Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 5.34

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

5.34.1

तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् हरिपुंगवः।
दुःखाद् दुःखाभिभूतायाः सान्त्वमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३४.१ ॥

เมื่อได้ฟังถ้อยคำของนางแล้ว หนุมานผู้เป็นยอดแห่งหมู่วานร ได้กล่าวตอบด้วยถ้อยคำปลอบโยนแก่นาง ผู้ถูกความทุกข์ครอบงำ

5.34.2

अहं रामस्य संदेशाद् देवि दूतस्तवागतः।
वैदेहि कुशली रामः स त्वां कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.२ ॥

ข้าพเจ้ามาถึงท่านแล้ว ข้าแต่เทวี ในฐานะทูตตามพระดำรัสของพระราม ข้าแต่วิเทหี พระรามทรงสบายดี และพระองค์ทรงถามถึงความสุขสวัสดีของท่าน

5.34.3

यो ब्राह्ममस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदां वरः।
स त्वां दाशरथी रामो देवि कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.३ ॥

พระรามพระโอรสของท้าวทศรถ ผู้ทรงรู้พรหมาสตรและพระเวท ผู้เป็นยอดแห่งผู้รู้พระเวท ข้าแต่เทวี พระองค์ทรงถามถึงความสุขสวัสดีของท่าน

5.34.4

लक्ष्मणश्च महातेजा भर्तुस्तेऽनुचरः प्रियः।
कृतवाञ्छोकसंतप्तः शिरसा तेऽभिवादनम् ॥ ५.३४.४ ॥

พระลักษมณ์ผู้มีเดชานุภาพยิ่งใหญ่ ผู้เป็นข้ารับใช้และเป็นที่รักของสวามีของท่าน ทรงเศร้าโศกอยู่ ได้ก้มศีรษะถวายความเคารพท่าน

5.34.5

सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः।
प्रतिसंहृष्टसर्वांगी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३४.५ ॥

เมื่อนางได้ฟังความสุขสวัสดีของสองบุรุษสิงห์นั้นแล้ว เทวีผู้มีทุกอวัยวะชื่นบานขึ้นทั่วกาย จึงตรัสกับหนุมานว่า

5.34.6

कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मा।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ५.३४.६ ॥

ถ้อยคำนี้ช่างเป็นมงคลแท้ แต่ดูเหมือนคำพูดธรรมดาของชาวโลกในความรู้สึกของข้า คือความยินดีย่อมมาถึงแม้แก่คนที่ยังมีชีวิตอยู่ แม้จะเมื่อหนึ่งร้อยปีผ่านไป

5.34.7

तयोः समागमे तस्मिन् प्रीतिरुत्पादिताद्भुता।
परस्परेण चालापं विश्वस्तौ तौ प्रचक्रतुः ॥ ५.३४.७ ॥

ในการพบกันของทั้งสองนั้น ความรักอันน่าอัศจรรย์ได้ก่อขึ้น และทั้งสองซึ่งคลายความหวาดระแวงแล้ว ก็เริ่มสนทนากันต่อกัน

5.34.8

तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
सीतायाः शोकतप्तायाः समीपमुपचक्रमे ॥ ५.३४.८ ॥

เมื่อได้ฟังถ้อยคำของนาง หนุมานผู้เป็นบุตรของวายุ จึงเริ่มเข้าไปใกล้สีดาผู้ถูกความโศกเผาไหม้

5.34.9

यथा यथा समीपं स हनूमानुपसर्पति।
तथा तथा रावणं सा तं सीता परिशङ्कते ॥ ५.३४.९ ॥

ยิ่งหนุมานเข้าไปใกล้เท่าใด สีดาก็ยิ่งสงสัยว่าเขาคือทศกัณฐ์มากขึ้นเท่านั้น

5.34.10

अहो धिग् धिक्कृतमिदं कथितं हि यदस्य मे।
रूपान्तरमुपागम्य स एवायं हि रावणः ॥ ५.३४.१० ॥

ช่างน่าอับอายเหลือเกิน สิ่งที่เขาเพิ่งพูดกับข้านั้นน่าละอายจริงๆ นี่คือทศกัณฐ์คนเดิมนั่นเอง ที่มาในรูปลักษณ์อื่น

5.34.11

तामशोकस्य शाखां तु विमुक्त्वा शोककर्शिता।
तस्यामेवानवद्याङ्गी धरण्यां समुपाविशत् ॥ ५.३४.११ ॥

นางสีดา ผู้มีอวัยวะไร้ที่ติและถูกความโศกทำให้ซูบผอม ปล่อยกิ่งต้นอโศกนั้นแล้วนั่งลงบนพื้นดินใต้ต้นนั้นเอง

5.34.12

अवन्दत महाबाहुस्ततस्तां जनकात्मजाम्।
सा चैनं भयसंत्रस्ता भूयो नैनमुदैक्षत ॥ ५.३४.१२ ॥

ลำดับนั้น ผู้มีแขนทรงพลังได้ก้มกราบพระธิดาของท้าวชนก แต่นางสีดาหวาดกลัวจนตัวสั่น ไม่ได้มองเขาอีกเลย

5.34.13

तं दृष्ट्वा वन्दमानं च सीता शशिनिभानना।
अब्रवीद् दीर्घमुच्छ्वस्य वानरं मधुरस्वरा ॥ ५.३४.१३ ॥

เห็นวานรก้มกราบอยู่ต่อหน้า สีดาผู้มีใบหน้าดุจพระจันทร์และมีน้ำเสียงไพเราะ ถอนลมหายใจยาวแล้วตรัสกับวานรว่า

5.34.14

मायां प्रविष्टो मायावी यदि त्वं रावणः स्वयम्।
उत्पादयसि मे भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१४ ॥

หากเจ้าเป็นทศกัณฐ์เองผู้เป็นนักมายาที่เข้าไปในมายา ก็ไม่สมควรที่เจ้าจะทำให้ข้าทุกข์ใจอีก

5.34.15

स्वं परित्यज्य रूपं यः परिव्राजकरूपवान्।
जनस्थाने मया दृष्टस्त्वं स एव हि रावणः ॥ ५.३४.१५ ॥

เจ้าคือทศกัณฐ์คนนั้นเอง ที่ข้าได้เห็นที่ชนสถาน ผู้ละทิ้งรูปกายของตนแล้วแปลงเป็นรูปของนักบวชเร่ร่อน

5.34.16

उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर।
संतापयसि मां भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१६ ॥

ข้าแต่ยักษ์ผู้เที่ยวไปในราตรีตามแต่จะแปลงกายได้ เจ้ายังทำให้ข้าที่ซูบผอมเพราะอดอาหารและน่าสงสารนี้ต้องทุกข์ใจอีก ไม่สมควรเลย

5.34.17

अथवा नैतदेवं हि यन्मया परिशङ्कितम्।
मनसो हि मम प्रीतिरुत्पन्ना तव दर्शनात् ॥ ५.३४.१७ ॥

หรือบางทีสิ่งที่ข้าสงสัยอาจไม่เป็นเช่นนั้นก็ได้ ใจของข้าเกิดความยินดีขึ้นเพราะได้เห็นท่าน

5.34.18

यदि रामस्य दूतस्त्वमागतो भद्रमस्तु ते।
पृच्छामि त्वां हरिश्रेष्ठ प्रिया रामकथा हि मे ॥ ५.३४.१८ ॥

หากท่านมาในฐานะทูตของพระราม ขอให้ท่านจงมีโชคดี ข้าแต่วานรผู้ประเสริฐ ข้าขอถามท่าน เพราะเรื่องราวของพระรามเป็นที่รักของข้า

5.34.19

गुणान् रामस्य कथय प्रियस्य मम वानर।
चित्तं हरसि मे सौम्य नदीकूलं यथा रयः ॥ ५.३४.१९ ॥

ข้าแต่วานร โปรดเล่าคุณสมบัติของพระรามผู้เป็นที่รักของข้าให้ฟังเถิด ข้าแต่ผู้มีจิตใจอ่อนโยน ท่านพัดพาใจของข้าไปดุจกระแสน้ำซัดฝั่งแม่น้ำ

5.34.20

अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेव चिराहृता।
प्रेषितं नाम पश्यामि राघवेण वनौकसम् ॥ ५.३४.२० ॥

ช่างเป็นความฝันที่น่ายินดีจริงหนอ ที่ข้าผู้ถูกพรากไปนานแล้วมาอยู่ที่นี่ได้ ข้าเห็นว่าพระราฆวะได้ส่งชาวป่าผู้หนึ่งมา

5.34.21

स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम्।
पश्येयं नावसीदेयं स्वप्नोऽपि मम मत्सरी ॥ ५.३४.२१ ॥

หากแม้ในความฝันข้าพเจ้าได้เห็นวีรบุรุษราฆวะพร้อมด้วยพระลักษมณ์ ข้าพเจ้าก็คงไม่จมอยู่ในความโศก แต่แม้แต่ความฝันนี้ก็ยังริษยาข้าพเจ้า

5.34.22

नाहं स्वप्नमिमं मन्ये स्वप्ने दृष्ट्वा हि वानरम्।
न शक्योऽभ्युदयः प्राप्तुं प्राप्तश्चाभ्युदयो मम ॥ ५.३४.२२ ॥

ข้าพเจ้าไม่คิดว่านี่คือความฝัน เพราะในความฝันไม่อาจเห็นลิงได้ ความเจริญรุ่งเรืองเป็นสิ่งที่ยากจะได้มา แต่ความเจริญรุ่งเรืองก็มาถึงข้าพเจ้าแล้ว

5.34.23

किं नु स्याच्चित्तमोहोऽयं भवेद् वातगतिस्त्वियम्।
उन्मादजो विकारो वा स्यादयं मृगतृष्णिका ॥ ५.३४.२३ ॥

นี่จะเป็นความหลงของจิตหรือเป็นความวุ่นวายเช่นการเคลื่อนไหวของลม หรือเป็นความผิดปกติที่เกิดจากความบ้าคลั่ง หรือนี่คือภาพลวงเช่นพระอาทิตย์ลวงตาในทะเลทราย

5.34.24

अथवा नायमुन्मादो मोहोऽप्युन्मादलक्षणः।
सम्बुध्ये चाहमात्मानमिमं चापि वनौकसम् ॥ ५.३४.२४ ॥

หรือนี่ไม่ใช่ความบ้าคลั่ง และความหลงนี้ก็ไม่มีลักษณะของความบ้าคลั่ง ข้าพเจ้ารู้ตัวอย่างชัดเจนทั้งถึงตนเองและถึงผู้อาศัยในป่านี้

5.34.25

इत्येवं बहुधा सीता सम्प्रधार्य बलाबलम्।
रक्षसां कामरूपत्वान्मेने तं राक्षसाधिपम् ॥ ५.३४.२५ ॥

เมื่อพระสีดาได้พิจารณาถึงกำลังและความอ่อนแอในหลายทางดังนี้ และเพราะรากษสสามารถแปลงรูปได้ตามความปรารถนา พระองค์จึงทรงเห็นว่าผู้นั้นเป็นเจ้าแห่งรากษส

5.34.26

एतां बुद्धिं तदा कृत्वा सीता सा तनुमध्यमा।
न प्रतिव्याजहाराथ वानरं जनकात्मजा ॥ ५.३४.२६ ॥

เมื่อพระสีดาตั้งความคิดนี้ไว้แล้ว พระธิดาของท้าวชนกผู้มีเอวบางจึงมิได้ตอบลิงนั้น

5.34.27

सीताया निश्चितं बुद्ध्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
श्रोत्रानुकूलैर्वचनैस्तदा तां सम्प्रहर्षयन् ॥ ५.३४.२७ ॥

หนุมานพระโอรสของพระวายุเมื่อทราบความตั้งพระทัยมั่นของพระสีดาแล้ว จึงได้ทำให้พระนางปีติยินดีด้วยถ้อยคำอันไพเราะน่าฟัง

5.34.28

आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तः शशी यथा।
राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा ॥ ५.३४.२८ ॥

รุ่งเรืองดุจพระอาทิตย์ เป็นที่รักของโลกดุจพระจันทร์ และเป็นดุจเทพท้าวไวศรวณะ ผู้เป็นกษัตริย์ของโลกทั้งปวง

5.34.29

विक्रमेणोपपन्नश्च यथा विष्णुर्महायशाः।
सत्यवादी मधुरवाग् देवो वाचस्पतिर्यथा ॥ ५.३४.२९ ॥

ประกอบด้วยความกล้าหาญดุจพระวิษณุผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ พูดความจริงและมีถ้อยคำไพเราะดุจเทพพระพฤหัสบดี

5.34.30

रूपवान् सुभगः श्रीमान् कंदर्प इव मूर्तिमान्।
स्थानक्रोधे प्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः ॥ ५.३४.३० ॥

งดงาม มีโชคดี และรุ่งโรจน์ ดุจกามเทพที่ปรากฏเป็นรูปกาย เป็นผู้โกรธในเวลาอันควรและเป็นผู้ตี เป็นมหารถีที่เลิศที่สุดในโลก

5.34.31

बाहुच्छायामवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः।
अपक्रम्याश्रमपदान्मृगरूपेण राघवम् ॥ ५.३४.३१ ॥

ผู้ซึ่งโลกทั้งปวงอาศัยร่มแขนอันยิ่งใหญ่ของเขา ได้แปลงเป็นกวางนำพระราฆวะให้ออกไปไกลจากที่อาศรม

5.34.32

शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि तत्फलम्।
अचिराद् रावणं संख्ये यो वधिष्यति वीर्यवान् ॥ ५.३४.३२ ॥

ท่านจะได้เห็นผลของการกระทำต่อท่านของผู้ที่ลักพาท่านไปจากที่ว่างเปล่า วีรบุรุษผู้เข้มแข็งนั้นจะสังหารท้าวราวณะในการรบไม่ช้านี้

5.34.33

क्रोधप्रमुक्तैरिषुभिर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
तेनाहं प्रेषितो दूतस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.३४.३३ ॥

ข้าพเจ้าถูกส่งมาโดยพระองค์ ซึ่งลูกศรที่ปล่อยด้วยความโกรธลุกโชนดุจไฟ ข้าพเจ้ามาที่นี่ในฐานะทูตเพื่อเข้าเฝ้าท่าน

5.34.34

त्वद्वियोगेन दुःखार्तः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३४.३४ ॥

พระองค์ทรงทุกข์ระทมเพราะการพลัดพรากจากท่าน จึงทรงถามถึงความเป็นอยู่ของท่าน และพระลักษมณ์ผู้รุ่งโรจน์ยิ่ง ผู้เพิ่มความยินดีแก่พระสุมิตรา ก็ทรงถามถึงความเป็นอยู่ของท่านเช่นกัน

5.34.35

अभिवाद्य महाबाहुः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
रामस्य च सखा देवि सुग्रीवो नाम वानरः ॥ ५.३४.३५ ॥

ผู้มีพระพาหาอันยิ่งใหญ่นั้นได้ถวายความเคารพแก่ท่านแล้ว จึงทรงถามถึงความเป็นอยู่ของท่าน ข้าแต่เทวี สุครีพผู้เป็นลิงและเป็นสหายของพระรามก็ทรงถามถึงความเป็นอยู่ของท่านเช่นกัน

5.34.36

राजा वानरमुख्यानां स त्वां कौशलमब्रवीत्।
नित्यं स्मरति ते रामः ससुग्रीवः सलक्ष्मणः ॥ ५.३४.३६ ॥

พระราชาแห่งหมู่ลิงผู้เป็นประมุขก็ทรงถามถึงความเป็นอยู่ของท่านเช่นกัน พระรามพร้อมด้วยสุครีพและพระลักษมณ์ทรงระลึกถึงท่านอยู่เสมอ

5.34.37

दिष्ट्या जीवसि वैदेहि राक्षसीवशमागता।
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ५.३४.३७ ॥

ท่านยังมีชีวิตอยู่ด้วยโชคดี ข้าแต่พระวิเทหี แม้ท่านจะตกอยู่ในอำนาจของนางรากษสี ไม่ช้านี้ท่านจะได้เห็นพระรามและพระลักษมณ์ มหารถีทั้งสอง

5.34.38

मध्ये वानरकोटीनां सुग्रीवं चामितौजसम्।
अहं सुग्रीवसचिवो हनूमान् नाम वानरः ॥ ५.३४.३८ ॥

ในหมู่ลิงนับสิบล้านตัว ข้าพเจ้าเป็นลิงชื่อหนุมาน เป็นอำมาตย์ของพระสุครีพผู้มีพลานุภาพไม่มีประมาณ

5.34.39

प्रविष्टो नगरीं लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम्।
कृत्वा मूर्ध्नि पदन्यासं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.३४.३९ ॥

ข้าพเจ้ากระโดดข้ามมหาสมุทรแล้วเข้าสู่นครลงกา และได้วางเท้าบนศีรษะของท้าวราวณะผู้มีจิตชั่วร้าย

5.34.40

त्वां द्रष्टुमुपयातोऽहं समाश्रित्य पराक्रमम्।
नाहमस्मि तथा देवि यथा मामवगच्छसि।
विशङ्का त्यज्यतामेषा श्रद्धत्स्व वदतो मम ॥ ५.३४.४० ॥

ข้าแต่เทวี ข้าพเจ้ามาเพื่อเฝ้าท่านโดยอาศัยกำลังของตนเอง ข้าพเจ้ามิได้เป็นอย่างที่ท่านเข้าใจ ขอให้ความสงสัยนี้สิ้นไป และขอท่านจงเชื่อถ้อยคำของข้าพเจ้า