Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.40.1
श्रुत्वा तु वचनं तस्य वायुसूनोर्महात्मनः।
उवाचात्महितं वाक्यं सीता सुरसुतोपमा ॥ ५.४०.१ ॥
Als Sītā die Worte des hochgesinnten Sohnes des Windgottes vernommen hatte, sprach sie, einer Göttertochter gleich, Worte zu ihrem eigenen Wohl.
5.40.2
त्वां दृष्ट्वा प्रियवक्तारं सम्प्रहृष्यामि वानर।
अर्धसंजातसस्येव वृष्टिं प्राप्य वसुंधरा ॥ ५.४०.२ ॥
Dich, den Sprecher erfreulicher Worte, zu sehen, o Affe, erfreut mich sehr, wie die Erde mit halbgewachsener Saat sich freut, wenn sie Regen empfängt.
5.40.3
यथा तं पुरुषव्याघ्रं गात्रैः शोकाभिकर्शितैः।
संस्पृशेयं सकामाहं तथा कुरु दयां मयि ॥ ५.४०.३ ॥
Damit ich mit meinen vom Kummer gezehrten Gliedern jenen Tiger unter den Männern berühren kann und mein Wunsch erfüllt wird, erweise mir Mitleid.
5.40.4
अभिज्ञानं च रामस्य दद्या हरिगणोत्तम।
क्षिप्तामिषीकां काकस्य कोपादेकाक्षिशातनीम् ॥ ५.४०.४ ॥
O Bester der Affenschar, gib auch ein Erkennungszeichen für Rāma: den Grashalm, der im Zorn geworfen wurde und dem Raben ein Auge ausstach.
5.40.5
मनःशिलायास्तिलको गण्डपार्श्वे निवेशितः।
त्वया प्रणष्टे तिलके तं किल स्मर्तुमर्हसि ॥ ५.४०.५ ॥
Ein Tilaka-Zeichen aus rotem Arsen war an meine Wange gesetzt worden; dieses Tilaka ist verloren gegangen, daher solltest du ihn daran erinnern.
5.40.6
स वीर्यवान् कथं सीतां हृतां समनुमन्यसे।
वसन्तीं रक्षसां मध्ये महेन्द्रवरुणोपम ॥ ५.४०.६ ॥
Wie kann jener Mächtige es hinnehmen, dass Sītā, entführt, unter den Rākṣasas weilt? O du, Indra und Varuṇa gleich, wie stimmst du dem zu?
5.40.7
एष चूडामणिर्दिव्यो मया सुपरिरक्षितः।
एतं दृष्ट्वा प्रहृष्यामि व्यसने त्वामिवानघ ॥ ५.४०.७ ॥
Dieses göttliche Scheitelkleinod, das ich sorgfältig bewahrt habe, erfreut mich beim Anblick, selbst im Unglück, als sähe ich dich, o Makelloser.
5.40.8
एष निर्यातितः श्रीमान् मया ते वारिसम्भवः।
अतः परं न शक्ष्यामि जीवितुं शोकलालसा ॥ ५.४०.८ ॥
Dieses glanzvolle Lotuszeichen sende ich dir. Von nun an werde ich nicht mehr leben können, sehnsüchtig im Kummer.
5.40.9
असह्यानि च दुःखानि वाचश्च हृदयच्छिदः।
राक्षसैः सह संवासं त्वत्कृते मर्षयाम्यहम् ॥ ५.४०.९ ॥
Unerträgliche Leiden und herzzerreißende Worte, das Zusammenleben mit den Rākṣasas — all dies ertrage ich um deinetwillen.
5.40.10
धारयिष्यामि मासं तु जीवितं शत्रुसूदन।
मासादूर्ध्वं न जीविष्ये त्वया हीना नृपात्मज ॥ ५.४०.१० ॥
O Vernichter der Feinde, ich werde mein Leben nur einen Monat lang erhalten. O Prinz, nach einem Monat, ohne dich, werde ich nicht mehr leben.
5.40.11
घोरो राक्षसराजोऽयं दृष्टिश्च न सुखा मयि।
त्वां च श्रुत्वा विषज्जन्तं न जीवेयमपि क्षणम् ॥ ५.४०.११ ॥
Dieser Rākṣasa-König ist schrecklich, und sein Blick auf mich ist nicht angenehm. Wenn ich höre, dass er an dir hängt, würde ich nicht einen Augenblick leben.
5.40.12
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साश्रुभाषितम्।
अथाब्रवीन्महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.४०.१२ ॥
Als er die mitleiderregenden, unter Tränen gesprochenen Worte Vaidehīs hörte, sprach der strahlende Hanumān, Sohn des Windes, da.
5.40.13
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे।
रामे शोकाभिभूते तु लक्ष्मणः परितप्यते ॥ ५.४०.१३ ॥
O Göttin, Rāma hat sich von deinem Kummer abgewandt — bei der Wahrheit schwöre ich es dir. Rāma ist von Trauer überwältigt, und Lakṣmaṇa leidet seinetwegen.
5.40.14
दृष्टा कथंचिद् भवती न कालः परिदेवितुम्।
इमं मुहूर्तं दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि ॥ ५.४०.१४ ॥
O strahlende Frau, ich habe dich irgendwie gesehen; jetzt ist keine Zeit zu klagen. In diesem Augenblick wirst du das Ende deiner Leiden sehen.
5.40.15
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ राजपुत्रावनिन्दितौ।
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः ॥ ५.४०.१५ ॥
Diese beiden Prinzen, Tiger unter den Menschen und makellos, von dem Wunsch beseelt, dich zu sehen, werden Laṅkā zu Asche verbrennen.
5.40.16
हत्वा तु समरे रक्षो रावणं सहबान्धवैः।
राघवौ त्वां विशालाक्षि स्वां पुरीं प्रति नेष्यतः ॥ ५.४०.१६ ॥
Nachdem sie im Kampf den Dämon Rāvaṇa samt seinen Verwandten erschlagen haben, werden dich die beiden Rāghavas in deine eigene Stadt zurückführen, o Großäugige.
5.40.17
यत्तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते।
प्रीतिसंजननं भूयस्तस्य त्वं दातुमर्हसि ॥ ५.४०.१७ ॥
O Makellose, du solltest ihm ein Zeichen geben, das Rāma erkennt und das in ihm erneut Zuneigung weckt.
5.40.18
साब्रवीद् दत्तमेवाहो मयाभिज्ञानमुत्तमम्।
एतदेव हि रामस्य दृष्ट्वा यत्नेन भूषणम् ॥ ५.४०.१८ ॥
Sie sprach: Ach, ich habe dieses vortreffliche Zeichen bereits gegeben; es ist eben jener Schmuck, den Rāma aufmerksam betrachtet hat.
5.40.19
श्रद्धेयं हनुमन् वाक्यं तव वीर भविष्यति।
स तं मणिवरं गृह्य श्रीमान् प्लवगसत्तमः ॥ ५.४०.१९ ॥
Hanumān, o Held, deine Worte werden glaubwürdig sein. Da nahm jener glanzvolle Beste der Affen das vorzügliche Juwel.
5.40.20
प्रणम्य शिरसा देवीं गमनायोपचक्रमे।
तमुत्पातकृतोत्साहमवेक्ष्य हरियूथपम् ॥ ५.४०.२० ॥
Nachdem er sein Haupt vor der Göttin geneigt hatte, bereitete er sich zum Aufbruch vor. Als er den Anführer der Affenschar sah, der begierig war, den großen Sprung zu wagen,
5.40.21
वर्धमानं महावेगमुवाच जनकात्मजा।
अश्रुपूर्णमुखी दीना बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ५.४०.२१ ॥
Zu jenem Affen, der in seiner großen Schnelligkeit wuchs, sprach die Tochter Janakas. Mit tränenerfülltem Gesicht, betrübt, mit tränenerstickter Stimme, sprach Sītā.
5.40.22
हनूमन् सिंहसंकाशौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् ब्रूया अनामयम् ॥ ५.४०.२२ ॥
O Hanumān, sage den beiden Brüdern Rāma und Lakṣmaṇa, löwengleich, und Sugrīva mit seinen Ministern, allen, mein Wohlergehen.
5.40.23
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद् दुःखाम्बुसंरोधात् त्वं समाधातुमर्हसि ॥ ५.४०.२३ ॥
Und so wie der mächtigarmige Rāghava mich aus dieser Sperre der Sorgenflut befreien wird, so mögest du es einrichten.
5.40.24
इदं च तीव्रं मम शोकवेगं
रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च।
ब्रूयास्तु रामस्य गतः समीपं
शिवश्च तेऽध्वास्तु हरिप्रवीर ॥ ५.४०.२४ ॥
Geh zu Rāma und sage ihm von dieser heftigen Woge meines Kummers und diesen Drohungen der Rākṣasas. Und möge dein Weg glückbringend sein, o Held der Affen.
5.40.25
स राजपुत्र्या प्रतिवेदितार्थः
कपिः कृतार्थः परिहृष्टचेताः।
तदल्पशेषं प्रसमीक्ष्य कार्यं
दिशं ह्युदीचीं मनसा जगाम ॥ ५.४०.२५ ॥
Nachdem er von der Prinzessin die Nachricht über seinen Auftrag erhalten hatte, wandte sich der Affe, sein Ziel erreicht und das Herz erfreut, nachdem er die verbleibende kleine Aufgabe wohl bedacht hatte, in Gedanken der nördlichen Richtung zu.