വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.47.1
सेनापतीन् पञ्च स तु प्रमापितान्
हनूमता सानुचरान् सवाहनान्।
निशम्य राजा समरोद्धतोन्मुखं
कुमारमक्षं प्रसमैक्षताक्षम् ॥ ५.४७.१ ॥
അനുചരന്മാരോടും വാഹനങ്ങളോടും കൂടി അഞ്ചു സേനാപതികളും ഹനുമാനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടതു കേട്ട രാജാവ്, യുദ്ധോത്സുകനായി മുന്നോട്ടുവന്ന കുമാരൻ അക്ഷനെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി.
5.47.2
स तस्य दृष्ट्यर्पणसम्प्रचोदितः
प्रतापवान् काञ्चनचित्रकार्मुकः।
समुत्पपाताथ सदस्युदीरितो
द्विजातिमुख्यैर्हविषेव पावकः ॥ ५.४७.२ ॥
രാജാവിന്റെ നോട്ടത്താൽ പ്രേരിതനായി, സ്വർണ്ണചിത്രിതമായ വില്ലുള്ള ആ പ്രതാപശാലി സഭയിൽ എഴുന്നേറ്റു; ശ്രേഷ്ഠരായ ബ്രാഹ്മണർ ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കുമ്പോൾ അഗ്നി ഉയരുന്നതുപോലെ.
5.47.3
ततो महान् बालदिवाकरप्रभं
प्रतप्तजाम्बूनदजालसंततम्।
रथं समास्थाय ययौ स वीर्यवान्
महाहरिं तं प्रति नैर्ऋतर्षभः ॥ ५.४७.३ ॥
അപ്പോൾ മഹാവീര്യനായ ആ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ, ഉദിക്കുന്ന സൂര്യന്റെ പ്രഭയുള്ളതും ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണജാലംകൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞതുമായ രഥത്തിൽ കയറി ആ മഹാവാനരനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പുറപ്പെട്ടു.
5.47.4
ततस्तपःसंग्रहसंचयार्जितं
प्रतप्तजाम्बूनदजालचित्रितम्।
पताकिनं रत्नविभूषितध्वजं
मनोजवाष्टाश्ववरैः सुयोजितम् ॥ ५.४७.४ ॥
തപസ്സിന്റെ സമ്പാദ്യത്താൽ നേടിയതും ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണജാലംകൊണ്ടു ചിത്രിതവും പതാകകളുള്ളതും രത്നാലങ്കൃത ധ്വജമുള്ളതും മനോവേഗമുള്ള എട്ട് ഉത്തമാശ്വങ്ങളാൽ നന്നായി പൂട്ടിയതുമായ രഥം.
5.47.5
सुरासुराधृष्यमसङ्गचारिणं
तडित्प्रभं व्योमचरं समाहितम्।
सतूणमष्टासिनिबद्धबन्धुरं
यथाक्रमावेशितशक्तितोमरम् ॥ ५.४७.५ ॥
ദേവാസുരന്മാർക്കും അജയ്യമായതും, തടസ്സമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കുന്നതും, മിന്നലിന്റെ പ്രഭയുള്ളതും, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതും, ചിട്ടയോടെ ഒരുക്കിയതുമായ; ആവനാഴികളുള്ളതും എട്ട് വാളുകളാൽ മനോഹരമായി ബന്ധിച്ചതും ക്രമത്തിൽ വെച്ച ശക്തിയും തോമരവുമുള്ളതുമായ രഥം.
5.47.6
विराजमानं प्रतिपूर्णवस्तुना
सहेमदाम्ना शशिसूर्यवर्चसा।
दिवाकराभं रथमास्थितस्ततः
स निर्जगामामरतुल्यविक्रमः ॥ ५.४७.६ ॥
ചന്ദ്രസൂര്യന്മാരുടെ തേജസ്സുള്ളതും പൂർണ്ണമായി അലങ്കരിച്ചതും സ്വർണ്ണമാല ചാർത്തിയതുമായ, സൂര്യതുല്യം പ്രകാശിക്കുന്ന രഥത്തിൽ കയറി, ദേവതുല്യ വീര്യമുള്ള അവൻ അപ്പോൾ പുറപ്പെട്ടു.
5.47.7
स पूरयन् खं च महीं च साचलां
तुरङ्गमातङ्गमहारथस्वनैः।
बलैः समेतैः सहतोरणस्थितं
समर्थमासीनमुपागमत् कपिम् ॥ ५.४७.७ ॥
കുതിരകളുടെയും ആനകളുടെയും മഹാരഥങ്ങളുടെയും ഘോഷംകൊണ്ട് ആകാശവും പർവതങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമിയും നിറച്ചുകൊണ്ട്, ഒരുമിച്ചുകൂടിയ സേനകളോടെ, ദ്വാരത്തിൽ നിന്നിരുന്ന, സന്നദ്ധനായി ഇരുന്ന കപിയെ അവൻ സമീപിച്ചു.
5.47.8
स तं समासाद्य हरिं हरीक्षणो
युगान्तकालाग्निमिव प्रजाक्षये।
अवस्थितं विस्मितजातसम्भ्रमं
समैक्षताक्षो बहुमानचक्षुषा ॥ ५.४७.८ ॥
ആ ഹരിയെ സമീപിച്ച്, ചെമ്പൻ കണ്ണുള്ളവൻ, പ്രളയകാലാഗ്നിപോലെ, ജീവികളുടെ നാശകാലത്ത്, നിന്നിരുന്ന വിസ്മയവും ക്ഷോഭവും നിറഞ്ഞ ആ വാനരനെ വലിയ ആദരവോടെ നോക്കി.
5.47.9
स तस्य वेगं च कपेर्महात्मनः
पराक्रमं चारिषु रावणात्मजः।
विचारयन् स्वं च बलं महाबलो
युगक्षये सूर्य इवाभिवर्धत ॥ ५.४७.९ ॥
ആ മഹാത്മാവായ കപിയുടെ വേഗവും പരാക്രമവും ശത്രുക്കൾക്കിടയിൽ തന്റെ സ്വന്തം ബലവും ചിന്തിച്ച്, രാവണപുത്രനായ ആ മഹാബലൻ യുഗാന്ത്യത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ വളർന്നു.
5.47.10
स जातमन्युः प्रसमीक्ष्य विक्रमं
स्थितः स्थिरः संयति दुर्निवारणम्।
समाहितात्मा हनुमन्तमाहवे
प्रचोदयामास शितैः शरैस्त्रिभिः ॥ ५.४७.१० ॥
ക്രോധം ജ്വലിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ തടുക്കാനാകാത്ത ആ വിക്രമം നന്നായി കണ്ട്, ഉറച്ചുനിന്ന്, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി, യുദ്ധത്തിൽ ഹനുമാനെ മൂന്നു മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിച്ചു.
5.47.11
ततः कपिं तं प्रसमीक्ष्य गर्वितं
जितश्रमं शत्रुपराजयोचितम्।
अवैक्षताक्षः समुदीर्णमानसं
सबाणपाणिः प्रगृहीतकार्मुकः ॥ ५.४७.११ ॥
അപ്പോൾ അവൻ ക്ഷീണം മാറി, ശത്രുവിനെ തോൽപ്പിക്കാൻ യോഗ്യനായ ആ അഹങ്കാരിയായ കുരങ്ങനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. കൈയിൽ അമ്പും വില്ലും പിടിച്ച്, ഇളകിയ മനസ്സോടെ അവൻ അവനെ നോക്കി.
5.47.12
स हेमनिष्काङ्गदचारुकुण्डलः
समाससादाशुपराक्रमः कपिम्।
तयोर्बभूवाप्रतिमः समागमः
सुरासुराणामपि सम्भ्रमप्रदः ॥ ५.४७.१२ ॥
സ്വർണ്ണമാല, തോൾവളകൾ, മനോഹരമായ കുണ്ഡലങ്ങൾ എന്നിവ അണിഞ്ഞ അവൻ വേഗമേറിയ വീര്യത്തോടെ ആ കുരങ്ങിനെ സമീപിച്ചു. അവരുടെ ആ ഏറ്റുമുട്ടൽ അതുല്യമായിരുന്നു; ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും പോലും ഇളക്കിമറിച്ചു.
5.47.13
ररास भूमिर्न तताप भानुमान्
ववौ न वायुः प्रचचाल चाचलः।
कपेः कुमारस्य च वीर्यसंयुगं
ननाद च द्यौरुदधिश्च चुक्षुभे ॥ ५.४७.१३ ॥
ഭൂമി ഗർജ്ജിച്ചു; സൂര്യൻ ചൂടേകിയില്ല; കാറ്റ് വീശിയില്ല; പർവതവും ഇളകിയില്ല. കുരങ്ങന്റെയും രാജകുമാരന്റെയും വീര്യയുദ്ധം ആകാശത്തെ മുഴക്കി; സമുദ്രം ഇളകി മറിഞ്ഞു.
5.47.14
स तस्य वीरः सुमुखान् पतत्रिणः
सुवर्णपुङ्खान् सविषानिवोरगान्।
समाधिसंयोगविमोक्षतत्त्ववि-
च्छरानथ त्रीन् कपिमूर्ध्न्यताडयत् ॥ ५.४७.१४ ॥
ആ വീരൻ മനോഹരമായ മുനകളും സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളുമുള്ള, വിഷപ്പാമ്പുകൾ പോലുള്ള മൂന്ന് അമ്പുകളെടുത്ത് ആ കുരങ്ങിന്റെ തലയിൽ അടിച്ചു; ഏകാഗ്രതയുടെയും സംയോഗത്തിന്റെയും വിമോചനത്തിന്റെയും തത്ത്വമറിഞ്ഞവനായിരുന്നു അവൻ.
5.47.15
स तैः शरैर्मूर्ध्नि समं निपातितैः
क्षरन्नसृग्दिग्धविवृत्तनेत्रः।
नवोदितादित्यनिभः शरांशुमान्
व्यराजतादित्य इवांशुमालिकः ॥ ५.४७.१५ ॥
ആ അമ്പുകൾ ഒരേസമയം തലയിൽ തറച്ചപ്പോൾ, രക്തം ഒഴുകി, തുറിച്ച കണ്ണുകളോടെ, പുതുതായി ഉദിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെ അവൻ തിളങ്ങി; രശ്മിമാലയണിഞ്ഞ സൂര്യനെപ്പോലെ വിളങ്ങി.
5.47.16
ततः प्लवङ्गाधिपमन्त्रिसत्तमः
समीक्ष्य तं राजवरात्मजं रणे।
उदग्रचित्रायुधचित्रकार्मुकं
जहर्ष चापूर्यत चाहवोन्मुखः ॥ ५.४७.१६ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ ഉയർന്നതും വിചിത്രവുമായ ആയുധങ്ങളും വിചിത്രമായ വില്ലും ഉള്ള ആ രാജകുമാരനെ കണ്ട്, വാനരാധിപന്റെ ശ്രേഷ്ഠ മന്ത്രി സന്തോഷിച്ചു; യുദ്ധോത്സുകനായി അദ്ദേഹം ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞവനായി.
5.47.17
स मन्दराग्रस्थ इवांशुमाली
विवृद्धकोपो बलवीर्यसंवृतः।
कुमारमक्षं सबलं सवाहनं
ददाह नेत्राग्निमरीचिभिस्तदा ॥ ५.४७.१७ ॥
മന്ദരപർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ, വർധിച്ച കോപവും ബലവീര്യവും ഉള്ള അക്ഷൻ, തന്റെ കണ്ണുകളിലെ അഗ്നിരശ്മികളാൽ ആ രാജകുമാരനെയും സേനയെയും വാഹനങ്ങളെയും അപ്പോൾ ദഹിപ്പിച്ചു.
5.47.18
ततः स बाणासनशक्रकार्मुकः
शरप्रवर्षो युधि राक्षसाम्बुदः।
शरान् मुमोचाशु हरीश्वराचले
बलाहको वृष्टिमिवाचलोत्तमे ॥ ५.४७.१८ ॥
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രധനുസ്സുപോലെയുള്ള വില്ലുള്ള ആ രാക്ഷസമേഘം, യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചുകൊണ്ട്, വാനരാധിപന്റെ പർവതസമാനമായ ശരീരത്തിൽ വേഗത്തിൽ അമ്പുകൾ വർഷിച്ചു; മേഘം ഉത്തമപർവതത്തിൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നതുപോലെ.
5.47.19
कपिस्ततस्तं रणचण्डविक्रमं
प्रवृद्धतेजोबलवीर्यसायकम्।
कुमारमक्षं प्रसमीक्ष्य संयुगे
ननाद हर्षाद् घनतुल्यनिःस्वनः ॥ ५.४७.१९ ॥
അപ്പോൾ ആ വാനരൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കര വിക്രമമുള്ളവനും തേജസ്സ്, ബലം, വീര്യം എന്നിവയാൽ വർധിച്ച അമ്പുകളുള്ളവനുമായ ആ രാജകുമാരൻ അക്ഷനെ നന്നായി കണ്ട്, സന്തോഷത്താൽ മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴക്കി.
5.47.20
स बालभावाद् युधि वीर्यदर्पितः
प्रवृद्धमन्युः क्षतजोपमेक्षणः।
समाससादाप्रतिमं रणे कपिं
गजो महाकूपमिवावृतं तृणैः ॥ ५.४७.२० ॥
അക്ഷൻ യൗവനം കൊണ്ടും യുദ്ധത്തിലെ വീര്യത്താലും അഹങ്കരിച്ച്, വർധിച്ച കോപത്തോടെ, രക്തം പോലെ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, യുദ്ധത്തിൽ അതുല്യനായ ആ വാനരനെ സമീപിച്ചു; പുല്ലുകൊണ്ട് മൂടിയ വലിയ കിണറിനെ സമീപിക്കുന്ന ആനപോലെ.
5.47.21
स तेन बाणैः प्रसभं निपातितै-
श्चकार नादं घननादनिःस्वनः।
समुत्सहेनाशु नभः समारुजन्
भुजोरुविक्षेपणघोरदर्शनः ॥ ५.४७.२१ ॥
ആ ബാണങ്ങളാൽ ബലമായി അടിക്കപ്പെട്ട അവൻ, മേഘഗർജ്ജനം പോലെ ഒരു ശബ്ദത്തോടെ ഗർജ്ജിച്ചു. കൈകളും തുടകളും വീശി ഭയങ്കര രൂപത്തിൽ, ഉത്സാഹത്തോടെ ആകാശത്തെ വേഗത്തിൽ പിളർത്തിക്കൊണ്ട് ഉയർന്നു.
5.47.22
तमुत्पतन्तं समभिद्रवद् बली
स राक्षसानां प्रवरः प्रतापवान्।
रथी रथश्रेष्ठतरः किरन् शरैः
पयोधरः शैलमिवाश्मवृष्टिभिः ॥ ५.४७.२२ ॥
ഉയർന്നുപൊങ്ങിയ അവന്റെ നേരെ ബലവാനും പരാക്രമിയും രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠനും രഥയോദ്ധാക്കളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനുമായ ആ രഥി അമ്പുകളുടെ മഴ വർഷിച്ചുകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു; മേഘം പർവതത്തിൽ കല്ലുമഴ പെയ്യിക്കുന്നതുപോലെ.
5.47.23
स ताञ्छरांस्तस्य हरिर्विमोक्षयं-
श्चचार वीरः पथि वायुसेविते।
शरान्तरे मारुतवद् विनिष्पतन्
मनोजवः संयति भीमविक्रमः ॥ ५.४७.२३ ॥
ആ വീരനായ ഹരി അവന്റെ അമ്പുകളെ തട്ടിമാറ്റി, കാറ്റ് വീശുന്ന വഴിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു. അമ്പുകൾക്കിടയിലൂടെ കാറ്റുപോലെ പാഞ്ഞ്, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തോടെ, യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കര പരാക്രമത്തോടെ.
5.47.24
तमात्तबाणासनमाहवोन्मुखं
खमास्तृणन्तं विविधैः शरोत्तमैः।
अवैक्षताक्षं बहुमानचक्षुषा
जगाम चिन्तां स च मारुतात्मजः ॥ ५.४७.२४ ॥
വില്ലും അമ്പും ഏന്തി, യുദ്ധത്തിന് ഉത്സുകനായി, പലതരം ഉത്തമ അമ്പുകളാൽ ആകാശത്തെ മൂടുന്ന അവനെ, വലിയ ബഹുമാനത്തോടെ നോക്കിയ വായുപുത്രൻ ചിന്തയിൽ മുങ്ങി.
5.47.25
ततः शरैर्भिन्नभुजान्तरः कपिः
कुमारवर्येण महात्मना नदन्।
महाभुजः कर्मविशेषतत्त्वविद्
विचिन्तयामास रणे पराक्रमम् ॥ ५.४७.२५ ॥
അപ്പോൾ അമ്പുകളാൽ നെഞ്ചിന്റെ നടുവിൽ മുറിവേറ്റ ആ കപി, ആ ശ്രേഷ്ഠനായ യുവരാജാവിനോടു ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്, മഹാബാഹുവായി, വിശേഷ കർമ്മങ്ങളുടെ തത്ത്വമറിഞ്ഞവനായി, യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ പരാക്രമത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.
5.47.26
अबालवद् बालदिवाकरप्रभः
करोत्ययं कर्म महन्महाबलः।
न चास्य सर्वाहवकर्मशालिनः
प्रमापणे मे मतिरत्र जायते ॥ ५.४७.२६ ॥
ഇവൻ ബാലനെപ്പോലെയല്ല; പ്രഭാതസൂര്യനെപ്പോലെ തേജസ്വിയും മഹാബലവാനും വലിയ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനുമാണ്. എല്ലാ യുദ്ധകർമ്മങ്ങളിലും സമർത്ഥനായ ഇവനെ വധിക്കാനുള്ള ചിന്ത ഇവിടെ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണരുന്നില്ല.
5.47.27
अयं महात्मा च महांश्च वीर्यतः
समाहितश्चातिसहश्च संयुगे।
असंशयं कर्मगुणोदयादयं
सनागयक्षैर्मुनिभिश्च पूजितः ॥ ५.४७.२७ ॥
ഇവൻ മഹാത്മാവാണ്; വീര്യത്തിൽ മഹാനും യുദ്ധത്തിൽ സ്ഥിരചിത്തനും അതിസഹനശീലനുമാണ്. സംശയമില്ല, തന്റെ കർമ്മഗുണങ്ങളുടെ ഉദയം കൊണ്ട് ഇവൻ നാഗന്മാരാലും യക്ഷന്മാരാലും മുനിമാരാലും പൂജിതനാണ്.
5.47.28
पराक्रमोत्साहविवृद्धमानसः-
समीक्षते मां प्रमुखोऽग्रतः स्थितः।
पराक्रमो ह्यस्य मनांसि कम्पयेत्
सुरासुराणामपि शीघ्रकारिणः ॥ ५.४७.२८ ॥
പരാക്രമവും ഉത്സാഹവും കൊണ്ട് വളർന്ന മനസ്സോടെ, മുന്നിൽ നിന്ന് ഇവൻ എന്നെത്തന്നെ നോക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ഇവന്റെ പരാക്രമം വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും മനസ്സുകളെപ്പോലും കുലുക്കും.
5.47.29
न खल्वयं नाभिभवेदुपेक्षितः
पराक्रमो ह्यस्य रणे विवर्धते।
प्रमापणं ह्यस्य ममाद्य रोचते
न वर्धमानोऽग्निरुपेक्षितुं क्षमः ॥ ५.४७.२९ ॥
അവഗണിച്ചാലും ഇവൻ തീർച്ചയായും പരാജിതനാകില്ല; യുദ്ധത്തിൽ ഇവന്റെ പരാക്രമം വളരുകയാണ്. ഇന്ന് ഇവനെ വധിക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം, കാരണം വളരുന്ന അഗ്നിയെ അവഗണിക്കാനാവില്ല.
5.47.30
स्वकर्मयोगं च विधाय वीर्यवान्।
चकार वेगं तु महाबलस्तदा
मतिं च चक्रेऽस्य वधे तदानीम् ॥ ५.४७.३० ॥
സ്വകർമ്മയോഗം സ്വീകരിച്ച വീര്യവാനും മഹാബലവാനുമായ അവൻ അപ്പോൾ വേഗം കാണിച്ചു; അപ്പോൾത്തന്നെ ഇവനെ വധിക്കാനുള്ള നിശ്ചയവും ചെയ്തു.
5.47.31
स तस्य तानष्ट वरान् महाहयान्
समाहितान् भारसहान् विवर्तने।
जघान वीरः पथि वायुसेविते
तलप्रहारैः पवनात्मजः कपिः ॥ ५.४७.३१ ॥
ആ എട്ട് ശ്രേഷ്ഠവും സന്നദ്ധവും ഭാരം വഹിക്കാൻ കഴിവുള്ളതുമായ മഹാശ്വങ്ങളെ, കാറ്റ് സേവിക്കുന്ന വഴിയിൽ തിരിക്കുമ്പോൾ, വായുപുത്രനായ വീരകപി കൈത്തലം കൊണ്ടുള്ള അടികളാൽ വധിച്ചു.
5.47.32
ततस्तलेनाभिहतो महारथः
स तस्य पिङ्गाधिपमन्त्रिनिर्जितः।
स भग्ननीडः परिवृत्तकूबरः
पपात भूमौ हतवाजिरम्बरात् ॥ ५.४७.३२ ॥
അപ്പോൾ കൈത്തലത്തിലെ അടിയേറ്റ ആ മഹാരഥൻ, പിംഗാധിപന്റെ മന്ത്രിയാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടവൻ, തകർന്ന ചട്ടക്കൂടും തിരിഞ്ഞ കൂബരവുമായി, കുതിരകൾ ചത്തുവീണപ്പോൾ ആകാശത്തുനിന്ന് ഭൂമിയിൽ വീണു.
5.47.33
स तं परित्यज्य महारथो रथं
सकार्मुकः खड्गधरः खमुत्पतन्।
ततोऽभियोगादृषिरुग्रवीर्यवान्
विहाय देहं मरुतामिवालयम् ॥ ५.४७.३३ ॥
ആ മഹാരഥൻ ആ രഥം ഉപേക്ഷിച്ച്, വില്ലും വാളുമായി ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചു. അപ്പോൾ ഉഗ്രപരാക്രമിയായ ആ മുനി, ആക്രമണത്താൽ, മരുത്തുക്കളുടെ ആലയംപോലെ തന്റെ ശരീരം വെടിഞ്ഞു.
5.47.34
कपिस्ततस्तं विचरन्तमम्बरे
पतत्त्रिराजानिलसिद्धसेविते।
समेत्य तं मारुतवेगविक्रमः
क्रमेण जग्राह च पादयोर्दृढम् ॥ ५.४७.३४ ॥
അപ്പോൾ കാറ്റിന്റെ വേഗവും വീര്യവുമുള്ള ആ കപി, പക്ഷിരാജനും വായുവും സിദ്ധന്മാരും സേവിക്കുന്ന ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന അവന്റെ അടുത്തെത്തി, ക്രമത്തിൽ അവന്റെ രണ്ടു പാദങ്ങളും ദൃഢമായി പിടിച്ചു.
5.47.35
स तं समाविध्य सहस्रशः कपि-
र्महोरगं गृह्य इवाण्डजेश्वरः।
मुमोच वेगात् पितृतुल्यविक्रमो
महीतले संयति वानरोत्तमः ॥ ५.४७.३५ ॥
ഗരുഡൻ മഹാസർപ്പത്തെ പിടിച്ച് ആയിരം തവണ ചുഴറ്റി വേഗത്തിൽ വിടുന്നതുപോലെ, പിതാവിന് തുല്യ വീര്യമുള്ള ആ വാനരോത്തമൻ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ ആയിരം തവണ ചുഴറ്റി ഭൂമിയിലേക്ക് വേഗത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
5.47.36
स भग्नबाहूरुकटीपयोधरः
क्षरन्नसृङ्निर्मथितास्थिलोचनः।
सम्भिन्नसंधिः प्रविकीर्णबन्धनो
हतः क्षितौ वायुसुतेन राक्षसः ॥ ५.४७.३६ ॥
വായുപുത്രൻ കൈകളും തുടകളും അരയും മാറും ഒടിഞ്ഞ്, രക്തം ഒഴുകി, അസ്ഥികളും കണ്ണുകളും ചതഞ്ഞ്, സന്ധികൾ പിളർന്ന്, ബന്ധനങ്ങൾ ചിതറിയ ആ രാക്ഷസനെ നിലത്ത് കൊന്നു.
5.47.37
महाकपिर्भूमितले निपीड्य तं
चकार रक्षोऽधिपतेर्महद्भयम्।
महर्षिभिश्चक्रचरैः समागतैः
समेत्य भूतैश्च सयक्षपन्नगैः।
सुरैश्च सेन्द्रैर्भृशजातविस्मयै-
र्हते कुमारे स कपिर्निरीक्षितः ॥ ५.४७.३७ ॥
ആ മഹാകപി അവനെ നിലത്ത് അമർത്തി രാക്ഷസാധിപതിക്ക് വലിയ ഭയം ഉണ്ടാക്കി. രാജകുമാരൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മഹർഷിമാരും ആകാശസഞ്ചാരികളും ഭൂതങ്ങളും യക്ഷന്മാരും നാഗങ്ങളും ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം അത്യന്തം വിസ്മയിച്ച് ആ വാനരനെ നോക്കി.
5.47.38
निहत्य तं वज्रिसुतोपमं रणे
कुमारमक्षं क्षतजोपमेक्षणम्।
तदेव वीरोऽभिजगाम तोरणं
कृतक्षणः काल इव प्रजाक्षये ॥ ५.४७.३८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രപുത്രനോട് തുല്യനായ, രക്തനേത്രനായ കുമാരൻ അക്ഷനെ വധിച്ച ശേഷം ആ വീരൻ ഉടൻ തോരണത്തിനരികിലേക്ക് പോയി; പ്രജാസംഹാരവേളയിൽ തന്റെ നിമിഷം കണ്ട് നീങ്ങുന്ന കാലനെപ്പോലെ.