Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.37.1
सा सीता वचनं श्रुत्वा पूर्णचन्द्रनिभानना।
हनूमन्तमुवाचेदं धर्मार्थसहितं वचः ॥ ५.३७.१ ॥
Sītā, deren Antlitz dem Vollmond glich, hörte diese Worte und sprach zu Hanumān diese Rede, verbunden mit Dharma und Nutzen.
5.37.2
अमृतं विषसम्पृक्तं त्वया वानर भाषितम्।
यच्च नान्यमना रामो यच्च शोकपरायणः ॥ ५.३७.२ ॥
O Affe, was du gesagt hast, ist wie Nektar, vermischt mit Gift; und Rāma, dessen Geist an nichts anderes denkt, ist ganz in Kummer versunken.
5.37.3
ऐश्वर्ये वा सुविस्तीर्णे व्यसने वा सुदारुणे।
रज्ज्वेव पुरुषं बद्ध्वा कृतान्तः परिकर्षति ॥ ५.३७.३ ॥
Ob in weitem Wohlstand oder in schrecklichstem Unglück, Kṛtānta (der Tod) schleift den Menschen fort, als hätte er ihn mit einem Strick gefesselt.
5.37.4
विधिर्नूनमसंहार्यः प्राणिनां प्लवगोत्तम।
सौमित्रं मां च रामं च व्यसनैः पश्य मोहितान् ॥ ५.३७.४ ॥
O bester der Affen, das Geschick der Lebewesen ist gewiss unabwendbar; sieh Lakṣmaṇa, mich und Rāma, von Unglück verwirrt.
5.37.5
शोकस्यास्य कथं पारं राघवोऽधिगमिष्यति।
प्लवमानः परिक्रान्तो हतनौः सागरे यथा ॥ ५.३७.५ ॥
Wie wird Rāghava das jenseitige Ufer dieses Kummers erreichen? Wie einer, dessen Boot im Meer zerschellt ist und der schwimmend umherirrt.
5.37.6
राक्षसानां वधं कृत्वा सूदयित्वा च रावणम्।
लङ्कामुन्मथितां कृत्वा कदा द्रक्ष्यति मां पतिः ॥ ५.३७.६ ॥
Wann wird mein Gemahl mich sehen, nachdem er die Rākṣasas erschlagen, Rāvaṇa getötet und Laṅkā umgestürzt hat?
5.37.7
स वाच्यः संत्वरस्वेति यावदेव न पूर्यते।
अयं संवत्सरः कालस्तावद्धि मम जीवितम् ॥ ५.३७.७ ॥
Sag ihm, er solle sich beeilen, bevor dieses Jahr vergangen ist; diese Zeitspanne ist mein Leben.
5.37.8
वर्तते दशमो मासो द्वौ तु शेषौ प्लवङ्गम।
रावणेन नृशंसेन समयो यः कृतो मम ॥ ५.३७.८ ॥
O Springer, der zehnte Monat verstreicht, und nur zwei bleiben; dies ist die Frist, die der grausame Rāvaṇa mir gesetzt hat.
5.37.9
विभीषणेन च भ्रात्रा मम निर्यातनं प्रति।
अनुनीतः प्रयत्नेन न च तत् कुरुते मतिम् ॥ ५.३७.९ ॥
Auch mein Bruder Vibhīṣaṇa hat ihn eifrig wegen meiner Befreiung gedrängt, doch er entschließt sich nicht dazu.
5.37.10
मम प्रतिप्रदानं हि रावणस्य न रोचते।
रावणं मार्गते संख्ये मृत्युः कालवशंगतम् ॥ ५.३७.१० ॥
Rāvaṇa gefällt es nicht, mich zurückzugeben; der Tod, der unter die Macht der Zeit geraten ist, sucht ihn im Kampf.
5.37.11
ज्येष्ठा कन्या कला नाम विभीषणसुता कपे।
तया ममैतदाख्यातं मात्रा प्रहितया स्वयम् ॥ ५.३७.११ ॥
O Affe, Kalā mit Namen, die älteste Tochter Vibhīṣaṇas, hat mir dies gesagt; ihre Mutter selbst hatte sie geschickt, um es mich wissen zu lassen.
5.37.12
अविन्ध्यो नाम मेधावी विद्वान् राक्षसपुङ्गवः।
धृतिमाञ्छीलवान् वृद्धो रावणस्य सुसम्मतः ॥ ५.३७.१२ ॥
Es gibt einen weisen und gelehrten Anführer der Rākṣasas namens Avindhya, standhaft, von gutem Charakter, alt und von Rāvaṇa hoch geschätzt.
5.37.13
रामात् क्षयमनुप्राप्तं रक्षसां प्रत्यचोदयत्।
न च तस्य स दुष्टात्मा शृणोति वचनं हितम् ॥ ५.३७.१३ ॥
Wegen Rāma warnte er (Rāvaṇa) vor dem Untergang, der den Rākṣasas bevorstand; doch jener Böswillige hörte nicht auf seine heilsamen Worte.
5.37.14
आशंसेयं हरिश्रेष्ठ क्षिप्रं मां प्राप्स्यते पतिः।
अन्तरात्मा हि मे शुद्धस्तस्मिंश्च बहवो गुणाः ॥ ५.३७.१४ ॥
Bester der Affen, ich hoffe, mein Gemahl wird mich bald erlangen. Mein inneres Selbst ist rein, und an ihm sind viele Tugenden.
5.37.15
उत्साहः पौरुषं सत्त्वमानृशंस्यं कृतज्ञता।
विक्रमश्च प्रभावश्च सन्ति वानर राघवे ॥ ५.३७.१५ ॥
Affe, in Rāghava (Rāma) sind Tatkraft, männliche Tapferkeit, Standhaftigkeit, Güte, Dankbarkeit, Heldenmut und Macht.
5.37.16
चतुर्दश सहस्राणि राक्षसानां जघान यः।
जनस्थाने विना भ्रात्रा शत्रुः कस्तस्य नोद्विजेत् ॥ ५.३७.१६ ॥
Wer vierzehntausend Rākṣasas in Janasthāna ohne seinen Bruder erschlug, vor dem müsste sich kein Feind fürchten?
5.37.17
न स शक्यस्तुलयितुं व्यसनैः पुरुषर्षभः।
अहं तस्यानुभावज्ञा शक्रस्येव पुलोमजा ॥ ५.३७.१७ ॥
Dieser Stier unter den Menschen lässt sich nicht an Unglücken messen. Wie Pulomajā die Macht Indras kennt, so kenne ich seine Macht.
5.37.18
शरजालांशुमान् शूरः कपे रामदिवाकरः।
शत्रुरक्षोमयं तोयमुपशोषं नयिष्यति ॥ ५.३७.१८ ॥
Affe, der heldenhafte Rāma, die Sonne, deren Strahlen ein Netz von Pfeilen sind, wird das Wasser der feindlichen Rākṣasas gänzlich austrocknen.
5.37.19
अश्रुसम्पूर्णवदनामुवाच हनुमान् कपिः ॥ ५.३७.१९ ॥
Zu Sītā, deren Gesicht voller Tränen war, sprach der Affe Hanumān.
5.37.20
श्रुत्वैव च वचो मह्यं क्षिप्रमेष्यति राघवः।
चमूं प्रकर्षन् महतीं हर्यृक्षगणसंकुलाम् ॥ ५.३७.२० ॥
Sobald er meine Worte hört, wird Rāghava bald kommen und ein gewaltiges Heer heranführen, voller Scharen von Affen und Bären.
5.37.21
अथवा मोचयिष्यामि त्वामद्यैव सराक्षसात्।
अस्माद् दुःखादुपारोह मम पृष्ठमनिन्दिते ॥ ५.३७.२१ ॥
Oder, o Makellose, heute noch befreie ich dich von diesem Leid samt den Rākṣasas. Steig auf meinen Rücken.
5.37.22
त्वां तु पृष्ठगतां कृत्वा संतरिष्यामि सागरम्।
शक्तिरस्ति हि मे वोढुं लङ्कामपि सरावणाम् ॥ ५.३७.२२ ॥
Dich auf dem Rücken tragend, werde ich das Meer überqueren; ich habe die Kraft, sogar Laṅkā samt Rāvaṇa zu tragen.
5.37.23
अहं प्रस्रवणस्थाय राघवायाद्य मैथिलि।
प्रापयिष्यामि शक्राय हव्यं हुतमिवानलः ॥ ५.३७.२३ ॥
O Maithilī, heute noch bringe ich (deine Botschaft) zu Rāghava, der auf dem Berg Prasravaṇa steht, wie das Feuer das Opfer zu Indra trägt.
5.37.24
द्रक्ष्यस्यद्यैव वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम्।
व्यवसायसमायुक्तं विष्णुं दैत्यवधे यथा ॥ ५.३७.२४ ॥
O Vaidehī, heute noch wirst du Rāghava mit Lakṣmaṇa sehen, entschlossen wie Viṣṇu bei der Vernichtung der Dämonen.
5.37.25
त्वद्दर्शनकृतोत्साहमाश्रमस्थं महाबलम्।
पुरंदरमिवासीनं नगराजस्य मूर्धनि ॥ ५.३७.२५ ॥
Durch deinen Anblick entschlossen, ist der Mächtige, der in der Einsiedelei wohnt, wie Purandara, der auf dem Gipfel des Bergkönigs sitzt.
5.37.26
पृष्ठमारोह मे देवि मा विकाङ्क्षस्व शोभने।
योगमन्विच्छ रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी ॥ ५.३७.२६ ॥
O Göttin, steig auf meinen Rücken; zögere nicht, o Strahlende. Suche die Vereinigung mit Rāma, wie Rohiṇī mit dem Mond.
5.37.27
कथयन्तीव शशिना संगमिष्यसि रोहिणी।
मत्पृष्ठमधिरोह त्वं तराकाशं महार्णवम् ॥ ५.३७.२७ ॥
Wie Rohiṇī, die gleichsam mit dem Mond spricht, sich mit ihm vereinen wird, so wirst du dich vereinen. Steig auf meinen Rücken, und wir überqueren den Himmel und den großen Ozean.
5.37.28
नहि मे सम्प्रयातस्य त्वामितो नयतोऽङ्गने।
अनुगन्तुं गतिं शक्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनः ॥ ५.३७.२८ ॥
O Dame, wenn ich dich von hier fortbringe, wird keiner der Bewohner Laṅkās meinem Weg folgen können.
5.37.29
यथैवाहमिह प्राप्तस्तथैवाहमसंशयम्।
यास्यामि पश्य वैदेहि त्वामुद्यम्य विहायसम् ॥ ५.३७.२९ ॥
So wie ich hierher kam, so werde ich ohne Zweifel gehen. Sieh, o Vaidehī, wie ich dich durch den Himmel emporhebe.
5.37.30
मैथिली तु हरिश्रेष्ठाच्छ्रुत्वा वचनमद्भुतम्।
हर्षविस्मितसर्वाङ्गी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३७.३० ॥
Doch Maithilī, die die wunderbaren Worte des besten der Affen hörte, am ganzen Körper erschauernd vor Freude und Staunen, sprach zu Hanumān.
5.37.31
हनूमन् दूरमध्वानं कथं मां नेतुमिच्छसि।
तदेव खलु ते मन्ये कपित्वं हरियूथप ॥ ५.३७.३१ ॥
Hanumān, wie willst du mich über einen so weiten Weg führen? Ich glaube, das ist wohl deine Affennatur, o Herr der Affenscharen.
5.37.32
कथं चाल्पशरीरस्त्वं मामितो नेतुमिच्छसि।
सकाशं मानवेन्द्रस्य भर्तुर्मे प्लवगर्षभ ॥ ५.३७.३२ ॥
Und du, von kleinem Körper, wie willst du mich von hier zur Gegenwart meines Gemahls, des Herrn der Menschen, bringen, o Bester der Affen?
5.37.33
सीतायास्तु वचः श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
चिन्तयामास लक्ष्मीवान् नवं परिभवं कृतम् ॥ ५.३७.३३ ॥
Als Hanumān, der Sohn des Windes, der Strahlende, Sītās Worte vernahm, dachte er, dass ihm eine neue Kränkung zugefügt worden sei.
5.37.34
न मे जानाति सत्त्वं वा प्रभावं वासितेक्षणा।
तस्मात् पश्यतु वैदेही यद् रूपं मम कामतः ॥ ५.३७.३४ ॥
Die dunkeläugige Frau kennt weder meine Kraft noch meine Macht. Darum möge die Vaidehī die Gestalt sehen, die ich nach meinem Willen annehme.
5.37.35
दर्शयामास सीतायाः स्वरूपमरिमर्दनः ॥ ५.३७.३५ ॥
Der Vernichter der Feinde zeigte Sītā seine wahre Gestalt.
5.37.36
स तस्मात् पादपाद् धीमानाप्लुत्य प्लवगर्षभः।
ततो वर्धितुमारेभे सीताप्रत्ययकारणात् ॥ ५.३७.३६ ॥
Da sprang der weise Beste der Affen von jenem Baum herab und begann, seinen Körper zu vergrößern, um Sītā zu überzeugen.
5.37.37
मेरुमन्दरसंकाशो बभौ दीप्तानलप्रभः।
अग्रतो व्यवतस्थे च सीताया वानरर्षभः ॥ ५.३७.३७ ॥
Von der Größe des Meru und Mandara, leuchtend wie ein loderndes Feuer, stand der beste der Affen vor Sītā.
5.37.38
हरिः पर्वतसंकाशस्ताम्रवक्त्रो महाबलः।
वज्रदंष्ट्रनखो भीमो वैदेहीमिदमब्रवीत् ॥ ५.३७.३८ ॥
Der Affe, groß wie ein Berg, mit kupferrotem Gesicht, von großer Kraft, furchterregend, mit Zähnen und Krallen wie Donnerkeile, sprach zu Vaidehī diese Worte.
5.37.39
सपर्वतवनोद्देशां साट्टप्राकारतोरणाम्।
लङ्कामिमां सनाथां वा नयितुं शक्तिरस्ति मे ॥ ५.३७.३९ ॥
Ich habe die Kraft, dieses Laṅkā mit seinen Bergen und Waldgebieten, seinen Türmen, Mauern und Toren, selbst mit seinem Herrscher, fortzutragen.
5.37.40
तदवस्थाप्यतां बुद्धिरलं देवि विकाङ्क्षया।
विशोकं कुरु वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम् ॥ ५.३७.४० ॥
So halte deinen Entschluss fest. O Göttin, genug des Zweifels. O Vaidehī, befreie Rāghava samt Lakṣmaṇa von Kummer.
5.37.41
तं दृष्ट्वाचलसंकाशमुवाच जनकात्मजा।
पद्मपत्रविशालाक्षी मारुतस्यौरसं सुतम् ॥ ५.३७.४१ ॥
Als sie ihn sah, bergähnlich, sprach die Tochter Janakas, mit großen Augen wie Lotusblätter, zum leiblichen Sohn des Windgottes.
5.37.42
तव सत्त्वं बलं चैव विजानामि महाकपे।
वायोरिव गतिश्चापि तेजश्चाग्नेरिवाद्भुतम् ॥ ५.३७.४२ ॥
O großer Affe, ich kenne deinen Mut und deine Kraft. Deine Schnelligkeit gleicht der des Windes, und dein Glanz ist wunderbar wie der des Feuers.
5.37.43
प्राकृतोऽन्यः कथं चेमां भूमिमागन्तुमर्हति।
उदधेरप्रमेयस्य पारं वानरयूथप ॥ ५.३७.४३ ॥
Wie könnte ein gewöhnliches Wesen dieses Land jenseits des unermesslichen Ozeans erreichen, o Herr der Affenscharen?
5.37.44
जानामि गमने शक्तिं नयने चापि ते मम।
अवश्यं सम्प्रधार्याशु कार्यसिद्धिरिवात्मनः ॥ ५.३७.४४ ॥
Ich weiß, dass du die Kraft zum Gehen hast, und auch deine Augen haben mich gesehen. Doch entscheide dich gewiss und rasch, als gälte es deine eigene Sache.
5.37.45
अयुक्तं तु कपिश्रेष्ठ मया गन्तुं त्वया सह।
वायुवेगसवेगस्य वेगो मां मोहयेत् तव ॥ ५.३७.४५ ॥
Doch, bester der Affen, es ziemt sich nicht, dass ich mit dir gehe. Deine Geschwindigkeit, gleich der des Windes, würde mich verwirren.
5.37.46
अहमाकाशमासक्ता उपर्युपरि सागरम्।
प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भूयो वेगेन गच्छतः ॥ ५.३७.४६ ॥
Am Himmel über dem Ozean festgehalten, würde ich von deinem Rücken abermals herabfallen, während du mit Geschwindigkeit weiterziehst.
5.37.47
पतिता सागरे चाहं तिमिनक्रझषाकुले।
भवेयमाशु विवशा यादसामन्नमुत्तमम् ॥ ५.३७.४७ ॥
In den Ozean gefallen, der voller Haie, Krokodile und Fische ist, würde ich bald hilflos werden und die beste Speise der Meeresgeschöpfe sein.
5.37.48
न च शक्ष्ये त्वया सार्धं गन्तुं शत्रुविनाशन।
कलत्रवति संदेहस्त्वयि स्यादप्यसंशयम् ॥ ५.३७.४८ ॥
Ich kann nicht mit dir gehen, o Vernichter der Feinde. Auch über dich, der du eine Gattin hast, würde gewiss Zweifel entstehen.
5.37.49
ह्रियमाणां तु मां दृष्ट्वा राक्षसा भीमविक्रमाः।
अनुगच्छेयुरादिष्टा रावणेन दुरात्मना ॥ ५.३७.४९ ॥
Wenn sie sehen, dass man mich entführt, werden die Dämonen von schrecklicher Kraft auf Befehl des bösen Rāvaṇa mir folgen.
5.37.50
तैस्त्वं परिवृतः शूरैः शूलमुद्गरपाणिभिः।
भवेस्त्वं संशयं प्राप्तो मया वीर कलत्रवान् ॥ ५.३७.५० ॥
Von jenen Helden umringt, die Speere und Keulen in den Händen halten, würdest du, o Held mit deiner Gemahlin, meinetwegen in Gefahr geraten.
5.37.51
सायुधा बहवो व्योम्नि राक्षसास्त्वं निरायुधः।
कथं शक्ष्यसि संयातुं मां चैव परिरक्षितुम् ॥ ५.३७.५१ ॥
Am Himmel gibt es viele bewaffnete Dämonen, du aber bist unbewaffnet; wie willst du weiterkommen und zugleich mich beschützen?
5.37.52
युध्यमानस्य रक्षोभिस्ततस्तैः क्रूरकर्मभिः।
प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भयार्ता कपिसत्तम ॥ ५.३७.५२ ॥
Dann, o Bester der Affen, während du mit jenen grausam handelnden Dämonen kämpfst, würde ich in Angst gewiss von deinem Rücken fallen.
5.37.53
अथ रक्षांसि भीमानि महान्ति बलवन्ति च।
कथंचित् साम्पराये त्वां जयेयुः कपिसत्तम ॥ ५.३७.५३ ॥
Dann könnten die schrecklichen, gewaltigen und starken Dämonen dich im Kampf irgendwie überwältigen, o Bester der Affen.
5.37.54
अथवा युध्यमानस्य पतेयं विमुखस्य ते।
पतितां च गृहीत्वा मां नयेयुः पापराक्षसाः ॥ ५.३७.५४ ॥
Oder, wenn du während des Kampfes dein Gesicht abwendest, würde ich fallen; und die sündigen Dämonen würden mich, am Boden liegend, packen und forttragen.
5.37.55
मां वा हरेयुस्त्वद्धस्ताद् विशसेयुरथापि वा।
अनवस्थौ हि दृश्येते युद्धे जयपराजयौ ॥ ५.३७.५५ ॥
Oder sie könnten mich aus deiner Hand reißen oder mich töten; denn im Kampf erscheinen Sieg und Niederlage ungewiss.
5.37.56
अहं वापि विपद्येयं रक्षोभिरभितर्जिता।
त्वत्प्रयत्नो हरिश्रेष्ठ भवेन्निष्फल एव तु ॥ ५.३७.५६ ॥
Oder ich selbst, von den Rākṣasas bedroht, könnte umkommen; dann wäre deine Mühe in der Tat vergeblich, o Bester der Affen.
5.37.57
कामं त्वमपि पर्याप्तो निहन्तुं सर्वराक्षसान्।
राघवस्य यशो हीयेत् त्वया शस्तैस्तु राक्षसैः ॥ ५.३७.५७ ॥
Gewiss, auch du vermagst alle Rākṣasas zu erschlagen; doch wenn die Rākṣasas von dir niedergeschlagen würden, so würde der Ruhm Rāghavas geschmälert.
5.37.58
अथवाऽऽदाय रक्षांसि न्यसेयुः संवृते हि माम्।
यत्र ते नाभिजानीयुर्हरयो नापि राघवः ॥ ५.३७.५८ ॥
Oder die Rākṣasas könnten mich mitnehmen und an einem verborgenen Ort verwahren, wo mich die Affen nicht erkennen würden, nicht einmal Rāghava.
5.37.59
आरम्भस्तु मदर्थोऽयं ततस्तव निरर्थकः।
त्वया हि सह रामस्य महानागमने गुणः ॥ ५.३७.५९ ॥
Dieses Unternehmen gilt nur mir; dann wäre deine Mühe vergeblich. Denn Rāmas Kommen zusammen mit dir ist selbst ein großer Vorteil.
5.37.60
मयि जीवितमायत्तं राघवस्यामितौजसः।
भ्रातॄणां च महाबाहो तव राजकुलस्य च ॥ ५.३७.६० ॥
An mir hängt das Leben Rāghavas von unermesslicher Kraft, o Starkarmiger, und das seiner Brüder und auch das deines königlichen Hauses.
5.37.61
तौ निराशौ मदर्थं च शोकसंतापकर्शितौ।
सह सर्वर्क्षहरिभिस्त्यक्ष्यतः प्राणसंग्रहम् ॥ ५.३७.६१ ॥
Meinetwegen werden die beiden, hoffnungslos und von Kummer und Qual zermürbt, zusammen mit allen Bären und Affen ihr Leben aufgeben.
5.37.62
भर्तुर्भक्तिं पुरस्कृत्य रामादन्यस्य वानर।
नाहं स्प्रष्टुं स्वतो गात्रमिच्छेयं वानरोत्तम ॥ ५.३७.६२ ॥
O Affe, mit der Hingabe an meinen Gemahl vor Augen wünschte ich von mir aus nicht, dass ein anderer als Rāma meinen Körper berührt, o bester der Affen.
5.37.63
यदहं गात्रसंस्पर्शं रावणस्य गता बलात्।
अनीशा किं करिष्यामि विनाथा विवशा सती ॥ ५.३७.६३ ॥
Da ich gewaltsam in die körperliche Berührung Rāvaṇas gebracht wurde, machtlos, ohne Beschützer und hilflos, was soll ich, die Keusche, tun?
5.37.64
यदि रामो दशग्रीवमिह हत्वा सराक्षसम्।
मामितो गृह्य गच्छेत तत् तस्य सदृशं भवेत् ॥ ५.३७.६४ ॥
Wenn Rāma, nachdem er hier den Zehnhalsigen samt seinen Rākṣasas erschlagen hat, mich von hier fortführt, dann wäre das seiner würdig.
5.37.65
श्रुताश्च दृष्टा हि मया पराक्रमा
महात्मनस्तस्य रणावमर्दिनः।
न देवगन्धर्वभुजङ्गराक्षसा
भवन्ति रामेण समा हि संयुगे ॥ ५.३७.६५ ॥
Ich habe von den Heldentaten jenes großherzigen Rāma, des Zermalmers der Feinde im Kampf, gehört und sie auch gesehen. Im Kampf sind Götter, Gandharven, Schlangen und Rākṣasas Rāma nicht gleich.
5.37.66
समीक्ष्य तं संयति चित्रकार्मुकं
महाबलं वासवतुल्यविक्रमम्।
सलक्ष्मणं को विषहेत राघवं
हुताशनं दीप्तमिवानिलेरितम् ॥ ५.३७.६६ ॥
Wer könnte Rāghava standhalten, der im Kampf einen wundersamen Bogen führt, von großer Kraft und an Tapferkeit Indra gleich, mit Lakṣmaṇa an seiner Seite — wie loderndes Feuer, vom Wind getrieben?
5.37.67
सलक्ष्मणं राघवमाजिमर्दनं
दिशागजं मत्तमिव व्यवस्थितम्।
सहेत को वानरमुख्य संयुगे
युगान्तसूर्यप्रतिमं शरार्चिषम् ॥ ५.३७.६७ ॥
Rāghava mit Lakṣmaṇa, der Zermalmer der Heere, steht fest wie ein brünstiger Elefant der Himmelsrichtungen. O Oberster der Affen, wer könnte ihm im Kampf standhalten, leuchtend wie die Sonne am Ende eines Weltalters mit der Glut seiner Pfeile?
5.37.68
स मे कपिश्रेष्ठ सलक्ष्मणं प्रियं
सयूथपं क्षिप्रमिहोपपादय।
चिराय रामं प्रति शोककर्शितां
कुरुष्व मां वानरवीर हर्षिताम् ॥ ५.३७.६८ ॥
O bester der Affen, bring ihn schnell hierher, diesen Geliebten, zusammen mit Lakṣmaṇa und seinen Truppenführern. O Held der Affen, erfreue mich, die ich lange vor Kummer um Rāma verzehrt bin.