رامايانا فالميكي · السارغا 5.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.57.1
आप्लुत्य च महावेगः पक्षवानिव पर्वतः।
भुजङ्गयक्षगन्धर्वप्रबुद्धकमलोत्पलम् ॥ ५.५७.१ ॥
وثب بسرعة عظيمة كجبل ذي أجنحة، فارتفع فوق المكان الذي تفتحت فيه اللوتس ونيلوفر الماء بإيقاظ الثعابين واليكشا والغاندارفا.
5.57.2
स चन्द्रकुमुदं रम्यं सार्ककारण्डवं शुभम्।
तिष्यश्रवणकादम्बमभ्रशैवलशाद्वलम् ॥ ५.५७.२ ॥
عبر السماء، الجميلة بالقمر وزنابق القمر، المباركة بالشمس وبط الكارندافا، وفيها نجما تيشيا وشرافانا وطيور الكادمبا، وبحزام الغيوم الطحلبية والبقع العشبية، مضى قُدُمًا.
5.57.3
पुनर्वसुमहामीनं लोहिताङ्गमहाग्रहम्।
ऐरावतमहाद्वीपं स्वातीहंसविलासितम् ॥ ५.५७.३ ॥
في السماء ذات السمكة العظيمة لبونارفاسو، والكوكب العظيم لوهيتانغا (المريخ)، والجزيرة العظيمة أيراڤاتا، وبجعات سواتي وهي تلعب.
5.57.4
वातसंघातजालोर्मिचन्द्रांशुशिशिराम्बुमत्।
हनूमानपरिश्रान्तः पुप्लुवे गगनार्णवम् ॥ ५.५७.४ ॥
عبر هنومان، الذي لم يُنهكه التعب، محيط السماء، الذي كانت مياهه باردة بأشعة القمر وأمواجه كشبكة من رياح مجتمعة.
5.57.5
ग्रसमान इवाकाशं ताराधिपमिवोल्लिखन्।
हरन्निव सनक्षत्रं गगनं सार्कमण्डलम् ॥ ५.५७.५ ॥
كأنه يبتلع السماء، ويلامس سيد النجوم (القمر)، ويخطف السماء مع نجومها وقرص الشمس.
5.57.6
अपारमपरिश्रान्तश्चाम्बुधिं समगाहत।
हनूमान् मेघजालानि विकर्षन्निव गच्छति ॥ ५.५७.६ ॥
غاص هنومان، الذي لا يحدّه حد ولا يعتريه تعب، في المحيط وعبره، ماضيًا كأنما يزيح شباك الغيوم.
5.57.7
पाण्डुरारुणवर्णानि नीलमाञ्जिष्ठकानि च।
हरितारुणवर्णानि महाभ्राणि चकाशिरे ॥ ५.५७.७ ॥
غيوم عظيمة ذات ألوان شاحبة مائلة إلى الحمرة، وزرقاء داكنة وحمراء قانية، وخضراء مائلة إلى الحمرة، أشرقت.
5.57.8
प्रविशन्नभ्रजालानि निष्क्रमंश्च पुनः पुनः।
प्रकाशश्चाप्रकाशश्च चन्द्रमा इव दृश्यते ॥ ५.५७.८ ॥
كان يدخل في تجمعات السحب ويخرج منها مراراً، يظهر تارة ويختفي أخرى، فيُرى كالقمر.
5.57.9
विविधाभ्रघनापन्नगोचरो धवलाम्बरः।
दृश्यादृश्यतनुर्वीरस्तथा चन्द्रायतेऽम्बरे ॥ ५.५७.९ ॥
كان ذلك البطل المرتدي الأبيض يتنقل بين السحب الكثيفة المتنوعة، وجسده يُرى تارة ويختفي تارة، فيتألق في السماء كالقمر.
5.57.10
तार्क्ष््यायमाणो गगने स बभौ वायुनन्दनः।
दारयन् मेघवृन्दानि निष्पतंश्च पुनः पुनः ॥ ५.५७.१० ॥
كان ابن إله الريح يلمع في السماء كجارودا، يشق جموع السحب ويندفع منها مراراً.
5.57.11
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
प्रवरान् राक्षसान् हत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ॥ ५.५७.११ ॥
يزمجر بصوت عظيم كرعد السحب، بعد أن قتل خيرة الراكشاسا وأعلن اسمه.
5.57.12
आकुलां नगरीं कृत्वा व्यथयित्वा च रावणम्।
अर्दयित्वा महावीरान् वैदेहीमभिवाद्य च ॥ ५.५७.१२ ॥
بعد أن أحدث الفوضى في المدينة، وأرعب راوانا، وأنهك الأبطال العظام، وحيّا فايدهي بإجلال.
5.57.13
आजगाम महातेजाः पुनर्मध्येन सागरम्।
पर्वतेन्द्रं सुनाभं च समुपस्पृश्य वीर्यवान् ॥ ५.५७.१३ ॥
جاء المتألق العظيم والبطل مرة أخرى عبر وسط المحيط، ولمس ملك الجبال سوناbha ثم مضى.
5.57.14
ज्यामुक्त इव नाराचो महावेगोऽभ्युपागमत्।
स किंचिदारात् सम्प्राप्तः समालोक्य महागिरिम् ॥ ५.५७.१४ ॥
كسهمٍ انطلق من الوتر، اقترب بسرعة عظيمة؛ ولما رأى الجبل العظيم من بعيد وصل إليه.
5.57.15
महेन्द्रं मेघसंकाशं ननाद स महाकपिः।
स पूरयामास कपिर्दिशो दश समन्ततः ॥ ५.५७.१५ ॥
على الجبل العظيم مَهِندْرا، الشبيه بالسحاب، زأر ذلك القرد العظيم؛ ملأ القرد الاتجاهات العشرة من كل جانب.
5.57.16
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
स तं देशमनुप्राप्तः सुहृद्दर्शनलालसः ॥ ५.५७.१६ ॥
زائراً بصوت عظيم كرعد السحب، متلهفاً لرؤية أصدقائه، وصل إلى ذلك المكان.
5.57.17
ननाद सुमहानादं लाङ्गूलं चाप्यकम्पयत्।
तस्य नानद्यमानस्य सुपर्णाचरिते पथि ॥ ५.५७.१७ ॥
زأر زئيراً عظيماً وحرّك ذيله أيضاً؛ وبينما كان يزأر في ذلك الطريق الذي تسلكه السوبارنا (الطيور)،
5.57.18
फलतीवास्य घोषेण गगनं सार्कमण्डलम्।
ये तु तत्रोत्तरे कूले समुद्रस्य महाबलाः ॥ ५.५७.१८ ॥
بصوته بدا كأن السماء مع قرص الشمس تتفطر. وهناك على الشاطئ الشمالي للمحيط، أولئك الأشدّاء—
5.57.19
पूर्वं संविष्ठिताः शूरा वायुपुत्रदिदृक्षवः।
महतो वायुनुन्नस्य तोयदस्येव निःस्वनम्।
शुश्रुवुस्ते तदा घोषमूरुवेगं हनूमतः ॥ ५.५७.१९ ॥
سمع القرود الشجعان، وقد كانوا جالسين من قبل راغبين في رؤية ابن الريح، ذلك الدوي كرعد سحابة عظيمة تدفعها الريح، أي الضجيج المتولد من قوة فخذي هنومان.
5.57.20
ते दीनमनसः सर्वे शुश्रुवुः काननौकसः।
वानरेन्द्रस्य निर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ५.५७.२० ॥
سمع جميع أولئك القرود سكان الغابة، وقلوبهم مكسورة، هدير سيد القرود، كرعد سحابة المطر.
5.57.21
निशम्य नदतो नादं वानरास्ते समन्ततः।
बभूवुरुत्सुकाः सर्वे सुहृद्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ५.५७.२१ ॥
فلما سمعت القرود ذلك الهدير من كل جانب، اشتاقوا وتاقت أنفسهم إلى رؤية أصدقائهم.
5.57.22
जाम्बवान् स हरिश्रेष्ठः प्रीतिसंहृष्टमानसः।
उपामन्त्र्य हरीन् सर्वानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.५७.२२ ॥
جامبوان، خير القرود، وقد امتلأ قلبه بالمحبة والفرح، خاطب جميع القرود وقال هذه الكلمات.
5.57.23
सर्वथा कृतकार्योऽसौ हनूमान् नात्र संशयः।
न ह्यस्याकृतकार्यस्य नाद एवंविधो भवेत् ॥ ५.५७.२३ ॥
لقد أنجز هنومان مهمته بكل وجه، ولا شك في ذلك؛ فلا يكون هدير من لم ينجز مهمته مثل هذا.
5.57.24
तस्य बाहूरुवेगं च निनादं च महात्मनः।
निशम्य हरयो हृष्टाः समुत्पेतुर्यतस्ततः ॥ ५.५७.२४ ॥
فلما سمعت القرود قوة ذراعي ذلك العظيم الروح وفخذيه وهديره، فرحت وقفزت هنا وهناك.
5.57.25
ते नगाग्रान्नगाग्राणि शिखराच्छिखराणि च।
प्रहृष्टाः समपद्यन्त हनूमन्तं दिदृक्षवः ॥ ५.५७.२५ ॥
فرحين، راغبين في رؤية هنومان، قفزوا من قمة جبل إلى قمة أخرى، ومن ذروة إلى ذروة.
5.57.26
ते प्रीताः पादपाग्रेषु गृह्य शाखामवस्थिताः।
वासांसि च प्रकाशानि समाविध्यन्त वानराः ॥ ५.५७.२६ ॥
وقفت القرود المسرورة على قمم الأشجار، قابضة على الأغصان، ولوّحت بثيابها اللامعة.
5.57.27
गिरिगह्वरसंलीनो यथा गर्जति मारुतः।
एवं जगर्ज बलवान् हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.५७.२७ ॥
كما تزمجر الريح المختبئة في كهف جبلي، زمجر هنومان القوي، ابن الريح.
5.57.28
तमभ्रघनसंकाशमापतन्तं महाकपिम्।
दृष्ट्वा ते वानराः सर्वे तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ ५.५७.२८ ॥
ولمّا رأوا القرد العظيم ينزل كسحابة كثيفة، وقفت القرود كلها متصالبة الأكفّ احتراماً.
5.57.29
ततस्तु वेगवान् वीरो गिरेर्गिरिनिभः कपिः।
निपपात गिरेस्तस्य शिखरे पादपाकुले ॥ ५.५७.२९ ॥
ثم هوى البطل السريع، القرد المماثل للجبل، على قمة ذلك الجبل المكتظة بالأشجار.
5.57.30
हर्षेणापूर्यमाणोऽसौ रम्ये पर्वतनिर्झरे।
छिन्नपक्ष इवाकाशात् पपात धरणीधरः ॥ ५.५७.३० ॥
امتلأ فرحاً، فهوى من السماء قرب جدول جبلي جميل، كجبل قُطعت أجنحته.
5.57.31
ततस्ते प्रीतमनसः सर्वे वानरपुङ्गवाः।
हनूमन्तं महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ ५.५७.३१ ॥
فأحاط جميع خيار القرود، وقلوبهم مسرورة، بالمهاتما هانومان ووقفوا عنده.
5.57.32
परिवार्य च ते सर्वे परां प्रीतिमुपागताः।
प्रहृष्टवदनाः सर्वे तमागतमुपागमन् ॥ ५.५७.३२ ॥
وأحاطوا به، فبلغوا غاية الفرح؛ وبوجوه مبتهجة تقدم جميعهم نحو العائد.
5.57.33
उपायनानि चादाय मूलानि च फलानि च।
प्रत्यर्चयन् हरिश्रेष्ठं हरयो मारुतात्मजम् ॥ ५.५७.३३ ॥
وأخذوا الهدايا من الجذور والثمار، فكرّموا خيار القرود، ابن الريح.
5.57.34
विनेदुर्मुदिताः केचित् केचित् किलकिलां तथा।
हृष्टाः पादपशाखाश्च आनिन्युर्वानरर्षभाः ॥ ५.५७.३४ ॥
فصرخ بعضهم فرحاً، وأطلق آخرون صيحات الابتهاج؛ وجاء خيار القرود المسرورون بأغصان الأشجار.
5.57.35
हनूमांस्तु गुरून् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखांस्तदा।
कुमारमङ्गदं चैव सोऽवन्दत महाकपिः ॥ ५.५७.३५ ॥
فانحنى مهاكبي هانومان أمام الشيوخ يتقدمهم جامبافان، وأمام الأمير الشاب أنغاد.
5.57.36
स ताभ्यां पूजितः पूज्यः कपिभिश्च प्रसादितः।
दृष्टा देवीति विक्रान्तः संक्षेपेण न्यवेदयत् ॥ ५.५७.३६ ॥
أكرمه الاثنان وأفرح القرود، فأبلغ هانومان الجدير بالتبجيل والبطل باختصار: «لقد رأيت الإلهة».
5.57.37
निषसाद च हस्तेन गृहीत्वा वालिनः सुतम्।
रमणीये वनोद्देशे महेन्द्रस्य गिरेस्तदा ॥ ५.५७.३७ ॥
ثم أمسك بيد ابن فالين وجلس في منطقة غابية بهيجة من جبل ماهيندرا.
5.57.38
हनूमानब्रवीत् पृष्टस्तदा तान् वानरर्षभान्।
अशोकवनिकासंस्था दृष्टा सा जनकात्मजा ॥ ५.५७.३८ ॥
فأجاب هنومان حين سُئل أولئك الكبار من القرود: «لقد رُئيت ابنة جاناكا المقيمة في بستان الأشوكا.»
5.57.39
रक्ष्यमाणा सुघोराभी राक्षसीभिरनिन्दिता।
एकवेणीधरा बाला रामदर्शनलालसा ॥ ५.५७.३९ ॥
تحرسها راكشاسيات شديدات الرعب، وهي البريئة التي تضفر ضفيرة واحدة وتتوق لرؤية راما.
5.57.40
उपवासपरिश्रान्ता मलिना जटिला कृशा।
ततो दृष्टेति वचनं महार्थममृतोपमम् ॥ ५.५७.४० ॥
منهكة من الصيام، متسخة، شعرها مضفور، هزيلة؛ ثم جاءت هذه الكلمات «لقد رُئيت»، ذات المعنى العظيم كالرحيق—
5.57.41
निशम्य मारुतेः सर्वे मुदिता वानराभवन्।
क्ष्वेडन्त्यन्ये नदन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये महाबलाः ॥ ५.५७.४१ ॥
لما سمع القرود كلام ماروتي، فرحوا جميعاً؛ فزأر بعضهم، وصاح آخرون، وهدر الأشداء الجبابرة.
5.57.42
चक्रुः किलकिलामन्ये प्रतिगर्जन्ति चापरे।
केचिदुच्छ्रितलाङ्गूलाः प्रहृष्टाः कपिकुञ्जराः ॥ ५.५७.४२ ॥
فصاح بعضهم صيحة «كِلكِلا»، وزأر آخرون مجيبين، وفرح بعض فيلة القرود وقد رفعوا ذيولهم.
5.57.43
आयताञ्चितदीर्घाणि लाङ्गूलानि प्रविव्यधुः।
अपरे तु हनूमन्तं श्रीमन्तं वानरोत्तमम् ॥ ५.५७.४३ ॥
فهزّ بعضهم بقوة أذنابهم الطويلة المنحنية الممتدة، بينما نظر آخرون إلى هنومان، أفضل القرود المتألق.
5.57.44
आप्लुत्य गिरिशृङ्गेषु संस्पृशन्ति स्म हर्षिताः।
उक्तवाक्यं हनूमन्तमङ्गदस्तु तदाब्रवीत् ॥ ५.५७.४४ ॥
قفزوا فرحين على قمم الجبال ولمسوا هنومان؛ فقال له أنغدا، الذي تكلم من قبل:
5.57.45
सर्वेषां हरिवीराणां मध्ये वाचमनुत्तमाम्।
सत्त्वे वीर्ये न ते कश्चित् समो वानर विद्यते ॥ ५.५७.४५ ॥
بين جميع القرود الأبطال، كلماتك لا تُضاهى؛ أيها القرد، لا أحد يماثلك في الشجاعة والبأس.
5.57.46
यदवप्लुत्य विस्तीर्णं सागरं पुनरागतः।
जीवितस्य प्रदाता नस्त्वमेको वानरोत्तम ॥ ५.५७.४६ ॥
لقد قفزتَ فوق البحر الواسع وعدتَ، فأنتَ وحدك، أيها أفضل القرود، واهب الحياة لنا.
5.57.47
त्वत्प्रसादात् समेष्यामः सिद्धार्था राघवेण ह।
अहो स्वामिनि ते भक्तिरहो वीर्यमहो धृतिः ॥ ५.५७.४७ ॥
بفضلك سنلتقي براغافا بعد أن نُنجز مهمتنا. آه، ما أعظم إخلاصك لسيدك! آه، ما أعظم بأسك! آه، ما أعظم ثباتك!
5.57.48
दिष्ट्या दृष्टा त्वया देवी रामपत्नी यशस्विनी।
दिष्ट्या त्यक्ष्यति काकुत्स्थः शोकं सीतावियोगजम् ॥ ५.५७.४८ ॥
لحسن الحظ رأيتَ الإلهة المجيدة زوجة راما؛ ولحسن الحظ سيُلقي كاكوتستها الحزن الناشئ عن فراق سيتا.
5.57.49
ततोऽङ्गदं हनूमन्तं जाम्बवन्तं च वानराः।
परिवार्य प्रमुदिता भेजिरे विपुलाः शिलाः ॥ ५.५७.४९ ॥
ثم أحاط القرود المسرورون بأنغادا وهانومان وجامبافان، واستقروا على الصخور الواسعة.
5.57.50
उपविष्टा गिरेस्तस्य शिलासु विपुलासु ते।
श्रोतुकामाः समुद्रस्य लङ्घनं वानरोत्तमाः ॥ ५.५७.५० ॥
جلس أفضل القرود على الصخور الواسعة لذلك الجبل، يرغبون في سماع قصة عبور المحيط.
5.57.51
दर्शनं चापि लङ्कायाः सीताया रावणस्य च।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे हनूमद्वदनोन्मुखाः ॥ ५.५७.५१ ॥
ليسمعوا عن رؤية لانكا وسيتا وراغانا، وقف الجميع مكفّي الأيدي، متجهين نحو وجه هانومان.
5.57.52
तस्थौ तत्राङ्गदः श्रीमान् वानरैर्बहुभिर्वृतः।
उपास्यमानो विबुधैर्दिवि देवपतिर्यथा ॥ ५.५७.५२ ॥
وقف هناك أنغادا المجيد، محاطاً بقرود كثيرين، يخدمه القرود كما يخدم الآلهة سيد الآلهة في السماء.
5.57.53
हनूमता कीर्तिमता यशस्विना
तथाङ्गदेनाङ्गदनद्धबाहुना।
मुदा तदाध्यासितमुन्नतं मह-
न्महीधराग्रं ज्वलितं श्रियाभवत् ॥ ५.५७.५३ ॥
ذلك القمة العالية للجبل العظيم، التي شغلها بفرح هانومان المشهور المجيد وأنغادا ذو الذراعين المطوقتين بالأساور، صارت متوهجة بالبهاء.