வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.34.1
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् हरिपुंगवः।
दुःखाद् दुःखाभिभूतायाः सान्त्वमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३४.१ ॥
அவளுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட குரங்குகளில் சிறந்த ஹனுமான், துயரத்தால் வாட்டப்பட்டிருந்த அவளுக்குப் பதிலாக ஆறுதல் மொழிகளைக் கூறினார்.
5.34.2
अहं रामस्य संदेशाद् देवि दूतस्तवागतः।
वैदेहि कुशली रामः स त्वां कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.२ ॥
தேவியே, ராமருடைய செய்தியால் நான் உன்னிடம் தூதனாக வந்துள்ளேன். வைதேஹியே, ராமர் நலமாக இருக்கிறார்; அவர் உன் நலத்தை விசாரித்தார்.
5.34.3
यो ब्राह्ममस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदां वरः।
स त्वां दाशरथी रामो देवि कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.३ ॥
பிரம்மாஸ்திரத்தையும் வேதங்களையும் அறிந்தவரும், வேதம் அறிந்தோரில் சிறந்தவருமான தசரதன் மகன் ராமர், தேவியே, உன் நலத்தை விசாரித்தார்.
5.34.4
लक्ष्मणश्च महातेजा भर्तुस्तेऽनुचरः प्रियः।
कृतवाञ्छोकसंतप्तः शिरसा तेऽभिवादनम् ॥ ५.३४.४ ॥
உன் கணவரின் அன்பிற்குரிய தொண்டரான மகாதேஜஸ்வி லக்ஷ்மணர், சோகத்தால் வாடி, தலை வணங்கி உனக்கு வணக்கம் செலுத்துகிறார்.
5.34.5
सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः।
प्रतिसंहृष्टसर्वांगी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३४.५ ॥
அந்த இரு நரசிம்மர்களின் நலத்தைக் கேட்டதும், தேவி ஒவ்வோர் அங்கமும் மகிழ்ச்சியால் சிலிர்த்து, ஹனுமானிடம் கூறினாள்.
5.34.6
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मा।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ५.३४.६ ॥
இந்தச் சொல் எவ்வளவு மங்களகரமானது! ஆனால் இது உலக வழக்கில் சொல்லப்படும் பழமொழி போலத் தோன்றுகிறது: உயிருடன் இருக்கும் மனிதனுக்கு நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னும் மகிழ்ச்சி வந்தடையும்.
5.34.7
तयोः समागमे तस्मिन् प्रीतिरुत्पादिताद्भुता।
परस्परेण चालापं विश्वस्तौ तौ प्रचक्रतुः ॥ ५.३४.७ ॥
அவர்கள் இருவரின் அந்தச் சந்திப்பில் அற்புதமான அன்பு எழுந்தது; நம்பிக்கை கொண்டு அவ்விருவரும் ஒருவரோடொருவர் உரையாடினர்.
5.34.8
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
सीतायाः शोकतप्तायाः समीपमुपचक्रमे ॥ ५.३४.८ ॥
அவளுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, வாயுவின் மகனாகிய அனுமான் துயரால் வாடிய சீதையை நோக்கி அணுகத் தொடங்கினார்.
5.34.9
यथा यथा समीपं स हनूमानुपसर्पति।
तथा तथा रावणं सा तं सीता परिशङ्कते ॥ ५.३४.९ ॥
அனுமான் எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு அருகில் வந்தாரோ, அவ்வளவுக்கவ்வளவு சீதை அவரை ராவணனே என்று சந்தேகித்தாள்.
5.34.10
अहो धिग् धिक्कृतमिदं कथितं हि यदस्य मे।
रूपान्तरमुपागम्य स एवायं हि रावणः ॥ ५.३४.१० ॥
ஐயோ, இகழத்தக்கது! இவர் எனக்குச் சொன்ன சொற்கள் இகழத்தக்கவையே. இவரே வேறு உருவம் கொண்டு வந்த ராவணன்தான்.
5.34.11
तामशोकस्य शाखां तु विमुक्त्वा शोककर्शिता।
तस्यामेवानवद्याङ्गी धरण्यां समुपाविशत् ॥ ५.३४.११ ॥
துயரால் மெலிந்த குற்றமற்ற அங்கங்களை உடைய சீதை, அசோக மரத்தின் அந்தக் கிளையை விட்டுவிட்டு, அதன் கீழே நிலத்தில் அமர்ந்தாள்.
5.34.12
अवन्दत महाबाहुस्ततस्तां जनकात्मजाम्।
सा चैनं भयसंत्रस्ता भूयो नैनमुदैक्षत ॥ ५.३४.१२ ॥
பின்பு அந்தப் பெரும்புயவீரன் ஜனகன் மகளை வணங்கினார்; ஆனால் அச்சத்தால் நடுங்கிய சீதை அவரை மீண்டும் ஏறெடுத்துப் பார்க்கவில்லை.
5.34.13
तं दृष्ट्वा वन्दमानं च सीता शशिनिभानना।
अब्रवीद् दीर्घमुच्छ्वस्य वानरं मधुरस्वरा ॥ ५.३४.१३ ॥
வணங்கிக் கொண்டிருந்த அவனைக் கண்ட சந்திரமுகி சீதை, நீண்ட பெருமூச்சு விட்டு, இனிய குரலில் அந்த வானரனிடம் கூறினாள்.
5.34.14
मायां प्रविष्टो मायावी यदि त्वं रावणः स्वयम्।
उत्पादयसि मे भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१४ ॥
மாயையுள் நுழைந்த மாயாவியாகிய நீயே ராவணனாக இருந்தால், மீண்டும் எனக்குத் துன்பம் தருகிறாய் — அது தகாது.
5.34.15
स्वं परित्यज्य रूपं यः परिव्राजकरूपवान्।
जनस्थाने मया दृष्टस्त्वं स एव हि रावणः ॥ ५.३४.१५ ॥
தன் உருவை விட்டுவிட்டுத் துறவியின் வடிவம் தாங்கியவனை ஜனஸ்தானத்தில் நான் கண்டேன் — நீயே அந்த ராவணன்.
5.34.16
उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर।
संतापयसि मां भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१६ ॥
உபவாசத்தால் மெலிந்து துயருற்ற என்னை, ஓ விரும்பிய உருவம் கொள்ளும் இரவுஞ்சரனே, நீ மீண்டும் துன்புறுத்துகிறாய் — அது தகாது.
5.34.17
अथवा नैतदेवं हि यन्मया परिशङ्कितम्।
मनसो हि मम प्रीतिरुत्पन्ना तव दर्शनात् ॥ ५.३४.१७ ॥
அல்லது நான் ஐயுற்றது இவ்வாறு இல்லை. உன்னைக் கண்டதால் என் மனத்தில் மகிழ்ச்சி எழுந்துள்ளது.
5.34.18
यदि रामस्य दूतस्त्वमागतो भद्रमस्तु ते।
पृच्छामि त्वां हरिश्रेष्ठ प्रिया रामकथा हि मे ॥ ५.३४.१८ ॥
நீ ராமனின் தூதனாக வந்திருந்தால், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். வானரசிரேஷ்டனே, உன்னிடம் கேட்கிறேன் — ராமனின் கதை எனக்கு மிகவும் இனியது.
5.34.19
गुणान् रामस्य कथय प्रियस्य मम वानर।
चित्तं हरसि मे सौम्य नदीकूलं यथा रयः ॥ ५.३४.१९ ॥
வானரனே, என் அன்புக்குரிய ராமனின் குணங்களைச் சொல். சௌம்யனே, ஆற்றின் வேகம் ஆற்றங்கரையை அடித்துச் செல்வது போல நீ என் மனதை அபகரிக்கிறாய்.
5.34.20
अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेव चिराहृता।
प्रेषितं नाम पश्यामि राघवेण वनौकसम् ॥ ५.३४.२० ॥
ஆ! இந்தக் கனவு எவ்வளவு இனிமையானது! நெடுநாளாகக் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட நான் இங்கே இருக்கிறேன். ராகவன் ஒரு காட்டுவாசியை அனுப்பியிருப்பதை நான் காண்கிறேன்.
5.34.21
स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम्।
पश्येयं नावसीदेयं स्वप्नोऽपि मम मत्सरी ॥ ५.३४.२१ ॥
கனவிலாவது வீரனான ராகவனையும் லட்சுமணனையும் நான் காண முடிந்தால், நான் துயரில் மூழ்க மாட்டேன். ஆனால் என் கனவும் எனக்குப் பொறாமை கொண்டதாக இருக்கிறது.
5.34.22
नाहं स्वप्नमिमं मन्ये स्वप्ने दृष्ट्वा हि वानरम्।
न शक्योऽभ्युदयः प्राप्तुं प्राप्तश्चाभ्युदयो मम ॥ ५.३४.२२ ॥
நான் இதைக் கனவென்று நினைக்கவில்லை. கனவில் ஒரு வானரத்தைக் காண்பது இயலாது. நல்வாழ்வை அடைவது எளிதல்ல; ஆனால் எனக்கு நல்வாழ்வு வந்துவிட்டது.
5.34.23
किं नु स्याच्चित्तमोहोऽयं भवेद् वातगतिस्त्वियम्।
उन्मादजो विकारो वा स्यादयं मृगतृष्णिका ॥ ५.३४.२३ ॥
இது மனத்தின் மயக்கமோ? அல்லது காற்றின் இயக்கம் போன்ற ஒரு கோளாறோ? அல்லது பித்தால் விளைந்த ஒரு பிறழ்வோ? இது கானல் நீரோ?
5.34.24
अथवा नायमुन्मादो मोहोऽप्युन्मादलक्षणः।
सम्बुध्ये चाहमात्मानमिमं चापि वनौकसम् ॥ ५.३४.२४ ॥
அல்லது இது பித்து அல்ல; பித்தின் அறிகுறிகளைக் கொண்ட மயக்கமும் அல்ல. நான் என்னையும், இந்தக் காட்டுவாசியையும் தெளிவாக உணர்கிறேன்.
5.34.25
इत्येवं बहुधा सीता सम्प्रधार्य बलाबलम्।
रक्षसां कामरूपत्वान्मेने तं राक्षसाधिपम् ॥ ५.३४.२५ ॥
இவ்வாறு சீதை பலவிதமாக வலிமையையும் பலவீனத்தையும் ஆராய்ந்து, அரக்கர்கள் விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் ஆற்றல் உடையவர்கள் என்பதால், அவனை அரக்கர் தலைவனாக எண்ணினாள்.
5.34.26
एतां बुद्धिं तदा कृत्वा सीता सा तनुमध्यमा।
न प्रतिव्याजहाराथ वानरं जनकात्मजा ॥ ५.३४.२६ ॥
இந்த முடிவை அப்போது எடுத்த மெல்லிடையாள் ஜனகனின் மகள் சீதை, அந்த வானரத்திற்குப் பதில் சொல்லவில்லை.
5.34.27
सीताया निश्चितं बुद्ध्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
श्रोत्रानुकूलैर्वचनैस्तदा तां सम्प्रहर्षयन् ॥ ५.३४.२७ ॥
சீதையின் உறுதியை அறிந்த வாயுபுத்திரன் ஹனுமான், அப்போது செவிக்கு இனிய சொற்களால் அவளை மகிழ்வித்தான்.
5.34.28
आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तः शशी यथा।
राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा ॥ ५.३४.२८ ॥
சூரியனைப் போல் ஒளி மிக்கவன், உலகின் அன்பிற்குரிய சந்திரனைப் போல், அனைத்து உலகங்களின் அரசனான குபேரன் போல்.
5.34.29
विक्रमेणोपपन्नश्च यथा विष्णुर्महायशाः।
सत्यवादी मधुरवाग् देवो वाचस्पतिर्यथा ॥ ५.३४.२९ ॥
வீரத்தால் நிறைந்தவன், பெரும்புகழ் பெற்ற விஷ்ணுவைப் போல், சத்தியம் பேசுபவன், இனிய மொழி பேசும் வாசஸ்பதி தேவனைப் போல்.
5.34.30
रूपवान् सुभगः श्रीमान् कंदर्प इव मूर्तिमान्।
स्थानक्रोधे प्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः ॥ ५.३४.३० ॥
அழகனும், பேரழகும் செல்வமும் நிறைந்தவன், உருவெடுத்த மன்மதனைப் போல்; தக்க சமயத்தில் சினந்து தாக்குபவன், உலகில் சிறந்த மகாரதன்.
5.34.31
बाहुच्छायामवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः।
अपक्रम्याश्रमपदान्मृगरूपेण राघवम् ॥ ५.३४.३१ ॥
எந்த மகாத்மாவின் தோளின் நிழலில் உலகம் பாதுகாப்பாக இருக்கிறதோ, அந்த ராகவனை ஆசிரமத்திலிருந்து மானின் வடிவில் அகற்றிக்கொண்டு சென்றான்.
5.34.32
शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि तत्फलम्।
अचिराद् रावणं संख्ये यो वधिष्यति वीर्यवान् ॥ ५.३४.३२ ॥
வெற்றிடத்தில் உன்னை அபகரித்தவனின் பலனை நீ விரைவில் காண்பாய்; வீரியமிக்கவர் போரில் விரைவில் ராவணனைக் கொல்வார்.
5.34.33
क्रोधप्रमुक्तैरिषुभिर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
तेनाहं प्रेषितो दूतस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.३४.३३ ॥
கோபத்தில் எய்யப்பட்ட, எரியும் நெருப்பைப் போன்ற அம்புகளை உடையவர் என்னை தூதனாக அனுப்பினார்; ஆகவே நான் உன்னிடம் வந்தேன்.
5.34.34
त्वद्वियोगेन दुःखार्तः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३४.३४ ॥
உன் பிரிவால் துயரத்தால் வருந்தியவர் உன் நலத்தை விசாரித்தார்; சுமித்ராவின் மகிழ்ச்சியை வளர்க்கும் மகாதேஜஸ்வியான லக்ஷ்மணனும் உன் நலத்தை விசாரித்தார்.
5.34.35
अभिवाद्य महाबाहुः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
रामस्य च सखा देवि सुग्रीवो नाम वानरः ॥ ५.३४.३५ ॥
மகாபாகு (ராமர்) உன்னை வணங்கி உன் நலத்தை விசாரித்தார். தேவியே, ராமரின் நண்பனான சுக்ரீவன் என்ற வானரமும் விசாரித்தான்.
5.34.36
राजा वानरमुख्यानां स त्वां कौशलमब्रवीत्।
नित्यं स्मरति ते रामः ससुग्रीवः सलक्ष्मणः ॥ ५.३४.३६ ॥
வானரத் தலைவர்களின் அரசனும் உன் நலத்தை விசாரித்தான். ராமர் சுக்ரீவனுடனும் லக்ஷ்மணனுடனும் எப்போதும் உன்னை நினைக்கிறார்.
5.34.37
दिष्ट्या जीवसि वैदेहि राक्षसीवशमागता।
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ५.३४.३७ ॥
வைதேகியே, நல்ல வேளையாக அரக்கியரின் வசத்தில் இருந்தும் நீ உயிருடன் இருக்கிறாய். விரைவில் மகாரதர்களான ராமனையும் லட்சுமணனையும் காண்பாய்.
5.34.38
मध्ये वानरकोटीनां सुग्रीवं चामितौजसम्।
अहं सुग्रीवसचिवो हनूमान् नाम वानरः ॥ ५.३४.३८ ॥
கோடிக்கணக்கான வானரர்களின் நடுவில் அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட சுக்ரீவனின் அமைச்சனான, ஹனுமான் என்ற வானரன் நான்.
5.34.39
प्रविष्टो नगरीं लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम्।
कृत्वा मूर्ध्नि पदन्यासं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.३४.३९ ॥
பெருங்கடலைத் தாண்டி லங்கா நகரத்துள் நுழைந்தேன்; தீயவனான ராவணனின் தலையின் மீது கால் வைத்தேன்.
5.34.40
त्वां द्रष्टुमुपयातोऽहं समाश्रित्य पराक्रमम्।
नाहमस्मि तथा देवि यथा मामवगच्छसि।
विशङ्का त्यज्यतामेषा श्रद्धत्स्व वदतो मम ॥ ५.३४.४० ॥
தேவி, உன்னைக் காணவே என் வீரத்தை நம்பி வந்தேன். நீ என்னை நினைப்பது போன்றவன் நான் அல்லேன். இந்தச் சந்தேகத்தை விடு; நான் சொல்வதை நம்பு.