Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.34.1
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् हरिपुंगवः।
दुःखाद् दुःखाभिभूतायाः सान्त्वमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३४.१ ॥
Ao ouvir as palavras dela, Hanumān, o melhor dos macacos, respondeu-lhe com palavras de consolo, a ela que estava tomada pela dor.
5.34.2
अहं रामस्य संदेशाद् देवि दूतस्तवागतः।
वैदेहि कुशली रामः स त्वां कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.२ ॥
Vim a ti, ó deusa, como mensageiro de Rāma, trazendo sua palavra. Ó Vaidehī, Rāma está bem, e perguntou pelo teu bem-estar.
5.34.3
यो ब्राह्ममस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदां वरः।
स त्वां दाशरथी रामो देवि कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.३ ॥
Rāma, filho de Daśaratha, que conhece a arma divina e os Vedas, o melhor dos conhecedores dos Vedas, ele, ó deusa, perguntou pelo teu bem-estar.
5.34.4
लक्ष्मणश्च महातेजा भर्तुस्तेऽनुचरः प्रियः।
कृतवाञ्छोकसंतप्तः शिरसा तेऽभिवादनम् ॥ ५.३४.४ ॥
Lakṣmaṇa, de grande esplendor, o querido seguidor do teu esposo, aflito pela dor, inclinou a cabeça e ofereceu-te a sua saudação.
5.34.5
सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः।
प्रतिसंहृष्टसर्वांगी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३४.५ ॥
Ao ouvir o bem-estar daqueles dois leões entre os homens, a deusa, com cada membro estremecido de alegria, então falou a Hanumān.
5.34.6
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मा।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ५.३४.६ ॥
Quão auspiciosa é esta palavra! Mas parece-me um dito comum do mundo: a alegria chega até ao homem vivo mesmo depois de cem anos.
5.34.7
तयोः समागमे तस्मिन् प्रीतिरुत्पादिताद्भुता।
परस्परेण चालापं विश्वस्तौ तौ प्रचक्रतुः ॥ ५.३४.७ ॥
Naquele encontro dos dois surgiu um afeto maravilhoso, e, tranquilizados, passaram a conversar um com o outro.
5.34.8
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
सीतायाः शोकतप्तायाः समीपमुपचक्रमे ॥ ५.३४.८ ॥
Ao ouvir as palavras dela, Hanumān, filho do Vento, começou a aproximar-se de Sītā, consumida pela dor.
5.34.9
यथा यथा समीपं स हनूमानुपसर्पति।
तथा तथा रावणं सा तं सीता परिशङ्कते ॥ ५.३४.९ ॥
Quanto mais Hanumān se aproximava, mais Sītā suspeitava que ele fosse Rāvaṇa.
5.34.10
अहो धिग् धिक्कृतमिदं कथितं हि यदस्य मे।
रूपान्तरमुपागम्य स एवायं हि रावणः ॥ ५.३४.१० ॥
Ai, que vergonha! O que ele acaba de me dizer é realmente vergonhoso. Este é o mesmo Rāvaṇa, que veio com outra forma.
5.34.11
तामशोकस्य शाखां तु विमुक्त्वा शोककर्शिता।
तस्यामेवानवद्याङ्गी धरण्यां समुपाविशत् ॥ ५.३४.११ ॥
Soltando aquele ramo da árvore aśoka, Sītā, de membros irrepreensíveis e abatida pela dor, sentou-se no chão logo abaixo dele.
5.34.12
अवन्दत महाबाहुस्ततस्तां जनकात्मजाम्।
सा चैनं भयसंत्रस्ता भूयो नैनमुदैक्षत ॥ ५.३४.१२ ॥
Então o de braços poderosos saudou a filha de Janaka; mas Sītā, trêmula de medo, não voltou a olhar para ele.
5.34.13
तं दृष्ट्वा वन्दमानं च सीता शशिनिभानना।
अब्रवीद् दीर्घमुच्छ्वस्य वानरं मधुरस्वरा ॥ ५.३४.१३ ॥
Ao vê-lo prostrado diante dela, Sītā, de rosto lunar e voz doce, suspirou longamente e falou ao macaco.
5.34.14
मायां प्रविष्टो मायावी यदि त्वं रावणः स्वयम्।
उत्पादयसि मे भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१४ ॥
Se és tu mesmo Rāvaṇa, o ilusionista que entrou na ilusão, então não é apropriado que me causes novamente tormento.
5.34.15
स्वं परित्यज्य रूपं यः परिव्राजकरूपवान्।
जनस्थाने मया दृष्टस्त्वं स एव हि रावणः ॥ ५.३४.१५ ॥
Tu és aquele mesmo Rāvaṇa que vi em Janasthāna, que abandonou sua própria forma e assumiu a aparência de um asceta errante.
5.34.16
उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर।
संतापयसि मां भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१६ ॥
Ó vagueante da noite que assumes qualquer forma, atormentas-me outra vez, eu, esgotada pelo jejum e desgraçada. Isso não é apropriado.
5.34.17
अथवा नैतदेवं हि यन्मया परिशङ्कितम्।
मनसो हि मम प्रीतिरुत्पन्ना तव दर्शनात् ॥ ५.३४.१७ ॥
Ou talvez o que suspeitei não seja assim. Meu coração encheu-se de alegria ao ver-te.
5.34.18
यदि रामस्य दूतस्त्वमागतो भद्रमस्तु ते।
पृच्छामि त्वां हरिश्रेष्ठ प्रिया रामकथा हि मे ॥ ५.३४.१८ ॥
Se vieste como mensageiro de Rāma, que a boa fortuna esteja contigo. Ó melhor dos macacos, pergunto-te: a história de Rāma me é querida.
5.34.19
गुणान् रामस्य कथय प्रियस्य मम वानर।
चित्तं हरसि मे सौम्य नदीकूलं यथा रयः ॥ ५.३४.१९ ॥
Ó macaco, conta-me as qualidades de Rāma, meu amado. Ó gentil, arrebatas o meu espírito como a corrente de um rio arrasta a margem.
5.34.20
अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेव चिराहृता।
प्रेषितं नाम पश्यामि राघवेण वनौकसम् ॥ ५.३४.२० ॥
Ah, quão agradável é este sonho, em que eu, há tanto tempo raptada, estou aqui! Vejo que Rāghava enviou um habitante da floresta.
5.34.21
स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम्।
पश्येयं नावसीदेयं स्वप्नोऽपि मम मत्सरी ॥ ५.३४.२१ ॥
Se, ao menos em sonho, eu pudesse ver o herói Rāghava junto de Lakṣmaṇa, não afundaria na tristeza. Mas até este sonho me tem inveja.
5.34.22
नाहं स्वप्नमिमं मन्ये स्वप्ने दृष्ट्वा हि वानरम्।
न शक्योऽभ्युदयः प्राप्तुं प्राप्तश्चाभ्युदयो मम ॥ ५.३४.२२ ॥
Não penso que isto seja um sonho, pois num sonho não é possível ver um macaco. A prosperidade não é fácil de alcançar, mas a prosperidade chegou até mim.
5.34.23
किं नु स्याच्चित्तमोहोऽयं भवेद् वातगतिस्त्वियम्।
उन्मादजो विकारो वा स्यादयं मृगतृष्णिका ॥ ५.३४.२३ ॥
Será isto uma ilusão da mente, ou alguma perturbação semelhante ao movimento do vento? Ou uma desordem nascida da loucura? É isto uma miragem?
5.34.24
अथवा नायमुन्मादो मोहोऽप्युन्मादलक्षणः।
सम्बुध्ये चाहमात्मानमिमं चापि वनौकसम् ॥ ५.३४.२४ ॥
Ou então isto não é loucura, nem um engano com os sinais da loucura. Percebo claramente a mim mesma e a este habitante da floresta.
5.34.25
इत्येवं बहुधा सीता सम्प्रधार्य बलाबलम्।
रक्षसां कामरूपत्वान्मेने तं राक्षसाधिपम् ॥ ५.३४.२५ ॥
Assim, Sītā, considerando de muitas maneiras a força e a fraqueza deles, e porque os rākṣasas podem assumir qualquer forma, considerou-o o senhor dos rākṣasas.
5.34.26
एतां बुद्धिं तदा कृत्वा सीता सा तनुमध्यमा।
न प्रतिव्याजहाराथ वानरं जनकात्मजा ॥ ५.३४.२६ ॥
Tendo tomado essa decisão, Sītā, filha de Janaka, de cintura delgada, não respondeu então ao macaco.
5.34.27
सीताया निश्चितं बुद्ध्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
श्रोत्रानुकूलैर्वचनैस्तदा तां सम्प्रहर्षयन् ॥ ५.३४.२७ ॥
Hanumān, filho do deus do vento, compreendendo a resolução de Sītā, então a alegrou com palavras agradáveis aos ouvidos.
5.34.28
आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तः शशी यथा।
राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा ॥ ५.३४.२८ ॥
Radiante como o sol, amado do mundo como a lua, e como o deus Vaiśravaṇa, rei de todos os mundos.
5.34.29
विक्रमेणोपपन्नश्च यथा विष्णुर्महायशाः।
सत्यवादी मधुरवाग् देवो वाचस्पतिर्यथा ॥ ५.३४.२९ ॥
Dotado de valor como Viṣṇu, de grande glória, veraz e de palavra doce como o deus Vācaspati.
5.34.30
रूपवान् सुभगः श्रीमान् कंदर्प इव मूर्तिमान्।
स्थानक्रोधे प्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः ॥ ५.३४.३० ॥
Belo, afortunado e glorioso, como Kāmadeva encarnado; guerreiro que golpeia com ira no momento certo, o melhor grande guerreiro-condutor do mundo.
5.34.31
बाहुच्छायामवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः।
अपक्रम्याश्रमपदान्मृगरूपेण राघवम् ॥ ५.३४.३१ ॥
Sob a forma de veado, afastou do eremitério Rāghava, sob cuja sombra protetora de braços repousa o mundo inteiro.
5.34.32
शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि तत्फलम्।
अचिराद् रावणं संख्ये यो वधिष्यति वीर्यवान् ॥ ५.३४.३२ ॥
Logo verás o fruto para aquele que te arrebatou do lugar deserto: o valente matará Rāvaṇa em batalha.
5.34.33
क्रोधप्रमुक्तैरिषुभिर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
तेनाहं प्रेषितो दूतस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.३४.३३ ॥
Enviado por aquele cujas flechas, lançadas em cólera, ardem como fogo, vim aqui como mensageiro à tua presença.
5.34.34
त्वद्वियोगेन दुःखार्तः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३४.३४ ॥
Atormentado pela dor da tua separação, ele perguntou pelo teu bem-estar; e o grandemente resplandecente Lakṣmaṇa, que aumenta a alegria de Sumitrā, também perguntou pelo teu bem-estar.
5.34.35
अभिवाद्य महाबाहुः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
रामस्य च सखा देवि सुग्रीवो नाम वानरः ॥ ५.३४.३५ ॥
O de braços poderosos, após saudar-te com respeito, perguntou pelo teu bem-estar. Ó deusa, também Sugrīva, o macaco e amigo de Rāma, perguntou pelo teu bem-estar.
5.34.36
राजा वानरमुख्यानां स त्वां कौशलमब्रवीत्।
नित्यं स्मरति ते रामः ससुग्रीवः सलक्ष्मणः ॥ ५.३४.३६ ॥
O rei dos principais macacos também perguntou pelo teu bem-estar. Rāma, junto com Sugrīva e Lakṣmaṇa, sempre se lembra de ti.
5.34.37
दिष्ट्या जीवसि वैदेहि राक्षसीवशमागता।
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ५.३४.३७ ॥
Por boa sorte você está viva, ó Vaidehī, embora tenha caído no poder das rākṣasīs. Em breve verás Rāma e Lakṣmaṇa, os grandes guerreiros de carro.
5.34.38
मध्ये वानरकोटीनां सुग्रीवं चामितौजसम्।
अहं सुग्रीवसचिवो हनूमान् नाम वानरः ॥ ५.३४.३८ ॥
Entre dezenas de milhões de macacos, sou Hanumān, um macaco, ministro de Sugrīva, de poder sem medida.
5.34.39
प्रविष्टो नगरीं लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम्।
कृत्वा मूर्ध्नि पदन्यासं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.३४.३९ ॥
Tendo saltado o grande oceano, entrei na cidade de Laṅkā e pus o pé sobre a cabeça do malvado Rāvaṇa.
5.34.40
त्वां द्रष्टुमुपयातोऽहं समाश्रित्य पराक्रमम्।
नाहमस्मि तथा देवि यथा मामवगच्छसि।
विशङ्का त्यज्यतामेषा श्रद्धत्स्व वदतो मम ॥ ५.३४.४० ॥
Ó deusa, vim ver-te, confiando na minha valentia. Não sou como pensas que sou. Abandona esta dúvida e confia nas minhas palavras.