருத்தப்பட்டவளாக இருக்கிறேன்; என் எல்லா உணர்வுகளும் அவரிடமே நிலைத்திருக்கின்றன. எப்போதும் அவரையே நினைத்தபடி அவரையே காண்கிறேன், அவரையே கேட்கிறேன்.
5.32.13
मनोरथः स्यादिति चिन्तयामि
तथापि बुद्ध्यापि वितर्कयामि।
किं कारणं तस्य हि नास्ति रूपं
सुव्यक्तरूपश्च वदत्ययं माम् ॥ ५.३२.१३ ॥
இது என் ஆசையின் மாயையாக இருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்; ஆயினும் அறிவால் சிந்திக்கிறேன். அவருடைய உருவம் இல்லையே, அப்படியிருக்க தெளிவான உருவம் கொண்ட இவர் என்னிடம் பேசுவது ஏன்?
5.32.14
नमोऽस्तु वाचस्पतये सवज्रिणे
स्वयम्भुवे चैव हुताशनाय।
अनेन चोक्तं यदिदं ममाग्रतो
वनौकसा तच्च तथास्तु नान्यथा ॥ ५.३२.१४ ॥
வாக்கின் தலைவரான பிருஹஸ்பதிக்கு வணக்கம்; வஜ்ரம் ஏந்திய இந்திரனுக்கும், சுயம்பு பிரம்மனுக்கும், அக்னி தேவனுக்கும் வணக்கம். என் முன் இந்த வனவாசி சொன்னது எதுவோ அது அவ்வாறே ஆகட்டும், வேறு விதமாக இல்லை.