ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ · ਸਰਗ 5.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.34.1
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् हरिपुंगवः।
दुःखाद् दुःखाभिभूतायाः सान्त्वमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३४.१ ॥
ਉਸ ਦੀ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲਾਸੇ ਦੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
5.34.2
अहं रामस्य संदेशाद् देवि दूतस्तवागतः।
वैदेहि कुशली रामः स त्वां कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.२ ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਖ਼ੈਰੀਅਤ ਨਾਲ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਖ਼ੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ ਹੈ।
5.34.3
यो ब्राह्ममस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदां वरः।
स त्वां दाशरथी रामो देवि कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.३ ॥
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਵੇਦਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਖ਼ੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
5.34.4
लक्ष्मणश्च महातेजा भर्तुस्तेऽनुचरः प्रियः।
कृतवाञ्छोकसंतप्तः शिरसा तेऽभिवादनम् ॥ ५.३४.४ ॥
ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੇਵਕ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸੋਗ ਨਾਲ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
5.34.5
सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः।
प्रतिसंहृष्टसर्वांगी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३४.५ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨਰਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਖ਼ੈਰੀਅਤ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
5.34.6
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मा।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ५.३४.६ ॥
ਇਹ ਗੱਲ ਕਿੰਨੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ! ਪਰ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਕਹਾਵਤ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ: ਜਿਉਂਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
5.34.7
तयोः समागमे तस्मिन् प्रीतिरुत्पादिताद्भुता।
परस्परेण चालापं विश्वस्तौ तौ प्रचक्रतुः ॥ ५.३४.७ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰੇਮ ਜਾਗਿਆ; ਭਰੋਸਾ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
5.34.8
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
सीतायाः शोकतप्तायाः समीपमुपचक्रमे ॥ ५.३४.८ ॥
ਉਸ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਪਵਨਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਤਪੀ ਹੋਈ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ।
5.34.9
यथा यथा समीपं स हनूमानुपसर्पति।
तथा तथा रावणं सा तं सीता परिशङ्कते ॥ ५.३४.९ ॥
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਗਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਸੀਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਸਮਝ ਕੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
5.34.10
अहो धिग् धिक्कृतमिदं कथितं हि यदस्य मे।
रूपान्तरमुपागम्य स एवायं हि रावणः ॥ ५.३४.१० ॥
ਹਾਇ, ਧਿੱਕਾਰ! ਇਸ ਨੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਿੱਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਉਹੀ ਰਾਵਣ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
5.34.11
तामशोकस्य शाखां तु विमुक्त्वा शोककर्शिता।
तस्यामेवानवद्याङ्गी धरण्यां समुपाविशत् ॥ ५.३४.११ ॥
ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਈ ਉਸ ਬੇਦਾਗ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੀ ਉਸ ਟਹਿਣੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ।
5.34.12
अवन्दत महाबाहुस्ततस्तां जनकात्मजाम्।
सा चैनं भयसंत्रस्ता भूयो नैनमुदैक्षत ॥ ५.३४.१२ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਬਾਹੂ ਨੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਫਿਰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।
5.34.13
तं दृष्ट्वा वन्दमानं च सीता शशिनिभानना।
अब्रवीद् दीर्घमुच्छ्वस्य वानरं मधुरस्वरा ॥ ५.३४.१३ ॥
ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਚੰਦਰਮੁਖੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
5.34.14
मायां प्रविष्टो मायावी यदि त्वं रावणः स्वयम्।
उत्पादयसि मे भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१४ ॥
ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਮਾਇਆਵੀ ਜੇ ਤੂੰ ਖ਼ੁਦ ਰਾਵਣ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਦੁਖ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
5.34.15
स्वं परित्यज्य रूपं यः परिव्राजकरूपवान्।
जनस्थाने मया दृष्टस्त्वं स एव हि रावणः ॥ ५.३४.१५ ॥
ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ ਜੋ ਪਰਿਵਰਾਜਕ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਮੈਂ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ — ਤੂੰ ਉਹੀ ਰਾਵਣ ਹੈਂ।
5.34.16
उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर।
संतापयसि मां भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१६ ॥
ਵਰਤ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੀਨ ਹੋਈ ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਕਾਮਰੂਪ ਨਿਸ਼ਾਚਰ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਸਤਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ — ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
5.34.17
अथवा नैतदेवं हि यन्मया परिशङ्कितम्।
मनसो हि मम प्रीतिरुत्पन्ना तव दर्शनात् ॥ ५.३४.१७ ॥
ਜਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ।
5.34.18
यदि रामस्य दूतस्त्वमागतो भद्रमस्तु ते।
पृच्छामि त्वां हरिश्रेष्ठ प्रिया रामकथा हि मे ॥ ५.३४.१८ ॥
ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਮ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹਾਂ — ਰਾਮ ਕਥਾ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
5.34.19
गुणान् रामस्य कथय प्रियस्य मम वानर।
चित्तं हरसि मे सौम्य नदीकूलं यथा रयः ॥ ५.३४.१९ ॥
ਹੇ ਵਾਨਰ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਰਾਮ ਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸ। ਹੇ ਸੌਮਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ ਦਾ ਵੇਗ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਰੋੜ੍ਹ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਚਿੱਤ ਹਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
5.34.20
अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेव चिराहृता।
प्रेषितं नाम पश्यामि राघवेण वनौकसम् ॥ ५.३४.२० ॥
ਅਹੋ, ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਕਿੰਨਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ! ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹਰੀ ਗਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਘਵ ਨੇ ਇੱਕ ਵਨਵਾਸੀ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
5.34.21
स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम्।
पश्येयं नावसीदेयं स्वप्नोऽपि मम मत्सरी ॥ ५.३४.२१ ॥
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੇ ਮੈਂ ਵੀਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਵੇਖ ਸਕਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬਾਂਗੀ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
5.34.22
नाहं स्वप्नमिमं मन्ये स्वप्ने दृष्ट्वा हि वानरम्।
न शक्योऽभ्युदयः प्राप्तुं प्राप्तश्चाभ्युदयो मम ॥ ५.३४.२२ ॥
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਉੱਨਤੀ ਪਾਉਣਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਉੱਨਤੀ ਆ ਗਈ ਹੈ।
5.34.23
किं नु स्याच्चित्तमोहोऽयं भवेद् वातगतिस्त्वियम्।
उन्मादजो विकारो वा स्यादयं मृगतृष्णिका ॥ ५.३४.२३ ॥
ਕੀ ਇਹ ਮਨ ਦਾ ਭਰਮ ਹੈ? ਜਾਂ ਹਵਾ ਦੀ ਚਾਲ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਵਿਕਾਰ? ਜਾਂ ਪਾਗਲਪਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਵਿਕਾਰ? ਕੀ ਇਹ ਮ੍ਰਿਗ-ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੈ?
5.34.24
अथवा नायमुन्मादो मोहोऽप्युन्मादलक्षणः।
सम्बुध्ये चाहमात्मानमिमं चापि वनौकसम् ॥ ५.३४.२४ ॥
ਜਾਂ ਇਹ ਪਾਗਲਪਨ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਪਾਗਲਪਨ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੋਹ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਇਸ ਵਨਵਾਸੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਰਹੀ ਹਾਂ।
5.34.25
इत्येवं बहुधा सीता सम्प्रधार्य बलाबलम्।
रक्षसां कामरूपत्वान्मेने तं राक्षसाधिपम् ॥ ५.३४.२५ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਤਾ ਨੇ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਬਲ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਮੰਨਿਆ।
5.34.26
एतां बुद्धिं तदा कृत्वा सीता सा तनुमध्यमा।
न प्रतिव्याजहाराथ वानरं जनकात्मजा ॥ ५.३४.२६ ॥
ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਉਸ ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ।
5.34.27
सीताया निश्चितं बुद्ध्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
श्रोत्रानुकूलैर्वचनैस्तदा तां सम्प्रहर्षयन् ॥ ५.३४.२७ ॥
ਸੀਤਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਜਾਣ ਕੇ ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।
5.34.28
आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तः शशी यथा।
राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा ॥ ५.३४.२८ ॥
ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਤੇਜਸਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦੇਵਤਾ ਕੁਬੇਰ ਵਰਗਾ।
5.34.29
विक्रमेणोपपन्नश्च यथा विष्णुर्महायशाः।
सत्यवादी मधुरवाग् देवो वाचस्पतिर्यथा ॥ ५.३४.२९ ॥
ਪਰਾਕਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਰਗਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ।
5.34.30
रूपवान् सुभगः श्रीमान् कंदर्प इव मूर्तिमान्।
स्थानक्रोधे प्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः ॥ ५.३४.३० ॥
ਰੂਪਵਾਨ, ਸੁਭਗ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ; ਠੀਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਕੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਹਾਰਥੀ।
5.34.31
बाहुच्छायामवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः।
अपक्रम्याश्रमपदान्मृगरूपेण राघवम् ॥ ५.३४.३१ ॥
ਜਿਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਸਾਰਾ ਲੋਕ ਸ਼ਰਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਮ੍ਰਿਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ।
5.34.32
शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि तत्फलम्।
अचिराद् रावणं संख्ये यो वधिष्यति वीर्यवान् ॥ ५.३४.३२ ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸਦਾ ਫਲ ਤੂੰ ਛੇਤੀ ਵੇਖੇਂਗੀ; ਬਲਵਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਛੇਤੀ ਹੀ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
5.34.33
क्रोधप्रमुक्तैरिषुभिर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
तेनाहं प्रेषितो दूतस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.३४.३३ ॥
ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਬਾਣਾਂ ਵਾਲੇ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੂਤ ਬਣਾ ਕੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।
5.34.34
त्वद्वियोगेन दुःखार्तः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३४.३४ ॥
ਤੇਰੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਖ਼ੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ; ਸੁਮਿੱਤਰਾ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਖ਼ੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ।
5.34.35
अभिवाद्य महाबाहुः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
रामस्य च सखा देवि सुग्रीवो नाम वानरः ॥ ५.३४.३५ ॥
ਮਹਾਬਾਹੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਖ਼ੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਮ ਦੇ ਵਾਨਰ ਨੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਖ਼ੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ।
5.34.36
राजा वानरमुख्यानां स त्वां कौशलमब्रवीत्।
नित्यं स्मरति ते रामः ससुग्रीवः सलक्ष्मणः ॥ ५.३४.३६ ॥
ਵਾਨਰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਸੁਗਰੀਵ) ਨੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਖ਼ੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਸਦਾ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
5.34.37
दिष्ट्या जीवसि वैदेहि राक्षसीवशमागता।
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ५.३४.३७ ॥
ਹੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਤੂੰ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈਂ। ਛੇਤੀ ਹੀ ਤੂੰ ਮਹਾਰਥੀ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗੀ।
5.34.38
मध्ये वानरकोटीनां सुग्रीवं चामितौजसम्।
अहं सुग्रीवसचिवो हनूमान् नाम वानरः ॥ ५.३४.३८ ॥
ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਮੰਤਰੀ, ਹਨੂਮਾਨ ਨਾਮ ਦਾ ਵਾਨਰ ਮੈਂ ਹਾਂ।
5.34.39
प्रविष्टो नगरीं लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम्।
कृत्वा मूर्ध्नि पदन्यासं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.३४.३९ ॥
ਮਹਾਸਾਗਰ ਟੱਪ ਕੇ ਲੰਕਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ; ਦੁਰਾਤਮਾ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ।
5.34.40
त्वां द्रष्टुमुपयातोऽहं समाश्रित्य पराक्रमम्।
नाहमस्मि तथा देवि यथा मामवगच्छसि।
विशङ्का त्यज्यतामेषा श्रद्धत्स्व वदतो मम ॥ ५.३४.४० ॥
ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਾਕਰਮ ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਦੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਉਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਛੱਡ ਦੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ।