വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.37.1
सा सीता वचनं श्रुत्वा पूर्णचन्द्रनिभानना।
हनूमन्तमुवाचेदं धर्मार्थसहितं वचः ॥ ५.३७.१ ॥
പൂർണ്ണചന്ദ്രസമാനമായ മുഖമുള്ള സീത ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളോടു കൂടിയ ഈ വാക്ക് ഹനുമാനോട് പറഞ്ഞു.
5.37.2
अमृतं विषसम्पृक्तं त्वया वानर भाषितम्।
यच्च नान्यमना रामो यच्च शोकपरायणः ॥ ५.३७.२ ॥
ഹേ വാനരാ, നീ പറഞ്ഞത് വിഷം കലർന്ന അമൃതുപോലെയാണ്; രാമൻ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
5.37.3
ऐश्वर्ये वा सुविस्तीर्णे व्यसने वा सुदारुणे।
रज्ज्वेव पुरुषं बद्ध्वा कृतान्तः परिकर्षति ॥ ५.३७.३ ॥
വലിയ ഐശ്വര്യത്തിലോ അതിഭയങ്കരമായ ദുരിതത്തിലോ ആകട്ടെ, മരണദേവൻ മനുഷ്യനെ കയറിൽ കെട്ടി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു.
5.37.4
विधिर्नूनमसंहार्यः प्राणिनां प्लवगोत्तम।
सौमित्रं मां च रामं च व्यसनैः पश्य मोहितान् ॥ ५.३७.४ ॥
ഹേ വാനരശ്രേഷ്ഠാ, ജീവികളുടെ വിധി തീർച്ചയായും ഒഴിവാക്കാനാവാത്തതാണ്; ലക്ഷ്മണനെയും എന്നെയും രാമനെയും ദുരിതങ്ങൾ മോഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണൂ.
5.37.5
शोकस्यास्य कथं पारं राघवोऽधिगमिष्यति।
प्लवमानः परिक्रान्तो हतनौः सागरे यथा ॥ ५.३७.५ ॥
ഈ ശോകത്തിന്റെ അക്കരെ രാഘവൻ എങ്ങനെ എത്തും? കടലിൽ തോണി തകർന്നവൻ നീന്തി അലയുന്നതുപോലെ.
5.37.6
राक्षसानां वधं कृत्वा सूदयित्वा च रावणम्।
लङ्कामुन्मथितां कृत्वा कदा द्रक्ष्यति मां पतिः ॥ ५.३७.६ ॥
രാക്ഷസരെ വധിച്ച്, രാവണനെ കൊന്ന്, ലങ്കയെ പിഴുതെറിഞ്ഞശേഷം എന്റെ ഭർത്താവ് എന്നെ എപ്പോൾ കാണും?
5.37.7
स वाच्यः संत्वरस्वेति यावदेव न पूर्यते।
अयं संवत्सरः कालस्तावद्धि मम जीवितम् ॥ ५.३७.७ ॥
'വേഗം ചെയ്യൂ' എന്ന് അവനോടു പറയുക; ഈ വർഷം പൂർണ്ണമാകുന്നതുവരെയുള്ള കാലമാണ് എന്റെ ജീവിതം.
5.37.8
वर्तते दशमो मासो द्वौ तु शेषौ प्लवङ्गम।
रावणेन नृशंसेन समयो यः कृतो मम ॥ ५.३७.८ ॥
ഹേ വാനരാ, പത്താം മാസം നടക്കുന്നു; ഇനി രണ്ടു മാസം മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു. ക്രൂരനായ രാവണൻ എനിക്കായി നിശ്ചയിച്ച അവധി ഇതാണ്.
5.37.9
विभीषणेन च भ्रात्रा मम निर्यातनं प्रति।
अनुनीतः प्रयत्नेन न च तत् कुरुते मतिम् ॥ ५.३७.९ ॥
എന്റെ മോചനത്തിനായി സഹോദരൻ വിഭീഷണൻ പ്രയത്നത്തോടെ അവനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു; എന്നിട്ടും അവൻ ആ കാര്യത്തിൽ തീരുമാനിക്കുന്നില്ല.
5.37.10
मम प्रतिप्रदानं हि रावणस्य न रोचते।
रावणं मार्गते संख्ये मृत्युः कालवशंगतम् ॥ ५.३७.१० ॥
എന്നെ തിരിച്ചയക്കുന്നത് രാവണന് ഇഷ്ടമല്ല; കാലവശനായ അവനെ യുദ്ധത്തിൽ മൃത്യു തേടുന്നു.
5.37.11
ज्येष्ठा कन्या कला नाम विभीषणसुता कपे।
तया ममैतदाख्यातं मात्रा प्रहितया स्वयम् ॥ ५.३७.११ ॥
ഹേ കപേ, വിഭീഷണന്റെ മൂത്ത മകൾ കലാ എന്ന പേരുള്ളവൾ ഇതെന്നോട് പറഞ്ഞു; അവളുടെ മാതാവുതന്നെ അവളെ അയച്ച് ഇത് അറിയിച്ചതാണ്.
5.37.12
अविन्ध्यो नाम मेधावी विद्वान् राक्षसपुङ्गवः।
धृतिमाञ्छीलवान् वृद्धो रावणस्य सुसम्मतः ॥ ५.३७.१२ ॥
അവിന്ധ്യൻ എന്ന പേരുള്ള ബുദ്ധിമാനും പണ്ഡിതനും രാക്ഷസരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ധൈര്യവാനും സുശീലനും വൃദ്ധനും രാവണന് ഏറെ സമ്മതനുമായ ഒരാളുണ്ട്.
5.37.13
रामात् क्षयमनुप्राप्तं रक्षसां प्रत्यचोदयत्।
न च तस्य स दुष्टात्मा शृणोति वचनं हितम् ॥ ५.३७.१३ ॥
രാമനിൽ നിന്ന് രാക്ഷസർക്ക് വന്നുചേരാനിരിക്കുന്ന നാശത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ (രാവണനോട്) ഉപദേശിച്ചു; എന്നാൽ ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് ആ ഹിതവചനങ്ങൾ കേട്ടില്ല.
5.37.14
आशंसेयं हरिश्रेष्ठ क्षिप्रं मां प्राप्स्यते पतिः।
अन्तरात्मा हि मे शुद्धस्तस्मिंश्च बहवो गुणाः ॥ ५.३७.१४ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ ഭർത്താവ് വേഗം എന്നെ പ്രാപിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ആശിക്കുന്നു. എന്റെ അന്തരാത്മാവ് ശുദ്ധമാണ്; അദ്ദേഹത്തിൽ അനേകം ഗുണങ്ങളുണ്ട്.
5.37.15
उत्साहः पौरुषं सत्त्वमानृशंस्यं कृतज्ञता।
विक्रमश्च प्रभावश्च सन्ति वानर राघवे ॥ ५.३७.१५ ॥
വാനരാ, രാഘവനിൽ ഉത്സാഹവും പൗരുഷവും സത്ത്വവും ദയയും കൃതജ്ഞതയും വിക്രമവും പ്രഭാവവുമുണ്ട്.
5.37.16
चतुर्दश सहस्राणि राक्षसानां जघान यः।
जनस्थाने विना भ्रात्रा शत्रुः कस्तस्य नोद्विजेत् ॥ ५.३७.१६ ॥
ജനസ്ഥാനത്ത് സഹോദരന്റെ തുണയില്ലാതെ പതിന്നാലായിരം രാക്ഷസരെ വധിച്ചവനെ കണ്ട് ഏത് ശത്രുവാണ് ഭയപ്പെടാതിരിക്കുക?
5.37.17
न स शक्यस्तुलयितुं व्यसनैः पुरुषर्षभः।
अहं तस्यानुभावज्ञा शक्रस्येव पुलोमजा ॥ ५.३७.१७ ॥
ആ പുരുഷശ്രേഷ്ഠനെ ദുരിതങ്ങൾക്ക് അളക്കാനാവില്ല. ഇന്ദ്രന്റെ പ്രഭാവം പുലോമജ അറിയുന്നതുപോലെ, ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഭാവം അറിയുന്നു.
5.37.18
शरजालांशुमान् शूरः कपे रामदिवाकरः।
शत्रुरक्षोमयं तोयमुपशोषं नयिष्यति ॥ ५.३७.१८ ॥
കപേ, അമ്പുകളുടെ വലയെന്ന രശ്മികളുള്ള വീരനായ രാമസൂര്യൻ ശത്രുക്കളായ രാക്ഷസരെന്ന ജലത്തെ പൂർണ്ണമായി വറ്റിക്കും.
5.37.19
अश्रुसम्पूर्णवदनामुवाच हनुमान् कपिः ॥ ५.३७.१९ ॥
കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ മുഖമുള്ള സീതയോട് വാനരനായ ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു.
5.37.20
श्रुत्वैव च वचो मह्यं क्षिप्रमेष्यति राघवः।
चमूं प्रकर्षन् महतीं हर्यृक्षगणसंकुलाम् ॥ ५.३७.२० ॥
എന്റെ വാക്ക് കേട്ടയുടനെ രാഘവൻ കുരങ്ങന്മാരും കരടികളും നിറഞ്ഞ മഹത്തായ സൈന്യവുമായി വേഗം വരും.
5.37.21
अथवा मोचयिष्यामि त्वामद्यैव सराक्षसात्।
अस्माद् दुःखादुपारोह मम पृष्ठमनिन्दिते ॥ ५.३७.२१ ॥
അല്ലെങ്കിൽ കുറ്റമറ്റവളേ, ഇന്നുതന്നെ രാക്ഷസരോടൊപ്പം ഈ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ മോചിപ്പിക്കാം; എന്റെ പുറത്ത് കയറുക.
5.37.22
त्वां तु पृष्ठगतां कृत्वा संतरिष्यामि सागरम्।
शक्तिरस्ति हि मे वोढुं लङ्कामपि सरावणाम् ॥ ५.३७.२२ ॥
നിന്നെ പുറത്ത് വഹിച്ച് സമുദ്രം കടക്കും; രാവണനോടൊപ്പം ലങ്കയെപ്പോലും വഹിക്കാനുള്ള ശക്തി എനിക്കുണ്ട്.
5.37.23
अहं प्रस्रवणस्थाय राघवायाद्य मैथिलि।
प्रापयिष्यामि शक्राय हव्यं हुतमिवानलः ॥ ५.३७.२३ ॥
മൈഥിലീ, ഇന്നുതന്നെ പ്രസ്രവണ പർവതത്തിൽ നിൽക്കുന്ന രാഘവന്റെ അടുത്ത് ഞാൻ എത്തിക്കും; അഗ്നി ഇന്ദ്രന് ഹവിസ്സ് എത്തിക്കുന്നതുപോലെ.
5.37.24
द्रक्ष्यस्यद्यैव वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम्।
व्यवसायसमायुक्तं विष्णुं दैत्यवधे यथा ॥ ५.३७.२४ ॥
വൈദേഹീ, ഇന്നുതന്നെ നീ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പമുള്ള രാഘവനെ കാണും; ദൈത്യവധസമയത്ത് വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ ഉറച്ച സങ്കല്പമുള്ളവൻ.
5.37.25
त्वद्दर्शनकृतोत्साहमाश्रमस्थं महाबलम्।
पुरंदरमिवासीनं नगराजस्य मूर्धनि ॥ ५.३७.२५ ॥
നിന്നെ കാണാനുള്ള ഉത്സാഹത്തോടെ ആശ്രമത്തിൽ കഴിയുന്ന മഹാബലനായവൻ, പർവതരാജന്റെ ശിഖരത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന പുരന്ദരനെപ്പോലെയാണ്.
5.37.26
पृष्ठमारोह मे देवि मा विकाङ्क्षस्व शोभने।
योगमन्विच्छ रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी ॥ ५.३७.२६ ॥
ദേവീ, എന്റെ പുറത്ത് കയറുക; സംശയിക്കരുത്, ശോഭനേ. രാമനുമായി സംഗമം ആഗ്രഹിക്കുക, ചന്ദ്രനുമായി രോഹിണി ചേരുന്നതുപോലെ.
5.37.27
कथयन्तीव शशिना संगमिष्यसि रोहिणी।
मत्पृष्ठमधिरोह त्वं तराकाशं महार्णवम् ॥ ५.३७.२७ ॥
ചന്ദ്രനോട് സംസാരിക്കുന്ന രോഹിണിയെപ്പോലെ നീ ചേരും. എന്റെ പുറത്ത് കയറുക; ആകാശവും മഹാസമുദ്രവും കടക്കാം.
5.37.28
नहि मे सम्प्रयातस्य त्वामितो नयतोऽङ्गने।
अनुगन्तुं गतिं शक्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनः ॥ ५.३७.२८ ॥
അംഗനേ, ഞാൻ നിന്നെ ഇവിടെനിന്ന് കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, ലങ്കയിലെ എല്ലാ നിവാസികൾക്കും എന്റെ വഴി പിന്തുടരാനാവില്ല.
5.37.29
यथैवाहमिह प्राप्तस्तथैवाहमसंशयम्।
यास्यामि पश्य वैदेहि त्वामुद्यम्य विहायसम् ॥ ५.३७.२९ ॥
ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതുപോലെ, സംശയമില്ലാതെ ഞാൻ പോകും. നോക്കൂ, വൈദേഹീ, നിന്നെ ഉയർത്തി ആകാശമാർഗത്തിലൂടെ.
5.37.30
मैथिली तु हरिश्रेष्ठाच्छ्रुत्वा वचनमद्भुतम्।
हर्षविस्मितसर्वाङ्गी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३७.३० ॥
എന്നാൽ മൈഥിലി, വാനരശ്രേഷ്ഠന്റെ ആ അത്ഭുത വാക്കുകൾ കേട്ട്, സന്തോഷവും വിസ്മയവും കൊണ്ട് സർവാംഗം പുളകിതയായി ഹനുമാനോട് പറഞ്ഞു.
5.37.31
हनूमन् दूरमध्वानं कथं मां नेतुमिच्छसि।
तदेव खलु ते मन्ये कपित्वं हरियूथप ॥ ५.३७.३१ ॥
ഹനൂമാനേ, ഇത്രയും ദൂരമുള്ള വഴിയിലൂടെ എന്നെ എങ്ങനെ കൊണ്ടുപോകാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? വാനരയൂഥപതേ, അത് നിന്റെ കുരങ്ങുസ്വഭാവമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
5.37.32
कथं चाल्पशरीरस्त्वं मामितो नेतुमिच्छसि।
सकाशं मानवेन्द्रस्य भर्तुर्मे प्लवगर्षभ ॥ ५.३७.३२ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, ചെറിയ ശരീരമുള്ള നീ എന്നെ ഇവിടെനിന്ന് എന്റെ ഭർത്താവായ മാനവേന്ദ്രന്റെ സന്നിധിയിലേക്ക് എങ്ങനെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
5.37.33
सीतायास्तु वचः श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
चिन्तयामास लक्ष्मीवान् नवं परिभवं कृतम् ॥ ५.३७.३३ ॥
സീതയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട മാരുതിപുത്രൻ ഹനുമാൻ, തേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം, തനിക്ക് ഒരു പുതിയ അപമാനം ഉണ്ടായി എന്ന് ചിന്തിച്ചു.
5.37.34
न मे जानाति सत्त्वं वा प्रभावं वासितेक्षणा।
तस्मात् पश्यतु वैदेही यद् रूपं मम कामतः ॥ ५.३७.३४ ॥
കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ള അവൾ എന്റെ സത്ത്വമോ പ്രഭാവമോ അറിയുന്നില്ല. അതിനാൽ എന്റെ ഇഷ്ടാനുസരണമുള്ള രൂപം വൈദേഹി കാണട്ടെ.
5.37.35
दर्शयामास सीतायाः स्वरूपमरिमर्दनः ॥ ५.३७.३५ ॥
ശത്രുമർദ്ദനനായ അദ്ദേഹം സീതയ്ക്ക് തന്റെ സ്വരൂപം കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
5.37.36
स तस्मात् पादपाद् धीमानाप्लुत्य प्लवगर्षभः।
ततो वर्धितुमारेभे सीताप्रत्ययकारणात् ॥ ५.३७.३६ ॥
അപ്പോൾ ബുദ്ധിമാനായ ആ വാനരശ്രേഷ്ഠൻ ആ മരത്തിൽനിന്ന് ചാടി, സീതയ്ക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ടാക്കാൻ തന്റെ ശരീരം വളർത്താൻ തുടങ്ങി.
5.37.37
मेरुमन्दरसंकाशो बभौ दीप्तानलप्रभः।
अग्रतो व्यवतस्थे च सीताया वानरर्षभः ॥ ५.३७.३७ ॥
മേരുവിനും മന്ദരത്തിനും തുല്യനായി, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ പ്രഭയോടെ തിളങ്ങിയ വാനരശ്രേഷ്ഠൻ സീതയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
5.37.38
हरिः पर्वतसंकाशस्ताम्रवक्त्रो महाबलः।
वज्रदंष्ट्रनखो भीमो वैदेहीमिदमब्रवीत् ॥ ५.३७.३८ ॥
പർവതസമാനനും ചെമ്പുനിറമുള്ള മുഖമുള്ളവനും മഹാബലനും വജ്രസമാന പല്ലും നഖങ്ങളുമുള്ള ഭയങ്കരനുമായ ആ വാനരൻ വൈദേഹിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.37.39
सपर्वतवनोद्देशां साट्टप्राकारतोरणाम्।
लङ्कामिमां सनाथां वा नयितुं शक्तिरस्ति मे ॥ ५.३७.३९ ॥
പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും, അട്ടാലികകളും മതിലുകളും തോരണങ്ങളും ഉള്ള ഈ ലങ്കയെ അതിന്റെ നാഥനോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകാൻ എനിക്ക് ശക്തിയുണ്ട്.
5.37.40
तदवस्थाप्यतां बुद्धिरलं देवि विकाङ्क्षया।
विशोकं कुरु वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम् ॥ ५.३७.४० ॥
അതിനാൽ മനസ്സ് ഉറപ്പിക്കൂ. ദേവീ, സംശയം വേണ്ട. വൈദേഹീ, ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം രാഘവനെ ദുഃഖരഹിതനാക്കൂ.
5.37.41
तं दृष्ट्वाचलसंकाशमुवाच जनकात्मजा।
पद्मपत्रविशालाक्षी मारुतस्यौरसं सुतम् ॥ ५.३७.४१ ॥
പർവതസമാനനായ അവനെ കണ്ട്, താമരദളം പോലെ വിശാലനേത്രയായ ജനകപുത്രി വായുദേവന്റെ സ്വന്തം പുത്രനോട് പറഞ്ഞു.
5.37.42
तव सत्त्वं बलं चैव विजानामि महाकपे।
वायोरिव गतिश्चापि तेजश्चाग्नेरिवाद्भुतम् ॥ ५.३७.४२ ॥
മഹാകപീ, നിന്റെ ധൈര്യവും ബലവും ഞാൻ അറിയുന്നു. നിന്റെ വേഗം വായുവിനെപ്പോലെയും തേജസ്സ് അഗ്നിയെപ്പോലെയും അദ്ഭുതകരമാണ്.
5.37.43
प्राकृतोऽन्यः कथं चेमां भूमिमागन्तुमर्हति।
उदधेरप्रमेयस्य पारं वानरयूथप ॥ ५.३७.४३ ॥
സാധാരണക്കാരനായ ഒരാൾക്ക് അളക്കാനാവാത്ത ഈ സമുദ്രത്തിന്റെ അക്കരെയുള്ള ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് എങ്ങനെ വരാൻ കഴിയും, വാനരയൂഥപതേ?
5.37.44
जानामि गमने शक्तिं नयने चापि ते मम।
अवश्यं सम्प्रधार्याशु कार्यसिद्धिरिवात्मनः ॥ ५.३७.४४ ॥
നിനക്ക് പോകാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടെന്ന് ഞാനറിയുന്നു; എന്നിലേക്കും നിന്റെ നോട്ടമുണ്ട്. എങ്കിലും ഈ കാര്യം നന്നായി ആലോചിച്ച് വേഗം നടപ്പാക്കുക, സ്വന്തം കാര്യമെന്നപോലെ.
5.37.45
अयुक्तं तु कपिश्रेष्ठ मया गन्तुं त्वया सह।
वायुवेगसवेगस्य वेगो मां मोहयेत् तव ॥ ५.३७.४५ ॥
എന്നാൽ കപിശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം പോകുന്നത് ഉചിതമല്ല. കാറ്റിന്റെ വേഗത്തോടൊപ്പമുള്ള നിന്റെ വേഗം എന്നെ മോഹിപ്പിക്കും.
5.37.46
अहमाकाशमासक्ता उपर्युपरि सागरम्।
प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भूयो वेगेन गच्छतः ॥ ५.३७.४६ ॥
ആകാശത്തിൽ കടലിനു മീതെ മുകളിൽ മുകളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നാലും, നിന്റെ പുറത്തുനിന്ന് വേഗത്തിൽ പോകുമ്പോൾ ഞാൻ വീണുപോകും.
5.37.47
पतिता सागरे चाहं तिमिनक्रझषाकुले।
भवेयमाशु विवशा यादसामन्नमुत्तमम् ॥ ५.३७.४७ ॥
മുതലകളും സ്രാവുകളും മത്സ്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ കടലിൽ വീണ് ഞാൻ ഉടനെ നിസ്സഹായയായി ജലജീവികൾക്ക് ഉത്തമ ആഹാരമാകും.
5.37.48
न च शक्ष्ये त्वया सार्धं गन्तुं शत्रुविनाशन।
कलत्रवति संदेहस्त्वयि स्यादप्यसंशयम् ॥ ५.३७.४८ ॥
ശത്രുനാശകാ, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം പോകാൻ കഴിയില്ല. ഭാര്യയുള്ള നിന്നെക്കുറിച്ചും സംശയം ഉണ്ടാകാം; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
5.37.49
ह्रियमाणां तु मां दृष्ट्वा राक्षसा भीमविक्रमाः।
अनुगच्छेयुरादिष्टा रावणेन दुरात्मना ॥ ५.३७.४९ ॥
എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ടാൽ, ഭയങ്കര പരാക്രമികളായ രാക്ഷസന്മാർ, ദുരാത്മാവായ രാവണന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം എന്നെ പിന്തുടരും.
5.37.50
तैस्त्वं परिवृतः शूरैः शूलमुद्गरपाणिभिः।
भवेस्त्वं संशयं प्राप्तो मया वीर कलत्रवान् ॥ ५.३७.५० ॥
വീരാ, ശൂലവും ഗദയും കയ്യിലേന്തിയ ആ ശൂരന്മാരാൽ വളയപ്പെട്ട്, ഭാര്യയുള്ള നീ എന്റെ കാരണത്താൽ സംശയത്തിലാകും.
5.37.51
सायुधा बहवो व्योम्नि राक्षसास्त्वं निरायुधः।
कथं शक्ष्यसि संयातुं मां चैव परिरक्षितुम् ॥ ५.३७.५१ ॥
ആകാശത്ത് ആയുധധാരികളായ അനേകം രാക്ഷസന്മാരുണ്ട്; നീയോ ആയുധമില്ലാത്തവൻ. നീ എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകാനും എന്നെയും രക്ഷിക്കാനും കഴിയും?
5.37.52
युध्यमानस्य रक्षोभिस्ततस्तैः क्रूरकर्मभिः।
प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भयार्ता कपिसत्तम ॥ ५.३७.५२ ॥
കപിശ്രേഷ്ഠാ, ക്രൂരകർമികളായ ആ രാക്ഷസന്മാരോട് നീ പോരാടുമ്പോൾ ഭയം കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ പുറത്തുനിന്ന് വീണുപോകും.
5.37.53
अथ रक्षांसि भीमानि महान्ति बलवन्ति च।
कथंचित् साम्पराये त्वां जयेयुः कपिसत्तम ॥ ५.३७.५३ ॥
കപിശ്രേഷ്ഠാ, ഭയങ്കരരും മഹാബലവാന്മാരുമായ രാക്ഷസന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ഏതെങ്കിലും വിധം നിന്നെ കീഴടക്കിയേക്കാം.
5.37.54
अथवा युध्यमानस्य पतेयं विमुखस्य ते।
पतितां च गृहीत्वा मां नयेयुः पापराक्षसाः ॥ ५.३७.५४ ॥
അല്ലെങ്കിൽ, നീ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ മുഖം തിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വീഴും; വീണ എന്നെ പാപികളായ രാക്ഷസന്മാർ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകും.
5.37.55
मां वा हरेयुस्त्वद्धस्ताद् विशसेयुरथापि वा।
अनवस्थौ हि दृश्येते युद्धे जयपराजयौ ॥ ५.३७.५५ ॥
അല്ലെങ്കിൽ അവർ നിന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് എന്നെ പിടിച്ചെടുക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ കൊല്ലാം; യുദ്ധത്തിൽ ജയവും പരാജയവും അനിശ്ചിതമായി കാണപ്പെടുന്നുവല്ലോ.
5.37.56
अहं वापि विपद्येयं रक्षोभिरभितर्जिता।
त्वत्प्रयत्नो हरिश्रेष्ठ भवेन्निष्फल एव तु ॥ ५.३७.५६ ॥
അല്ലെങ്കിൽ രാക്ഷസന്മാരാൽ ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഞാനും നശിച്ചേക്കാം; ഹരിശ്രേഷ്ഠാ, അപ്പോൾ നിന്റെ പ്രയത്നം വ്യർത്ഥമായിത്തീരും.
5.37.57
कामं त्वमपि पर्याप्तो निहन्तुं सर्वराक्षसान्।
राघवस्य यशो हीयेत् त्वया शस्तैस्तु राक्षसैः ॥ ५.३७.५७ ॥
നീയും എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും കൊല്ലാൻ പര്യാപ്തനാണ്; എന്നാൽ നിന്നാൽ രാക്ഷസന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടാൽ രാഘവന്റെ യശസ്സ് കുറയും.
5.37.58
अथवाऽऽदाय रक्षांसि न्यसेयुः संवृते हि माम्।
यत्र ते नाभिजानीयुर्हरयो नापि राघवः ॥ ५.३७.५८ ॥
അല്ലെങ്കിൽ രാക്ഷസന്മാർ എന്നെ കൊണ്ടുപോയി ഒരു മറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് വെച്ചേക്കാം; അവിടെ വാനരന്മാർക്കും രാഘവനും പോലും ഞാൻ തിരിച്ചറിയപ്പെടില്ല.
5.37.59
आरम्भस्तु मदर्थोऽयं ततस्तव निरर्थकः।
त्वया हि सह रामस्य महानागमने गुणः ॥ ५.३७.५९ ॥
ഈ ശ്രമം എനിക്കുവേണ്ടിയാണ്; അപ്പോൾ നിന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി നിരർത്ഥകമാകും. രാമൻ നിന്നോടൊപ്പം വരുന്നതിലാണ് വലിയ നന്മ.
5.37.60
मयि जीवितमायत्तं राघवस्यामितौजसः।
भ्रातॄणां च महाबाहो तव राजकुलस्य च ॥ ५.३७.६० ॥
അമിത തേജസ്സുള്ള രാഘവന്റെ ജീവിതം എന്നിലാണ് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്; മഹാബാഹോ, അവന്റെ സഹോദരന്മാരുടെയും നിന്റെ രാജകുലത്തിന്റെയും ജീവിതവും.
5.37.61
तौ निराशौ मदर्थं च शोकसंतापकर्शितौ।
सह सर्वर्क्षहरिभिस्त्यक्ष्यतः प्राणसंग्रहम् ॥ ५.३७.६१ ॥
എന്റെ കാരണത്താൽ അവർ ഇരുവരും നിരാശരായി, ശോകസന്താപങ്ങളാൽ ക്ഷീണിച്ച്, എല്ലാ ഋക്ഷവാനരന്മാരോടുമൊപ്പം തങ്ങളുടെ പ്രാണൻ ത്യജിക്കും.
5.37.62
भर्तुर्भक्तिं पुरस्कृत्य रामादन्यस्य वानर।
नाहं स्प्रष्टुं स्वतो गात्रमिच्छेयं वानरोत्तम ॥ ५.३७.६२ ॥
വാനരാ, ഭർത്താവിനോടുള്ള ഭക്തി മുന്നിൽ നിർത്തി, രാമനല്ലാതെ മറ്റൊരാൾ എന്റെ ശരീരം സ്പർശിക്കുന്നത് ഞാൻ സ്വയം ഇച്ഛിക്കില്ല, വാനരോത്തമാ.
5.37.63
यदहं गात्रसंस्पर्शं रावणस्य गता बलात्।
अनीशा किं करिष्यामि विनाथा विवशा सती ॥ ५.३७.६३ ॥
ബലാത്കാരമായി രാവണന്റെ ശരീരസ്പർശത്തിൽ ഞാൻ എത്തിപ്പെട്ടതിനാൽ, ശക്തിയില്ലാതെ, നാഥനില്ലാതെ, വിവശയായ സതിയായ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും?
5.37.64
यदि रामो दशग्रीवमिह हत्वा सराक्षसम्।
मामितो गृह्य गच्छेत तत् तस्य सदृशं भवेत् ॥ ५.३७.६४ ॥
രാമൻ ഇവിടെ രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം ദശഗ്രീവനെ വധിച്ച് എന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ടുപോയാൽ, അത് അവനു യോജിച്ചതായിരിക്കും.
5.37.65
श्रुताश्च दृष्टा हि मया पराक्रमा
महात्मनस्तस्य रणावमर्दिनः।
न देवगन्धर्वभुजङ्गराक्षसा
भवन्ति रामेण समा हि संयुगे ॥ ५.३७.६५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്ന ആ മഹാത്മാവായ രാമന്റെ പരാക്രമങ്ങൾ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്. യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും നാഗങ്ങളും രാക്ഷസന്മാരും രാമനു തുല്യരല്ല.
5.37.66
समीक्ष्य तं संयति चित्रकार्मुकं
महाबलं वासवतुल्यविक्रमम्।
सलक्ष्मणं को विषहेत राघवं
हुताशनं दीप्तमिवानिलेरितम् ॥ ५.३७.६६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അത്ഭുതവില്ലുള്ള, മഹാബലനായ, ഇന്ദ്രതുല്യവിക്രമനായ ആ രാഘവനെ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം കണ്ടാൽ, കാറ്റു തൂണ്ട ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലുള്ളവനെ ആർക്കു സഹിക്കാനാകും?
5.37.67
सलक्ष्मणं राघवमाजिमर्दनं
दिशागजं मत्तमिव व्यवस्थितम्।
सहेत को वानरमुख्य संयुगे
युगान्तसूर्यप्रतिमं शरार्चिषम् ॥ ५.३७.६७ ॥
ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പമുള്ള രാഘവൻ, യുദ്ധത്തിൽ സേനകളെ മർദ്ദിക്കുന്നവൻ, മദിച്ച ദിഗ്ഗജംപോലെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. വാനരശ്രേഷ്ഠാ, യുഗാന്തസൂര്യനെപ്പോലെ അമ്പുകളുടെ ജ്വാലയാൽ ജ്വലിക്കുന്ന അവനെ യുദ്ധത്തിൽ ആർക്കാണ് സഹിക്കാനാവുക?
5.37.68
स मे कपिश्रेष्ठ सलक्ष्मणं प्रियं
सयूथपं क्षिप्रमिहोपपादय।
चिराय रामं प्रति शोककर्शितां
कुरुष्व मां वानरवीर हर्षिताम् ॥ ५.३७.६८ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, ആ പ്രിയനായ ലക്ഷ്മണനോടും യൂഥപതികളോടും കൂടി അവനെ ഇവിടേക്ക് വേഗം കൊണ്ടുവരിക. ഏറെക്കാലമായി രാമനെക്കുറിച്ചുള്ള ശോകത്താൽ ക്ഷീണിച്ച എന്നെ, വാനരവീരാ, സന്തോഷിപ്പിക്കുക.