รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 5.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.57.1
आप्लुत्य च महावेगः पक्षवानिव पर्वतः।
भुजङ्गयक्षगन्धर्वप्रबुद्धकमलोत्पलम् ॥ ५.५७.१ ॥
หนุมานกระโดดขึ้นไปด้วยความเร็วอย่างยิ่ง ดุจภูเขามีปีก เหนือที่ซึ่งดอกบัวและดอกอุบลถูกปลุกให้บานด้วยงูนาค ยักษ์ และคันธรรพ์
5.57.2
स चन्द्रकुमुदं रम्यं सार्ककारण्डवं शुभम्।
तिष्यश्रवणकादम्बमभ्रशैवलशाद्वलम् ॥ ५.५७.२ ॥
ท่านผ่านท้องฟ้าที่งามด้วยพระจันทร์และดอกกุมุท งดงามด้วยพระอาทิตย์และนกการัณฑวะ มีดาวติษยะและดาวศรวณะ มีนกกาทัมพะ และมีตะไคร่เมฆกับทุ่งหญ้าเขียว ท่านเคลื่อนไปข้างหน้า
5.57.3
पुनर्वसुमहामीनं लोहिताङ्गमहाग्रहम्।
ऐरावतमहाद्वीपं स्वातीहंसविलासितम् ॥ ५.५७.३ ॥
ท่านไปบนท้องฟ้าที่มีปลาใหญ่คือปุนรวสุ มีดาวเคราะห์ใหญ่คือโลหิตางค์ (ดาวอังคาร) มีเกาะใหญ่คือไอราวตะ และมีหงส์แห่งดาวสวาตีเล่นกันอยู่
5.57.4
वातसंघातजालोर्मिचन्द्रांशुशिशिराम्बुमत्।
हनूमानपरिश्रान्तः पुप्लुवे गगनार्णवम् ॥ ५.५७.४ ॥
หนุมานไม่รู้สึกเหนื่อยล้า ว่ายข้ามมหาสมุทรแห่งท้องฟ้า มีน้ำเย็นด้วยรัศมีพระจันทร์ และมีคลื่นดุจตาข่ายที่ลมรวมกันเข้า
5.57.5
ग्रसमान इवाकाशं ताराधिपमिवोल्लिखन्।
हरन्निव सनक्षत्रं गगनं सार्कमण्डलम् ॥ ५.५७.५ ॥
ดุจจะกลืนท้องฟ้า ดุจจะเฉียดเจ้าแห่งดวงดาว (พระจันทร์) และดุจจะฉกเอาท้องฟ้าพร้อมดวงดาวและวงกลมของพระอาทิตย์ไปด้วย
5.57.6
अपारमपरिश्रान्तश्चाम्बुधिं समगाहत।
हनूमान् मेघजालानि विकर्षन्निव गच्छति ॥ ५.५७.६ ॥
หนุมานผู้ไร้ขีดจำกัดและไม่รู้สึกเหนื่อย ลงสู่มหาสมุทรแล้วข้ามไป ท่านเคลื่อนไปดุจดึงตาข่ายเมฆให้แหวกออก
5.57.7
पाण्डुरारुणवर्णानि नीलमाञ्जिष्ठकानि च।
हरितारुणवर्णानि महाभ्राणि चकाशिरे ॥ ५.५७.७ ॥
เมฆก้อนใหญ่มีสีขาวซีดและสีแดงอ่อน มีสีน้ำเงินเข้มและสีแดงดุจสีแม่รักน้ำ และมีสีเขียวกับสีแดง ต่างส่องแสงปรากฏขึ้น
5.57.8
प्रविशन्नभ्रजालानि निष्क्रमंश्च पुनः पुनः।
प्रकाशश्चाप्रकाशश्च चन्द्रमा इव दृश्यते ॥ ५.५७.८ ॥
ท่านเข้าไปในกลุ่มเมฆแล้วออกมาซ้ำแล้วซ้ำอีก บางครั้งปรากฏให้เห็น บางครั้งซ่อนหายไป ท่านถูกเห็นดุจพระจันทร์
5.57.9
विविधाभ्रघनापन्नगोचरो धवलाम्बरः।
दृश्यादृश्यतनुर्वीरस्तथा चन्द्रायतेऽम्बरे ॥ ५.५७.९ ॥
วีรบุรุษผู้นุ่งห่มผ้าขาวนั้นเคลื่อนไปท่ามกลางเมฆหนาทึบหลากหลาย ร่างของท่านบางครั้งเห็นได้ บางครั้งมองไม่เห็น ท่านส่องแสงบนท้องฟ้าดุจพระจันทร์
5.57.10
तार्क्ष््यायमाणो गगने स बभौ वायुनन्दनः।
दारयन् मेघवृन्दानि निष्पतंश्च पुनः पुनः ॥ ५.५७.१० ॥
โอรสของพระวายุผู้บนท้องฟ้าเหมือนครุฑ ส่องแสงเจิดจ้า ฉีกกลุ่มเมฆออกและพุ่งออกมาจากเมฆซ้ำแล้วซ้ำอีก
5.57.11
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
प्रवरान् राक्षसान् हत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ॥ ५.५७.११ ॥
ท่านคำรามด้วยเสียงอันกึกก้องดุจเสียงฟ้าร้องของเมฆ สังหารรากษสผู้เลิศ และประกาศนามของตน
5.57.12
आकुलां नगरीं कृत्वा व्यथयित्वा च रावणम्।
अर्दयित्वा महावीरान् वैदेहीमभिवाद्य च ॥ ५.५७.१२ ॥
ท่านทำให้นครปั่นป่วน ทำให้ราวณะหวาดกลัว ทำความทุกข์ทรมานให้แก่วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ และได้กราบไหว้ไวเทหีด้วยความเคารพ
5.57.13
आजगाम महातेजाः पुनर्मध्येन सागरम्।
पर्वतेन्द्रं सुनाभं च समुपस्पृश्य वीर्यवान् ॥ ५.५७.१३ ॥
ผู้มีเดชอันรุ่งโรจน์ยิ่งนั้นกลับมาอีกทางกลางมหาสมุทร และเมื่อแตะภูเขาใหญ่สุนาภะแล้ว วีรบุรุษผู้เข้มแข็งก็เดินทางต่อไป
5.57.14
ज्यामुक्त इव नाराचो महावेगोऽभ्युपागमत्।
स किंचिदारात् सम्प्राप्तः समालोक्य महागिरिम् ॥ ५.५७.१४ ॥
ดุจลูกศรที่ปล่อยจากสายธนู ท่านพุ่งมาด้วยความเร็วอย่างยิ่ง เมื่อเห็นภูเขาใหญ่แต่ไกลแล้ว ท่านก็มาถึง
5.57.15
महेन्द्रं मेघसंकाशं ननाद स महाकपिः।
स पूरयामास कपिर्दिशो दश समन्ततः ॥ ५.५७.१५ ॥
วานรผู้ยิ่งใหญ่นั้นคำรามบนภูเขามเหนทระซึ่งมีรูปร่างดุจเมฆ วานรนั้นเติมเต็มทิศทั้งสิบทุกด้านด้วยเสียงของตน
5.57.16
नदन् नादेन महता मेघस्वनमहास्वनः।
स तं देशमनुप्राप्तः सुहृद्दर्शनलालसः ॥ ५.५७.१६ ॥
ท่านคำรามด้วยเสียงอันกึกก้องดุจเสียงฟ้าร้องของเมฆ ปรารถนาจะได้เห็นมิตรสหาย ท่านก็มาถึงสถานที่นั้น
5.57.17
ननाद सुमहानादं लाङ्गूलं चाप्यकम्पयत्।
तस्य नानद्यमानस्य सुपर्णाचरिते पथि ॥ ५.५७.१७ ॥
ท่านคำรามเสียงดังยิ่งใหญ่ และยังสะบัดหางให้สั่นไหว ขณะคำรามไปตามทางที่พวกสุบรรณ (นก) เคยเดินผ่าน
5.57.18
फलतीवास्य घोषेण गगनं सार्कमण्डलम्।
ये तु तत्रोत्तरे कूले समुद्रस्य महाबलाः ॥ ५.५७.१८ ॥
เสียงคำรามของท่านทำให้ท้องฟ้าพร้อมวงกลมของพระอาทิตย์ดูเหมือนจะแตกออก ส่วนผู้มีกำลังมหาศาลที่อยู่บนฝั่งเหนือของมหาสมุทรนั้น
5.57.19
पूर्वं संविष्ठिताः शूरा वायुपुत्रदिदृक्षवः।
महतो वायुनुन्नस्य तोयदस्येव निःस्वनम्।
शुश्रुवुस्ते तदा घोषमूरुवेगं हनूमतः ॥ ५.५७.१९ ॥
วีรวานรเหล่านั้นนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ปรารถนาจะได้เห็นโอรสของพระวายุ เมื่อนั้นต่างได้ยินเสียงนั้น ดุจเสียงของเมฆก้อนใหญ่ที่ลมพัดไป คือเสียงกึกก้องที่เกิดจากกำลังขาของหนุมาน
5.57.20
ते दीनमनसः सर्वे शुश्रुवुः काननौकसः।
वानरेन्द्रस्य निर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ५.५७.२० ॥
วานรผู้อาศัยในป่าทั้งหมดนั้น มีใจหดหู่ ได้ยินเสียงคำรามของเจ้าแห่งวานร ดุจเสียงฟ้าร้องของเมฆฝน
5.57.21
निशम्य नदतो नादं वानरास्ते समन्ततः।
बभूवुरुत्सुकाः सर्वे सुहृद्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ५.५७.२१ ॥
วานรทั้งหมดได้ยินเสียงคำรามของเขาจากทุกทิศ ต่างกระตือรือร้น ปรารถนาจะได้เห็นมิตรของตน
5.57.22
जाम्बवान् स हरिश्रेष्ठः प्रीतिसंहृष्टमानसः।
उपामन्त्र्य हरीन् सर्वानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.५७.२२ ॥
ท้าวชามพวานผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่วานร มีใจปลื้มปีติและเบิกบาน ได้กล่าวคำนี้กับวานรทั้งปวง
5.57.23
सर्वथा कृतकार्योऽसौ हनूमान् नात्र संशयः।
न ह्यस्याकृतकार्यस्य नाद एवंविधो भवेत् ॥ ५.५७.२३ ॥
หนุมานได้ทำการสำเร็จแล้วทุกประการ ไม่ต้องสงสัยเลย เสียงคำรามเช่นนี้จะไม่เกิดขึ้นได้จากผู้ที่ยังไม่ได้ทำการสำเร็จ
5.57.24
तस्य बाहूरुवेगं च निनादं च महात्मनः।
निशम्य हरयो हृष्टाः समुत्पेतुर्यतस्ततः ॥ ५.५७.२४ ॥
เมื่อได้ยินพละกำลังของแขนและต้นขา และเสียงคำรามของผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ วานรทั้งหลายต่างยินดี กระโดดขึ้นไปทางนั้นทางนี้
5.57.25
ते नगाग्रान्नगाग्राणि शिखराच्छिखराणि च।
प्रहृष्टाः समपद्यन्त हनूमन्तं दिदृक्षवः ॥ ५.५७.२५ ॥
วานรเหล่านั้นปีติยินดี ปรารถนาจะได้เห็นหนุมาน จึงกระโดดจากยอดเขาหนึ่งไปยังอีกยอดเขาหนึ่ง จากยอดหนึ่งไปยังอีกยอดหนึ่ง
5.57.26
ते प्रीताः पादपाग्रेषु गृह्य शाखामवस्थिताः।
वासांसि च प्रकाशानि समाविध्यन्त वानराः ॥ ५.५७.२६ ॥
วานรทั้งหลายมีความยินดี ยืนอยู่บนปลายยอดไม้ จับกิ่งไว้ แล้วโบกผ้าสีสดใสของตน
5.57.27
गिरिगह्वरसंलीनो यथा गर्जति मारुतः।
एवं जगर्ज बलवान् हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ५.५७.२७ ॥
ดังลมที่ซ่อนอยู่ในถ้ำเขาคำราม ฉันใด หนุมานผู้มีกำลัง บุตรของพระวายุ ก็คำรามฉันนั้น
5.57.28
तमभ्रघनसंकाशमापतन्तं महाकपिम्।
दृष्ट्वा ते वानराः सर्वे तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ ५.५७.२८ ॥
วานรทั้งปวงเห็นวานรใหญ่ผู้ดุจก้อนเมฆหนาทึบกำลังลงมา จึงยืนพนมมือด้วยความเคารพ
5.57.29
ततस्तु वेगवान् वीरो गिरेर्गिरिनिभः कपिः।
निपपात गिरेस्तस्य शिखरे पादपाकुले ॥ ५.५७.२९ ॥
ครั้งนั้น หนุมานผู้กล้าหาญ รวดเร็ว สูงใหญ่ดุจภูเขา ได้ลงมาที่ยอดภูเขาซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้
5.57.30
हर्षेणापूर्यमाणोऽसौ रम्ये पर्वतनिर्झरे।
छिन्नपक्ष इवाकाशात् पपात धरणीधरः ॥ ५.५७.३० ॥
ด้วยความยินดีที่เอิบอิ่ม เขาตกลงมาจากท้องฟ้า ใกล้ลำธารในภูเขาอันงดงาม ดุจภูเขาที่ถูกตัดปีกเสียแล้ว
5.57.31
ततस्ते प्रीतमनसः सर्वे वानरपुङ्गवाः।
हनूमन्तं महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ ५.५७.३१ ॥
ครั้งนั้น วานรผู้ประเสริฐทั้งปวงมีใจชื่นบาน ล้อมหนุมานผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ไว้ แล้วยืนอยู่ใกล้ท่าน
5.57.32
परिवार्य च ते सर्वे परां प्रीतिमुपागताः।
प्रहृष्टवदनाः सर्वे तमागतमुपागमन् ॥ ५.५७.३२ ॥
วานรทั้งปวงล้อมท่านไว้ ต่างบังเกิดความยินดีอย่างยิ่ง ใบหน้าเบิกบาน ทั้งหมดเข้ามาใกล้ผู้ที่กลับมาถึงแล้ว
5.57.33
उपायनानि चादाय मूलानि च फलानि च।
प्रत्यर्चयन् हरिश्रेष्ठं हरयो मारुतात्मजम् ॥ ५.५७.३३ ॥
วานรทั้งหลายนำของถวายคือรากไม้และผลไม้มา แล้วสักการะตอบแทนหนุมาน บุตรของพระวายุ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่วานร
5.57.34
विनेदुर्मुदिताः केचित् केचित् किलकिलां तथा।
हृष्टाः पादपशाखाश्च आनिन्युर्वानरर्षभाः ॥ ५.५७.३४ ॥
วานรบางตนคำรามด้วยความยินดี บางตนส่งเสียงร้องกิลกิลาด้วยความปีติ วานรใหญ่ผู้ชื่นบานต่างนำกิ่งไม้มาถวาย
5.57.35
हनूमांस्तु गुरून् वृद्धाञ्जाम्बवत्प्रमुखांस्तदा।
कुमारमङ्गदं चैव सोऽवन्दत महाकपिः ॥ ५.५७.३५ ॥
ครั้งนั้น หนุมานผู้เป็นวานรใหญ่ ได้กราบไหว้ผู้อาวุโสและผู้ใหญ่ซึ่งมีท้าวชามพวานเป็นประธาน และกราบไหว้เจ้าชายองคทด้วย
5.57.36
स ताभ्यां पूजितः पूज्यः कपिभिश्च प्रसादितः।
दृष्टा देवीति विक्रान्तः संक्षेपेण न्यवेदयत् ॥ ५.५७.३६ ॥
ท่านทั้งสองได้ให้เกียรติแก่หนุมาน ผู้ควรแก่การเคารพ วานรทั้งหลายก็เบิกบานต่อท่าน หนุมานผู้กล้าหาญจึงรายงานโดยย่อว่า "ข้าพเจ้าได้เห็นพระเทวีแล้ว"
5.57.37
निषसाद च हस्तेन गृहीत्वा वालिनः सुतम्।
रमणीये वनोद्देशे महेन्द्रस्य गिरेस्तदा ॥ ५.५७.३७ ॥
แล้วท่านก็จับมือบุตรของพาลี นั่งลงในป่าอันรื่นรมย์บนเขามเหนทร
5.57.38
हनूमानब्रवीत् पृष्टस्तदा तान् वानरर्षभान्।
अशोकवनिकासंस्था दृष्टा सा जनकात्मजा ॥ ५.५७.३८ ॥
หนุมานถูกถามจากวานรใหญ่เหล่านั้น จึงกล่าวว่า "ธิดาของพระชนก ผู้ประทับอยู่ในสวนอโศก ข้าพเจ้าได้เห็นแล้ว"
5.57.39
रक्ष्यमाणा सुघोराभी राक्षसीभिरनिन्दिता।
एकवेणीधरा बाला रामदर्शनलालसा ॥ ५.५७.३९ ॥
นางถูกเฝ้าโดยรากษสีที่น่ากลัวยิ่ง ผู้ไร้ตำหนิ ผมเกล้าเป็นเปียเดียว เป็นหญิงสาวที่ปรารถนาจะได้พบพระราม
5.57.40
उपवासपरिश्रान्ता मलिना जटिला कृशा।
ततो दृष्टेति वचनं महार्थममृतोपमम् ॥ ५.५७.४० ॥
อิดโรยเพราะการอดอาหาร ร่างกายมอมแมม ผมเป็นชฎา ซูบผอม แล้วคำว่า "ได้เห็นแล้ว" ซึ่งมีความหมายยิ่งใหญ่ และดุจน้ำอมฤต
5.57.41
निशम्य मारुतेः सर्वे मुदिता वानराभवन्।
क्ष्वेडन्त्यन्ये नदन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये महाबलाः ॥ ५.५७.४१ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพระมารุติ วานรทั้งปวงก็ปีติยินดี บางตนคำรามเสียงดัง บางตนร้องก้อง บางตนซึ่งมีกำลังมหาศาลก็คำรามกึกก้อง
5.57.42
चक्रुः किलकिलामन्ये प्रतिगर्जन्ति चापरे।
केचिदुच्छ्रितलाङ्गूलाः प्रहृष्टाः कपिकुञ्जराः ॥ ५.५७.४२ ॥
บางตนส่งเสียงกิลกิละ บางตนคำรามตอบ และวานรผู้เป็นดั่งช้างบางตน ยกหางขึ้นสูง ต่างปรีดายินดี
5.57.43
आयताञ्चितदीर्घाणि लाङ्गूलानि प्रविव्यधुः।
अपरे तु हनूमन्तं श्रीमन्तं वानरोत्तमम् ॥ ५.५७.४३ ॥
บางตนสะบัดหางยาวโค้งที่ยืดออกอย่างแรง ขณะที่บางตนจ้องมองพระหนุมาน วานรผู้ประเสริฐที่สุดและรุ่งโรจน์
5.57.44
आप्लुत्य गिरिशृङ्गेषु संस्पृशन्ति स्म हर्षिताः।
उक्तवाक्यं हनूमन्तमङ्गदस्तु तदाब्रवीत् ॥ ५.५७.४४ ॥
วานรทั้งหลายโผนขึ้นยอดเขาด้วยความปีติ แล้วแตะต้องพระหนุมาน ส่วนพระอังคทซึ่งได้กล่าววาจามาก่อนหน้านี้ ก็ได้กล่าวกับพระหนุมานในขณะนั้น
5.57.45
सर्वेषां हरिवीराणां मध्ये वाचमनुत्तमाम्।
सत्त्वे वीर्ये न ते कश्चित् समो वानर विद्यते ॥ ५.५७.४५ ॥
ท่ามกลางวีรวานรทั้งปวง ถ้อยคำของท่านหาใครเทียบมิได้ ดูก่อนวานร ไม่มีผู้ใดเสมอท่านในความกล้าหาญและวีรภาพ
5.57.46
यदवप्लुत्य विस्तीर्णं सागरं पुनरागतः।
जीवितस्य प्रदाता नस्त्वमेको वानरोत्तम ॥ ५.५७.४६ ॥
ท่านได้กระโดดข้ามมหาสมุทรอันกว้างใหญ่แล้วกลับมาอีก ดูก่อนวานรผู้ประเสริฐ ท่านผู้เดียวเป็นผู้ประทานชีวิตแก่พวกเรา
5.57.47
त्वत्प्रसादात् समेष्यामः सिद्धार्था राघवेण ह।
अहो स्वामिनि ते भक्तिरहो वीर्यमहो धृतिः ॥ ५.५७.४७ ॥
ด้วยพระกรุณาของท่าน พวกเราจะได้พบพระราฆวะ โดยสำเร็จความประสงค์ ช่างน่าอัศจรรย์ ความภักดีของท่านต่อนายของท่าน ช่างน่าอัศจรรย์ความกล้าหาญ ช่างน่าอัศจรรย์ความมั่นคง
5.57.48
दिष्ट्या दृष्टा त्वया देवी रामपत्नी यशस्विनी।
दिष्ट्या त्यक्ष्यति काकुत्स्थः शोकं सीतावियोगजम् ॥ ५.५७.४८ ॥
โดยโชคดี ท่านได้เห็นเทวีผู้รุ่งเรือง ชายาของพระราม โดยโชคดี กากุตสถะจะละทิ้งความโศกที่เกิดจากการพลัดพรากจากสีดา
5.57.49
ततोऽङ्गदं हनूमन्तं जाम्बवन्तं च वानराः।
परिवार्य प्रमुदिता भेजिरे विपुलाः शिलाः ॥ ५.५७.४९ ॥
จากนั้น วานรทั้งหลายผู้ปีติยินดี ล้อมรอบพระอังคท พระหนุมาน และพระชามพวาน แล้วพากันไปพึ่งอยู่บนก้อนศิลาอันกว้างใหญ่
5.57.50
उपविष्टा गिरेस्तस्य शिलासु विपुलासु ते।
श्रोतुकामाः समुद्रस्य लङ्घनं वानरोत्तमाः ॥ ५.५७.५० ॥
วานรผู้ประเสริฐเหล่านั้นนั่งอยู่บนก้อนศิลาอันกว้างใหญ่ของภูเขานั้น ปรารถนาจะฟังเรื่องการข้ามมหาสมุทร
5.57.51
दर्शनं चापि लङ्कायाः सीताया रावणस्य च।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे हनूमद्वदनोन्मुखाः ॥ ५.५७.५१ ॥
เพื่อฟังเรื่องการเห็นลงกา สีดา และราวณะ ทุกตนยืนประนมมือ หันหน้าไปทางพระพักตร์ของพระหนุมาน
5.57.52
तस्थौ तत्राङ्गदः श्रीमान् वानरैर्बहुभिर्वृतः।
उपास्यमानो विबुधैर्दिवि देवपतिर्यथा ॥ ५.५७.५२ ॥
พระอังคทผู้รุ่งเรืองยืนอยู่ตรงนั้น ล้อมรอบด้วยวานรจำนวนมาก ได้รับการรับใช้ดังเช่นเทพผู้เป็นใหญ่ของเหล่าเทพ ที่เหล่าเทพบนสวรรค์ถวายการรับใช้
5.57.53
हनूमता कीर्तिमता यशस्विना
तथाङ्गदेनाङ्गदनद्धबाहुना।
मुदा तदाध्यासितमुन्नतं मह-
न्महीधराग्रं ज्वलितं श्रियाभवत् ॥ ५.५७.५३ ॥
ยอดเขาอันสูงใหญ่ของภูเขาใหญ่นั้น ที่พระหนุมานผู้มีเกียรติยศอันเลื่องลือและพระอังคทผู้มีแขนประดับกำไลรัดต้นแขน ประทับอยู่ด้วยความปีติ ได้รุ่งโรจน์ด้วยสง่าราศี