വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.57.1
आप्लुत्य च महावेगः पक्षवानिव पर्वतः।
भुजङ्गयक्षगन्धर्वप्रबुद्धकमलोत्पलम् ॥ ५.५७.१ ॥
മഹാവേഗത്തോടെ കുതിച്ചുയർന്ന്, ചിറകുള്ള പർവതം പോലെ, നാഗന്മാരും യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഉണർത്തിയ താമരകളും ആമ്പലുകളുമുള്ള ഇടത്തിലൂടെ അവൻ പാഞ്ഞു.
5.57.2
स चन्द्रकुमुदं रम्यं सार्ककारण्डवं शुभम्।
तिष्यश्रवणकादम्बमभ्रशैवलशाद्वलम् ॥ ५.५७.२ ॥
ചന്ദ്രനും കുമുദങ്ങളും കൊണ്ട് മനോഹരവും, സൂര്യനും കാരണ്ഡവ പക്ഷികളും കൊണ്ട് ശുഭവും, തിഷ്യ-ശ്രവണ നക്ഷത്രങ്ങളും കാദംബ പക്ഷികളുമുള്ള, മേഘപ്പായലും പുൽപ്പരപ്പുമുള്ള ആകാശത്തിലൂടെ അവൻ നീങ്ങി.
5.57.3
पुनर्वसुमहामीनं लोहिताङ्गमहाग्रहम्।
ऐरावतमहाद्वीपं स्वातीहंसविलासितम् ॥ ५.५७.३ ॥
പുനർവസുവിലെ മഹാമത്സ്യവും, ലോഹിതാംഗ (ചൊവ്വ) എന്ന മഹാഗ്രഹവും, ഐരാവതം എന്ന മഹാദ്വീപും, സ്വാതി-ഹംസങ്ങളുടെ വിലാസവും നിറഞ്ഞ ആകാശത്തിൽ.
5.57.4
वातसंघातजालोर्मिचन्द्रांशुशिशिराम्बुमत्।
हनूमानपरिश्रान्तः पुप्लुवे गगनार्णवम् ॥ ५.५७.४ ॥
കാറ്റുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ വലപോലെ തിരകളും, ചന്ദ്രരശ്മികളാൽ തണുത്ത ജലവുമുള്ള ആകാശസമുദ്രം ക്ഷീണമില്ലാതെ ഹനുമാൻ നീന്തിക്കടന്നു.
5.57.5
ग्रसमान इवाकाशं ताराधिपमिवोल्लिखन्।
हरन्निव सनक्षत्रं गगनं सार्कमण्डलम् ॥ ५.५७.५ ॥
ആകാശത്തെ വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ, താരാധിപനായ ചന്ദ്രനെ തൊടുന്നതുപോലെ, നക്ഷത്രങ്ങളോടും സൂര്യമണ്ഡലത്തോടുംകൂടി ആകാശത്തെ കവരുന്നതുപോലെ.
5.57.6
अपारमपरिश्रान्तश्चाम्बुधिं समगाहत।
हनूमान् मेघजालानि विकर्षन्निव गच्छति ॥ ५.५७.६ ॥
അതിരില്ലാത്ത ആ സമുദ്രത്തിൽ ക്ഷീണമില്ലാതെ ഹനുമാൻ മുങ്ങിക്കടന്നു; മേഘജാലങ്ങളെ വലിച്ചുമാറ്റുന്നതുപോലെ അവൻ പോയി.
5.57.7
पाण्डुरारुणवर्णानि नीलमाञ्जिष्ठकानि च।
हरितारुणवर्णानि महाभ्राणि चकाशिरे ॥ ५.५७.७ ॥
വെളുപ്പും ചുവപ്പും കലർന്ന, നീലയും മഞ്ജിഷ്ഠ നിറവുമുള്ള, പച്ചയും ചുവപ്പും നിറമുള്ള വലിയ മേഘങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചു.
5.57.8
प्रविशन्नभ्रजालानि निष्क्रमंश्च पुनः पुनः।
प्रकाशश्चाप्रकाशश्च चन्द्रमा इव दृश्यते ॥ ५.५७.८ ॥
മേഘസമൂഹങ്ങളിലേക്ക് കടന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും പുറത്തുവന്നും, ചിലപ്പോൾ കാണപ്പെട്ടും ചിലപ്പോൾ മറഞ്ഞും, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ അവൻ കാണപ്പെട്ടു.
5.57.9
विविधाभ्रघनापन्नगोचरो धवलाम्बरः।
दृश्यादृश्यतनुर्वीरस्तथा चन्द्रायतेऽम्बरे ॥ ५.५७.९ ॥
വിവിധതരം ഇടതൂർന്ന മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, വെള്ളവസ്ത്രധാരിയായ ആ വീരൻ, കാണപ്പെടുന്നതും മറയുന്നതുമായ ശരീരത്തോടെ, ആകാശത്തിൽ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
5.57.10
तार्क्ष््यायमाणो गगने स बभौ वायुनन्दनः।
दारयन् मेघवृन्दानि निष्पतंश्च पुनः पुनः ॥ ५.५७.१० ॥
ഗരുഡനെപ്പോലെ ആകാശത്ത് വായുപുത്രൻ പ്രകാശിച്ചു; മേഘസമൂഹങ്ങളെ പിളർന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും അവയിൽനിന്ന് കുതിച്ചുചാടിയും.
5.57.11
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
प्रवरान् राक्षसान् हत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ॥ ५.५७.११ ॥
മേഘഗർജനം പോലുള്ള മഹാനാദത്തോടെ ഗർജ്ജിച്ചും, ശ്രേഷ്ഠരായ രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ചും, സ്വന്തം നാമം പ്രഖ്യാപിച്ചും.
5.57.12
आकुलां नगरीं कृत्वा व्यथयित्वा च रावणम्।
अर्दयित्वा महावीरान् वैदेहीमभिवाद्य च ॥ ५.५७.१२ ॥
നഗരത്തെ പരിഭ്രാന്തമാക്കിയും, രാവണനെ ഭയപ്പെടുത്തിയും, മഹാവീരന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചും, വൈദേഹിയെ വന്ദിച്ചും.
5.57.13
आजगाम महातेजाः पुनर्मध्येन सागरम्।
पर्वतेन्द्रं सुनाभं च समुपस्पृश्य वीर्यवान् ॥ ५.५७.१३ ॥
മഹാതേജസ്വിയും വീര്യവാനുമായ അദ്ദേഹം വീണ്ടും സമുദ്രത്തിന്റെ മധ്യത്തിലൂടെ വന്നു; പർവതരാജനായ സുനാഭനെ സ്പർശിച്ച് കടന്നുപോയി.
5.57.14
ज्यामुक्त इव नाराचो महावेगोऽभ्युपागमत्।
स किंचिदारात् सम्प्राप्तः समालोक्य महागिरिम् ॥ ५.५७.१४ ॥
വില്ലിൽ നിന്ന് തൊടുത്ത അമ്പുപോലെ മഹാവേഗത്തിൽ അദ്ദേഹം അടുത്തു; ദൂരെനിന്ന് ആ മഹാപർവതത്തെ കണ്ട് അവിടെയെത്തി.
5.57.15
महेन्द्रं मेघसंकाशं ननाद स महाकपिः।
स पूरयामास कपिर्दिशो दश समन्ततः ॥ ५.५७.१५ ॥
മേഘസമാനമായ ആ മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ ആ മഹാകപി ഗർജ്ജിച്ചു; ആ വാനരൻ പത്തു ദിക്കുകളും എല്ലായിടത്തും നിറച്ചു.
5.57.16
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
स तं देशमनुप्राप्तः सुहृद्दर्शनलालसः ॥ ५.५७.१६ ॥
മേഘഗർജ്ജനം പോലുള്ള മഹാനാദത്തോടെ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്, സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അദ്ദേഹം ആ സ്ഥലത്തെത്തി.
5.57.17
ननाद सुमहानादं लाङ्गूलं चाप्यकम्पयत्।
तस्य नानद्यमानस्य सुपर्णाचरिते पथि ॥ ५.५७.१७ ॥
അദ്ദേഹം അതിമഹാനാദം മുഴക്കി; വാലും ഇളക്കി. ഗരുഡന്മാർ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആ പാതയിൽ അദ്ദേഹം ഗർജ്ജിക്കുമ്പോൾ,
5.57.18
फलतीवास्य घोषेण गगनं सार्कमण्डलम्।
ये तु तत्रोत्तरे कूले समुद्रस्य महाबलाः ॥ ५.५७.१८ ॥
ആ ഗർജ്ജനത്താൽ സൂര്യമണ്ഡലത്തോടുകൂടിയ ആകാശം പിളരുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവിടെ സമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കേ തീരത്തുണ്ടായിരുന്ന മഹാബലന്മാരാകട്ടെ—
5.57.19
पूर्वं संविष्ठिताः शूरा वायुपुत्रदिदृक्षवः।
महतो वायुनुन्नस्य तोयदस्येव निःस्वनम्।
शुश्रुवुस्ते तदा घोषमूरुवेगं हनूमतः ॥ ५.५७.१९ ॥
മുമ്പേ ഇരുന്നിരുന്ന ശൂരന്മാരായ വാനരന്മാർ, വായുപുത്രനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, കാറ്റാൽ തള്ളപ്പെട്ട മഹാമേഘത്തിന്റെ ഗർജനം പോലുള്ള ആ ശബ്ദം അപ്പോൾ കേട്ടു — ഹനുമാന്റെ തുടകളുടെ വേഗത്തിൽ ഉണ്ടായ ആ ഘോഷം.
5.57.20
ते दीनमनसः सर्वे शुश्रुवुः काननौकसः।
वानरेन्द्रस्य निर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ५.५७.२० ॥
ദുഃഖിത മനസ്കരായ ആ വനവാസികളായ വാനരന്മാരെല്ലാം, മേഘഗർജനത്തിന് സമാനമായ വാനരേന്ദ്രന്റെ ആ ഘോഷം കേട്ടു.
5.57.21
निशम्य नदतो नादं वानरास्ते समन्ततः।
बभूवुरुत्सुकाः सर्वे सुहृद्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ५.५७.२१ ॥
ഗർജിക്കുന്നവന്റെ ആ നാദം കേട്ട് ആ വാനരന്മാരെല്ലാം ചുറ്റുപാടും ഉത്സുകരായി; തങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
5.57.22
जाम्बवान् स हरिश्रेष्ठः प्रीतिसंहृष्टमानसः।
उपामन्त्र्य हरीन् सर्वानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.५७.२२ ॥
വാനരശ്രേഷ്ഠനായ ജാംബവാൻ, സ്നേഹത്താലും സന്തോഷത്താലും മനം നിറഞ്ഞവനായി, എല്ലാ വാനരന്മാരെയും വിളിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.57.23
सर्वथा कृतकार्योऽसौ हनूमान् नात्र संशयः।
न ह्यस्याकृतकार्यस्य नाद एवंविधो भवेत् ॥ ५.५७.२३ ॥
ഹനുമാൻ എല്ലാ വിധത്തിലും കാര്യം സാധിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. കാര്യം സാധിക്കാത്തവന് ഇങ്ങനെയുള്ള ഗർജനം ഉണ്ടാകില്ല.
5.57.24
तस्य बाहूरुवेगं च निनादं च महात्मनः।
निशम्य हरयो हृष्टाः समुत्पेतुर्यतस्ततः ॥ ५.५७.२४ ॥
ആ മഹാത്മാവിന്റെ കരങ്ങളുടെയും തുടകളുടെയും വേഗവും അവന്റെ ഗർജനവും കേട്ട് സന്തോഷിച്ച വാനരന്മാർ ഇവിടെയും അവിടെയും ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.
5.57.25
ते नगाग्रान्नगाग्राणि शिखराच्छिखराणि च।
प्रहृष्टाः समपद्यन्त हनूमन्तं दिदृक्षवः ॥ ५.५७.२५ ॥
അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഹനുമാനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഒരു പർവതശിഖരത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കും, ഒരു കൊടുമുടിയിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കും പോയി.
5.57.26
ते प्रीताः पादपाग्रेषु गृह्य शाखामवस्थिताः।
वासांसि च प्रकाशानि समाविध्यन्त वानराः ॥ ५.५७.२६ ॥
സന്തുഷ്ടരായ വാനരന്മാർ മരങ്ങളുടെ അഗ്രത്തിൽ ശാഖകൾ പിടിച്ചുനിന്ന്, പ്രകാശമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ വീശി.
5.57.27
गिरिगह्वरसंलीनो यथा गर्जति मारुतः।
एवं जगर्ज बलवान् हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.५७.२७ ॥
മലഗുഹയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാറ്റ് ഗർജ്ജിക്കുന്നതുപോലെ, ബലവാനായ വായുപുത്രൻ ഹനുമാൻ ഗർജ്ജിച്ചു.
5.57.28
तमभ्रघनसंकाशमापतन्तं महाकपिम्।
दृष्ट्वा ते वानराः सर्वे तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ ५.५७.२८ ॥
ഇടതൂർന്ന മേഘംപോലെ ഇറങ്ങിവരുന്ന ആ മഹാകപിയെ കണ്ട്, എല്ലാ വാനരന്മാരും അപ്പോൾ കൈകൂപ്പി നിന്നു.
5.57.29
ततस्तु वेगवान् वीरो गिरेर्गिरिनिभः कपिः।
निपपात गिरेस्तस्य शिखरे पादपाकुले ॥ ५.५७.२९ ॥
പിന്നെ വേഗവാനായ വീരനായ കപി, പർവതംപോലെ വലിയവൻ, മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ പർവതശിഖരത്തിൽ ഇറങ്ങി.
5.57.30
हर्षेणापूर्यमाणोऽसौ रम्ये पर्वतनिर्झरे।
छिन्नपक्ष इवाकाशात् पपात धरणीधरः ॥ ५.५७.३० ॥
സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞ അവൻ, മനോഹരമായ പർവതനിർഝരത്തിനരികെ, ചിറകറ്റ പർവതംപോലെ ആകാശത്തുനിന്ന് വീണു.
5.57.31
ततस्ते प्रीतमनसः सर्वे वानरपुङ्गवाः।
हनूमन्तं महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ ५.५७.३१ ॥
അപ്പോൾ സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ എല്ലാ ശ്രേഷ്ഠ വാനരന്മാരും മഹാത്മാവായ ഹനുമാനെ വളഞ്ഞ് അരികിൽ നിന്നു.
5.57.32
परिवार्य च ते सर्वे परां प्रीतिमुपागताः।
प्रहृष्टवदनाः सर्वे तमागतमुपागमन् ॥ ५.५७.३२ ॥
അവരെല്ലാവരും വളഞ്ഞ് പരമമായ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചു; സന്തോഷമുഖരായ അവരെല്ലാം മടങ്ങിവന്ന അവനെ സമീപിച്ചു.
5.57.33
उपायनानि चादाय मूलानि च फलानि च।
प्रत्यर्चयन् हरिश्रेष्ठं हरयो मारुतात्मजम् ॥ ५.५७.३३ ॥
കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും കാഴ്ചയായി എടുത്ത്, വാനരശ്രേഷ്ഠനും വായുപുത്രനുമായ ഹനുമാനെ വാനരന്മാർ ആദരിച്ചു.
5.57.34
विनेदुर्मुदिताः केचित् केचित् किलकिलां तथा।
हृष्टाः पादपशाखाश्च आनिन्युर्वानरर्षभाः ॥ ५.५७.३४ ॥
ചിലർ സന്തോഷത്തോടെ ഗർജ്ജിച്ചു, ചിലർ കിലകിലാ ശബ്ദമുയർത്തി; ആനന്ദിതരായ ശ്രേഷ്ഠ വാനരന്മാർ വൃക്ഷശാഖകൾ കൊണ്ടുവന്നു.
5.57.35
हनूमांस्तु गुरून् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखांस्तदा।
कुमारमङ्गदं चैव सोऽवन्दत महाकपिः ॥ ५.५७.३५ ॥
അപ്പോൾ മഹാകപിയായ ഹനുമാൻ ജാംബവാൻ മുതലായ വൃദ്ധ ഗുരുക്കന്മാരെയും കുമാരൻ അംഗദനെയും വന്ദിച്ചു.
5.57.36
स ताभ्यां पूजितः पूज्यः कपिभिश्च प्रसादितः।
दृष्टा देवीति विक्रान्तः संक्षेपेण न्यवेदयत् ॥ ५.५७.३६ ॥
അവർ ഇരുവരാലും ആദരിക്കപ്പെട്ട്, വാനരന്മാരാൽ സന്തോഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട പൂജ്യനായ വീരൻ ഹനുമാൻ 'ദേവിയെ കണ്ടു' എന്ന് സംക്ഷേപത്തിൽ അറിയിച്ചു.
5.57.37
निषसाद च हस्तेन गृहीत्वा वालिनः सुतम्।
रमणीये वनोद्देशे महेन्द्रस्य गिरेस्तदा ॥ ५.५७.३७ ॥
അപ്പോൾ വാലിപുത്രന്റെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് മഹേന്ദ്രപർവതത്തിലെ മനോഹരമായ വനപ്രദേശത്ത് അദ്ദേഹം ഇരുന്നു.
5.57.38
हनूमानब्रवीत् पृष्टस्तदा तान् वानरर्षभान्।
अशोकवनिकासंस्था दृष्टा सा जनकात्मजा ॥ ५.५७.३८ ॥
ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഹനുമാൻ ആ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരോട് പറഞ്ഞു: അശോകവനികയിൽ കഴിയുന്ന ജനകപുത്രിയെ കണ്ടു.
5.57.39
रक्ष्यमाणा सुघोराभी राक्षसीभिरनिन्दिता।
एकवेणीधरा बाला रामदर्शनलालसा ॥ ५.५७.३९ ॥
കുറ്റമറ്റവളായ അവളെ അതിഭയങ്കരികളായ രാക്ഷസിമാർ കാക്കുന്നു; ഒറ്റ ജഡ ധരിച്ച്, രാമനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അവൾ കഴിയുന്നു.
5.57.40
उपवासपरिश्रान्ता मलिना जटिला कृशा।
ततो दृष्टेति वचनं महार्थममृतोपमम् ॥ ५.५७.४० ॥
ഉപവാസത്താൽ ക്ഷീണിച്ച്, മലിനയായി, ജടകെട്ടി, ക്ഷീണിച്ച് അവൾ കഴിയുന്നു; 'കണ്ടു' എന്ന ഈ മഹത്തായ, അമൃതുപോലുള്ള വാക്ക്—
5.57.41
निशम्य मारुतेः सर्वे मुदिता वानराभवन्।
क्ष्वेडन्त्यन्ये नदन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये महाबलाः ॥ ५.५७.४१ ॥
മാരുതിയുടെ വാക്കു കേട്ട് എല്ലാ വാനരന്മാരും സന്തോഷിച്ചു; ചിലർ ഗർജ്ജിച്ചു, ചിലർ ആർത്തുവിളിച്ചു, മഹാബലന്മാരായ ചിലർ മുഴങ്ങി.
5.57.42
चक्रुः किलकिलामन्ये प्रतिगर्जन्ति चापरे।
केचिदुच्छ्रितलाङ्गूलाः प्रहृष्टाः कपिकुञ्जराः ॥ ५.५७.४२ ॥
ചിലർ കിലകില ശബ്ദമുണ്ടാക്കി, മറ്റു ചിലർ പ്രതിഗർജ്ജിച്ചു; ചില കപികുഞ്ജരന്മാർ വാലുയർത്തി സന്തോഷിച്ചു.
5.57.43
आयताञ्चितदीर्घाणि लाङ्गूलानि प्रविव्यधुः।
अपरे तु हनूमन्तं श्रीमन्तं वानरोत्तमम् ॥ ५.५७.४३ ॥
ചിലർ നീണ്ടു വളഞ്ഞു വിരിഞ്ഞ തങ്ങളുടെ വാലുകൾ ശക്തിയായി ആട്ടി; മറ്റുള്ളവർ തേജസ്വിയായ വാനരോത്തമൻ ഹനുമാനെ നോക്കി.
5.57.44
आप्लुत्य गिरिशृङ्गेषु संस्पृशन्ति स्म हर्षिताः।
उक्तवाक्यं हनूमन्तमङ्गदस्तु तदाब्रवीत् ॥ ५.५७.४४ ॥
സന്തോഷത്തോടെ പർവതശിഖരങ്ങളിൽ ചാടി അവർ ഹനുമാനെ സ്പർശിച്ചു; അപ്പോൾ മുൻപ് സംസാരിച്ച അംഗദൻ ഹനുമാനോട് പറഞ്ഞു.
5.57.45
सर्वेषां हरिवीराणां मध्ये वाचमनुत्तमाम्।
सत्त्वे वीर्ये न ते कश्चित् समो वानर विद्यते ॥ ५.५७.४५ ॥
എല്ലാ വീര വാനരന്മാർക്കിടയിലും നിന്റെ വാക്ക് അതുല്യമാണ്; ഹേ വാനരാ, ധൈര്യത്തിലും വീര്യത്തിലും നിനക്കു തുല്യനായി ആരുമില്ല.
5.57.46
यदवप्लुत्य विस्तीर्णं सागरं पुनरागतः।
जीवितस्य प्रदाता नस्त्वमेको वानरोत्तम ॥ ५.५७.४६ ॥
വിശാലമായ സമുദ്രം ചാടിക്കടന്ന് നീ മടങ്ങിയെത്തി; വാനരോത്തമാ, ഞങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നൽകിയവൻ നീ ഒരുവൻ മാത്രമാണ്.
5.57.47
त्वत्प्रसादात् समेष्यामः सिद्धार्था राघवेण ह।
अहो स्वामिनि ते भक्तिरहो वीर्यमहो धृतिः ॥ ५.५७.४७ ॥
നിന്റെ കൃപയാൽ ഞങ്ങൾ കാര്യസിദ്ധി നേടി രാഘവനെ കണ്ടുമുട്ടും. അഹോ, യജമാനനോടുള്ള നിന്റെ ഭക്തി! അഹോ, നിന്റെ വീര്യം! അഹോ, നിന്റെ ധൈര്യം!
5.57.48
दिष्ट्या दृष्टा त्वया देवी रामपत्नी यशस्विनी।
दिष्ट्या त्यक्ष्यति काकुत्स्थः शोकं सीतावियोगजम् ॥ ५.५७.४८ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ നീ രാമപത്നിയും യശസ്വിനിയുമായ ദേവിയെ കണ്ടു; ഭാഗ്യവശാൽ കാകുത്സ്ഥൻ സീതാവിയോഗത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ശോകം ഉപേക്ഷിക്കും.
5.57.49
ततोऽङ्गदं हनूमन्तं जाम्बवन्तं च वानराः।
परिवार्य प्रमुदिता भेजिरे विपुलाः शिलाः ॥ ५.५७.४९ ॥
പിന്നെ അംഗദനെയും ഹനുമാനെയും ജാംബവാനെയും ചുറ്റിപ്പറ്റി സന്തോഷിച്ച വാനരന്മാർ വിശാലമായ പാറകളിൽ ഇരുന്നു.
5.57.50
उपविष्टा गिरेस्तस्य शिलासु विपुलासु ते।
श्रोतुकामाः समुद्रस्य लङ्घनं वानरोत्तमाः ॥ ५.५७.५० ॥
ആ മലയുടെ വിശാലമായ പാറകളിൽ ഇരുന്ന ആ ശ്രേഷ്ഠ വാനരന്മാർ സമുദ്രലംഘനത്തിന്റെ കഥ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
5.57.51
दर्शनं चापि लङ्कायाः सीताया रावणस्य च।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे हनूमद्वदनोन्मुखाः ॥ ५.५७.५१ ॥
ലങ്കയുടെയും സീതയുടെയും രാവണന്റെയും ദർശനവൃത്താന്തം കേൾക്കാൻ എല്ലാവരും കൈകൂപ്പി ഹനുമാന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
5.57.52
तस्थौ तत्राङ्गदः श्रीमान् वानरैर्बहुभिर्वृतः।
उपास्यमानो विबुधैर्दिवि देवपतिर्यथा ॥ ५.५७.५२ ॥
അവിടെ പല വാനരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ശ്രീമാനായ അംഗദൻ നിന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവന്മാർ സേവിക്കുന്ന ദേവേന്ദ്രനെപ്പോലെ.
5.57.53
हनूमता कीर्तिमता यशस्विना
तथाङ्गदेनाङ्गदनद्धबाहुना।
मुदा तदाध्यासितमुन्नतं मह-
न्महीधराग्रं ज्वलितं श्रियाभवत् ॥ ५.५७.५३ ॥
കീർത്തിമാനും യശസ്വിയുമായ ഹനുമാനും, തോൾവള ധരിച്ച ബാഹുക്കളുള്ള അംഗദനും സന്തോഷത്തോടെ അധിവസിച്ച ആ ഉന്നതമായ മഹാപർവതശിഖരം ശോഭയാൽ ജ്വലിച്ചു.