വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.40.1
श्रुत्वा तु वचनं तस्य वायुसूनोर्महात्मनः।
उवाचात्महितं वाक्यं सीता सुरसुतोपमा ॥ ५.४०.१ ॥
വായുപുത്രനായ മഹാത്മാവിന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, ദേവപുത്രിയെപ്പോലെയുള്ള സീത തനിക്ക് ഹിതകരമായ വാക്യം പറഞ്ഞു.
5.40.2
त्वां दृष्ट्वा प्रियवक्तारं सम्प्रहृष्यामि वानर।
अर्धसंजातसस्येव वृष्टिं प्राप्य वसुंधरा ॥ ५.४०.२ ॥
വാനരാ, പ്രിയവചനം പറയുന്ന നിന്നെ കണ്ട് ഞാൻ വളരെ സന്തോഷിക്കുന്നു; പാതി വളർന്ന വിളകളുള്ള ഭൂമി മഴ കിട്ടിയതുപോലെ.
5.40.3
यथा तं पुरुषव्याघ्रं गात्रैः शोकाभिकर्शितैः।
संस्पृशेयं सकामाहं तथा कुरु दयां मयि ॥ ५.४०.३ ॥
ദുഃഖത്താൽ ക്ഷീണിച്ച എന്റെ അവയവങ്ങളാൽ ആ പുരുഷവ്യാഘ്രനെ (രാമനെ) ഞാൻ സ്പർശിച്ച് എന്റെ ആഗ്രഹം സാധിക്കുന്നതുപോലെ എന്നിൽ ദയ ചെയ്യണം.
5.40.4
अभिज्ञानं च रामस्य दद्या हरिगणोत्तम।
क्षिप्तामिषीकां काकस्य कोपादेकाक्षिशातनीम् ॥ ५.४०.४ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, രാമന് അടയാളമായി, കോപത്തിൽ കാക്കയുടെ ഒരു കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച പുല്ലിൻതണ്ട് എറിഞ്ഞ കാര്യം കൂടി നൽകണം.
5.40.5
मनःशिलायास्तिलको गण्डपार्श्वे निवेशितः।
त्वया प्रणष्टे तिलके तं किल स्मर्तुमर्हसि ॥ ५.४०.५ ॥
മനഃശിലയുടെ തിലകം എന്റെ കവിളിന്റെ അരികിൽ ചാർത്തിയിരുന്നു. ആ തിലകം മാഞ്ഞുപോയി; അതിനാൽ അവനെ (രാമനെ) ഓർമിപ്പിക്കണം.
5.40.6
स वीर्यवान् कथं सीतां हृतां समनुमन्यसे।
वसन्तीं रक्षसां मध्ये महेन्द्रवरुणोपम ॥ ५.४०.६ ॥
രാക്ഷസർക്കിടയിൽ വസിക്കുന്ന, അപഹരിക്കപ്പെട്ട സീതയെ ആ വീരൻ (രാമൻ) എങ്ങനെ അംഗീകരിക്കുന്നു? ഇന്ദ്രവരുണന്മാർക്കു തുല്യനായവനേ, നീ എങ്ങനെ ഇതിന് സമ്മതിക്കുന്നു?
5.40.7
एष चूडामणिर्दिव्यो मया सुपरिरक्षितः।
एतं दृष्ट्वा प्रहृष्यामि व्यसने त्वामिवानघ ॥ ५.४०.७ ॥
ഞാൻ നന്നായി സൂക്ഷിച്ച ഈ ദിവ്യമായ ചൂഡാമണിയാണിത്. ഇതു കാണുമ്പോൾ, ഹേ നിർമ്മലാ, ദുരിതത്തിലും നിന്നെ കാണുന്നതുപോലെ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.
5.40.8
एष निर्यातितः श्रीमान् मया ते वारिसम्भवः।
अतः परं न शक्ष्यामि जीवितुं शोकलालसा ॥ ५.४०.८ ॥
തിളക്കമുള്ള ഈ താമരയെ ഞാൻ നിനക്കായി അയയ്ക്കുന്നു. ഇനിമേൽ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
5.40.9
असह्यानि च दुःखानि वाचश्च हृदयच्छिदः।
राक्षसैः सह संवासं त्वत्कृते मर्षयाम्यहम् ॥ ५.४०.९ ॥
സഹിക്കാനാവാത്ത ദുഃഖങ്ങളും ഹൃദയം പിളർക്കുന്ന വാക്കുകളും രാക്ഷസരോടൊത്തുള്ള വാസവും നിനക്കുവേണ്ടി ഞാൻ സഹിക്കുന്നു.
5.40.10
धारयिष्यामि मासं तु जीवितं शत्रुसूदन।
मासादूर्ध्वं न जीविष्ये त्वया हीना नृपात्मज ॥ ५.४०.१० ॥
ശത്രുസംഹാരകനേ, ഞാൻ ഒരു മാസം മാത്രം ജീവൻ പിടിച്ചുനിർത്തും. രാജകുമാരാ, ഒരു മാസത്തിനുശേഷം, നിന്നെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ് ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.
5.40.11
घोरो राक्षसराजोऽयं दृष्टिश्च न सुखा मयि।
त्वां च श्रुत्वा विषज्जन्तं न जीवेयमपि क्षणम् ॥ ५.४०.११ ॥
ഈ രാക്ഷസരാജാവ് ഭയങ്കരനാണ്; അവന്റെ നോട്ടം എന്റെമേൽ സുഖകരമല്ല. നിന്നെക്കുറിച്ച് അവൻ ആസക്തനാണെന്ന് കേട്ടാൽ ഒരു നിമിഷംപോലും ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.
5.40.12
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साश्रुभाषितम्।
अथाब्रवीन्महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.४०.१२ ॥
വൈദേഹിയുടെ കരുണനിറഞ്ഞതും കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞതുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹാതേജസ്വിയായ വായുപുത്രൻ ഹനുമാൻ പിന്നീട് പറഞ്ഞു.
5.40.13
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे।
रामे शोकाभिभूते तु लक्ष्मणः परितप्यते ॥ ५.४०.१३ ॥
ദേവീ, നിന്റെ ശോകത്തിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ച രാമൻ — സത്യത്തിൽ ഞാൻ നിന്നോട് ശപഥം ചെയ്യുന്നു. ശോകത്താൽ അഭിഭൂതനായ രാമനെക്കുറിച്ച് ലക്ഷ്മണൻ സന്തപ്തനാകുന്നു.
5.40.14
दृष्टा कथंचिद् भवती न कालः परिदेवितुम्।
इमं मुहूर्तं दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि ॥ ५.४०.१४ ॥
ഭാമിനീ, എങ്ങനെയോ നിന്നെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു; ഇപ്പോൾ വിലപിക്കേണ്ട സമയമല്ല. ഈ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ നീ ദുഃഖങ്ങളുടെ അന്ത്യം കാണും.
5.40.15
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ राजपुत्रावनिन्दितौ।
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः ॥ ५.४०.१५ ॥
ആ രണ്ടുപേർ — മനുഷ്യരിൽ വ്യാഘ്രങ്ങളായ, കുറ്റമറ്റ രാജകുമാരന്മാർ — നിന്നെ കണ്ട ഉത്സാഹത്തോടെ ലങ്കയെ ഭസ്മമാക്കും.
5.40.16
हत्वा तु समरे रक्षो रावणं सहबान्धवैः।
राघवौ त्वां विशालाक्षि स्वां पुरीं प्रति नेष्यतः ॥ ५.४०.१६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം രാക്ഷസൻ രാവണനെ വധിച്ച ശേഷം, വിശാലാക്ഷീ, ഇരുവരായ രാഘവന്മാർ നിന്നെ നിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.
5.40.17
यत्तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते।
प्रीतिसंजननं भूयस्तस्य त्वं दातुमर्हसि ॥ ५.४०.१७ ॥
കുറ്റമറ്റവളേ, രാമൻ തിരിച്ചറിയുന്നതും അവനിൽ വീണ്ടും സ്നേഹമുണർത്തുന്നതുമായ ഒരു അടയാളം നീ അവന് നൽകണം.
5.40.18
साब्रवीद् दत्तमेवाहो मयाभिज्ञानमुत्तमम्।
एतदेव हि रामस्य दृष्ट्वा यत्नेन भूषणम् ॥ ५.४०.१८ ॥
അവൾ പറഞ്ഞു — അയ്യോ, ഞാൻ ഈ ഉത്തമമായ അടയാളം നേരത്തേ തന്നെ നൽകിയിട്ടുണ്ട്; രാമൻ ശ്രദ്ധയോടെ കണ്ട ആഭരണമാണിത്.
5.40.19
श्रद्धेयं हनुमन् वाक्यं तव वीर भविष्यति।
स तं मणिवरं गृह्य श्रीमान् प्लवगसत्तमः ॥ ५.४०.१९ ॥
ഹനുമാനേ, വീരാ, നിന്റെ വാക്ക് വിശ്വസനീയമായിരിക്കും. അപ്പോൾ ആ ശ്രീമാനായ വാനരശ്രേഷ്ഠൻ ആ ശ്രേഷ്ഠമായ മണി എടുത്തു.
5.40.20
प्रणम्य शिरसा देवीं गमनायोपचक्रमे।
तमुत्पातकृतोत्साहमवेक्ष्य हरियूथपम् ॥ ५.४०.२० ॥
ദേവിക്ക് ശിരസ്സു താഴ്ത്തി വണങ്ങിയ ശേഷം അവൻ യാത്രയ്ക്ക് ഒരുങ്ങി. ചാടാൻ ഉത്സാഹിച്ച ആ വാനരയൂഥപതിയെ കണ്ട്,
5.40.21
वर्धमानं महावेगमुवाच जनकात्मजा।
अश्रुपूर्णमुखी दीना बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ५.४०.२१ ॥
മഹാവേഗത്തിൽ വളർന്നുനിന്ന ആ വാനരനോട് ജനകപുത്രി പറഞ്ഞു. കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ദീനയായ സീത, കണ്ണീരിൽ ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
5.40.22
हनूमन् सिंहसंकाशौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् ब्रूया अनामयम् ॥ ५.४०.२२ ॥
ഹനുമാനേ, സിംഹസമാനരായ ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാരായ രാമലക്ഷ്മണന്മാരോടും അമാത്യരോടുകൂടിയ സുഗ്രീവനോടും എല്ലാവരോടും ക്ഷേമം പറയണം.
5.40.23
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद् दुःखाम्बुसंरोधात् त्वं समाधातुमर्हसि ॥ ५.४०.२३ ॥
മഹാബാഹുവായ രാഘവൻ ഈ ദുഃഖസമുദ്രത്തിന്റെ തടസ്സത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ എങ്ങനെ കരകയറ്റുമോ, അതിന് നീ വഴിയൊരുക്കണം.
5.40.24
इदं च तीव्रं मम शोकवेगं
रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च।
ब्रूयास्तु रामस्य गतः समीपं
शिवश्च तेऽध्वास्तु हरिप्रवीर ॥ ५.४०.२४ ॥
എന്റെ ഈ കഠിനമായ ശോകവേഗവും ഈ രാക്ഷസന്മാർ നടത്തിയ ഭീഷണികളും രാമന്റെ സമീപം ചെന്നു പറയണം. ഹേ വാനരവീരാ, നിന്റെ യാത്ര ശുഭമാകട്ടെ.
5.40.25
स राजपुत्र्या प्रतिवेदितार्थः
कपिः कृतार्थः परिहृष्टचेताः।
तदल्पशेषं प्रसमीक्ष्य कार्यं
दिशं ह्युदीचीं मनसा जगाम ॥ ५.४०.२५ ॥
രാജപുത്രിയിൽനിന്ന് തന്റെ ദൗത്യഫലം അറിഞ്ഞ്, കൃതാർത്ഥനും സന്തുഷ്ടമനസ്സുള്ളവനുമായ ആ വാനരൻ, ശേഷിച്ച ചെറിയ കാര്യം നന്നായി വിചാരിച്ച്, മനസ്സുകൊണ്ട് വടക്കൻ ദിക്കിലേക്ക് പോയി.