வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.46.1
हतान् मन्त्रिसुतान् बुद्ध्वा वानरेण महात्मना।
रावणः संवृताकारश्चकार मतिमुत्तमाम् ॥ ५.४६.१ ॥
மகாத்மாவான குரங்கால் அமைச்சர்களின் மகன்கள் கொல்லப்பட்டதை அறிந்த ராவணன், தன் தோற்றத்தை மறைத்தவனாய் உயர்ந்த முடிவை எடுத்தான்.
5.46.2
स विरूपाक्षयूपाक्षौ दुर्धरं चैव राक्षसम्।
प्रघसं भासकर्णं च पञ्च सेनाग्रनायकान् ॥ ५.४६.२ ॥
அவன் விரூபாக்ஷன், யூபாக்ஷன், துர்தரன் என்ற ராட்சசன், பிரகசன், பாசகர்ணன் ஆகிய சேனையின் முன்னணித் தலைவர்ஐந்து பேரையும் (ஏவினான்).
5.46.3
संदिदेश दशग्रीवो वीरान् नयविशारदान्।
हनूमद्ग्रहणेऽव्यग्रान् वायुवेगसमान् युधि ॥ ५.४६.३ ॥
பத்துத் தலைகொண்ட ராவணன், நீதியில் வல்லவர்களும், ஹனுமானைப் பிடிப்பதில் கலங்காதவர்களும், போரில் காற்றின் வேகம் கொண்டவர்களுமான வீரர்களுக்கு கட்டளையிட்டான்.
5.46.4
यात सेनाग्रगाः सर्वे महाबलपरिग्रहाः।
सवाजिरथमातङ्गाः स कपिः शास्यतामिति ॥ ५.४६.४ ॥
'சேனையின் முன்னணியில் செல்லும் நீங்கள் அனைவரும், பெரும் படைகளுடன், குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளுடன் செல்லுங்கள்; அந்தக் குரங்கு தண்டிக்கப்பட வேண்டும்.'
5.46.5
यत्तैश्च खलु भाव्यं स्यात् तमासाद्य वनालयम्।
कर्म चापि समाधेयं देशकालाविरोधितम् ॥ ५.४६.५ ॥
அந்த வனவாசியை அடைந்தபின் கவனத்துடன் செயல்பட வேண்டும்; இடத்திற்கும் காலத்திற்கும் பொருந்தும்படி செயலும் ஏற்பாடு செய்யப்பட வேண்டும்.
5.46.6
न ह्यहं तं कपिं मन्ये कर्मणा प्रति तर्कयन्।
सर्वथा तन्महद् भूतं महाबलपरिग्रहम् ॥ ५.४६.६ ॥
அந்தக் குரங்கை அவனுடைய செயலைக் கொண்டு எண்ணிப் பார்க்கும்போது, நான் அவனை சாதாரணமாக நினைக்கவில்லை; அவன் எல்லா வகையிலும் பெரியவன், பெரும் வலிமை கொண்டவன்.
5.46.7
वानरोऽयमिति ज्ञात्वा नहि शुद्ध्यति मे मनः।
नैवाहं तं कपिं मन्ये यथेयं प्रस्तुता कथा ॥ ५.४६.७ ॥
இவன் ஒரு குரங்கு என்று அறிந்தும் என் மனம் தெளியவில்லை. இப்போது சொல்லப்பட்ட கதைப்படி அந்தக் குரங்கை நான் அப்படி நினைக்கவில்லை.
5.46.8
भवेदिन्द्रेण वा सृष्टमस्मदर्थं तपोबलात्।
सनागयक्षगन्धर्वदेवासुरमहर्षयः ॥ ५.४६.८ ॥
இது இந்திரனால் அல்லது தவ வலிமையால் நமக்காக அனுப்பப்பட்டதாக இருக்கலாம்; நாகர், யக்ஷர், கந்தர்வர், தேவர், அசுரர், மகரிஷிகள் ஆகியோருடன்.
5.46.9
युष्माभिः प्रहितैः सर्वैर्मया सह विनिर्जिताः।
तैरवश्यं विधातव्यं व्यलीकं किंचिदेव नः ॥ ५.४६.९ ॥
நீங்கள் அனுப்பிய அனைவரையும் நான் என்னுடன் சேர்ந்து வென்றிருக்கிறேன்; அவர்களால் நமக்கு ஏதேனும் தீங்கு நிச்சயமாக நிகழவேண்டும்.
5.46.10
तदेव नात्र संदेहः प्रसह्य परिगृह्यताम्।
यात सेनाग्रगाः सर्वे महाबलपरिग्रहाः ॥ ५.४६.१० ॥
அதுவே உண்மை, இதில் ஐயமில்லை; அவனை வலுக்கட்டாயமாகப் பிடித்துக்கொள்ளுங்கள். படையின் முன்னணியில் செல்லும் மகாபலசாலிகளான நீங்கள் அனைவரும் செல்லுங்கள்.
5.46.11
सवाजिरथमातङ्गाः स कपिः शास्यतामिति।
नावमन्यो भवद्भिश्च कपिर्धीरपराक्रमः ॥ ५.४६.११ ॥
குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளுடன் சென்று அந்தக் குரங்குக்குத் தண்டனை அளிக்கப்படட்டும். நீங்கள் அந்தக் குரங்கை அற்பமாக எண்ணக்கூடாது; அது உறுதியான வீரமுடையது.
5.46.12
दृष्टा हि हरयः पूर्वे मया विपुलविक्रमाः।
वाली च सह सुग्रीवो जाम्बवांश्च महाबलः ॥ ५.४६.१२ ॥
நான் முன்பு பெரும் வீரமுடைய குரங்குகளைக் கண்டிருக்கிறேன்; வாலி, சுக்ரீவனுடன், மகாபலசாலி ஜாம்பவானையும் கண்டிருக்கிறேன்.
5.46.13
नीलः सेनापतिश्चैव ये चान्ये द्विविदादयः।
नैव तेषां गतिर्भीमा न तेजो न पराक्रमः ॥ ५.४६.१३ ॥
நீலன் படைத்தலைவனும், துவிவிதன் முதலான மற்றவர்களும் — அவர்களின் நடையோ பயங்கரமாக இல்லை, அவர்களின் ஒளியும் வீரமும் அப்படியே இருந்தன.
5.46.14
न मतिर्न बलोत्साहो न रूपपरिकल्पनम्।
महत्सत्त्वमिदं ज्ञेयं कपिरूपं व्यवस्थितम् ॥ ५.४६.१४ ॥
அறிவும் இல்லை, பலமும் ஊக்கமும் இல்லை, அவன் எடுத்த வடிவமும் இல்லை; இது பெரும் சக்தி என்று அறியப்பட வேண்டும் — குரங்கு உருவில் அது நிலைகொண்டுள்ளது.
5.46.15
प्रयत्नं महदास्थाय क्रियतामस्य निग्रहः।
कामं लोकास्त्रयः सेन्द्राः ससुरासुरमानवाः ॥ ५.४६.१५ ॥
பெரும் முயற்சி மேற்கொண்டு இவனைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்; உண்மையில் இந்திரனுடன் கூடிய மூன்று உலகங்களும், தேவர், அசுரர், மனிதர்களும்கூட (அவனை எதிர்க்க இயலாது).
5.46.16
भवतामग्रतः स्थातुं न पर्याप्ता रणाजिरे।
तथापि तु नयज्ञेन जयमाकाङ्क्षता रणे ॥ ५.४६.१६ ॥
போர்க்களத்தில் அவன் முன் நிற்கவே உங்களால் இயலாது; எனினும், அரசநீதி அறிந்தவன் போரில் வெற்றியை விரும்புகையில் (தக்க வழி காண வேண்டும்).
5.46.17
आत्मा रक्ष्यः प्रयत्नेन युद्धसिद्धिर्हि चञ्चला।
ते स्वामिवचनं सर्वे प्रतिगृह्य महौजसः ॥ ५.४६.१७ ॥
தன்னைத் தானே முயன்று காக்க வேண்டும், ஏனெனில் போரின் வெற்றி நிலையற்றது. அந்த மாபெரும் வலிமையுள்ளவர்கள் அனைவரும் தலைவனின் கட்டளையை ஏற்று (முன்னேறினர்).
5.46.18
समुत्पेतुर्महावेगा हुताशसमतेजसः।
रथैश्च मत्तैर्नागैश्च वाजिभिश्च महाजवैः ॥ ५.४६.१८ ॥
பெரும் வேகமும், அக்னியைப் போன்ற ஒளியும் கொண்ட அவர்கள் எழுந்து பாய்ந்தனர்; தேர்களுடனும், மதம் கொண்ட யானைகளுடனும், பெரும் வேகமுடைய குதிரைகளுடனும்.
5.46.19
शस्त्रैश्च विविधैस्तीक्ष्णैः सर्वैश्चोपहिता बलैः।
ततस्तु ददृशुर्वीरा दीप्यमानं महाकपिम् ॥ ५.४६.१९ ॥
பல்வேறு கூரிய ஆயுதங்களுடன் எல்லாப் படைகளும் தயாராக இருந்தன; அப்போது அந்த வீரர்கள் ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்த மகாகபியைக் கண்டனர்.
5.46.20
रश्मिमन्तमिवोद्यन्तं स्वतेजोरश्मिमालिनम्।
तोरणस्थं महावेगं महासत्त्वं महाबलम् ॥ ५.४६.२० ॥
தன் சொந்த ஒளிக்கதிர் மாலை அணிந்து உதிக்கும் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்து, தோரணத்தின் மீது நின்ற, பெரும் வேகமும் பெரும் துணிவும் பெரும் வலிமையும் கொண்டவனை (அவர்கள் கண்டனர்).
5.46.21
महामतिं महोत्साहं महाकायं महाभुजम्।
तं समीक्ष्यैव ते सर्वे दिक्षु सर्वास्ववस्थिताः ॥ ५.४६.२१ ॥
பெரும் அறிவும், பெரும் ஊக்கமும், பெரிய உடலும், பெரிய தோள்களும் கொண்ட அவனைக் கண்டதும், அவர்கள் அனைவரும் எல்லாத் திசைகளிலும் நிலைகொண்டனர்.
5.46.22
तैस्तैः प्रहरणैर्भीमैरभिपेतुस्ततस्ततः।
तस्य पञ्चायसास्तीक्ष्णाः सिताः पीतमुखाः शराः।
शिरस्युत्पलपत्राभा दुर्धरेण निपातिताः ॥ ५.४६.२२ ॥
அந்தந்த பயங்கர ஆயுதங்களுடன் அவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அவன்மீது பாய்ந்தனர். அவனுடைய தலையில் துர்தரனால் எய்யப்பட்ட ஐந்து இரும்பு அம்புகள் — கூரியவை, வெண்மையானவை, முனையில் மஞ்சள் நிறம் கொண்டவை, தாமரை இதழின் ஒளியுடையவை — விழுந்தன.
5.46.23
स तैः पञ्चभिराविद्धः शरैः शिरसि वानरः।
उत्पपात नदन् व्योम्नि दिशो दश विनादयन् ॥ ५.४६.२३ ॥
அந்த ஐந்து அம்புகளால் தலையில் தாக்கப்பட்ட அந்த வானரன், முழங்கியவாறு ஆகாயத்தில் பாய்ந்து எழுந்தான்; பத்துத் திசைகளையும் அதிரச் செய்தான்.
5.46.24
ततस्तु दुर्धरो वीरः सरथः सज्जकार्मुकः।
किरन् शरशतैर्नैकैरभिपेदे महाबलः ॥ ५.४६.२४ ॥
அப்போது வீரன் துர்தரன், தேர்மீது, வில்லை நாணேற்றி, நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளைப் பொழிந்தபடி, அந்தப் பெரும் வலிமையானவன்மீது தாக்கினான்.
5.46.25
स कपिर्वारयामास तं व्योम्नि शरवर्षिणम्।
वृष्टिमन्तं पयोदान्ते पयोदमिव मारुतः ॥ ५.४६.२५ ॥
அந்த வானரன் வானில் அம்புமழை பொழிந்த அவனைத் தடுத்தான்; மழைக்காலத்தின் முடிவில் பொழியும் மேகத்தைக் காற்று தடுப்பது போல.
5.46.26
अर्द्यमानस्ततस्तेन दुर्धरेणानिलात्मजः।
चकार निनदं भूयो व्यवर्धत च वीर्यवान् ॥ ५.४६.२६ ॥
பின்னர் துர்தரனால் துன்புறுத்தப்பட்ட வாயுபுத்திரன் மீண்டும் கர்ஜித்தான்; வீரியமிக்க அவன் மேலும் வளர்ந்தான்.
5.46.27
स दूरं सहसोत्पत्य दुर्धरस्य रथे हरिः।
निपपात महावेगो विद्युद्राशिर्गिराविव ॥ ५.४६.२७ ॥
அந்த மகாவேகமுள்ள குரங்கு திடீரென தொலைவுக்குப் பாய்ந்து துர்தரனின் தேரில் விழுந்தான்; மலையின் மேல் மின்னல் குவியல் விழுவது போல.
5.46.28
ततः स मथिताष्टाश्वं रथं भग्नाक्षकूबरम्।
विहाय न्यपतद् भूमौ दुर्धरस्त्यक्तजीवितः ॥ ५.४६.२८ ॥
பின்னர் எட்டுக் குதிரைகளும் நசுங்கி, அச்சும் கூபரமும் முறிந்த தேரைவிட்டு துர்தரன் உயிர் துறந்தவனாக நிலத்தில் விழுந்தான்.
5.46.29
तं विरूपाक्षयूपाक्षौ दृष्ट्वा निपतितं भुवि।
तौ जातरोषौ दुर्धर्षावुत्पेततुररिंदमौ ॥ ५.४६.२९ ॥
நிலத்தில் விழுந்த அவனைக் கண்ட விரூபாக்ஷனும் யூபாக்ஷனும் கோபம் கொண்டனர்; எதிரிகளை அடக்கும் அந்த வலிமையாளர்கள் இருவரும் மேலே பாய்ந்தனர்.
5.46.30
स ताभ्यां सहसोत्प्लुत्य विष्ठितो विमलेऽम्बरे।
मुद्गराभ्यां महाबाहुर्वक्षस्यभिहतः कपिः ॥ ५.४६.३० ॥
அவன் திடீரென மேலே பாய்ந்து தெளிந்த வானில் நின்றான்; ஆனால் மகாபாகுவான அந்த வானரன் அவ்விருவரின் கதாயுதங்களால் மார்பில் தாக்கப்பட்டான்.
5.46.31
तयोर्वेगवतोर्वेगं निहत्य स महाबलः।
निपपात पुनर्भूमौ सुपर्ण इव वेगितः ॥ ५.४६.३१ ॥
அந்த இருவரின் வேகமான தாக்குதலைத் தடுத்து, அந்த மகாபலசாலி மீண்டும் பூமியில் விழுந்தான், வேகமாக இறங்கிய கருடனைப் போல.
5.46.32
स सालवृक्षमासाद्य समुत्पाट्य च वानरः।
तावुभौ राक्षसौ वीरौ जघान पवनात्मजः ॥ ५.४६.३२ ॥
அந்த வானரன், வாயுவின் மகன், ஒரு சால மரத்தை அணுகி அதைப் பிடுங்கி, அந்த இரு வீர ராட்சதர்களையும் கொன்றான்.
5.46.33
ततस्तांस्त्रीन् हतान् ज्ञात्वा वानरेण तरस्विना।
अभिपेदे महावेगः प्रहस्य प्रघसो बली ॥ ५.४६.३३ ॥
அந்த மூவரும் வேகமான வானரனால் கொல்லப்பட்டதை அறிந்ததும், மகாவேகமுள்ள பலசாலி பிரகசன் சிரித்துக்கொண்டு அவனை நோக்கி முன்னேறினான்.
5.46.34
भासकर्णश्च संक्रुद्धः शूलमादाय वीर्यवान्।
एकतः कपिशार्दूलं यशस्विनमवस्थितौ ॥ ५.४६.३४ ॥
பெரும் கோபத்துடன் வீரியமுள்ள பாசகர்ணன் சூலத்தை எடுத்து, ஒரு பக்கத்திலிருந்து அந்தப் புகழ்மிக்க கபிசார்த்தூலனின் எதிரே நின்றான்.
5.46.35
पट्टिशेन शिताग्रेण प्रघसः प्रत्यपोथयत्।
भासकर्णश्च शूलेन राक्षसः कपिकुञ्जरम् ॥ ५.४६.३५ ॥
பிரகசன் கூர்மையான முனையுள்ள பட்டிசத்தால் எதிர்த்துத் தாக்கினான்; ராட்சதன் பாசகர்ணன் சூலத்தால் அந்தக் கபிகுஞ்சரனைத் தாக்கினான்.
5.46.36
स ताभ्यां विक्षतैर्गात्रैरसृग्दिग्धतनूरुहः।
अभवद् वानरः क्रुद्धो बालसूर्यसमप्रभः ॥ ५.४६.३६ ॥
அவ்விருவரின் தாக்குதலால் அவனது உடல் காயமுற்றது; மயிர்கள் இரத்தத்தில் தோய்ந்தன; அந்த கோபமுள்ள வானரன் உதயசூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
5.46.37
समुत्पाट्य गिरेः शृङ्गं समृगव्यालपादपम्।
जघान हनुमान् वीरो राक्षसौ कपिकुञ्जरः।
गिरिशृङ्गसुनिष्पिष्टौ तिलशस्तौ बभूवतुः ॥ ५.४६.३७ ॥
மலையின் சிகரத்தை, மான்களும் விலங்குகளும் மரங்களும் கொண்டதை, பிடுங்கி எடுத்த வீரனான அனுமான், அந்த இரு அரக்கர்களை அடித்தான். மலைச்சிகரத்தால் நன்றாக நசுக்கப்பட்ட அவர்கள் எள்ளளவாகச் சிதைந்தனர்.
5.46.38
ततस्तेष्ववसन्नेषु सेनापतिषु पञ्चसु।
बलं तदवशेषं तु नाशयामास वानरः ॥ ५.४६.३८ ॥
அதன் பின் ஐந்து படைத்தலைவர்களும் வீழ்ந்ததும், அந்தக் குரங்கு எஞ்சியிருந்த படையையும் அழித்தது.
5.46.39
अश्वैरश्वान् गजैर्नागान् योधैर्योधान् रथै रथान्।
स कपिर्नाशयामास सहस्राक्ष इवासुरान् ॥ ५.४६.३९ ॥
குதிரைகளைக் குதிரைகளாலும், யானைகளை யானைகளாலும், வீரர்களை வீரர்களாலும், தேர்களைத் தேர்களாலும் அந்தக் குரங்கு அழித்தது; ஆயிரங்கண் இந்திரன் அசுரர்களை அழிப்பது போல.
5.46.40
हयैर्नागैस्तुरंगैश्च भग्नाक्षैश्च महारथैः।
हतैश्च राक्षसैर्भूमी रुद्धमार्गा समन्ततः ॥ ५.४६.४० ॥
குதிரைகளாலும், யானைகளாலும், குதிரைகளாலும், உடைந்த மகாரதர்களாலும், கொல்லப்பட்ட அரக்கர்களாலும் நிலம் எல்லாப் பக்கங்களிலும் வழிகள் அடைபட்டது.
5.46.41
ततः कपिस्तान् ध्वजिनीपतीन् रणे
निहत्य वीरान् सबलान् सवाहनान्।
तथैव वीरः परिगृह्य तोरणं
कृतक्षणः काल इव प्रजाक्षये ॥ ५.४६.४१ ॥
அதன் பின் அந்தக் குரங்கு போரில் அந்தப் படைத்தலைவர்களையும் வீரர்களையும் அவர்களின் படைகளோடும் வாகனங்களோடும் கொன்றது; அந்த வீரன் அதே போல் தோரணத்தைப் பற்றிக்கொண்டு, உயிர்களின் அழிவு நேரத்தில் நின்ற காலன் போல நின்றான்.