Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.34.1
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् हरिपुंगवः।
दुःखाद् दुःखाभिभूतायाः सान्त्वमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३४.१ ॥
Al oír sus palabras, Hanumān, el mejor de los monos, le respondió con palabras de consuelo, a ella que estaba abrumada por el dolor.
5.34.2
अहं रामस्य संदेशाद् देवि दूतस्तवागतः।
वैदेहि कुशली रामः स त्वां कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.२ ॥
He venido a ti, oh diosa, como mensajero de Rāma, con su palabra. Oh Vaidehī, Rāma está bien, y ha preguntado por tu bienestar.
5.34.3
यो ब्राह्ममस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदां वरः।
स त्वां दाशरथी रामो देवि कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.३ ॥
Rāma, hijo de Daśaratha, que conoce el arma divina y los Vedas, el mejor de los conocedores de los Vedas, él, oh diosa, ha preguntado por tu bienestar.
5.34.4
लक्ष्मणश्च महातेजा भर्तुस्तेऽनुचरः प्रियः।
कृतवाञ्छोकसंतप्तः शिरसा तेऽभिवादनम् ॥ ५.३४.४ ॥
Lakṣmaṇa, de gran esplendor, el querido seguidor de tu esposo, afligido por el dolor, ha inclinado la cabeza y te ha ofrecido su saludo.
5.34.5
सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः।
प्रतिसंहृष्टसर्वांगी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३४.५ ॥
Tras oír el bienestar de aquellos dos leones entre los hombres, la diosa, con cada miembro estremecido de alegría, habló entonces a Hanumān.
5.34.6
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मा।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ५.३४.६ ॥
¡Qué auspiciosa es en verdad esta palabra! Pero me parece un dicho común del mundo: a un hombre vivo la alegría le llega incluso después de cien años.
5.34.7
तयोः समागमे तस्मिन् प्रीतिरुत्पादिताद्भुता।
परस्परेण चालापं विश्वस्तौ तौ प्रचक्रतुः ॥ ५.३४.७ ॥
En aquel encuentro de ambos surgió un afecto maravilloso, y, tranquilizados, comenzaron a conversar entre sí.
5.34.8
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
सीतायाः शोकतप्तायाः समीपमुपचक्रमे ॥ ५.३४.८ ॥
Al oír sus palabras, Hanumān, hijo del Viento, comenzó a acercarse a Sītā, abrasada por el dolor.
5.34.9
यथा यथा समीपं स हनूमानुपसर्पति।
तथा तथा रावणं सा तं सीता परिशङ्कते ॥ ५.३४.९ ॥
Cuanto más se acercaba Hanumān, más sospechaba Sītā que él era Rāvaṇa.
5.34.10
अहो धिग् धिक्कृतमिदं कथितं हि यदस्य मे।
रूपान्तरमुपागम्य स एवायं हि रावणः ॥ ५.३४.१० ॥
¡Ay, qué vergüenza! Lo que me ha dicho es verdaderamente vergonzoso. Este es el mismo Rāvaṇa, que ha venido con otra forma.
5.34.11
तामशोकस्य शाखां तु विमुक्त्वा शोककर्शिता।
तस्यामेवानवद्याङ्गी धरण्यां समुपाविशत् ॥ ५.३४.११ ॥
Soltando aquella rama del árbol aśoka, Sītā, de miembros impecables y consumida por el dolor, se sentó en el suelo bajo ella.
5.34.12
अवन्दत महाबाहुस्ततस्तां जनकात्मजाम्।
सा चैनं भयसंत्रस्ता भूयो नैनमुदैक्षत ॥ ५.३४.१२ ॥
Entonces el de poderosos brazos se inclinó ante la hija de Janaka; pero Sītā, temblando de miedo, no volvió a mirarle.
5.34.13
तं दृष्ट्वा वन्दमानं च सीता शशिनिभानना।
अब्रवीद् दीर्घमुच्छ्वस्य वानरं मधुरस्वरा ॥ ५.३४.१३ ॥
Al verlo postrado ante ella, Sītā, de rostro lunar y voz dulce, suspiró largamente y habló al mono.
5.34.14
मायां प्रविष्टो मायावी यदि त्वं रावणः स्वयम्।
उत्पादयसि मे भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१४ ॥
Si eres tú mismo Rāvaṇa, el ilusionista que ha entrado en la ilusión, entonces no es propio que vuelvas a causarme tormento.
5.34.15
स्वं परित्यज्य रूपं यः परिव्राजकरूपवान्।
जनस्थाने मया दृष्टस्त्वं स एव हि रावणः ॥ ५.३४.१५ ॥
Eres ese mismo Rāvaṇa a quien vi en Janasthāna, el que abandonó su propia forma y tomó la apariencia de un asceta errante.
5.34.16
उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर।
संतापयसि मां भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१६ ॥
¡Oh nocturno de forma a voluntad, me atormentas otra vez a mí, consumida por el ayuno y desdichada! Eso no es propio.
5.34.17
अथवा नैतदेवं हि यन्मया परिशङ्कितम्।
मनसो हि मम प्रीतिरुत्पन्ना तव दर्शनात् ॥ ५.३४.१७ ॥
O quizá lo que sospeché no sea así. Mi corazón se ha llenado de alegría al verte.
5.34.18
यदि रामस्य दूतस्त्वमागतो भद्रमस्तु ते।
पृच्छामि त्वां हरिश्रेष्ठ प्रिया रामकथा हि मे ॥ ५.३४.१८ ॥
Si has venido como mensajero de Rāma, que la fortuna te acompañe. Oh mejor de los monos, te pregunto: el relato de Rāma me es muy querido.
5.34.19
गुणान् रामस्य कथय प्रियस्य मम वानर।
चित्तं हरसि मे सौम्य नदीकूलं यथा रयः ॥ ५.३४.१९ ॥
Oh mono, cuéntame las cualidades de Rāma, mi amado. Oh gentil, arrebatas mi mente como la corriente de un río arrastra su orilla.
5.34.20
अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेव चिराहृता।
प्रेषितं नाम पश्यामि राघवेण वनौकसम् ॥ ५.३४.२० ॥
¡Ah, qué agradable es este sueño, en el que yo, que llevo tanto tiempo arrebatada, estoy aquí! Veo que Rāghava ha enviado a un habitante del bosque.
5.34.21
स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम्।
पश्येयं नावसीदेयं स्वप्नोऽपि मम मत्सरी ॥ ५.३४.२१ ॥
Si tan solo en un sueño pudiera ver al heroico Rāghava junto a Lakṣmaṇa, no me hundiría en la pena. Pero incluso mi sueño me tiene envidia.
5.34.22
नाहं स्वप्नमिमं मन्ये स्वप्ने दृष्ट्वा हि वानरम्।
न शक्योऽभ्युदयः प्राप्तुं प्राप्तश्चाभ्युदयो मम ॥ ५.३४.२२ ॥
No creo que esto sea un sueño, pues en un sueño no es posible ver a un mono. La prosperidad no es fácil de alcanzar, y sin embargo me ha llegado.
5.34.23
किं नु स्याच्चित्तमोहोऽयं भवेद् वातगतिस्त्वियम्।
उन्मादजो विकारो वा स्यादयं मृगतृष्णिका ॥ ५.३४.२३ ॥
¿Es esto un engaño de la mente, o alguna perturbación semejante al movimiento del viento? ¿O un desorden nacido de la locura? ¿Es esto un espejismo?
5.34.24
अथवा नायमुन्मादो मोहोऽप्युन्मादलक्षणः।
सम्बुध्ये चाहमात्मानमिमं चापि वनौकसम् ॥ ५.३४.२४ ॥
O bien esto no es locura, ni un engaño con los signos de la locura. Me doy cuenta claramente de mí misma y de este habitante del bosque.
5.34.25
इत्येवं बहुधा सीता सम्प्रधार्य बलाबलम्।
रक्षसां कामरूपत्वान्मेने तं राक्षसाधिपम् ॥ ५.३४.२५ ॥
Así, Sītā, considerando de muchas maneras su fuerza y debilidad, y porque los rākṣasas pueden tomar la forma que deseen, lo consideró el señor de los rākṣasas.
5.34.26
एतां बुद्धिं तदा कृत्वा सीता सा तनुमध्यमा।
न प्रतिव्याजहाराथ वानरं जनकात्मजा ॥ ५.३४.२६ ॥
Habiendo tomado esta resolución, Sītā, la hija de Janaka, de cintura delgada, no respondió entonces al mono.
5.34.27
सीताया निश्चितं बुद्ध्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
श्रोत्रानुकूलैर्वचनैस्तदा तां सम्प्रहर्षयन् ॥ ५.३४.२७ ॥
Hanumān, hijo del dios del viento, comprendiendo la resolución de Sītā, entonces la alegró con palabras agradables al oído.
5.34.28
आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तः शशी यथा।
राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा ॥ ५.३४.२८ ॥
Radiante como el sol, amado del mundo como la luna, y como el dios Vaiśravaṇa, rey de todos los mundos.
5.34.29
विक्रमेणोपपन्नश्च यथा विष्णुर्महायशाः।
सत्यवादी मधुरवाग् देवो वाचस्पतिर्यथा ॥ ५.३४.२९ ॥
Dotado de valor como Viṣṇu, de gran fama, veraz y de dulce palabra como el dios Vācaspati.
5.34.30
रूपवान् सुभगः श्रीमान् कंदर्प इव मूर्तिमान्।
स्थानक्रोधे प्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः ॥ ५.३४.३० ॥
Hermoso, afortunado y glorioso, como Kāmadeva encarnado; guerrero que golpea con cólera en el momento justo, el mejor gran auriga guerrero del mundo.
5.34.31
बाहुच्छायामवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः।
अपक्रम्याश्रमपदान्मृगरूपेण राघवम् ॥ ५.३४.३१ ॥
Él, con forma de ciervo, apartó del eremitorio a Rāghava, bajo cuya sombra protectora de brazos descansa el mundo entero.
5.34.32
शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि तत्फलम्।
अचिराद् रावणं संख्ये यो वधिष्यति वीर्यवान् ॥ ५.३४.३२ ॥
Pronto verás el fruto para quien te arrebató de aquel lugar desierto: el valiente matará a Rāvaṇa en batalla.
5.34.33
क्रोधप्रमुक्तैरिषुभिर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
तेनाहं प्रेषितो दूतस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.३४.३३ ॥
Enviado por él, cuyas flechas, lanzadas con ira, arden como fuego, he venido aquí como mensajero a tu presencia.
5.34.34
त्वद्वियोगेन दुःखार्तः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३४.३४ ॥
Afligido por la pena de tu separación, él preguntó por tu bienestar; y el gran resplandeciente Lakṣmaṇa, que acrecienta la alegría de Sumitrā, también preguntó por tu bienestar.
5.34.35
अभिवाद्य महाबाहुः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
रामस्य च सखा देवि सुग्रीवो नाम वानरः ॥ ५.३४.३५ ॥
El de brazos poderosos, tras saludarte con respeto, preguntó por tu bienestar. Oh diosa, también Sugrīva, el mono y amigo de Rāma, preguntó por tu bienestar.
5.34.36
राजा वानरमुख्यानां स त्वां कौशलमब्रवीत्।
नित्यं स्मरति ते रामः ससुग्रीवः सलक्ष्मणः ॥ ५.३४.३६ ॥
El rey de los principales monos también preguntó por tu bienestar. Rāma, junto con Sugrīva y Lakṣmaṇa, siempre te recuerda.
5.34.37
दिष्ट्या जीवसि वैदेहि राक्षसीवशमागता।
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ५.३४.३७ ॥
Por buena fortuna sigues viva, oh Vaidehī, aunque hayas caído en poder de las rākṣasīs. Pronto verás a Rāma y a Lakṣmaṇa, los grandes guerreros de carro.
5.34.38
मध्ये वानरकोटीनां सुग्रीवं चामितौजसम्।
अहं सुग्रीवसचिवो हनूमान् नाम वानरः ॥ ५.३४.३८ ॥
Entre decenas de millones de monos, soy Hanumān por nombre, un mono, ministro de Sugrīva, de poder sin límites.
5.34.39
प्रविष्टो नगरीं लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम्।
कृत्वा मूर्ध्नि पदन्यासं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.३४.३९ ॥
Tras saltar el gran océano, entré en la ciudad de Laṅkā y puse el pie sobre la cabeza del malvado Rāvaṇa.
5.34.40
त्वां द्रष्टुमुपयातोऽहं समाश्रित्य पराक्रमम्।
नाहमस्मि तथा देवि यथा मामवगच्छसि।
विशङ्का त्यज्यतामेषा श्रद्धत्स्व वदतो मम ॥ ५.३४.४० ॥
Oh diosa, he venido a verte confiando en mi valor. No soy como crees que soy. Abandona esta duda y confía en mis palabras.