รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 5.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.40.1
श्रुत्वा तु वचनं तस्य वायुसूनोर्महात्मनः।
उवाचात्महितं वाक्यं सीता सुरसुतोपमा ॥ ५.४०.१ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของบุตรแห่งวายุผู้ยิ่งใหญ่นั้น สีดาผู้เปรียบประดุจธิดาแห่งเทพจึงกล่าวถ้อยคำอันเป็นประโยชน์แก่ตนเอง
5.40.2
त्वां दृष्ट्वा प्रियवक्तारं सम्प्रहृष्यामि वानर।
अर्धसंजातसस्येव वृष्टिं प्राप्य वसुंधरा ॥ ५.४०.२ ॥
เมื่อได้เห็นท่าน ผู้กล่าวถ้อยคำอันน่ารัก ข้าแต่ลิงเอ๋ย ข้ายินดีอย่างยิ่ง ดุจแผ่นดินที่ข้าวกล้ายังเติบโตไม่เต็มที่เมื่อได้รับฝนฉะนั้น
5.40.3
यथा तं पुरुषव्याघ्रं गात्रैः शोकाभिकर्शितैः।
संस्पृशेयं सकामाहं तथा कुरु दयां मयि ॥ ५.४०.३ ॥
ขอให้ข้าได้สัมผัสบุรุษผู้ประเสริฐดุจพยัคฆ์นั้นด้วยกายที่ซูบเซียวเพราะความโศก และให้ความปรารถนาของข้าสมหวัง ขอท่านโปรดแสดงความเมตตาต่อข้าด้วยเถิด
5.40.4
अभिज्ञानं च रामस्य दद्या हरिगणोत्तम।
क्षिप्तामिषीकां काकस्य कोपादेकाक्षिशातनीम् ॥ ५.४०.४ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่วานร ขอท่านโปรดมอบเครื่องหมายแห่งการจดจำสำหรับพระราม คือก้านหญ้าที่พระองค์ขว้างด้วยความโกรธ จนทำให้กาตาบอดข้างหนึ่ง
5.40.5
मनःशिलायास्तिलको गण्डपार्श्वे निवेशितः।
त्वया प्रणष्टे तिलके तं किल स्मर्तुमर्हसि ॥ ५.४०.५ ॥
มีเครื่องหมายติลกทำด้วยหรดาลแดงที่ข้าแต่งไว้บนแก้มข้าง เครื่องหมายติลกนั้นได้หายไปเสียแล้วโดยท่าน ท่านจึงควรเตือนพระองค์ให้จดจำเรื่องนี้
5.40.6
स वीर्यवान् कथं सीतां हृतां समनुमन्यसे।
वसन्तीं रक्षसां मध्ये महेन्द्रवरुणोपम ॥ ५.४०.६ ॥
บุรุษผู้มีกำลังนั้นเหตุใดจึงยอมรับสีดาที่ถูกลักพาไปและยังอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกรากษส ข้าแต่ผู้เปรียบประดุจอินทร์และวรุณ เหตุใดท่านจึงยินยอมเช่นนี้
5.40.7
एष चूडामणिर्दिव्यो मया सुपरिरक्षितः।
एतं दृष्ट्वा प्रहृष्यामि व्यसने त्वामिवानघ ॥ ५.४०.७ ॥
นี่คือจูฑามณีทิพย์ที่ข้าได้รักษาไว้อย่างดี เมื่อเห็นสิ่งนี้ข้าก็ยินดีแม้ในยามทุกข์ดุจได้เห็นท่าน ข้าแต่ผู้ไร้บาป
5.40.8
एष निर्यातितः श्रीमान् मया ते वारिसम्भवः।
अतः परं न शक्ष्यामि जीवितुं शोकलालसा ॥ ५.४०.८ ॥
ข้าส่งสิ่งของเป็นสัญลักษณ์ดอกบัวอันรุ่งเรืองนี้ไปถวายท่าน นับจากนี้ไปข้าคงไม่อาจดำรงชีวิตอยู่ได้ เพราะใจเฝ้าโหยหาด้วยความโศก
5.40.9
असह्यानि च दुःखानि वाचश्च हृदयच्छिदः।
राक्षसैः सह संवासं त्वत्कृते मर्षयाम्यहम् ॥ ५.४०.९ ॥
ความทุกข์ที่ทนไม่ไหว และถ้อยคำที่บาดลึกในหัวใจ รวมทั้งการต้องอยู่ร่วมกับพวกรากษส ข้าอดทนได้ทั้งหมดก็เพราะท่าน
5.40.10
धारयिष्यामि मासं तु जीवितं शत्रुसूदन।
मासादूर्ध्वं न जीविष्ये त्वया हीना नृपात्मज ॥ ५.४०.१० ॥
ข้าแต่ผู้สังหารศัตรู ข้าจะดำรงชีวิตไว้เพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น ข้าแต่โอรสของกษัตริย์ เมื่อพ้นหนึ่งเดือนไป หากขาดท่านไป ข้าจะไม่มีชีวิตอยู่
5.40.11
घोरो राक्षसराजोऽयं दृष्टिश्च न सुखा मयि।
त्वां च श्रुत्वा विषज्जन्तं न जीवेयमपि क्षणम् ॥ ५.४०.११ ॥
ราชารากษสผู้นี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก และสายตาที่เขามองข้าก็ไม่น่าพอใจ เมื่อได้ยินว่าเขาผูกพันอยู่กับท่าน ข้าก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่แม้เพียงชั่วครู่
5.40.12
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साश्रुभाषितम्।
अथाब्रवीन्महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.४०.१२ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำอันน่าสงสารของพระนางไวเทหิ ที่กล่าวออกมาพร้อมน้ำตา หนุมานผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ บุตรแห่งวายุ จึงกล่าวขึ้น
5.40.13
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे।
रामे शोकाभिभूते तु लक्ष्मणः परितप्यते ॥ ५.४०.१३ ॥
ข้าแต่เทวี พระรามไม่ได้ละเลยต่อความโศกของพระนาง ข้าขอสาบานต่อพระนางด้วยความสัตย์ พระรามถูกความโศกครอบงำ และพระลักษมณ์ก็ทุกข์ทรมานเพราะเรื่องนี้
5.40.14
दृष्टा कथंचिद् भवती न कालः परिदेवितुम्।
इमं मुहूर्तं दुःखानामन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि ॥ ५.४०.१४ ॥
ข้าแต่สตรีผู้รุ่งเรือง ข้าได้พบพระนางแล้วโดยทางใดทางหนึ่ง บัดนี้มิใช่เวลาที่จะคร่ำครวญ ในขณะนี้เอง พระนางจะได้เห็นความสิ้นสุดแห่งทุกข์ของพระนาง
5.40.15
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ राजपुत्रावनिन्दितौ।
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः ॥ ५.४०.१५ ॥
โอรสของกษัตริย์ทั้งสองพระองค์ ผู้ประเสริฐดุจพยัคฆ์ในหมู่มนุษย์และไร้ตำหนิ ด้วยความกระตือรือร้นที่จะได้พบพระนาง จะเผากรุงลงกาให้เป็นเถ้าถ่าน
5.40.16
हत्वा तु समरे रक्षो रावणं सहबान्धवैः।
राघवौ त्वां विशालाक्षि स्वां पुरीं प्रति नेष्यतः ॥ ५.४०.१६ ॥
ข้าแต่ผู้มีนัยน์ตากว้าง ราฆพทั้งสองจะสังหารรากษสราวณะพร้อมทั้งญาติพี่น้องในการรบ แล้วจะนำพระนางกลับไปยังนครของพระนางเอง
5.40.17
यत्तु रामो विजानीयादभिज्ञानमनिन्दिते।
प्रीतिसंजननं भूयस्तस्य त्वं दातुमर्हसि ॥ ५.४०.१७ ॥
ข้าแต่ผู้ไร้ตำหนิ ท่านควรมอบเครื่องหมายแก่พระราม ที่พระองค์จะจดจำได้ และที่จะปลุกความรักให้เกิดขึ้นในพระองค์อีกครั้ง
5.40.18
साब्रवीद् दत्तमेवाहो मयाभिज्ञानमुत्तमम्।
एतदेव हि रामस्य दृष्ट्वा यत्नेन भूषणम् ॥ ५.४०.१८ ॥
นางกล่าวว่า ดูก่อน ข้าได้มอบเครื่องหมายอันประเสริฐนั้นไปแล้ว นี่คือเครื่องประดับเดียวกับที่พระรามได้ทอดพระเนตรด้วยความเอาใจใส่
5.40.19
श्रद्धेयं हनुमन् वाक्यं तव वीर भविष्यति।
स तं मणिवरं गृह्य श्रीमान् प्लवगसत्तमः ॥ ५.४०.१९ ॥
ข้าแต่หนุมานผู้กล้าหาญ ถ้อยคำของท่านจะเป็นที่น่าเชื่อถือ ลำดับนั้น วานรผู้ประเสริฐและรุ่งโรจน์ก็รับเอาอัญมณีอันเลิศนั้นไว้
5.40.20
प्रणम्य शिरसा देवीं गमनायोपचक्रमे।
तमुत्पातकृतोत्साहमवेक्ष्य हरियूथपम् ॥ ५.४०.२० ॥
เขาก้มศีรษะคำนับเทวี แล้วเตรียมตัวจะออกเดินทาง เมื่อเห็นจอมฝูงวานรมีใจกระตือรือร้นที่จะกระโดดข้ามทะเลไป
5.40.21
वर्धमानं महावेगमुवाच जनकात्मजा।
अश्रुपूर्णमुखी दीना बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ५.४०.२१ ॥
ชานกีผู้เป็นธิดาของพระชนก ตรัสกับวานรผู้มีความเร็วอันยิ่งใหญ่ซึ่งกำลังเติบโตขึ้นนั้น พระพักตร์เต็มไปด้วยน้ำตา ทรงโศกเศร้า พระสุรเสียงสะอื้นด้วยน้ำตาว่า
5.40.22
हनूमन् सिंहसंकाशौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् ब्रूया अनामयम् ॥ ५.४०.२२ ॥
ดูก่อนหนุมาน จงบอกพี่น้องสองพระองค์คือพระรามและพระลักษมณ์ผู้เปรียบดังราชสีห์ และสุครีพพร้อมด้วยเหล่าอำมาตย์ บอกทุกพระองค์ทุกคนว่าอาตมาอยู่ดีมีสุข
5.40.23
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद् दुःखाम्बुसंरोधात् त्वं समाधातुमर्हसि ॥ ५.४०.२३ ॥
และดังที่พระราฆพผู้มีพระพาหาอันทรงพลังจะทรงช่วยอาตมาให้พ้นจากการขวางกั้นของกระแสแห่งความทุกข์นี้ ท่านก็ควรจัดการให้เป็นไปเช่นนั้น
5.40.24
इदं च तीव्रं मम शोकवेगं
रक्षोभिरेभिः परिभर्त्सनं च।
ब्रूयास्तु रामस्य गतः समीपं
शिवश्च तेऽध्वास्तु हरिप्रवीर ॥ ५.४०.२४ ॥
จงเข้าไปใกล้พระราม แล้วบอกพระองค์ถึงกระแสความโศกอันรุนแรงของอาตมา และคำข่มขู่ที่เหล่ารากษสกล่าวไว้เหล่านี้ ขอให้การเดินทางของท่านเป็นมงคล ดูก่อนวีรวานรผู้ประเสริฐ
5.40.25
स राजपुत्र्या प्रतिवेदितार्थः
कपिः कृतार्थः परिहृष्टचेताः।
तदल्पशेषं प्रसमीक्ष्य कार्यं
दिशं ह्युदीचीं मनसा जगाम ॥ ५.४०.२५ ॥
วานรผู้ได้รับรายงานภารกิจจากธิดาของพระราชาแล้ว สำเร็จกิจแล้วและมีใจยินดี เห็นงานเล็กน้อยที่ยังเหลืออยู่นั้นแล้ว ก็มุ่งไปในใจสู่ทิศเหนือ