வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.37.1
सा सीता वचनं श्रुत्वा पूर्णचन्द्रनिभानना।
हनूमन्तमुवाचेदं धर्मार्थसहितं वचः ॥ ५.३७.१ ॥
முழு நிலவு போன்ற முகம் கொண்ட சீதை அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, தர்மமும் பொருளும் நிறைந்த இந்தச் சொல்லை ஹனுமானிடம் கூறினாள்.
5.37.2
अमृतं विषसम्पृक्तं त्वया वानर भाषितम्।
यच्च नान्यमना रामो यच्च शोकपरायणः ॥ ५.३७.२ ॥
ஓ வானரனே, நீ சொன்னது விஷம் கலந்த அமுதம் போன்றது; ராமனோ வேறு சிந்தனையின்றி துயரத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறார்.
5.37.3
ऐश्वर्ये वा सुविस्तीर्णे व्यसने वा सुदारुणे।
रज्ज्वेव पुरुषं बद्ध्वा कृतान्तः परिकर्षति ॥ ५.३७.३ ॥
பெருஞ்செல்வமோ அல்லது கொடிய துன்பமோ ஆகட்டும், மரணன் ஒருவனைக் கயிற்றால் கட்டி இழுப்பது போல இழுத்துச் செல்கிறான்.
5.37.4
विधिर्नूनमसंहार्यः प्राणिनां प्लवगोत्तम।
सौमित्रं मां च रामं च व्यसनैः पश्य मोहितान् ॥ ५.३७.४ ॥
ஓ வானர சிறந்தவனே, உயிர்களின் விதி நிச்சயமாக மாற்ற முடியாதது; லக்ஷ்மணனையும் என்னையும் ராமனையும் துன்பங்கள் மயக்கியிருப்பதைப் பார்.
5.37.5
शोकस्यास्य कथं पारं राघवोऽधिगमिष्यति।
प्लवमानः परिक्रान्तो हतनौः सागरे यथा ॥ ५.३७.५ ॥
இந்தத் துயரின் கரையை ராகவன் எவ்வாறு அடைவார்? கடலில் படகு உடைந்தபோது நீந்தித் தத்தளிப்பவன் போல்.
5.37.6
राक्षसानां वधं कृत्वा सूदयित्वा च रावणम्।
लङ्कामुन्मथितां कृत्वा कदा द्रक्ष्यति मां पतिः ॥ ५.३७.६ ॥
ராட்சசர்களை அழித்து, ராவணனைக் கொன்று, லங்கையைப் பெயர்த்தெறிந்த பிறகு, என் கணவர் என்னை எப்போது பார்ப்பார்?
5.37.7
स वाच्यः संत्वरस्वेति यावदेव न पूर्यते।
अयं संवत्सरः कालस्तावद्धि मम जीवितम् ॥ ५.३७.७ ॥
'விரைவாக இருங்கள்' என்று அவனிடம் சொல்லு; இந்த ஆண்டு முழுவதும் நிறைவடையும் வரை, அந்தக் காலமே என் உயிர்.
5.37.8
वर्तते दशमो मासो द्वौ तु शेषौ प्लवङ्गम।
रावणेन नृशंसेन समयो यः कृतो मम ॥ ५.३७.८ ॥
ஓ வானரனே, பத்தாம் மாதம் நடக்கிறது; இன்னும் இரண்டு மாதங்களே மீதம். கொடுமையான ராவணன் எனக்காக வகுத்த கெடு இதுதான்.
5.37.9
विभीषणेन च भ्रात्रा मम निर्यातनं प्रति।
अनुनीतः प्रयत्नेन न च तत् कुरुते मतिम् ॥ ५.३७.९ ॥
என் விடுதலைக்காக சகோதரன் விபீஷணனும் பெரும் முயற்சியுடன் அவனை வற்புறுத்தினான்; ஆனாலும் அவன் அதற்கு மனம் கொள்ளவில்லை.
5.37.10
मम प्रतिप्रदानं हि रावणस्य न रोचते।
रावणं मार्गते संख्ये मृत्युः कालवशंगतम् ॥ ५.३७.१० ॥
என்னைத் திருப்பி அனுப்புவது ராவணனுக்குப் பிடிக்கவில்லை; காலத்தின் வசப்பட்ட அவனை, போரில் மரணம் தேடுகிறது.
5.37.11
ज्येष्ठा कन्या कला नाम विभीषणसुता कपे।
तया ममैतदाख्यातं मात्रा प्रहितया स्वयम् ॥ ५.३७.११ ॥
ஓ குரங்கே, விபீஷணனின் மூத்த மகள் கலை என்பவள்தான் இதை எனக்குச் சொன்னாள்; அவளுடைய தாயே அவளை அனுப்பி இதைச் சொல்லச் செய்தாள்.
5.37.12
अविन्ध्यो नाम मेधावी विद्वान् राक्षसपुङ्गवः।
धृतिमाञ्छीलवान् वृद्धो रावणस्य सुसम्मतः ॥ ५.३७.१२ ॥
அவிந்த்யன் என்ற ஒரு புத்திசாலியும் கற்றவனும், அரக்கர்களில் சிறந்தவனும், உறுதியும் நல்லொழுக்கமும் உடைய முதியவனும், ராவணனின் மிகவும் மதிப்புக்குரியவனும் உள்ளான்.
5.37.13
रामात् क्षयमनुप्राप्तं रक्षसां प्रत्यचोदयत्।
न च तस्य स दुष्टात्मा शृणोति वचनं हितम् ॥ ५.३७.१३ ॥
ராமனால் அரக்கர்களுக்கு நேர்ந்த அழிவைப் பற்றி அவன் (ராவணனுக்கு) எடுத்துரைத்தான்; ஆனால் அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவன் அந்த நன்மை பயக்கும் சொற்களைக் கேட்கவில்லை.
5.37.14
आशंसेयं हरिश्रेष्ठ क्षिप्रं मां प्राप्स्यते पतिः।
अन्तरात्मा हि मे शुद्धस्तस्मिंश्च बहवो गुणाः ॥ ५.३७.१४ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவனே, என் கணவர் விரைவில் என்னை அடைவார் என்று நான் நம்புகிறேன். என் உள்ளம் தூய்மையானது; அவரிடத்திலும் பல நற்குணங்கள் உள்ளன.
5.37.15
उत्साहः पौरुषं सत्त्वमानृशंस्यं कृतज्ञता।
विक्रमश्च प्रभावश्च सन्ति वानर राघवे ॥ ५.३७.१५ ॥
வானரனே, ராகவனிடத்தில் ஊக்கம், ஆண்மை, உறுதி, கருணை, நன்றியுணர்வு, வீரம் மற்றும் ஆற்றல் ஆகியவை உள்ளன.
5.37.16
चतुर्दश सहस्राणि राक्षसानां जघान यः।
जनस्थाने विना भ्रात्रा शत्रुः कस्तस्य नोद्विजेत् ॥ ५.३७.१६ ॥
ஜனஸ்தானத்தில் தம்பியின் துணையின்றியே பதினான்காயிரம் அரக்கர்களைக் கொன்றவனுக்கு, எந்தப் பகைவன்தான் அஞ்சாமல் இருப்பான்?
5.37.17
न स शक्यस्तुलयितुं व्यसनैः पुरुषर्षभः।
अहं तस्यानुभावज्ञा शक्रस्येव पुलोमजा ॥ ५.३७.१७ ॥
அந்த நரரிஷபனை துன்பங்களால் அளவிட முடியாது. இந்திரனின் ஆற்றலை புலோமஜை அறிவது போல, நான் அவனுடைய ஆற்றலை அறிவேன்.
5.37.18
शरजालांशुमान् शूरः कपे रामदिवाकरः।
शत्रुरक्षोमयं तोयमुपशोषं नयिष्यति ॥ ५.३७.१८ ॥
குரங்கே, அம்புகளின் வலைக் கதிர்களைக் கொண்ட வீரனான ராம-சூரியன் பகைவரான அரக்கர்களாகிய நீரை முற்றிலும் வற்றச் செய்வான்.
5.37.19
अश्रुसम्पूर्णवदनामुवाच हनुमान् कपिः ॥ ५.३७.१९ ॥
கண்ணீர் நிறைந்த முகத்துடன் இருந்த சீதையிடம் குரங்கு ஹனுமான் கூறினான்.
5.37.20
श्रुत्वैव च वचो मह्यं क्षिप्रमेष्यति राघवः।
चमूं प्रकर्षन् महतीं हर्यृक्षगणसंकुलाम् ॥ ५.३७.२० ॥
என் சொல்லைக் கேட்டதுமே ராகவன் குரங்குகளும் கரடிகளும் நிறைந்த பெரும் படையுடன் விரைவில் வருவான்.
5.37.21
अथवा मोचयिष्यामि त्वामद्यैव सराक्षसात्।
अस्माद् दुःखादुपारोह मम पृष्ठमनिन्दिते ॥ ५.३७.२१ ॥
அல்லது குற்றமற்றவளே, இன்றே உன்னை அரக்கர்களுடன் இந்தத் துயரிலிருந்து விடுவிப்பேன்; என் முதுகில் ஏறு.
5.37.22
त्वां तु पृष्ठगतां कृत्वा संतरिष्यामि सागरम्।
शक्तिरस्ति हि मे वोढुं लङ्कामपि सरावणाम् ॥ ५.३७.२२ ॥
உன்னை முதுகில் ஏற்றிக்கொண்டு கடலைக் கடப்பேன்; ராவணனுடன் லங்கையையே சுமந்து செல்லும் வலிமை எனக்கு உண்டு.
5.37.23
अहं प्रस्रवणस्थाय राघवायाद्य मैथिलि।
प्रापयिष्यामि शक्राय हव्यं हुतमिवानलः ॥ ५.३७.२३ ॥
மைதிலியே, இன்றே பிரஸ்ரவண மலையில் இருக்கும் ராகவனிடம் நான் (செய்தியைக்) கொண்டு சேர்ப்பேன்; அக்னி இந்திரனுக்கு ஹவிஸைச் சேர்ப்பது போல்.
5.37.24
द्रक्ष्यस्यद्यैव वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम्।
व्यवसायसमायुक्तं विष्णुं दैत्यवधे यथा ॥ ५.३७.२४ ॥
வைதேஹியே, இன்றே நீ லக்ஷ்மணனுடன் இருக்கும் ராகவனைக் காண்பாய்; அசுரர்களை வதைக்கும்போது விஷ்ணு போல் உறுதியுடன் இருப்பவன் அவன்.
5.37.25
त्वद्दर्शनकृतोत्साहमाश्रमस्थं महाबलम्।
पुरंदरमिवासीनं नगराजस्य मूर्धनि ॥ ५.३७.२५ ॥
உன்னைக் காண்பதால் உற்சாகம் கொண்டு, ஆசிரமத்தில் இருக்கும் மஹாபலனான அவர், மலைகளின் அரசனின் உச்சியில் அமர்ந்த இந்திரனைப் போல் இருக்கிறார்.
5.37.26
पृष्ठमारोह मे देवि मा विकाङ्क्षस्व शोभने।
योगमन्विच्छ रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी ॥ ५.३७.२६ ॥
தேவியே, என் முதுகில் ஏறுக; தயங்காதே, அழகியே. ராமனுடன் சேர்க்கை நாடு, சந்திரனுடன் ரோஹிணி சேர்வதுபோல்.
5.37.27
कथयन्तीव शशिना संगमिष्यसि रोहिणी।
मत्पृष्ठमधिरोह त्वं तराकाशं महार्णवम् ॥ ५.३७.२७ ॥
சந்திரனிடம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் ரோஹிணி போல் நீ சேருவாய். என் முதுகில் ஏறு; ஆகாயத்தையும் மகாசமுத்திரத்தையும் கடக்கலாம்.
5.37.28
नहि मे सम्प्रयातस्य त्वामितो नयतोऽङ्गने।
अनुगन्तुं गतिं शक्ताः सर्वे लङ्कानिवासिनः ॥ ५.३७.२८ ॥
அங்கனையே, நான் உன்னை இங்கிருந்து கொண்டு செல்லும்போது, லங்கையின் அனைத்து குடிமக்களும் என் வழியைப் பின்தொடர இயலமாட்டார்கள்.
5.37.29
यथैवाहमिह प्राप्तस्तथैवाहमसंशयम्।
यास्यामि पश्य वैदेहि त्वामुद्यम्य विहायसम् ॥ ५.३७.२९ ॥
நான் இங்கு வந்தது போலவே, சந்தேகமின்றி நானும் செல்வேன். பார், வைதேகி, உன்னைத் தூக்கிக்கொண்டு ஆகாயவழியில்.
5.37.30
मैथिली तु हरिश्रेष्ठाच्छ्रुत्वा वचनमद्भुतम्।
हर्षविस्मितसर्वाङ्गी हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ५.३७.३० ॥
ஆனால் மைதிலி, வானரச் சிறந்தவனின் அந்த அற்புத வார்த்தைகளைக் கேட்டு, மகிழ்ச்சியாலும் வியப்பாலும் உடல் முழுவதும் பூரித்து, ஹனுமானிடம் பேசினாள்.
5.37.31
हनूमन् दूरमध्वानं कथं मां नेतुमिच्छसि।
तदेव खलु ते मन्ये कपित्वं हरियूथप ॥ ५.३७.३१ ॥
அனுமானே, இவ்வளவு தொலைவான வழியில் என்னை எவ்வாறு அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறாய்? வானரத் தலைவனே, அது உன் குரங்குத்தனமே என்று நான் நினைக்கிறேன்.
5.37.32
कथं चाल्पशरीरस्त्वं मामितो नेतुमिच्छसि।
सकाशं मानवेन्द्रस्य भर्तुर्मे प्लवगर्षभ ॥ ५.३७.३२ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவனே, சிறிய உடலுடைய நீ என்னை இங்கிருந்து என் கணவரான மனிதர்களின் அரசனிடம் எவ்வாறு அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறாய்?
5.37.33
सीतायास्तु वचः श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
चिन्तयामास लक्ष्मीवान् नवं परिभवं कृतम् ॥ ५.३७.३३ ॥
சீதையின் சொற்களைக் கேட்ட மாருதியின் மகன் ஹனுமான், ஒளிமிக்கவர், தனக்கு ஒரு புதிய அவமதிப்பு நேர்ந்ததாக எண்ணினார்.
5.37.34
न मे जानाति सत्त्वं वा प्रभावं वासितेक्षणा।
तस्मात् पश्यतु वैदेही यद् रूपं मम कामतः ॥ ५.३७.३४ ॥
கருவிழிகள் கரிய அவள் என் ஆற்றலையும் வல்லமையையும் அறியவில்லை. ஆகவே வைதேஹி, நான் விரும்பியபடி என் உருவத்தை அவள் காணட்டும்.
5.37.35
दर्शयामास सीतायाः स्वरूपमरिमर्दनः ॥ ५.३७.३५ ॥
பகைவரை நசுக்குபவரான அவர் சீதைக்குத் தம் உண்மை உருவைக் காட்டினார்.
5.37.36
स तस्मात् पादपाद् धीमानाप्लुत्य प्लवगर्षभः।
ततो वर्धितुमारेभे सीताप्रत्ययकारणात् ॥ ५.३७.३६ ॥
அப்போது அறிவுள்ள அந்த வானரச் சிறந்தவர், அம்மரத்திலிருந்து குதித்து, சீதைக்கு நம்பிக்கை ஏற்படுத்தும் பொருட்டு தம் உடலை வளர்க்கத் தொடங்கினார்.
5.37.37
मेरुमन्दरसंकाशो बभौ दीप्तानलप्रभः।
अग्रतो व्यवतस्थे च सीताया वानरर्षभः ॥ ५.३७.३७ ॥
மேரு, மந்தரம் போன்ற உயரமுடையவரும், எரியும் தீயின் ஒளி கொண்டவருமான வானரச் சிறந்தவர் சீதையின் முன் நின்றார்.
5.37.38
हरिः पर्वतसंकाशस्ताम्रवक्त्रो महाबलः।
वज्रदंष्ट्रनखो भीमो वैदेहीमिदमब्रवीत् ॥ ५.३७.३८ ॥
மலை போன்ற உருவமும், செம்பு போன்ற சிவந்த முகமும், பெரும் வலிமையும், வஜ்ரம் போன்ற பற்களும் நகங்களும் கொண்ட அச்சம் தரும் அந்தக் குரங்கு வைதேஹியிடம் இவ்வாறு கூறியது.
5.37.39
सपर्वतवनोद्देशां साट्टप्राकारतोरणाम्।
लङ्कामिमां सनाथां वा नयितुं शक्तिरस्ति मे ॥ ५.३७.३९ ॥
மலைகளும் காடுகளும், கோபுரங்களும் மதில்களும் வாயில்களும் கொண்ட இந்த லங்கையை, அதன் தலைவனுடன் கூட, கொண்டுசெல்ல என்னிடம் சக்தி உள்ளது.
5.37.40
तदवस्थाप्यतां बुद्धिरलं देवि विकाङ्क्षया।
विशोकं कुरु वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम् ॥ ५.३७.४० ॥
ஆகையால் உறுதியுடன் இருங்கள். தேவி, சந்தேகம் வேண்டாம். வைதேஹி, இராகவனையும் லக்ஷ்மணனையும் துயரற்றவர்களாக ஆக்குங்கள்.
5.37.41
तं दृष्ट्वाचलसंकाशमुवाच जनकात्मजा।
पद्मपत्रविशालाक्षी मारुतस्यौरसं सुतम् ॥ ५.३७.४१ ॥
மலை போன்ற அவரைக் கண்டு, தாமரை இதழ் போன்ற பெரிய கண்களுடைய ஜனகன் மகள், வாயுதேவனின் சொந்த மகனிடம் கூறினாள்.
5.37.42
तव सत्त्वं बलं चैव विजानामि महाकपे।
वायोरिव गतिश्चापि तेजश्चाग्नेरिवाद्भुतम् ॥ ५.३७.४२ ॥
மகா குரங்கே, உன் உறுதியையும் வலிமையையும் நான் அறிவேன். உன் வேகம் காற்றைப் போலவும், உன் ஒளி நெருப்பைப் போல அற்புதமாகவும் உள்ளது.
5.37.43
प्राकृतोऽन्यः कथं चेमां भूमिमागन्तुमर्हति।
उदधेरप्रमेयस्य पारं वानरयूथप ॥ ५.३७.४३ ॥
சாதாரண மனிதன் இவ்வளவு அளவிட முடியாத கடலின் மறுகரையில் உள்ள இந்த நிலத்திற்கு எப்படி வர முடியும், வானர யூதபதியே?
5.37.44
जानामि गमने शक्तिं नयने चापि ते मम।
अवश्यं सम्प्रधार्याशु कार्यसिद्धिरिवात्मनः ॥ ५.३७.४४ ॥
நீ செல்லும் ஆற்றல் உள்ளவன் என்பதை நான் அறிவேன்; என் மீதும் உன் பார்வை உண்டு. எனினும் இந்தச் செயலை நன்கு ஆலோசித்து விரைவில் முடிப்பாயாக, உன்னுடைய சொந்த காரியம் போல.
5.37.45
अयुक्तं तु कपिश्रेष्ठ मया गन्तुं त्वया सह।
वायुवेगसवेगस्य वेगो मां मोहयेत् तव ॥ ५.३७.४५ ॥
ஆனால் கபிசிரேஷ்டனே, நான் உன்னுடன் செல்வது தகாது. காற்றின் வேகத்திற்கு ஒப்பான உன் வேகம் என்னை மயக்கிவிடும்.
5.37.46
अहमाकाशमासक्ता उपर्युपरि सागरम्।
प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भूयो वेगेन गच्छतः ॥ ५.३७.४६ ॥
நான் ஆகாயத்தில், கடலுக்கு மேல் மேலே பற்றிக்கொண்டு, உன் முதுகிலிருந்து வேகமாகச் செல்லும்போது மீண்டும் விழுந்துவிடுவேன்.
5.37.47
पतिता सागरे चाहं तिमिनक्रझषाकुले।
भवेयमाशु विवशा यादसामन्नमुत्तमम् ॥ ५.३७.४७ ॥
முதலைகளும் சுறாக்களும் மீன்களும் நிறைந்த கடலில் விழுந்து, நான் உடனே வலுவற்றவளாகி நீர்வாழ் உயிரினங்களுக்கு உயர்ந்த இரையாவேன்.
5.37.48
न च शक्ष्ये त्वया सार्धं गन्तुं शत्रुविनाशन।
कलत्रवति संदेहस्त्वयि स्यादप्यसंशयम् ॥ ५.३७.४८ ॥
ஓ பகைவரை அழிப்பவனே, நான் உன்னுடன் செல்ல இயலாது. மனைவியுடையவனான உன் மீதும் ஐயம் எழக்கூடும்; இதில் சந்தேகமில்லை.
5.37.49
ह्रियमाणां तु मां दृष्ट्वा राक्षसा भीमविक्रमाः।
अनुगच्छेयुरादिष्टा रावणेन दुरात्मना ॥ ५.३७.४९ ॥
என்னை கொண்டு செல்லப்படுவதைக் கண்டு, பயங்கரமான வீரம் கொண்ட அரக்கர்கள், தீய ஆத்மாவான ராவணனின் ஆணையால், என்னைப் பின்தொடர்வார்கள்.
5.37.50
तैस्त्वं परिवृतः शूरैः शूलमुद्गरपाणिभिः।
भवेस्त्वं संशयं प्राप्तो मया वीर कलत्रवान् ॥ ५.३७.५० ॥
வீரனே, சூலமும் கதையும் கையில் ஏந்திய அந்த வீரர்களால் சூழப்பட்டு, மனைவியுடைய நீ, என்னால் ஆபத்தில் சிக்குவாய்.
5.37.51
सायुधा बहवो व्योम्नि राक्षसास्त्वं निरायुधः।
कथं शक्ष्यसि संयातुं मां चैव परिरक्षितुम् ॥ ५.३७.५१ ॥
வானில் ஆயுதம் ஏந்திய பல அரக்கர்கள் உள்ளனர், நீயோ ஆயுதமற்றவன்; நீ எப்படி செல்லவும் என்னையும் காக்கவும் முடியும்?
5.37.52
युध्यमानस्य रक्षोभिस्ततस्तैः क्रूरकर्मभिः।
प्रपतेयं हि ते पृष्ठाद् भयार्ता कपिसत्तम ॥ ५.३७.५२ ॥
கபிசிரேஷ்டனே, அப்போது அந்த கொடுஞ்செயல் அரக்கர்களுடன் நீ போரிடும்போது, பயத்தால் நடுங்கி நான் உன் முதுகிலிருந்து விழுந்துவிடுவேன்.
5.37.53
अथ रक्षांसि भीमानि महान्ति बलवन्ति च।
कथंचित् साम्पराये त्वां जयेयुः कपिसत्तम ॥ ५.३७.५३ ॥
பின்னர், பயங்கரமான, மிகப் பெரிய, வலிமையான அரக்கர்கள் எப்படியோ போரில் உன்னை வெல்லக்கூடும், கபிசிரேஷ்டனே —
5.37.54
अथवा युध्यमानस्य पतेयं विमुखस्य ते।
पतितां च गृहीत्वा मां नयेयुः पापराक्षसाः ॥ ५.३७.५४ ॥
அல்லது, நீ போரிடும்போது உன்னிடமிருந்து முகம் திருப்பியிருக்கும்போது நான் விழுவேன்; விழுந்த என்னை பாவ அரக்கர்கள் பிடித்துச் சென்றுவிடுவார்கள்.
5.37.55
मां वा हरेयुस्त्वद्धस्ताद् विशसेयुरथापि वा।
अनवस्थौ हि दृश्येते युद्धे जयपराजयौ ॥ ५.३७.५५ ॥
அல்லது அவர்கள் உன் கையிலிருந்து என்னைப் பறித்துச் செல்லலாம், அல்லது கொன்றுவிடலாம்; ஏனெனில் போரில் வெற்றியும் தோல்வியும் நிச்சயமற்றவையாகக் காணப்படுகின்றன.
5.37.56
अहं वापि विपद्येयं रक्षोभिरभितर्जिता।
त्वत्प्रयत्नो हरिश्रेष्ठ भवेन्निष्फल एव तु ॥ ५.३७.५६ ॥
அல்லது அரக்கர்களால் அச்சுறுத்தப்பட்ட நானும் அழியக்கூடும்; ஹரிகளில் சிறந்தவனே, அப்போது உன் முயற்சி வீணாகிவிடும்.
5.37.57
कामं त्वमपि पर्याप्तो निहन्तुं सर्वराक्षसान्।
राघवस्य यशो हीयेत् त्वया शस्तैस्तु राक्षसैः ॥ ५.३७.५७ ॥
நீயும் அனைத்து அரக்கர்களையும் கொல்ல வல்லவன்தான்; ஆனால் நீ அரக்கர்களைக் கொல்வதால் ராகவனின் புகழ் குறையும்.
5.37.58
अथवाऽऽदाय रक्षांसि न्यसेयुः संवृते हि माम्।
यत्र ते नाभिजानीयुर्हरयो नापि राघवः ॥ ५.३७.५८ ॥
அல்லது அரக்கர்கள் என்னை எடுத்துச் சென்று மறைவான ஓர் இடத்தில் வைக்கக்கூடும்; அங்கே குரங்குகளும் ராகவனும்கூட என்னை அறியமாட்டார்கள்.
5.37.59
आरम्भस्तु मदर्थोऽयं ततस्तव निरर्थकः।
त्वया हि सह रामस्य महानागमने गुणः ॥ ५.३७.५९ ॥
இந்த முயற்சி என் பொருட்டானது; அப்படியானால் உன் இச்செயல் பயனற்றதாகும். ஏனெனில் ராமன் உன்னுடன் வருவதே பெரும் நன்மை பயக்கும்.
5.37.60
मयि जीवितमायत्तं राघवस्यामितौजसः।
भ्रातॄणां च महाबाहो तव राजकुलस्य च ॥ ५.३७.६० ॥
அளவிட முடியாத ஆற்றல் கொண்ட ராகவனின் உயிர் என்னையே சார்ந்துள்ளது; மகாபாகுவே, அவனுடைய சகோதரர்களின் உயிரும், உன் அரச குலத்தின் உயிரும் கூட.
5.37.61
तौ निराशौ मदर्थं च शोकसंतापकर्शितौ।
सह सर्वर्क्षहरिभिस्त्यक्ष्यतः प्राणसंग्रहम् ॥ ५.३७.६१ ॥
என் பொருட்டு அவர்கள் இருவரும் நம்பிக்கையிழந்து, துயரத்தாலும் வேதனையாலும் மெலிந்து, எல்லா கரடிகளோடும் குரங்குகளோடும் சேர்ந்து தங்கள் உயிரைத் துறப்பார்கள்.
5.37.62
भर्तुर्भक्तिं पुरस्कृत्य रामादन्यस्य वानर।
नाहं स्प्रष्टुं स्वतो गात्रमिच्छेयं वानरोत्तम ॥ ५.३७.६२ ॥
வானரனே, கணவர் மீதுள்ள பக்தியை முன்னிறுத்தி, ராமனைத் தவிர வேறொருவர் என் உடலைத் தொட நான் என் விருப்பத்தால் விரும்ப மாட்டேன், வானரங்களில் சிறந்தவனே.
5.37.63
यदहं गात्रसंस्पर्शं रावणस्य गता बलात्।
अनीशा किं करिष्यामि विनाथा विवशा सती ॥ ५.३७.६३ ॥
நான் பலவந்தமாக ராவணனின் உடல் தொடுதலுக்கு உள்ளானதால், ஆதரவற்றவளும் வசமற்றவளுமான கற்புள்ள நான் என்ன செய்வேன்?
5.37.64
यदि रामो दशग्रीवमिह हत्वा सराक्षसम्।
मामितो गृह्य गच्छेत तत् तस्य सदृशं भवेत् ॥ ५.३७.६४ ॥
ராமன் இங்கே ராக்ஷசர்களோடு தசக்ரீவனைக் கொன்று, என்னை இங்கிருந்து அழைத்துச் சென்றால், அது அவனுக்குத் தகுதியானதாக இருக்கும்.
5.37.65
श्रुताश्च दृष्टा हि मया पराक्रमा
महात्मनस्तस्य रणावमर्दिनः।
न देवगन्धर्वभुजङ्गराक्षसा
भवन्ति रामेण समा हि संयुगे ॥ ५.३७.६५ ॥
போர்க்களத்தில் எதிரிகளை நசுக்கும் அந்த மகாத்மாவான ராமனின் பராக்கிரமங்களை நான் கேட்டிருக்கிறேன், பார்த்துமிருக்கிறேன். போரில் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் பாம்புகளும் ராக்ஷசர்களும் ராமனுக்கு சமமானவர்கள் அல்லர்.
5.37.66
समीक्ष्य तं संयति चित्रकार्मुकं
महाबलं वासवतुल्यविक्रमम्।
सलक्ष्मणं को विषहेत राघवं
हुताशनं दीप्तमिवानिलेरितम् ॥ ५.३७.६६ ॥
போரில் அற்புதமான வில்லைத் தாங்கிய, மகாபலம் கொண்ட, இந்திரனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்ட அந்த ராகவனை லக்ஷ்மணனோடு பார்த்தால், காற்றால் தூண்டப்பட்ட எரியும் நெருப்பைப் போன்றவனை யார் தாங்க முடியும்?
5.37.67
सलक्ष्मणं राघवमाजिमर्दनं
दिशागजं मत्तमिव व्यवस्थितम्।
सहेत को वानरमुख्य संयुगे
युगान्तसूर्यप्रतिमं शरार्चिषम् ॥ ५.३७.६७ ॥
லக்ஷ்மணனுடன் கூடிய ராகவன், போர்க்களத்தில் படைகளை நசுக்குபவன், மதம் கொண்ட திசையானை போல் நிலைத்து நிற்கிறான். வானரத் தலைவனே, யுக முடிவின் சூரியனைப் போல் அம்புகளின் ஒளியுடன் போரில் அவனை யார் தாங்கக்கூடும்?
5.37.68
स मे कपिश्रेष्ठ सलक्ष्मणं प्रियं
सयूथपं क्षिप्रमिहोपपादय।
चिराय रामं प्रति शोककर्शितां
कुरुष्व मां वानरवीर हर्षिताम् ॥ ५.३७.६८ ॥
வானரச் சிறந்தவனே, அந்த அன்புக்குரிய லக்ஷ்மணனுடனும் அவனுடைய யூதபதிகளுடனும் அவனை இங்கே விரைவில் கொண்டுவா. நீண்ட காலமாக ராமனுக்காக துயரால் மெலிந்துபோன என்னை, வானர வீரனே, மகிழ்ச்சியடையச் செய்.