ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.57.1
आप्लुत्य च महावेगः पक्षवानिव पर्वतः।
भुजङ्गयक्षगन्धर्वप्रबुद्धकमलोत्पलम् ॥ ५.५७.१ ॥
ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಹಾರಿ, ರೆಕ್ಕೆಗಳುಳ್ಳ ಪರ್ವತದಂತೆ, ನಾಗ-ಯಕ್ಷ-ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೈದಿಲೆಗಳಿರುವ ಕಡೆ ಅವನು ಮೇಲೇರಿದನು.
5.57.2
स चन्द्रकुमुदं रम्यं सार्ककारण्डवं शुभम्।
तिष्यश्रवणकादम्बमभ्रशैवलशाद्वलम् ॥ ५.५७.२ ॥
ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಕುಮುದಗಳಿಂದ ರಮಣೀಯವಾದ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾರಂಡವ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಶುಭವಾದ, ತಿಷ್ಯ-ಶ್ರವಣ ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ಕಾದಂಬ ಪಕ್ಷಿಗಳಿರುವ, ಮೇಘ ಪಾಚಿ ಮತ್ತು ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿರುವ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಾಗಿದನು.
5.57.3
पुनर्वसुमहामीनं लोहिताङ्गमहाग्रहम्।
ऐरावतमहाद्वीपं स्वातीहंसविलासितम् ॥ ५.५७.३ ॥
ಪುನರ್ವಸುವಿನ ಮಹಾಮೀನ, ಲೋಹಿತಾಂಗ (ಮಂಗಳ) ಮಹಾಗ್ರಹ, ಐರಾವತ ಮಹಾದ್ವೀಪ, ಸ್ವಾತಿ-ಹಂಸಗಳ ವಿಲಾಸವಿರುವ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ.
5.57.4
वातसंघातजालोर्मिचन्द्रांशुशिशिराम्बुमत्।
हनूमानपरिश्रान्तः पुप्लुवे गगनार्णवम् ॥ ५.५७.४ ॥
ಗಾಳಿಯ ಗುಂಪುಗಳ ಜಾಲದಂತಹ ಅಲೆಗಳು, ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಿಂದ ತಂಪಾದ ನೀರು ಇರುವ ಆಕಾಶ-ಸಾಗರವನ್ನು ಹನುಮಂತ ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ ದಾಟಿದನು.
5.57.5
ग्रसमान इवाकाशं ताराधिपमिवोल्लिखन्।
हरन्निव सनक्षत्रं गगनं सार्कमण्डलम् ॥ ५.५७.५ ॥
ಆಕಾಶವನ್ನು ನುಂಗುವಂತೆ, ತಾರಾಧಿಪತಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಮುಟ್ಟುವಂತೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದೊಂದಿಗೆ ಗಗನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವಂತೆ.
5.57.6
अपारमपरिश्रान्तश्चाम्बुधिं समगाहत।
हनूमान् मेघजालानि विकर्षन्निव गच्छति ॥ ५.५७.६ ॥
ಅಪಾರ ಸಾಗರವನ್ನು ದಣಿವಿಲ್ಲದ ಹನುಮಂತ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ದಾಟಿದನು; ಮೇಘಜಾಲಗಳನ್ನು ಸರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುವಂತೆ ಅವನು ಹೋದನು.
5.57.7
पाण्डुरारुणवर्णानि नीलमाञ्जिष्ठकानि च।
हरितारुणवर्णानि महाभ्राणि चकाशिरे ॥ ५.५७.७ ॥
ಬಿಳಿ-ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ನೀಲಿ-ಮಂಜಿಷ್ಠ ಬಣ್ಣದ, ಹಸಿರು-ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ದೊಡ್ಡ ಮೇಘಗಳು ಹೊಳೆದವು.
5.57.8
प्रविशन्नभ्रजालानि निष्क्रमंश्च पुनः पुनः।
प्रकाशश्चाप्रकाशश्च चन्द्रमा इव दृश्यते ॥ ५.५७.८ ॥
ಮೇಘರಾಶಿಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊರಬರುತ್ತ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಅವನು ಕಾಣಿಸಿದನು.
5.57.9
विविधाभ्रघनापन्नगोचरो धवलाम्बरः।
दृश्यादृश्यतनुर्वीरस्तथा चन्द्रायतेऽम्बरे ॥ ५.५७.९ ॥
ನಾನಾ ವಿಧದ ದಟ್ಟ ಮೇಘಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವೀರ, ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿ, ಕಾಣಿಸುವ ಮತ್ತು ಮರೆಯಾಗುವ ದೇಹದಿಂದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
5.57.10
तार्क्ष््यायमाणो गगने स बभौ वायुनन्दनः।
दारयन् मेघवृन्दानि निष्पतंश्च पुनः पुनः ॥ ५.५७.१० ॥
ಗರುಡನಂತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಾಯುಪುತ್ರನು ಹೊಳೆದನು; ಮೇಘಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಸೀಳುತ್ತ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳಿಂದ ನೆಗೆದು ಹೊರಬರುತ್ತ.
5.57.11
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
प्रवरान् राक्षसान् हत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ॥ ५.५७.११ ॥
ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ.
5.57.12
आकुलां नगरीं कृत्वा व्यथयित्वा च रावणम्।
अर्दयित्वा महावीरान् वैदेहीमभिवाद्य च ॥ ५.५७.१२ ॥
ನಗರವನ್ನು ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸಿ, ರಾವಣನನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸಿ, ಮಹಾವೀರರನ್ನು ಪೀಡಿಸಿ, ವೈದೇಹಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ.
5.57.13
आजगाम महातेजाः पुनर्मध्येन सागरम्।
पर्वतेन्द्रं सुनाभं च समुपस्पृश्य वीर्यवान् ॥ ५.५७.१३ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ವೀರ್ಯವಂತನಾದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಬಂದು, ಪರ್ವತರಾಜ ಸುನಾಭನನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದನು.
5.57.14
ज्यामुक्त इव नाराचो महावेगोऽभ्युपागमत्।
स किंचिदारात् सम्प्राप्तः समालोक्य महागिरिम् ॥ ५.५७.१४ ॥
ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣದಂತೆ ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಅವನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು; ದೂರದಿಂದ ಆ ಮಹಾಪರ್ವತವನ್ನು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದನು.
5.57.15
महेन्द्रं मेघसंकाशं ननाद स महाकपिः।
स पूरयामास कपिर्दिशो दश समन्ततः ॥ ५.५७.१५ ॥
ಮೇಘದಂತಿರುವ ಆ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾಕಪಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ಆ ಕಪಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿದನು.
5.57.16
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
स तं देशमनुप्राप्तः सुहृद्दर्शनलालसः ॥ ५.५७.१६ ॥
ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಮಿತ್ರರನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು.
5.57.17
ननाद सुमहानादं लाङ्गूलं चाप्यकम्पयत्।
तस्य नानद्यमानस्य सुपर्णाचरिते पथि ॥ ५.५७.१७ ॥
ಅವನು ಅತಿ ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಬಾಲವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದನು; ಗರುಡರು ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ,
5.57.18
फलतीवास्य घोषेण गगनं सार्कमण्डलम्।
ये तु तत्रोत्तरे कूले समुद्रस्य महाबलाः ॥ ५.५७.१८ ॥
ಅವನ ಆ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶವೇ ಸೀಳಿಹೋದಂತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು—
5.57.19
पूर्वं संविष्ठिताः शूरा वायुपुत्रदिदृक्षवः।
महतो वायुनुन्नस्य तोयदस्येव निःस्वनम्।
शुश्रुवुस्ते तदा घोषमूरुवेगं हनूमतः ॥ ५.५७.१९ ॥
ಮೊದಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶೂರ ವಾನರರು, ವಾಯುಪುತ್ರನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಮೇಘದ ಗರ್ಜನೆಯಂತಿದ್ದ ಆ ನಾದವನ್ನು ಆಗ ಕೇಳಿದರು — ಹನುಮಂತನ ತೊಡೆಗಳ ವೇಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಘೋಷವನ್ನು.
5.57.20
ते दीनमनसः सर्वे शुश्रुवुः काननौकसः।
वानरेन्द्रस्य निर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ५.५७.२० ॥
ದುಃಖಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ಕಾಡಿನ ವಾನರರೆಲ್ಲರೂ, ಮೇಘಗರ್ಜನೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ವಾನರೇಂದ್ರನ ಆ ಘೋಷವನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
5.57.21
निशम्य नदतो नादं वानरास्ते समन्ततः।
बभूवुरुत्सुकाः सर्वे सुहृद्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ५.५७.२१ ॥
ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ವಾನರರೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಉತ್ಸುಕರಾದರು; ತಮ್ಮ ಮಿತ್ರರನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
5.57.22
जाम्बवान् स हरिश्रेष्ठः प्रीतिसंहृष्टमानसः।
उपामन्त्र्य हरीन् सर्वानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.५७.२२ ॥
ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಜಾಂಬವಂತನು, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಹರ್ಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿದವನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ವಾನರರನ್ನು ಕರೆದು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
5.57.23
सर्वथा कृतकार्योऽसौ हनूमान् नात्र संशयः।
न ह्यस्याकृतकार्यस्य नाद एवंविधो भवेत् ॥ ५.५७.२३ ॥
ಹನುಮಂತನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯ ಪೂರೈಸದವನ ನಾದ ಹೀಗಿರಲಾರದು.
5.57.24
तस्य बाहूरुवेगं च निनादं च महात्मनः।
निशम्य हरयो हृष्टाः समुत्पेतुर्यतस्ततः ॥ ५.५७.२४ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ತೋಳು ಮತ್ತು ತೊಡೆಗಳ ವೇಗವನ್ನೂ, ಅವನ ನಾದವನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ವಾನರರು ಅತ್ತಿತ್ತ ಜಿಗಿದೆದ್ದರು.
5.57.25
ते नगाग्रान्नगाग्राणि शिखराच्छिखराणि च।
प्रहृष्टाः समपद्यन्त हनूमन्तं दिदृक्षवः ॥ ५.५७.२५ ॥
ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹನುಮಂತನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ, ಒಂದು ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪರ್ವತ ಶಿಖರಕ್ಕೆ, ಒಂದು ತುದಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಗೆ ಹಾರಿದರು.
5.57.26
ते प्रीताः पादपाग्रेषु गृह्य शाखामवस्थिताः।
वासांसि च प्रकाशानि समाविध्यन्त वानराः ॥ ५.५७.२६ ॥
ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ವಾನರರು ಮರಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬೀಸಿದರು.
5.57.27
गिरिगह्वरसंलीनो यथा गर्जति मारुतः।
एवं जगर्ज बलवान् हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.५७.२७ ॥
ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ ಗಾಳಿ ಗರ್ಜಿಸುವಂತೆ, ಬಲಶಾಲಿ ವಾಯುಪುತ್ರ ಹನುಮಂತನು ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
5.57.28
तमभ्रघनसंकाशमापतन्तं महाकपिम्।
दृष्ट्वा ते वानराः सर्वे तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ ५.५७.२८ ॥
ದಟ್ಟ ಮೋಡದಂತೆ ಇಳಿದು ಬರುತ್ತಿರುವ ಆ ಮಹಾಕಪಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ವಾನರರೂ ಆಗ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತರು.
5.57.29
ततस्तु वेगवान् वीरो गिरेर्गिरिनिभः कपिः।
निपपात गिरेस्तस्य शिखरे पादपाकुले ॥ ५.५७.२९ ॥
ಆಗ ವೇಗಶಾಲಿ ವೀರ ಕಪಿ, ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ಅವನು, ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಪರ್ವತ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.
5.57.30
हर्षेणापूर्यमाणोऽसौ रम्ये पर्वतनिर्झरे।
छिन्नपक्ष इवाकाशात् पपात धरणीधरः ॥ ५.५७.३० ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವನು, ರಮಣೀಯ ಪರ್ವತ ಝರಿಯ ಬಳಿ, ರೆಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದನು.
5.57.31
ततस्ते प्रीतमनसः सर्वे वानरपुङ्गवाः।
हनूमन्तं महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ ५.५७.३१ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರರು ಮಹಾತ್ಮ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅವನ ಬಳಿ ನಿಂತರು.
5.57.32
परिवार्य च ते सर्वे परां प्रीतिमुपागताः।
प्रहृष्टवदनाः सर्वे तमागतमुपागमन् ॥ ५.५७.३२ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸುತ್ತುವರಿದು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು; ಸಂತೋಷಮುಖದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದ ಅವನ ಬಳಿ ಸಮೀಪಿಸಿದರು.
5.57.33
उपायनानि चादाय मूलानि च फलानि च।
प्रत्यर्चयन् हरिश्रेष्ठं हरयो मारुतात्मजम् ॥ ५.५७.३३ ॥
ಗಡ್ಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಯುಪುತ್ರ ಹನುಮಂತನನ್ನು ವಾನರರು ಗೌರವಿಸಿದರು.
5.57.34
विनेदुर्मुदिताः केचित् केचित् किलकिलां तथा।
हृष्टाः पादपशाखाश्च आनिन्युर्वानरर्षभाः ॥ ५.५७.३४ ॥
ಕೆಲವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿದರು, ಕೆಲವರು ಕಿಲಕಿಲ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದರು; ಹರ್ಷಿತ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮರದ ರೆಂಬೆಗಳನ್ನು ತಂದರು.
5.57.35
हनूमांस्तु गुरून् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखांस्तदा।
कुमारमङ्गदं चैव सोऽवन्दत महाकपिः ॥ ५.५७.३५ ॥
ಆಗ ಮಹಾಕಪಿ ಹನುಮಂತನು ಜಾಂಬವಂತ ಮೊದಲಾದ ಹಿರಿಯ ಗುರುಗಳಿಗೂ ರಾಜಕುಮಾರ ಅಂಗದನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
5.57.36
स ताभ्यां पूजितः पूज्यः कपिभिश्च प्रसादितः।
दृष्टा देवीति विक्रान्तः संक्षेपेण न्यवेदयत् ॥ ५.५७.३६ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಾನರರಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪೂಜ್ಯ ವೀರ ಹನುಮಂತನು 'ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ' ಎಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
5.57.37
निषसाद च हस्तेन गृहीत्वा वालिनः सुतम्।
रमणीये वनोद्देशे महेन्द्रस्य गिरेस्तदा ॥ ५.५७.३७ ॥
ಆಗ ವಾಲಿಯ ಮಗನ ಕೈಹಿಡಿದು ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದ ರಮಣೀಯ ವನಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕುಳಿತನು.
5.57.38
हनूमानब्रवीत् पृष्टस्तदा तान् वानरर्षभान्।
अशोकवनिकासंस्था दृष्टा सा जनकात्मजा ॥ ५.५७.३८ ॥
ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಹನುಮಂತನು ಆ ವಾನರ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಅಶೋಕವನಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಜನಕನ ಮಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.
5.57.39
रक्ष्यमाणा सुघोराभी राक्षसीभिरनिन्दिता।
एकवेणीधरा बाला रामदर्शनलालसा ॥ ५.५७.३९ ॥
ನಿರ್ದೋಷಳಾದ ಅವಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಒಂದೇ ಜಡೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ರಾಮನ ದರ್ಶನದ ತೀವ್ರ ಆಸೆಯಿಂದ ಇದ್ದಾಳೆ.
5.57.40
उपवासपरिश्रान्ता मलिना जटिला कृशा।
ततो दृष्टेति वचनं महार्थममृतोपमम् ॥ ५.५७.४० ॥
ಉಪವಾಸದಿಂದ ದಣಿದು, ಮಲಿನಳಾಗಿ, ಜಡೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕೃಶಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; 'ಕಂಡಳು' ಎಂಬ ಈ ಮಹಾರ್ಥದ, ಅಮೃತಸಮಾನ ಮಾತು—
5.57.41
निशम्य मारुतेः सर्वे मुदिता वानराभवन्।
क्ष्वेडन्त्यन्ये नदन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये महाबलाः ॥ ५.५७.४१ ॥
ಮಾರುತಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ವಾನರರೂ ಹರ್ಷಿತರಾದರು; ಕೆಲವರು ಗರ್ಜಿಸಿದರು, ಕೆಲವರು ಕೂಗಿದರು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಮಹಾಬಲರು ಘರ್ಜಿಸಿದರು.
5.57.42
चक्रुः किलकिलामन्ये प्रतिगर्जन्ति चापरे।
केचिदुच्छ्रितलाङ्गूलाः प्रहृष्टाः कपिकुञ्जराः ॥ ५.५७.४२ ॥
ಕೆಲವರು ಕಿಲಕಿಲ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಪ್ರತಿಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಕೆಲವು ಕಪಿಕುಂಜರರು ಬಾಲ ಎತ್ತಿ ಹರ್ಷಿತರಾದರು.
5.57.43
आयताञ्चितदीर्घाणि लाङ्गूलानि प्रविव्यधुः।
अपरे तु हनूमन्तं श्रीमन्तं वानरोत्तमम् ॥ ५.५७.४३ ॥
ಕೆಲವರು ಉದ್ದವಾಗಿ ಬಾಗಿ ಹರಡಿದ ತಮ್ಮ ಬಾಲಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದರು; ಇತರರು ತೇಜಸ್ವಿ ವಾನರೋತ್ತಮ ಹನುಮಂತನತ್ತ ನೋಡಿದರು.
5.57.44
आप्लुत्य गिरिशृङ्गेषु संस्पृशन्ति स्म हर्षिताः।
उक्तवाक्यं हनूमन्तमङ्गदस्तु तदाब्रवीत् ॥ ५.५७.४४ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಅವರು ಹನುಮಂತನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರು; ಆಗ ಮೊದಲು ಮಾತನಾಡಿದ್ದ ಅಂಗದನು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.57.45
सर्वेषां हरिवीराणां मध्ये वाचमनुत्तमाम्।
सत्त्वे वीर्ये न ते कश्चित् समो वानर विद्यते ॥ ५.५७.४५ ॥
ಎಲ್ಲ ವೀರ ವಾನರರ ನಡುವೆ ನಿನ್ನ ಮಾತು ಅಪ್ರತಿಮವಾಗಿದೆ; ಓ ವಾನರನೇ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
5.57.46
यदवप्लुत्य विस्तीर्णं सागरं पुनरागतः।
जीवितस्य प्रदाता नस्त्वमेको वानरोत्तम ॥ ५.५७.४६ ॥
ವಿಶಾಲ ಸಾಗರವನ್ನು ಹಾರಿ ನೀನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದೆ; ಓ ವಾನರೋತ್ತಮ, ನಮಗೆ ಜೀವದಾನ ಮಾಡಿದವನು ನೀನೊಬ್ಬನೇ.
5.57.47
त्वत्प्रसादात् समेष्यामः सिद्धार्था राघवेण ह।
अहो स्वामिनि ते भक्तिरहो वीर्यमहो धृतिः ॥ ५.५७.४७ ॥
ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾವು ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ರಾಘವನನ್ನು ಸೇರುವೆವು. ಅಹೋ, ಒಡೆಯನ ಮೇಲಿನ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ! ಅಹೋ, ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯ! ಅಹೋ, ನಿನ್ನ ಧೈರ್ಯ!
5.57.48
दिष्ट्या दृष्टा त्वया देवी रामपत्नी यशस्विनी।
दिष्ट्या त्यक्ष्यति काकुत्स्थः शोकं सीतावियोगजम् ॥ ५.५७.४८ ॥
ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನೀನು ರಾಮಪತ್ನಿ, ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ಕಂಡೆ; ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ಸೀತಾವಿಯೋಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವನು.
5.57.49
ततोऽङ्गदं हनूमन्तं जाम्बवन्तं च वानराः।
परिवार्य प्रमुदिता भेजिरे विपुलाः शिलाः ॥ ५.५७.४९ ॥
ನಂತರ ಅಂಗದ, ಹನುಮಂತ, ಜಾಂಬವಂತರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ವಾನರರು ವಿಶಾಲವಾದ ಶಿಲೆಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.
5.57.50
उपविष्टा गिरेस्तस्य शिलासु विपुलासु ते।
श्रोतुकामाः समुद्रस्य लङ्घनं वानरोत्तमाः ॥ ५.५७.५० ॥
ಆ ಪರ್ವತದ ವಿಶಾಲ ಶಿಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರರು ಸಮುದ್ರ ಲಂಘನದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸಿದರು.
5.57.51
दर्शनं चापि लङ्कायाः सीताया रावणस्य च।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे हनूमद्वदनोन्मुखाः ॥ ५.५७.५१ ॥
ಲಂಕೆ, ಸೀತೆ, ರಾವಣರ ದರ್ಶನದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಲು ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು ಹನುಮಂತನ ಮುಖದತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತರು.
5.57.52
तस्थौ तत्राङ्गदः श्रीमान् वानरैर्बहुभिर्वृतः।
उपास्यमानो विबुधैर्दिवि देवपतिर्यथा ॥ ५.५७.५२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಾನರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೀಮಂತ ಅಂಗದ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸೇವಿಸುವ ದೇವೇಂದ್ರನಂತೆ.
5.57.53
हनूमता कीर्तिमता यशस्विना
तथाङ्गदेनाङ्गदनद्धबाहुना।
मुदा तदाध्यासितमुन्नतं मह-
न्महीधराग्रं ज्वलितं श्रियाभवत् ॥ ५.५७.५३ ॥
ಕೀರ್ತಿವಂತ ಯಶಸ್ವಿ ಹನುಮಂತ ಮತ್ತು ತೋಳಬಂದಿ ಧರಿಸಿದ ಬಾಹುಗಳ ಅಂಗದರಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಶ್ರಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಎತ್ತರದ ಮಹಾಪರ್ವತದ ಶಿಖರವು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗಿತು.