വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.34.1
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् हरिपुंगवः।
दुःखाद् दुःखाभिभूतायाः सान्त्वमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३४.१ ॥
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട വാനരശ്രേഷ്ഠനായ ഹനുമാൻ, ദുഃഖത്താൽ വലഞ്ഞിരുന്ന അവളോട് മറുപടിയായി ആശ്വാസവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.34.2
अहं रामस्य संदेशाद् देवि दूतस्तवागतः।
वैदेहि कुशली रामः स त्वां कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.२ ॥
ദേവീ, രാമന്റെ സന്ദേശവുമായി ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് ദൂതനായി വന്നിരിക്കുന്നു. വൈദേഹീ, രാമൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു; അവൻ നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു.
5.34.3
यो ब्राह्ममस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदां वरः।
स त्वां दाशरथी रामो देवि कौशलमब्रवीत् ॥ ५.३४.३ ॥
ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും വേദങ്ങളും അറിയുന്നവനും വേദജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ ദശരഥപുത്രൻ രാമൻ, ദേവീ, നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.34.4
लक्ष्मणश्च महातेजा भर्तुस्तेऽनुचरः प्रियः।
कृतवाञ्छोकसंतप्तः शिरसा तेऽभिवादनम् ॥ ५.३४.४ ॥
നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ പ്രിയ അനുചരനായ മഹാതേജസ്വി ലക്ഷ്മണൻ, ദുഃഖത്താൽ വലഞ്ഞ്, തല കുനിച്ച് നിനക്ക് വന്ദനം അർപ്പിച്ചു.
5.34.5
सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः।
प्रतिसंहृष्टसर्वांगी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३४.५ ॥
ആ രണ്ടു നരസിംഹന്മാരുടെ ക്ഷേമം കേട്ട്, ദേവിയുടെ സർവാംഗവും ആനന്ദത്താൽ പുളകിതമായി; അവൾ ഹനുമാനോട് പറഞ്ഞു.
5.34.6
कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मा।
एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि ॥ ५.३४.६ ॥
ഈ വാക്ക് എത്ര മംഗളകരം! പക്ഷേ ഇത് ലോകത്തിലെ ഒരു ചൊല്ലുപോലെ തോന്നുന്നു: ജീവനുള്ള മനുഷ്യന് നൂറു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമെങ്കിലും ആനന്ദം വരുന്നു.
5.34.7
तयोः समागमे तस्मिन् प्रीतिरुत्पादिताद्भुता।
परस्परेण चालापं विश्वस्तौ तौ प्रचक्रतुः ॥ ५.३४.७ ॥
അവർ ഇരുവരുടെയും ആ സമാഗമത്തിൽ അത്ഭുതകരമായ സ്നേഹം ഉണ്ടായി; വിശ്വാസത്തോടെ അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം സംഭാഷണം ചെയ്തു.
5.34.8
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
सीतायाः शोकतप्तायाः समीपमुपचक्रमे ॥ ५.३४.८ ॥
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ ശോകത്താൽ തപിച്ച സീതയുടെ സമീപത്തേക്ക് അടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
5.34.9
यथा यथा समीपं स हनूमानुपसर्पति।
तथा तथा रावणं सा तं सीता परिशङ्कते ॥ ५.३४.९ ॥
ഹനുമാൻ എത്രത്തോളം അടുത്തു വന്നുവോ, അത്രത്തോളം സീത അവനെ രാവണനെന്നു സംശയിച്ചു.
5.34.10
अहो धिग् धिक्कृतमिदं कथितं हि यदस्य मे।
रूपान्तरमुपागम्य स एवायं हि रावणः ॥ ५.३४.१० ॥
അയ്യോ, ധിക്കാരം! ഇവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം നിന്ദ്യമാണ്. ഇവൻ തന്നെയാണ് മറ്റൊരു രൂപം സ്വീകരിച്ചുവന്ന രാവണൻ.
5.34.11
तामशोकस्य शाखां तु विमुक्त्वा शोककर्शिता।
तस्यामेवानवद्याङ्गी धरण्यां समुपाविशत् ॥ ५.३४.११ ॥
ശോകത്താൽ ക്ഷീണിച്ച, കുറ്റമറ്റ അവയവങ്ങളുള്ള സീത അശോകവൃക്ഷത്തിന്റെ ആ ശാഖയെ വിട്ട് അതിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിലത്ത് ഇരുന്നു.
5.34.12
अवन्दत महाबाहुस्ततस्तां जनकात्मजाम्।
सा चैनं भयसंत्रस्ता भूयो नैनमुदैक्षत ॥ ५.३४.१२ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ ആ ഹനുമാൻ ജനകപുത്രിക്ക് നമസ്കരിച്ചു; എന്നാൽ ഭയത്താൽ വിറച്ച സീത അവനെ വീണ്ടും നോക്കിയില്ല.
5.34.13
तं दृष्ट्वा वन्दमानं च सीता शशिनिभानना।
अब्रवीद् दीर्घमुच्छ्वस्य वानरं मधुरस्वरा ॥ ५.३४.१३ ॥
വണങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവനെ കണ്ട ചന്ദ്രമുഖിയായ സീത ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ച് മധുരസ്വരത്തിൽ ആ വാനരനോട് പറഞ്ഞു.
5.34.14
मायां प्रविष्टो मायावी यदि त्वं रावणः स्वयम्।
उत्पादयसि मे भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१४ ॥
മായയിൽ പ്രവേശിച്ച മായാവിയായ നീ തന്നെയാണ് രാവണനെങ്കിൽ, വീണ്ടും എനിക്ക് സന്താപം നൽകുന്നത് ഉചിതമല്ല.
5.34.15
स्वं परित्यज्य रूपं यः परिव्राजकरूपवान्।
जनस्थाने मया दृष्टस्त्वं स एव हि रावणः ॥ ५.३४.१५ ॥
സ്വരൂപം ഉപേക്ഷിച്ച് സന്ന്യാസിയുടെ രൂപം ധരിച്ചവനെ ജനസ്ഥാനത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടു — നീ തന്നെയാണ് ആ രാവണൻ.
5.34.16
उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर।
संतापयसि मां भूयः संतापं तन्न शोभनम् ॥ ५.३४.१६ ॥
ഉപവാസത്താൽ മെലിഞ്ഞു ദീനയായ എന്നെ, ഹേ കാമരൂപാ രാക്ഷസാ, നീ വീണ്ടും പീഡിപ്പിക്കുന്നു — അത് ഉചിതമല്ല.
5.34.17
अथवा नैतदेवं हि यन्मया परिशङ्कितम्।
मनसो हि मम प्रीतिरुत्पन्ना तव दर्शनात् ॥ ५.३४.१७ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ സംശയിച്ചത് അങ്ങനെയല്ലായിരിക്കാം. നിന്നെ കണ്ടതിനാൽ എന്റെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.
5.34.18
यदि रामस्य दूतस्त्वमागतो भद्रमस्तु ते।
पृच्छामि त्वां हरिश्रेष्ठ प्रिया रामकथा हि मे ॥ ५.३४.१८ ॥
നീ രാമന്റെ ദൂതനായി വന്നവനാണെങ്കിൽ നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ. വാനരശ്രേഷ്ഠാ, നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു — രാമകഥ എനിക്ക് അത്യന്തം പ്രിയമാണ്.
5.34.19
गुणान् रामस्य कथय प्रियस्य मम वानर।
चित्तं हरसि मे सौम्य नदीकूलं यथा रयः ॥ ५.३४.१९ ॥
വാനരാ, എന്റെ പ്രിയനായ രാമന്റെ ഗുണങ്ങൾ പറയൂ. സൗമ്യാ, നദിയുടെ ഒഴുക്ക് തീരത്തെ തകർക്കുന്നതുപോലെ നീ എന്റെ മനസ്സിനെ അപഹരിക്കുന്നു.
5.34.20
अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेव चिराहृता।
प्रेषितं नाम पश्यामि राघवेण वनौकसम् ॥ ५.३४.२० ॥
അയ്യോ, ഈ സ്വപ്നം എത്ര സുഖകരം! ഇത്രനാളും അപഹരിക്കപ്പെട്ട ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്. രാഘവൻ ഒരു വനവാസിയെ അയച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു.
5.34.21
स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम्।
पश्येयं नावसीदेयं स्वप्नोऽपि मम मत्सरी ॥ ५.३४.२१ ॥
സ്വപ്നത്തിലെങ്കിലും വീരനായ രാഘവനെ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം കാണാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങില്ല. പക്ഷേ എന്റെ ഈ സ്വപ്നവും എന്നോട് അസൂയയുള്ളതാണ്.
5.34.22
नाहं स्वप्नमिमं मन्ये स्वप्ने दृष्ट्वा हि वानरम्।
न शक्योऽभ्युदयः प्राप्तुं प्राप्तश्चाभ्युदयो मम ॥ ५.३४.२२ ॥
ഇതിനെ ഞാൻ സ്വപ്നമായി കരുതുന്നില്ല, കാരണം സ്വപ്നത്തിൽ ഒരു വാനരനെ കാണുക സാധ്യമല്ല. അഭ്യുദയം നേടുക എളുപ്പമല്ല; എന്നാൽ എനിക്ക് അഭ്യുദയം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു.
5.34.23
किं नु स्याच्चित्तमोहोऽयं भवेद् वातगतिस्त्वियम्।
उन्मादजो विकारो वा स्यादयं मृगतृष्णिका ॥ ५.३४.२३ ॥
ഇത് മനസ്സിന്റെ മോഹമാണോ? അതോ കാറ്റിന്റെ ഗതിപോലുള്ള ഒരു വികാരമാണോ? അതോ ഉന്മാദത്തിൽ ജനിച്ച ഒരു വികാരമോ? ഇത് മൃഗതൃഷ്ണികയോ?
5.34.24
अथवा नायमुन्मादो मोहोऽप्युन्मादलक्षणः।
सम्बुध्ये चाहमात्मानमिमं चापि वनौकसम् ॥ ५.३४.२४ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഇത് ഉന്മാദമല്ല; ഉന്മാദലക്ഷണമുള്ള മോഹവുമല്ല. ഞാനെന്നെയും ഈ വനവാസിയെയും നന്നായി തിരിച്ചറിയുന്നു.
5.34.25
इत्येवं बहुधा सीता सम्प्रधार्य बलाबलम्।
रक्षसां कामरूपत्वान्मेने तं राक्षसाधिपम् ॥ ५.३४.२५ ॥
ഇങ്ങനെ സീത പലവിധത്തിൽ ബലാബലങ്ങൾ വിചാരിച്ചു; രാക്ഷസർക്ക് ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കാനാകുമെന്നതിനാൽ അവനെ രാക്ഷസാധിപതിയായി അവൾ കരുതി.
5.34.26
एतां बुद्धिं तदा कृत्वा सीता सा तनुमध्यमा।
न प्रतिव्याजहाराथ वानरं जनकात्मजा ॥ ५.३४.२६ ॥
ഈ തീരുമാനമെടുത്ത മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുള്ള ജനകപുത്രി സീത അപ്പോൾ ആ വാനരന് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
5.34.27
सीताया निश्चितं बुद्ध्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
श्रोत्रानुकूलैर्वचनैस्तदा तां सम्प्रहर्षयन् ॥ ५.३४.२७ ॥
സീതയുടെ നിശ്ചയം മനസ്സിലാക്കിയ വായുപുത്രൻ ഹനുമാൻ അപ്പോൾ കാതിന് ഇമ്പമുള്ള വാക്കുകളാൽ അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
5.34.28
आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तः शशी यथा।
राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा ॥ ५.३४.२८ ॥
സൂര്യനെപ്പോലെ തേജസ്വിയും, ലോകപ്രിയനായ ചന്ദ്രനെപ്പോലെയും, സർവ്വലോകങ്ങളുടെയും രാജാവായ കുബേരദേവനെപ്പോലെയും.
5.34.29
विक्रमेणोपपन्नश्च यथा विष्णुर्महायशाः।
सत्यवादी मधुरवाग् देवो वाचस्पतिर्यथा ॥ ५.३४.२९ ॥
പരാക്രമമുള്ളവനും മഹായശസ്വിയായ വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെയും, സത്യവാദിയും മധുരഭാഷിയുമായ ദേവഗുരു ബൃഹസ്പതിയെപ്പോലെയും.
5.34.30
रूपवान् सुभगः श्रीमान् कंदर्प इव मूर्तिमान्।
स्थानक्रोधे प्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः ॥ ५.३४.३० ॥
രൂപവാനും സുഭഗനും ശ്രീമാനും മൂർത്തീഭവിച്ച കാമദേവനെപ്പോലെയും; ഉചിതസമയത്ത് കോപിച്ച് പ്രഹരിക്കുന്നവനും ലോകത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാരഥനും.
5.34.31
बाहुच्छायामवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः।
अपक्रम्याश्रमपदान्मृगरूपेण राघवम् ॥ ५.३४.३१ ॥
ഏത് മഹാത്മാവിന്റെ ഭുജച്ഛായയിൽ ലോകം അഭയം തേടുന്നുവോ, ആ രാഘവനെ ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് മാൻരൂപത്തിൽ അകറ്റിക്കൊണ്ടുപോയി.
5.34.32
शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि तत्फलम्।
अचिराद् रावणं संख्ये यो वधिष्यति वीर्यवान् ॥ ५.३४.३२ ॥
ശൂന്യസ്ഥലത്തുനിന്ന് ആരാണ് നിന്നെ അപഹരിച്ചത്, അവന്റെ ഫലം നീ അധികം വൈകാതെ കാണും; പരാക്രമശാലി യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെ വധിക്കും.
5.34.33
क्रोधप्रमुक्तैरिषुभिर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
तेनाहं प्रेषितो दूतस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ५.३४.३३ ॥
കോപത്തിൽ എയ്ത, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെയുള്ള അമ്പുകളുള്ളവൻ എന്നെ ദൂതനായി അയച്ചു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു.
5.34.34
त्वद्वियोगेन दुःखार्तः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३४.३४ ॥
നിന്റെ വിയോഗത്താൽ ദുഃഖാർത്തനായ അവൻ നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു; സുമിത്രയുടെ ആനന്ദം വർധിപ്പിക്കുന്ന മഹാതേജസ്വിയായ ലക്ഷ്മണനും നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു.
5.34.35
अभिवाद्य महाबाहुः स त्वां कौशलमब्रवीत्।
रामस्य च सखा देवि सुग्रीवो नाम वानरः ॥ ५.३४.३५ ॥
മഹാബാഹുവായ അവൻ നിന്നെ വന്ദിച്ച് നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു. ദേവീ, രാമന്റെ സുഹൃത്തായ സുഗ്രീവൻ എന്ന വാനരനും നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു.
5.34.36
राजा वानरमुख्यानां स त्वां कौशलमब्रवीत्।
नित्यं स्मरति ते रामः ससुग्रीवः सलक्ष्मणः ॥ ५.३४.३६ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠരുടെ രാജാവും നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു. രാമൻ സുഗ്രീവനോടും ലക്ഷ്മണനോടുമൊപ്പം എപ്പോഴും നിന്നെ ഓർക്കുന്നു.
5.34.37
दिष्ट्या जीवसि वैदेहि राक्षसीवशमागता।
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं लक्ष्मणं च महारथम् ॥ ५.३४.३७ ॥
ഹേ വൈദേഹീ, ഭാഗ്യവശാൽ രാക്ഷസിമാരുടെ വശത്തിലായിട്ടും നീ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു. വേഗത്തിൽ മഹാരഥന്മാരായ രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും നീ കാണും.
5.34.38
मध्ये वानरकोटीनां सुग्रीवं चामितौजसम्।
अहं सुग्रीवसचिवो हनूमान् नाम वानरः ॥ ५.३४.३८ ॥
കോടിക്കണക്കിന് വാനരന്മാർക്കിടയിൽ അമിതതേജസ്വിയായ സുഗ്രീവന്റെ മന്ത്രിയായ ഹനുമാൻ എന്ന വാനരനാണ് ഞാൻ.
5.34.39
प्रविष्टो नगरीं लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम्।
कृत्वा मूर्ध्नि पदन्यासं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ५.३४.३९ ॥
മഹാസമുദ്രം ചാടിക്കടന്ന് ലങ്കാനഗരിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; ദുരാത്മാവായ രാവണന്റെ തലയിൽ കാൽ വെച്ചു.
5.34.40
त्वां द्रष्टुमुपयातोऽहं समाश्रित्य पराक्रमम्।
नाहमस्मि तथा देवि यथा मामवगच्छसि।
विशङ्का त्यज्यतामेषा श्रद्धत्स्व वदतो मम ॥ ५.३४.४० ॥
ദേവീ, നിന്നെ കാണാനായി എന്റെ പരാക്രമത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഞാൻ വന്നത്. നീ എന്നെ കരുതുന്നതുപോലെയല്ല ഞാൻ. ഈ സംശയം വിടൂ, എന്റെ വാക്കിൽ വിശ്വസിക്കൂ.