Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.57.1
आप्लुत्य च महावेगः पक्षवानिव पर्वतः।
भुजङ्गयक्षगन्धर्वप्रबुद्धकमलोत्पलम् ॥ ५.५७.१ ॥
Saltando com grande velocidade, como uma montanha alada, elevou-se sobre o lugar onde lótus e nenúfares eram despertados por serpentes, yakṣas e gandharvas.
5.57.2
स चन्द्रकुमुदं रम्यं सार्ककारण्डवं शुभम्।
तिष्यश्रवणकादम्बमभ्रशैवलशाद्वलम् ॥ ५.५७.२ ॥
Pelo céu, belo com a lua e os nenúfares lunares, auspicioso com o sol e os patos kāraṇḍava, com as estrelas Tiṣya e Śravaṇa e as aves kādamba, e com musgo de nuvem e manchas de relva, ele seguiu.
5.57.3
पुनर्वसुमहामीनं लोहिताङ्गमहाग्रहम्।
ऐरावतमहाद्वीपं स्वातीहंसविलासितम् ॥ ५.५७.३ ॥
No céu com o grande peixe de Punarvasu, o grande planeta Lohitāṅga (Marte), a grande ilha Airāvata e os cisnes de Svātī brincando.
5.57.4
वातसंघातजालोर्मिचन्द्रांशुशिशिराम्बुमत्।
हनूमानपरिश्रान्तः पुप्लुवे गगनार्णवम् ॥ ५.५७.४ ॥
Hanumān, sem cansaço, atravessou o oceano do céu, cujas águas eram frescas com os raios da lua e cujas ondas eram como uma rede de ventos reunidos.
5.57.5
ग्रसमान इवाकाशं ताराधिपमिवोल्लिखन्।
हरन्निव सनक्षत्रं गगनं सार्कमण्डलम् ॥ ५.५७.५ ॥
Como se engolisse o céu, roçando o senhor das estrelas (a lua) e arrebatando o céu com suas estrelas e o disco do sol.
5.57.6
अपारमपरिश्रान्तश्चाम्बुधिं समगाहत।
हनूमान् मेघजालानि विकर्षन्निव गच्छति ॥ ५.५७.६ ॥
Hanumān, sem limites e sem cansaço, mergulhou no oceano e o atravessou, avançando como se afastasse as redes de nuvens.
5.57.7
पाण्डुरारुणवर्णानि नीलमाञ्जिष्ठकानि च।
हरितारुणवर्णानि महाभ्राणि चकाशिरे ॥ ५.५७.७ ॥
Grandes nuvens de cor pálida e avermelhada, azul-escuro e vermelho de garança, e verdes e avermelhadas, resplandeceram.
5.57.8
प्रविशन्नभ्रजालानि निष्क्रमंश्च पुनः पुनः।
प्रकाशश्चाप्रकाशश्च चन्द्रमा इव दृश्यते ॥ ५.५७.८ ॥
Entrando nos aglomerados de nuvens e saindo repetidamente, ora visível, ora oculto, era visto como a lua.
5.57.9
विविधाभ्रघनापन्नगोचरो धवलाम्बरः।
दृश्यादृश्यतनुर्वीरस्तथा चन्द्रायतेऽम्बरे ॥ ५.५७.९ ॥
Movendo-se entre as diversas e densas nuvens, aquele herói vestido de branco, com o corpo ora visível ora invisível, brilhava no céu como a lua.
5.57.10
तार्क्ष््यायमाणो गगने स बभौ वायुनन्दनः।
दारयन् मेघवृन्दानि निष्पतंश्च पुनः पुनः ॥ ५.५७.१० ॥
Como Garuḍa no céu brilhava o filho do deus do vento, rasgando as massas de nuvens e lançando-se para fora delas repetidamente.
5.57.11
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
प्रवरान् राक्षसान् हत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ॥ ५.५७.११ ॥
Rugindo com grande estrondo semelhante ao trovão das nuvens, tendo abatido os mais eminentes rākṣasas e proclamado o seu nome.
5.57.12
आकुलां नगरीं कृत्वा व्यथयित्वा च रावणम्।
अर्दयित्वा महावीरान् वैदेहीमभिवाद्य च ॥ ५.५७.१२ ॥
Tendo lançado a cidade em tumulto, aterrorizado Rāvaṇa, atormentado os grandes guerreiros e saudado respeitosamente Vaidehī.
5.57.13
आजगाम महातेजाः पुनर्मध्येन सागरम्।
पर्वतेन्द्रं सुनाभं च समुपस्पृश्य वीर्यवान् ॥ ५.५७.१३ ॥
O de grande esplendor e valor voltou pelo meio do oceano e, tendo tocado o senhor das montanhas Sunābha, seguiu adiante.
5.57.14
ज्यामुक्त इव नाराचो महावेगोऽभ्युपागमत्।
स किंचिदारात् सम्प्राप्तः समालोक्य महागिरिम् ॥ ५.५७.१४ ॥
Como uma flecha disparada do arco, com grande velocidade ele se aproximou; tendo visto de longe a grande montanha, chegou a ela.
5.57.15
महेन्द्रं मेघसंकाशं ननाद स महाकपिः।
स पूरयामास कपिर्दिशो दश समन्ततः ॥ ५.५७.१५ ॥
Sobre a grande montanha Mahendra, semelhante a uma nuvem, aquele grande macaco rugiu; o macaco encheu as dez direções por todos os lados.
5.57.16
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
स तं देशमनुप्राप्तः सुहृद्दर्शनलालसः ॥ ५.५७.१६ ॥
Rugindo com um grande som semelhante ao trovão das nuvens, ansioso por ver seus amigos, chegou àquele lugar.
5.57.17
ननाद सुमहानादं लाङ्गूलं चाप्यकम्पयत्।
तस्य नानद्यमानस्य सुपर्णाचरिते पथि ॥ ५.५७.१७ ॥
Ele rugiu com um grande rugido e também sacudiu sua cauda; enquanto rugia pelo caminho percorrido pelos Suparṇas (aves),
5.57.18
फलतीवास्य घोषेण गगनं सार्कमण्डलम्।
ये तु तत्रोत्तरे कूले समुद्रस्य महाबलाः ॥ ५.५७.१८ ॥
Com seu rugido parecia que o céu, junto com o disco do sol, se rachava. E ali, na margem norte do oceano, aqueles poderosos—
5.57.19
पूर्वं संविष्ठिताः शूरा वायुपुत्रदिदृक्षवः।
महतो वायुनुन्नस्य तोयदस्येव निःस्वनम्।
शुश्रुवुस्ते तदा घोषमूरुवेगं हनूमतः ॥ ५.५७.१९ ॥
Os valentes macacos, já sentados e desejosos de ver o filho do Vento, ouviram então aquele estrondo semelhante ao de uma grande nuvem empurrada pelo vento: o clamor nascido da força das coxas de Hanumān.
5.57.20
ते दीनमनसः सर्वे शुश्रुवुः काननौकसः।
वानरेन्द्रस्य निर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ५.५७.२० ॥
Todos aqueles macacos habitantes da floresta, de coração abatido, ouviram o rugido do senhor dos macacos, semelhante ao trovão de uma nuvem de chuva.
5.57.21
निशम्य नदतो नादं वानरास्ते समन्ततः।
बभूवुरुत्सुकाः सर्वे सुहृद्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ५.५७.२१ ॥
Ao ouvir o rugido daquele, todos os macacos, ansiosos por todos os lados, desejaram ver seus amigos.
5.57.22
जाम्बवान् स हरिश्रेष्ठः प्रीतिसंहृष्टमानसः।
उपामन्त्र्य हरीन् सर्वानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.५७.२२ ॥
Jāmbavān, o melhor dos macacos, com a mente tomada de afeto e alegria, dirigiu-se a todos os macacos e disse estas palavras.
5.57.23
सर्वथा कृतकार्योऽसौ हनूमान् नात्र संशयः।
न ह्यस्याकृतकार्यस्य नाद एवंविधो भवेत् ॥ ५.५७.२३ ॥
Hanumān cumpriu sua tarefa de todas as maneiras; não há dúvida. O rugido de quem não cumpriu sua tarefa não poderia ser assim.
5.57.24
तस्य बाहूरुवेगं च निनादं च महात्मनः।
निशम्य हरयो हृष्टाः समुत्पेतुर्यतस्ततः ॥ ५.५७.२४ ॥
Ao ouvir a força dos braços e das coxas daquele de grande alma e seu rugido, os macacos, alegres, saltaram para cá e para lá.
5.57.25
ते नगाग्रान्नगाग्राणि शिखराच्छिखराणि च।
प्रहृष्टाः समपद्यन्त हनूमन्तं दिदृक्षवः ॥ ५.५७.२५ ॥
Alegres e desejosos de ver Hanumān, passaram de um cume de montanha a outro, de pico em pico.
5.57.26
ते प्रीताः पादपाग्रेषु गृह्य शाखामवस्थिताः।
वासांसि च प्रकाशानि समाविध्यन्त वानराः ॥ ५.५७.२६ ॥
Satisfeitos, os macacos ficaram nos topos das árvores, segurando galhos, e agitavam suas vestes brilhantes.
5.57.27
गिरिगह्वरसंलीनो यथा गर्जति मारुतः।
एवं जगर्ज बलवान् हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.५७.२७ ॥
Assim como o vento, escondido numa caverna de montanha, ruge, assim rugiu o poderoso Hanumān, filho do Vento.
5.57.28
तमभ्रघनसंकाशमापतन्तं महाकपिम्।
दृष्ट्वा ते वानराः सर्वे तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ ५.५७.२८ ॥
Ao ver o grande macaco descer como uma densa nuvem, todos os macacos ficaram de pé, com as palmas unidas.
5.57.29
ततस्तु वेगवान् वीरो गिरेर्गिरिनिभः कपिः।
निपपात गिरेस्तस्य शिखरे पादपाकुले ॥ ५.५७.२९ ॥
Então o herói veloz, o macaco semelhante a uma montanha, caiu sobre o cume daquela montanha coberta de árvores.
5.57.30
हर्षेणापूर्यमाणोऽसौ रम्ये पर्वतनिर्झरे।
छिन्नपक्ष इवाकाशात् पपात धरणीधरः ॥ ५.५७.३० ॥
Cheio de alegria, caiu do céu perto de um belo riacho da montanha, como uma montanha a quem cortaram as asas.
5.57.31
ततस्ते प्रीतमनसः सर्वे वानरपुङ्गवाः।
हनूमन्तं महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ ५.५७.३१ ॥
Então todos os melhores dos macacos, com o coração alegre, cercaram o magnânimo Hanumān e se colocaram junto a ele.
5.57.32
परिवार्य च ते सर्वे परां प्रीतिमुपागताः।
प्रहृष्टवदनाः सर्वे तमागतमुपागमन् ॥ ५.५७.३२ ॥
Cercando-o, todos alcançaram a suprema alegria; com rostos alegres, todos se aproximaram daquele que havia retornado.
5.57.33
उपायनानि चादाय मूलानि च फलानि च।
प्रत्यर्चयन् हरिश्रेष्ठं हरयो मारुतात्मजम् ॥ ५.५७.३३ ॥
Tomando oferendas de raízes e frutos, os macacos honraram em troca o melhor dos macacos, o filho do Vento.
5.57.34
विनेदुर्मुदिताः केचित् केचित् किलकिलां तथा।
हृष्टाः पादपशाखाश्च आनिन्युर्वानरर्षभाः ॥ ५.५७.३४ ॥
Alguns rugiram de alegria, outros soltaram gritos de júbilo; os melhores macacos, exultantes, trouxeram ramos de árvores.
5.57.35
हनूमांस्तु गुरून् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखांस्तदा।
कुमारमङ्गदं चैव सोऽवन्दत महाकपिः ॥ ५.५७.३५ ॥
Então Hanumān, o grande macaco, saudou os anciãos liderados por Jāmbavān e o jovem príncipe Aṅgada.
5.57.36
स ताभ्यां पूजितः पूज्यः कपिभिश्च प्रसादितः।
दृष्टा देवीति विक्रान्तः संक्षेपेण न्यवेदयत् ॥ ५.५७.३६ ॥
Honrado por aqueles dois e alegrado pelos macacos, o digno e valoroso Hanumān relatou brevemente: "Vi a deusa".
5.57.37
निषसाद च हस्तेन गृहीत्वा वालिनः सुतम्।
रमणीये वनोद्देशे महेन्द्रस्य गिरेस्तदा ॥ ५.५७.३७ ॥
Então, segurando a mão do filho de Vālin, sentou-se numa região florestal encantadora do monte Mahendra.
5.57.38
हनूमानब्रवीत् पृष्टस्तदा तान् वानरर्षभान्।
अशोकवनिकासंस्था दृष्टा सा जनकात्मजा ॥ ५.५७.३८ ॥
Interrogado, Hanumān disse àqueles touros dos vānaras: «A filha de Janaka, que habita o bosque de Aśoka, foi vista.»
5.57.39
रक्ष्यमाणा सुघोराभी राक्षसीभिरनिन्दिता।
एकवेणीधरा बाला रामदर्शनलालसा ॥ ५.५७.३९ ॥
Guardada por rākṣasīs terríveis, a irrepreensível usa uma só trança e anseia por ver Rāma.
5.57.40
उपवासपरिश्रान्ता मलिना जटिला कृशा।
ततो दृष्टेति वचनं महार्थममृतोपमम् ॥ ५.५७.४० ॥
Exausta de jejum, suja, de cabelos emaranhados e emagrecida — então estas palavras, «foi vista», de grande sentido e semelhantes ao néctar—
5.57.41
निशम्य मारुतेः सर्वे मुदिता वानराभवन्।
क्ष्वेडन्त्यन्ये नदन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये महाबलाः ॥ ५.५७.४१ ॥
Ao ouvir as palavras de Māruti, todos os macacos se alegraram; uns rugiram, outros clamaram, e os poderosos trovejaram.
5.57.42
चक्रुः किलकिलामन्ये प्रतिगर्जन्ति चापरे।
केचिदुच्छ्रितलाङ्गूलाः प्रहृष्टाः कपिकुञ्जराः ॥ ५.५७.४२ ॥
Alguns emitiram o clamor kilakila, outros rugiram em resposta, e alguns elefantes dos macacos, com as caudas erguidas, rejubilaram.
5.57.43
आयताञ्चितदीर्घाणि लाङ्गूलानि प्रविव्यधुः।
अपरे तु हनूमन्तं श्रीमन्तं वानरोत्तमम् ॥ ५.५७.४३ ॥
Alguns agitaram vigorosamente suas caudas longas, curvas e estendidas, enquanto outros fixaram o olhar no resplandecente melhor dos macacos, Hanumān.
5.57.44
आप्लुत्य गिरिशृङ्गेषु संस्पृशन्ति स्म हर्षिताः।
उक्तवाक्यं हनूमन्तमङ्गदस्तु तदाब्रवीत् ॥ ५.५७.४४ ॥
Saltando de alegria sobre os picos das montanhas, tocaram Hanumān; então Aṅgada, que havia falado antes, disse a Hanumān.
5.57.45
सर्वेषां हरिवीराणां मध्ये वाचमनुत्तमाम्।
सत्त्वे वीर्ये न ते कश्चित् समो वानर विद्यते ॥ ५.५७.४५ ॥
Entre todos os macacos heroicos, tuas palavras são incomparáveis; ó macaco, ninguém é igual a ti em coragem e valor.
5.57.46
यदवप्लुत्य विस्तीर्णं सागरं पुनरागतः।
जीवितस्य प्रदाता नस्त्वमेको वानरोत्तम ॥ ५.५७.४६ ॥
Tendo saltado pelo vasto oceano e retornado, tu só, ó melhor dos macacos, és o doador da vida para nós.
5.57.47
त्वत्प्रसादात् समेष्यामः सिद्धार्था राघवेण ह।
अहो स्वामिनि ते भक्तिरहो वीर्यमहो धृतिः ॥ ५.५७.४७ ॥
Pela tua graça, reencontraremos Rāghava com nossa missão cumprida. Ah, que devoção ao teu senhor! Ah, que valor! Ah, que firmeza!
5.57.48
दिष्ट्या दृष्टा त्वया देवी रामपत्नी यशस्विनी।
दिष्ट्या त्यक्ष्यति काकुत्स्थः शोकं सीतावियोगजम् ॥ ५.५७.४८ ॥
Por sorte viste a gloriosa deusa, esposa de Rāma; por sorte Kākutstha deixará o pesar nascido da separação de Sītā.
5.57.49
ततोऽङ्गदं हनूमन्तं जाम्बवन्तं च वानराः।
परिवार्य प्रमुदिता भेजिरे विपुलाः शिलाः ॥ ५.५७.४९ ॥
Então os macacos, alegres, cercando Aṅgada, Hanumān e Jāmbavān, foram para as amplas rochas.
5.57.50
उपविष्टा गिरेस्तस्य शिलासु विपुलासु ते।
श्रोतुकामाः समुद्रस्य लङ्घनं वानरोत्तमाः ॥ ५.५७.५० ॥
Sentados sobre as amplas rochas daquela montanha, aqueles melhores dos macacos desejavam ouvir sobre a travessia do oceano.
5.57.51
दर्शनं चापि लङ्कायाः सीताया रावणस्य च।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे हनूमद्वदनोन्मुखाः ॥ ५.५७.५१ ॥
Para ouvir sobre a visão de Laṅkā, de Sītā e de Rāvaṇa, todos ficaram de pé, com as mãos postas, voltados para o rosto de Hanumān.
5.57.52
तस्थौ तत्राङ्गदः श्रीमान् वानरैर्बहुभिर्वृतः।
उपास्यमानो विबुधैर्दिवि देवपतिर्यथा ॥ ५.५७.५२ ॥
Ali estava o glorioso Aṅgada, cercado por muitos macacos, servido como o senhor dos deuses é servido pelos deuses no céu.
5.57.53
हनूमता कीर्तिमता यशस्विना
तथाङ्गदेनाङ्गदनद्धबाहुना।
मुदा तदाध्यासितमुन्नतं मह-
न्महीधराग्रं ज्वलितं श्रियाभवत् ॥ ५.५७.५३ ॥
Aquele cume elevado da grande montanha, alegremente ocupado pelo renomado e glorioso Hanumān e por Aṅgada de braços cingidos por braceletes, brilhou ardente de esplendor.