ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.34.1
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् हरिपुंगवः।
दुःखाद् दुःखाभिभूतायाः सान्त्वमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३४.१ ॥
ಅವಳ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಹನುಮಂತನು ದುಃಖದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವಾಗಿ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
5.34.2
अहं रामस्य संदेशाद् देवि दूतस्तवागतः।
वैदेहि कुशली रामः स त्वां कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.२ ॥
ದೇವಿ, ರಾಮನ ಸಂದೇಶದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ದೂತನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ವೈದೇಹಿ, ರಾಮನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
5.34.3
यो ब्राह्ममस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदां वरः।
स त्वां दाशरथी रामो देवि कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.३ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ವೇದಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದವನೂ, ವೇದಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಆದ ದಶರಥನ ಮಗ ರಾಮನು, ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
5.34.4
लक्ष्मणश्च महातेजा भर्तुस्तेऽनुचरः प्रियः।
कृतवाञ्छोकसंतप्तः शिरसा तेऽभिवादनम् ॥ ५.३४.४ ॥
ನಿನ್ನ ಪತಿಯ ಪ್ರಿಯ ಅನುಚರನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ಶೋಕದಿಂದ ನೊಂದು ತಲೆಬಾಗಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
5.34.5
सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः।
प्रतिसंहृष्टसर्वांगी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३४.५ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಸಿಂಹರ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವಿಯ ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡಿತು; ನಂತರ ಅವಳು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
5.34.6
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मा।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ५.३४.६ ॥
ಈ ಮಾತು ಎಷ್ಟು ಮಂಗಳಕರವಾಗಿದೆ! ಆದರೆ ಇದು ಲೋಕದ ಗಾದೆಯಂತೆ ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ: ಬದುಕಿರುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವಾದರೂ ಆನಂದ ಬರುತ್ತದೆ.
5.34.7
तयोः समागमे तस्मिन् प्रीतिरुत्पादिताद्भुता।
परस्परेण चालापं विश्वस्तौ तौ प्रचक्रतुः ॥ ५.३४.७ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ಆ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು.
5.34.8
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
सीतायाः शोकतप्तायाः समीपमुपचक्रमे ॥ ५.३४.८ ॥
ಅವಳ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಾಯುಪುತ್ರ ಹನುಮಂತನು ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತಳಾದ ಸೀತೆಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗತೊಡಗಿದನು.
5.34.9
यथा यथा समीपं स हनूमानुपसर्पति।
तथा तथा रावणं सा तं सीता परिशङ्कते ॥ ५.३४.९ ॥
ಹನುಮಂತನು ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಬಂದನೋ, ಅಷ್ಟಷ್ಟು ಸೀತೆ ಅವನನ್ನು ರಾವಣನೆಂದು ಶಂಕಿಸಿದಳು.
5.34.10
अहो धिग् धिक्कृतमिदं कथितं हि यदस्य मे।
रूपान्तरमुपागम्य स एवायं हि रावणः ॥ ५.३४.१० ॥
ಅಯ್ಯೋ, ಧಿಕ್ಕಾರ! ಇವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಧಿಕ್ಕಾರಾರ್ಹ. ಇವನೇ ಬೇರೆ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಬಂದ ರಾವಣ.
5.34.11
तामशोकस्य शाखां तु विमुक्त्वा शोककर्शिता।
तस्यामेवानवद्याङ्गी धरण्यां समुपाविशत् ॥ ५.३४.११ ॥
ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶಳಾದ ಆ ನಿರ್ದೋಷಾಂಗಿ ಸೀತೆ ಅಶೋಕ ವೃಕ್ಷದ ಆ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಳು.
5.34.12
अवन्दत महाबाहुस्ततस्तां जनकात्मजाम्।
सा चैनं भयसंत्रस्ता भूयो नैनमुदैक्षत ॥ ५.३४.१२ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಜನಕನ ಪುತ್ರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಸೀತೆ ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
5.34.13
तं दृष्ट्वा वन्दमानं च सीता शशिनिभानना।
अब्रवीद् दीर्घमुच्छ्वस्य वानरं मधुरस्वरा ॥ ५.३४.१३ ॥
ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಚಂದ್ರಮುಖಿ ಸೀತೆ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟು ಮಧುರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಆ ವಾನರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
5.34.14
मायां प्रविष्टो मायावी यदि त्वं रावणः स्वयम्।
उत्पादयसि मे भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१४ ॥
ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಾಯಾವಿಯಾದ ನೀನೇ ರಾವಣನಾದರೆ, ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಸಂತಾಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ — ಅದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
5.34.15
स्वं परित्यज्य रूपं यः परिव्राजकरूपवान्।
जनस्थाने मया दृष्टस्त्वं स एव हि रावणः ॥ ५.३४.१५ ॥
ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿದವನನ್ನು ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ — ನೀನೇ ಆ ರಾವಣ.
5.34.16
उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर।
संतापयसि मां भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१६ ॥
ಉಪವಾಸದಿಂದ ಕೃಶಳಾಗಿ ದೀನಳಾದ ನನ್ನನ್ನು, ಓ ಕಾಮರೂಪ ನಿಶಾಚರನೇ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿರುವೆ — ಅದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
5.34.17
अथवा नैतदेवं हि यन्मया परिशङ्कितम्।
मनसो हि मम प्रीतिरुत्पन्ना तव दर्शनात् ॥ ५.३४.१७ ॥
ಅಥವಾ ನಾನು ಸಂಶಯಿಸಿದ್ದು ಹಾಗಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವುಂಟಾಗಿದೆ.
5.34.18
यदि रामस्य दूतस्त्वमागतो भद्रमस्तु ते।
पृच्छामि त्वां हरिश्रेष्ठ प्रिया रामकथा हि मे ॥ ५.३४.१८ ॥
ನೀನು ರಾಮನ ದೂತನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ — ರಾಮಕಥೆ ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯ.
5.34.19
गुणान् रामस्य कथय प्रियस्य मम वानर।
चित्तं हरसि मे सौम्य नदीकूलं यथा रयः ॥ ५.३४.१९ ॥
ಓ ವಾನರ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ರಾಮನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳು. ಓ ಸೌಮ್ಯ, ನದಿಯ ವೇಗ ನದಿತೀರವನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ.
5.34.20
अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेव चिराहृता।
प्रेषितं नाम पश्यामि राघवेण वनौकसम् ॥ ५.३४.२० ॥
ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಕನಸು ಎಷ್ಟು ಸುಖಕರವಾಗಿದೆ! ಬಹು ಕಾಲದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು ಇಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ರಾಘವನು ಒಬ್ಬ ವನವಾಸಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
5.34.21
स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम्।
पश्येयं नावसीदेयं स्वप्नोऽपि मम मत्सरी ॥ ५.३४.२१ ॥
ಕನಸಿನಲ್ಲಾದರೂ ವೀರ ರಾಘವನನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ನೋಡಬಲ್ಲೆನಾದರೆ, ನಾನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಈ ಕನಸೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮತ್ಸರ ಹೊಂದಿದೆ.
5.34.22
नाहं स्वप्नमिमं मन्ये स्वप्ने दृष्ट्वा हि वानरम्।
न शक्योऽभ्युदयः प्राप्तुं प्राप्तश्चाभ्युदयो मम ॥ ५.३४.२२ ॥
ಇದನ್ನು ನಾನು ಕನಸೆಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ವಾನರನನ್ನು ನೋಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಭ್ಯುದಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ಆದರೆ ನನಗೆ ಅಭ್ಯುದಯ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಿದೆ.
5.34.23
किं नु स्याच्चित्तमोहोऽयं भवेद् वातगतिस्त्वियम्।
उन्मादजो विकारो वा स्यादयं मृगतृष्णिका ॥ ५.३४.२३ ॥
ಇದು ಮನಸ್ಸಿನ ಭ್ರಮೆಯೋ? ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆಯಂತಹ ವಿಕಾರವೋ? ಅಥವಾ ಉನ್ಮಾದದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ವಿಕಾರವೋ? ಇದು ಮರೀಚಿಕೆಯೋ?
5.34.24
अथवा नायमुन्मादो मोहोऽप्युन्मादलक्षणः।
सम्बुध्ये चाहमात्मानमिमं चापि वनौकसम् ॥ ५.३४.२४ ॥
ಅಥವಾ ಇದು ಉನ್ಮಾದವಲ್ಲ; ಉನ್ಮಾದದ ಲಕ್ಷಣಗಳುಳ್ಳ ಮೋಹವೂ ಅಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನೂ, ಈ ವನವಾಸಿಯನ್ನೂ ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ.
5.34.25
इत्येवं बहुधा सीता सम्प्रधार्य बलाबलम्।
रक्षसां कामरूपत्वान्मेने तं राक्षसाधिपम् ॥ ५.३४.२५ ॥
ಹೀಗೆ ಸೀತೆ ಬಹು ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಬಲಾಬಲಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ರಾಕ್ಷಸರು ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸಬಲ್ಲವರು ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನನ್ನು ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಳು.
5.34.26
एतां बुद्धिं तदा कृत्वा सीता सा तनुमध्यमा।
न प्रतिव्याजहाराथ वानरं जनकात्मजा ॥ ५.३४.२६ ॥
ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಆಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ತೆಳ್ಳನೆಯ ಸೊಂಟದ ಜನಕನ ಮಗಳು ಸೀತೆ ಆ ವಾನರನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.
5.34.27
सीताया निश्चितं बुद्ध्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
श्रोत्रानुकूलैर्वचनैस्तदा तां सम्प्रहर्षयन् ॥ ५.३४.२७ ॥
ಸೀತೆಯ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಅರಿತ ವಾಯುಪುತ್ರ ಹನುಮಂತನು ಆಗ ಕಿವಿಗೆ ಇಂಪಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ.
5.34.28
आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तः शशी यथा।
राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा ॥ ५.३४.२८ ॥
ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿ, ಲೋಕಪ್ರಿಯನಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ರಾಜನಾದ ಕುಬೇರ ದೇವನಂತೆ.
5.34.29
विक्रमेणोपपन्नश्च यथा विष्णुर्महायशाः।
सत्यवादी मधुरवाग् देवो वाचस्पतिर्यथा ॥ ५.३४.२९ ॥
ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆ, ಸತ್ಯವಾದಿ ಮತ್ತು ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ದೇವ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಂತೆ.
5.34.30
रूपवान् सुभगः श्रीमान् कंदर्प इव मूर्तिमान्।
स्थानक्रोधे प्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः ॥ ५.३४.३० ॥
ರೂಪವಂತನು, ಸುಂದರನು, ಶ್ರೀಮಂತನು, ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತ ಕಾಮದೇವನಂತೆ; ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಪ್ರಹರಿಸುವವನು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾರಥ.
5.34.31
बाहुच्छायामवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः।
अपक्रम्याश्रमपदान्मृगरूपेण राघवम् ॥ ५.३४.३१ ॥
ಯಾವ ಮಹಾತ್ಮನ ಬಾಹುಚ್ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಕವು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದೆಯೋ, ಆ ರಾಘವನನ್ನು ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಮೃಗರೂಪದಲ್ಲಿ ದೂರ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
5.34.32
शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि तत्फलम्।
अचिराद् रावणं संख्ये यो वधिष्यति वीर्यवान् ॥ ५.३४.३२ ॥
ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿದನೋ, ಅವನ ಫಲವನ್ನು ನೀನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನೋಡುವೆ; ವೀರ್ಯವಂತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರವೇ ರಾವಣನನ್ನು ವಧಿಸುವನು.
5.34.33
क्रोधप्रमुक्तैरिषुभिर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
तेनाहं प्रेषितो दूतस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.३४.३३ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳುಳ್ಳವನು ನನ್ನನ್ನು ದೂತನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
5.34.34
त्वद्वियोगेन दुःखार्तः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३४.३४ ॥
ನಿನ್ನ ವಿಯೋಗದಿಂದ ದುಃಖಪೀಡಿತನಾದ ಅವನು ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು; ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಆನಂದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೂ ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.
5.34.35
अभिवाद्य महाबाहुः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
रामस्य च सखा देवि सुग्रीवो नाम वानरः ॥ ५.३४.३५ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ದೇವಿ, ರಾಮನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಸುಗ್ರೀವ ಎಂಬ ವಾನರನೂ ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.
5.34.36
राजा वानरमुख्यानां स त्वां कौशलमब्रवीत्।
नित्यं स्मरति ते रामः ससुग्रीवः सलक्ष्मणः ॥ ५.३४.३६ ॥
ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠರ ರಾಜನೂ ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ರಾಮನು ಸುಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರೊಡನೆ ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.34.37
दिष्ट्या जीवसि वैदेहि राक्षसीवशमागता।
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ५.३४.३७ ॥
ಓ ವೈದೇಹಿ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೀನು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವೆ. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮಹಾರಥರಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ನೋಡುವೆ.
5.34.38
मध्ये वानरकोटीनां सुग्रीवं चामितौजसम्।
अहं सुग्रीवसचिवो हनूमान् नाम वानरः ॥ ५.३४.३८ ॥
ಕೋಟ್ಯಂತರ ವಾನರರ ನಡುವೆ ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಸುಗ್ರೀವನ ಮಂತ್ರಿ, ಹನುಮಾನ್ ಎಂಬ ವಾನರ ನಾನು.
5.34.39
प्रविष्टो नगरीं लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम्।
कृत्वा मूर्ध्नि पदन्यासं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.३४.३९ ॥
ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿ ಲಂಕಾ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ; ದುರಾತ್ಮ ರಾವಣನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪಾದವಿಟ್ಟೆ.
5.34.40
त्वां द्रष्टुमुपयातोऽहं समाश्रित्य पराक्रमम्।
नाहमस्मि तथा देवि यथा मामवगच्छसि।
विशङ्का त्यज्यतामेषा श्रद्धत्स्व वदतो मम ॥ ५.३४.४० ॥
ದೇವಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೆಚ್ಚಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ತಿಳಿದಂತೆ ನಾನಲ್ಲ. ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಬಿಡು, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬು.