Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.40.1
श्रुत्वा तु वचनं तस्य वायुसूनोर्महात्मनः।
उवाचात्महितं वाक्यं सीता सुरसुतोपमा ॥ ५.४०.१ ॥
Al oír las palabras del magnánimo hijo del Viento, Sītā, semejante a una hija de los dioses, pronunció palabras beneficiosas para sí misma.
5.40.2
त्वां दृष्ट्वा प्रियवक्तारं सम्प्रहृष्यामि वानर।
अर्धसंजातसस्येव वृष्टिं प्राप्य वसुंधरा ॥ ५.४०.२ ॥
Al verte, tú que pronuncias palabras agradables, oh mono, me alegro sobremanera, como la tierra con cosechas a medio crecer se alegra al recibir la lluvia.
5.40.3
यथा तं पुरुषव्याघ्रं गात्रैः शोकाभिकर्शितैः।
संस्पृशेयं सकामाहं तथा कुरु दयां मयि ॥ ५.४०.३ ॥
Para que pueda tocar, con mis miembros consumidos por el dolor, a aquel tigre entre los hombres, y mi deseo se cumpla, muéstrame compasión.
5.40.4
अभिज्ञानं च रामस्य दद्या हरिगणोत्तम।
क्षिप्तामिषीकां काकस्य कोपादेकाक्षिशातनीम् ॥ ५.४०.४ ॥
Oh mejor de la hueste de monos, da también una señal de reconocimiento para Rāma: la brizna de hierba que fue arrojada con ira y dejó ciego un ojo del cuervo.
5.40.5
मनःशिलायास्तिलको गण्डपार्श्वे निवेशितः।
त्वया प्रणष्टे तिलके तं किल स्मर्तुमर्हसि ॥ ५.४०.५ ॥
Una marca tilaka de arsénico rojo fue colocada en mi mejilla; aquel tilaka se ha perdido, así que deberías recordárselo.
5.40.6
स वीर्यवान् कथं सीतां हृतां समनुमन्यसे।
वसन्तीं रक्षसां मध्ये महेन्द्रवरुणोपम ॥ ५.४०.६ ॥
¿Cómo acepta aquel poderoso que Sītā, arrebatada y que habita entre los rākṣasas, esté así? Oh tú, semejante a Indra y Varuṇa, ¿cómo consientes esto?
5.40.7
एष चूडामणिर्दिव्यो मया सुपरिरक्षितः।
एतं दृष्ट्वा प्रहृष्यामि व्यसने त्वामिवानघ ॥ ५.४०.७ ॥
Esta joya divina de la cresta, que he guardado con cuidado, al verla me alegro incluso en la desgracia, como si te viera a ti, oh sin mancha.
5.40.8
एष निर्यातितः श्रीमान् मया ते वारिसम्भवः।
अतः परं न शक्ष्यामि जीवितुं शोकलालसा ॥ ५.४०.८ ॥
Te envío esta gloriosa señal de loto. De aquí en adelante no podré vivir, ansiosa en mi dolor.
5.40.9
असह्यानि च दुःखानि वाचश्च हृदयच्छिदः।
राक्षसैः सह संवासं त्वत्कृते मर्षयाम्यहम् ॥ ५.४०.९ ॥
Dolores insoportables y palabras que desgarran el corazón, convivir con los rākṣasas: todo esto lo soporto por ti.
5.40.10
धारयिष्यामि मासं तु जीवितं शत्रुसूदन।
मासादूर्ध्वं न जीविष्ये त्वया हीना नृपात्मज ॥ ५.४०.१० ॥
Oh destructor de enemigos, sostendré la vida solo un mes. Oh príncipe, pasado un mes, privada de ti, no viviré.
5.40.11
घोरो राक्षसराजोऽयं दृष्टिश्च न सुखा मयि।
त्वां च श्रुत्वा विषज्जन्तं न जीवेयमपि क्षणम् ॥ ५.४०.११ ॥
Este rey de los rākṣasas es terrible, y su mirada sobre mí no es agradable. Al oír que está apegado a ti, no viviría ni un instante.
5.40.12
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साश्रुभाषितम्।
अथाब्रवीन्महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.४०.१२ ॥
Al oír las palabras compasivas de Vaidehī, pronunciadas entre lágrimas, el gran resplandeciente Hanumān, hijo del Viento, habló entonces.
5.40.13
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे।
रामे शोकाभिभूते तु लक्ष्मणः परितप्यते ॥ ५.४०.१३ ॥
Oh diosa, Rāma se ha apartado de tu dolor — lo juro ante ti por la verdad. Rāma está abrumado por el dolor, y Lakṣmaṇa se atormenta por él.
5.40.14
दृष्टा कथंचिद् भवती न कालः परिदेवितुम्।
इमं मुहूर्तं दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि ॥ ५.४०.१४ ॥
Oh bhāminī, de algún modo te he visto; no es tiempo de lamentarse. En este mismo instante verás el fin de tus penas.
5.40.15
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ राजपुत्रावनिन्दितौ।
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः ॥ ५.४०.१५ ॥
Aquellos dos príncipes, tigres entre los hombres e irreprochables, animados por el deseo de verte, reducirán Laṅkā a cenizas.
5.40.16
हत्वा तु समरे रक्षो रावणं सहबान्धवैः।
राघवौ त्वां विशालाक्षि स्वां पुरीं प्रति नेष्यतः ॥ ५.४०.१६ ॥
Tras matar en batalla al demonio Rāvaṇa junto con sus parientes, los dos Rāghavas te llevarán de vuelta a tu propia ciudad, oh de ojos grandes.
5.40.17
यत्तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते।
प्रीतिसंजननं भूयस्तस्य त्वं दातुमर्हसि ॥ ५.४०.१७ ॥
Oh irreprochable, debes darle una señal que Rāma reconozca, una que despierte de nuevo su afecto.
5.40.18
साब्रवीद् दत्तमेवाहो मयाभिज्ञानमुत्तमम्।
एतदेव हि रामस्य दृष्ट्वा यत्नेन भूषणम् ॥ ५.४०.१८ ॥
Ella dijo: ¡Ah, ya he dado esta excelente señal! Esta es la misma joya que Rāma miró con atención.
5.40.19
श्रद्धेयं हनुमन् वाक्यं तव वीर भविष्यति।
स तं मणिवरं गृह्य श्रीमान् प्लवगसत्तमः ॥ ५.४०.१९ ॥
Hanumān, oh héroe, tus palabras serán dignas de confianza. Entonces aquel glorioso mejor de los monos tomó la excelente joya.
5.40.20
प्रणम्य शिरसा देवीं गमनायोपचक्रमे।
तमुत्पातकृतोत्साहमवेक्ष्य हरियूथपम् ॥ ५.४०.२० ॥
Inclinando la cabeza ante la diosa, se dispuso a partir. Al ver al señor de la tropa de monos ansioso por dar su gran salto,
5.40.21
वर्धमानं महावेगमुवाच जनकात्मजा।
अश्रुपूर्णमुखी दीना बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ५.४०.२१ ॥
A aquel mono que crecía en su gran velocidad habló la hija de Janaka. Con el rostro lleno de lágrimas, afligida, con la voz quebrada por el llanto, Sītā habló.
5.40.22
हनूमन् सिंहसंकाशौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् ब्रूया अनामयम् ॥ ५.४०.२२ ॥
Oh Hanumān, di a los dos hermanos, Rāma y Lakṣmaṇa, semejantes a leones, y a Sugrīva con sus ministros, a todos, mis bienes y salud.
5.40.23
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद् दुःखाम्बुसंरोधात् त्वं समाधातुमर्हसि ॥ ५.४०.२३ ॥
Y así como el de brazos poderosos, Rāghava, me rescatará de este obstáculo del torrente de dolor, así debes tú disponerlo.
5.40.24
इदं च तीव्रं मम शोकवेगं
रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च।
ब्रूयास्तु रामस्य गतः समीपं
शिवश्च तेऽध्वास्तु हरिप्रवीर ॥ ५.४०.२४ ॥
Acércate a Rāma y dile este intenso torrente de mi dolor y estas amenazas de los rākṣasas. Y que tu camino sea propicio, oh héroe de los monos.
5.40.25
स राजपुत्र्या प्रतिवेदितार्थः
कपिः कृतार्थः परिहृष्टचेताः।
तदल्पशेषं प्रसमीक्ष्य कार्यं
दिशं ह्युदीचीं मनसा जगाम ॥ ५.४०.२५ ॥
Habiendo recibido de la princesa el informe de su encargo, el mono, cumplido y con el corazón alegre, considerando bien la pequeña tarea que quedaba, se dirigió con la mente hacia la región del norte.